کاربری جاری : مهمان خوش آمدید
 
خانه :: مقتل


ولادت امام سجاد علیه السلام

درباره : امام زین العابدین علیه السلام منبع : الخرايج، ج2 ص 751 ؛ كشف الغمّه ج 2ص 294؛ جلاء العیون و بحار الانوار علامه مجلسی

شيخ مفيد و شيخ طبرسى ذكر كرده‏ اند كه ولادت آن حضرت در 15 جمادى الاوّل سال 36 هجری  واقع شد « العدد القويّه 55.» اما كلينى درسال 38 هجرت ذكر كرده « الكافى ج 1 ص 466» و شيخ طبرسى نیز نوشته: ولادت آن حضرت در روز جمعه، و به قولى در روز پنجشنبه 15 ماه جمادى الثّانى واقع شده، و بعضى گفته‏ اند كه: در نهم ماه شعبان از سال 38 هجرت بوده و بعضى 37 نيز گفته‏ اند « اعلام الورى 256»، و شيخ شهيد نوشته: آن حضرت درروز شنبه 5 ماه شعبان متولّد شد «بحار الأنوار 46/14»  و در كشف الغمّه از حضرت صادق عليه السّلام روايت كرده است كه ولادت آن حضرت در سال 38 هجرت واقع شد پيش از شهادت امير المؤمنين عليه السّلام و با امير المؤمنين عليه السّلام دو سال ماند، و با امام

شفاعت فطرس و دردائیل در ولادت امام حسین علیه السلام

درباره : امام حسین علیه السلام منبع : امالى شيخ صدوق، ص 118، کمال الدین ج1 ص 398؛ بحار الانوار ج 43 ص 248 و 244 جلاء العیون ص 487

 شفاعت فطرس در ولادت حضرت : ابن بابويه و ابن قولويه به سندهاى معتبر بسيار ازامام صادقعليه السّلام نقل كرده‏ اند: چون امام حسين عليه السّلام متولّد شد، خداوند به جبرئيل فرمان داد كه با هزار ملك نازل شود براى تهنيت گويی به رسول خدا صلى الله عليه وآله وسلم چون جبرئيل نازل شد به ملكى برخورد کرد در جزيره‏ اى از جزيره‏ هاى دريا كه او را فطرس مى ‏گفتند و از حاملان عرش الهى بود، خداوند عالميان او را امرى كرد و آن را دير انجام داد، پس خدا او را غضب كرده بالش را شكست و او را در آن جزيره انداخت، هفتصد سال در آن جزيره عبادت حق تعالى كرد تا روزى كه امام حسين عليه السّلام متولّد شد.( به روايتى ديگر: حق تعالى او را مخيّر گردانيد ميان عذاب دنيا و آخرت، او عذاب

ولادت امام حسین علیه السلام

درباره : امام حسین علیه السلام منبع : امالى شيخ صدوق، ص 117.؛ عيون أخبار الرضا ج 2 ص 28؛ جلاء العیون و بحار الانوار علامه مجلسی

مشهور ميان علماى اماميّه آن است كه ولادت آن حضرت در مدينه مشرّفه در سوم ماه شعبان از سال چهارم هجرت واقع شد، و بعضى پنجم ماه مذكور نيز گفته‏ اند، « اعلام الورى 214..». در توقيع حضرت صاحب الامر (عج) كه به قاسم بن علاء همدانى نوشته است آمده است كه ولادت آن حضرت در روز پنجشنبه سيّم ماه شعبان بوده « مصباح المتهجّد،ص 758. ».اما شيخ طوسى در تهذيب گفته است كه: ولادت آن حضرت در آخر ماه ربيع الاوّل در سال سوم هجرت‏ بوده است « تهذيب الأحكام، ج6 ص 41»

كلينى به سند معتبراز امام صادقعليه السّلام روايت كرده است كه امام حسينعليه السّلام از فاطمه سلام الله علیها وهيچ زن ديگر هم شير نخورد، او را به خدمت پیامبر اکرم صلى الله عليه وآله وسلم آوردند، حضرت انگشت ابهام خود را در دهان او مى ‏گذاشت، از ابهام آن حضرت آن قدر مى ‏مكيد كه

وفات حضرت زینب سلام الله علیها

درباره : حضرت زینب سلام الله علیها منبع : ترجمه ارشاد و جرعه های معرفت

وفات ( شهادت ) حضرت زینب سلام الله علیها: دو قول مشهور در مورد ولادت ایشان: 1. پنجم جمادی الاولی سال پنجم هجری.[ زینب بنت الامام امیرالمؤمنین، ص 10 ] 2. و برخی نیز سال 6 هـ را سال ولادت ایشان می دانند.[ زینب بانوی قهرمان كربلا،  ص 16 ] مدت زندگی ایشان با مادرش حضرت زهرا سلام الله علیها حدود پنج یا شش سال بوده است..[ بحار الانوار ج43، ص215 ] حضرت زینب سلام الله علیها دارای القاب و كنیه های زیادی است. « یكی از القاب آن حضرت كه در روایات آمده، «عقیله» یا «عقیلة بنی هاشم» است كه به معنای زن ارجمند و گرامی در فامیل خود، می باشد.»[ زندگانی حضرت زهرا و دختران آن ص 270] از دیگر القاب آن حضرت می توان «صدیقه صغری» «عارفه» «عالمه» «فاضله» «كامله» و

ولادت حضرت علی علیه السلام

درباره : حضرت علی علیه السلام منبع : بحار الأنوار و جلا ء العیون علامه مجلسی ،

 مشهور ميان محدّثان ومورّخان آن است كه آن حضرت در روز جمعه سيزدهم ماه رجب، سى سال پس از عام الفيل، در ميان كعبه معظّمه متولّد شد، در آن وقت عمر شريف پیامبر اکرم صلى الله عليه وآله وسلم بيست و هشت سال، و به قولى دوازده سال، و به قولى ده سال پيش از بعثت آن حضرت بود « الفصول المهمة،ص 29». شيخ طوسى در مصباح به سند صحيح از حضرت صادق عليه السّلام روايت كرده است كه ولادت آن حضرت در روز يكشنبه هفتم ماه مبارك شعبان واقع شد « مصباح المتهجّد ،ص 782»، و قول اوّل مشهور تر است. و اگر به هر دو روز احترام نمايند

شهادت امام کاظم علیه السلام

درباره : امام موسی کاظم علیه السلام منبع : اعلام الورى 294؛ مناقب آل ابیطالب ج 4 ص 349؛ بحار الأنوار و جلا ء العیون علامه مجلسی ،

روز شهادت آن حضرت به روایت مشهور جمعه بيست و پنجم ماه رجب سال 183 بوده است، و عمر شريف آن حضرت در وقت شهادت پنجاه و پنج سال بوده، و بعضى پنجاه و چهار گفته‌اند « طبرسی؛ اعلام الورى ص 294». به روایت دیگری شهادت امام کاظم عليه‌السّلام در پنجم رجب سال 183 هـجری قمری در زندان سندی بن شاهک بغداد و به دستور هارون الرشید ملعون بوده است « فتال نیشابوری روضة الواعظین ص 264» به گزارش مرحوم کلینی شیخ مفید و محدث اربلی شهادت امام کاظم عليه‌السّلام در ششم رجب سال 183 هـجری قمری در زندان سندی بن شاهک بغداد و به دستور هارون الرشید ملعون بوده است « کلینی الکافی ج 1 ص 476؛ شیخ مفید ارشاد ج2 ص301 ، محدث اربلی کَشف الغُمّه ص 3/13 » و در ابتداء امامت، عمر شريفش بيست سال بود و كمتر نيز گفته‌اند، و مدّت امامتش سى و پنج سال بود. ايّام امامت آن حضرت مصادف بود با بقيّه خلافت منصور، و منصور به  ظاهر متعرّض آن حضرت نشد؛

عید مبعث پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله

درباره : پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله منبع : دلائل النبوة ج‏1ص 255 و ترجمه الكامل ابن الأثير ج‏7ص 47

ابو عبد الله الحافظ از عروة از همسر پیامبرصلى الله عليه وآله وسلم نقل مى ‏كند كه مي گفت نخستين علامت وحى كه بر پيامبرصلى الله عليه وآله وسلم ظاهر شد اين بود كه در خواب فرشتگان نكیوكار در سپيده‏ دم بر او ظاهر مي شدند، پس از اين تا مدتى عزلت و گوشه‏ نشينى را دوست مي داشت و به غار حرا مي رفت و چند شبانه روز در خلوت و ستايش و پرستش مى ‏گذراند زاد و توشه ی اندكى با خود بر مي داشت و هر گاه نزد خديجه مي آمد دوباره زاد و توشه‏ اى بر مي گرفت، تا اينكه نا گاه حق بر او ظاهر شد، و آن چنان بود كه فرشته پيش او آمد و گفت بخوان، پيامبرصلى الله عليه وآله وسلم مى‏ گويد: گفتم نمى‏ توانم بخوانم، او مرا گرفت و در آغوش فشرد من به تلاش افتادم ؛ رهايم كرد و بار دوم گفت بخوان

ولادت امام جواد علیه السلام

درباره : امام محمد تقی(جواد) علیه السلام منبع : بحار الأنوار و جلا ء العیون علامه مجلسی ،

 اسم شريف آن حضرت محمّد بود، و كنيت مشهور: ابو جعفر است، و بعضى ابو على نيز گفته‏ اند و مشهور ترین القاب ایشان : تقى و جواد و مختار و منتجب و مرتضى و قانع و عالم است، « مناقب ابن شهر آشوب 4/ 410؛ كشف الغمّه 3/ 135 و 155؛ اعلام الورى 345.». و سال ولادتش به اتّفاق صد و نود و پنج هجرت است، و اشهر آن است كه روز ولادت جمعه بوده است يا پانزدهم ماه مبارك رمضان يا نوزدهم‏ « مناقب ابن شهر آشوب 4/ 411؛ كشف الغمّه 3/ 134 و 137 و 155.». شيخ طوسى از ابن عيّاش روايت كرده است كه ولادت آن حضرت در دهم ماه مبارك رجب بوده است، و دعائى كه از ناحيه مقدّسه حضرت صاحب الامر عليه السّلام بيرون آمده فى الجمله شهادت بر حقيقت اين قول مى ‏دهد « مصباح المتهجّد 741». و مكان ولادت

شهادت امام هادی علیه السلام

درباره : امام علی النقی (هادی) علیه السلام منبع : بحار الأنوار و جلا ء العیون علامه مجلسی ،كشف الغمّه، مناقب آل ابیطالب،الارشاد،روضة الواعظين،اعلام الورى

مورخین سال شهادتش را به اتّفاق سال254  هجری نوشته اما در روز شهادت اختلاف نظر است، به روايت على بن ابراهيم قمّى و ابن عيّاش: روز سه‏ شنبه سوّم ماه رجب و به روايت ابن خشّاب: بيست و پنجم ماه جمادى الآخر و به روايات ديگر بيست و هفتم یا  بيست و ششم این ماه ذکر شده است « محدث اربلی؛ كشف الغمّه ج 3ص 167- 169 و 190؛ ابن شهر آشوب؛ مناقب آل ابیطالب ج 4 ص 433». و سنّ شريف آن حضرت در آن وقت چهل سال ذکر شده است « كشف الغمّه ج 3ص 168 و 177». به روايت ديگر چهل و يك سال و چند ماه‏ « محدث اربلی؛ كشف الغمّه ج 3ص 168و 169و 177؛ شیخ مفید، الارشاد ج2 ص297 ». و در هنگام شهادت پدر خود كه به امامت برگزیده شدند از عمر شريفشان تقريباً شش سال و پنج ماه گذشته بود « ابن شهر آشوب؛ مناقب آل ابیطالب ج 4 ص 433 »  و مدّت امامت آن حضرت نزدیک به 33 بود که از این مدت نزدیک  به سيزده سال در مدينه اقامت

ولادت امام باقر علیه السلام

درباره : امام محمد باقر علیه السلام منبع : ارشاد ج 2 ص 279؛ بحارالانوار ج 46 ص 227 ؛ کشف الغمه ج 2 ص 329

شيخ طبرسى و ابن شهر آشوب و ديگران روايت كرده‏ اند كه ولادت شريف آن حضرت در روز جمعه يا سه شنبه اول ماه مبارك رجب واقع شد « مصباح المتهجّد،ص737؛ اعلام الورى264. » و بعضى سوّم ماه صفر نيز گفته‏ اند در مدينه مشرّفه در سال پنجاه و هفت از هجرت‏ « الارشاد ج2 ص 158، روضة الواعظين،ص 207». و اسم آن حضرت محمّد بود، و كنيت او ابو جعفر، و القاب آن حضرت: باقر و شاكر و هادى بود، و مشهورترين لقب هاى آن حضرت باقرعليه السّلام بود « كشف الغمّه ج 2ص  328. » زيرا كه پیامبر اکرم صلى الله عليه وآله وسلم آن حضرت را به اين لقب ملقّب گردانيده بود براى آنكه شكافنده علوم اوّلين و آخرين بود، و حضرت رسول صلى الله عليه وآله وسلم به جابر انصارى گفت: در خواهى يافت يكى از فرزندان مرا كه لقب او باقر است، و