کاربری جاری : مهمان خوش آمدید
 
خانه :: مقتل


لحظات شهادت حضرت زهرا سلام الله علیها

درباره : حضرت زهرا سلام الله علیها منبع : کشف الغمه ج 1 ص 501 ؛ مقتل الحسین خوارزمی، ج 1 ص 84 ؛بحار الانوار ج 43 ص 185 و214؛ روضة الواعظين، ج‏1، ص150-151

خوارزمی از ابن عباس روایت کرده است زمانی که رحلت فاطمهسلام الله علیها نزدیک شد به هیچ وجه اندوهگین به نظر نمی رسید، در روز شهادتش دست امام حسن عليه السّلام و امام حسین عليه السّلام را گرفت و به سوی قبر پیامبر برد ، سپس ایستاد و دو رکعت نماز میان قبر و منبر پیامبر خواند ، سپس آن دو را در آغوش کشید و فرمود: فرزندانم ساعتی در نزد پدرتان در مسجد بمانید و خود به خانه بازگشت، سپس با باقی مانده حنوط پیامبر که جبریل آن را آورده بود غسل نمود و با مابقی کفن پیامبر را بر تن پوشید؛ بعد از آن اسماء را صدا زد و فرمود : بعد از ساعتی، مرا صدا بزن. اگر جواب دادم که هیچ، و الا بدان که من به پدرم ملحق گشته ام.سپس برخواست و دو رکعت نمازخواند (بنا برنقلی حضرت درحال سجده نماز رحلت کردند)

ولادت امام صادق علیه السلام

درباره : امام جعفر صادق علیه السلام منبع : امالى شيخ صدوق،ص371. الكافى ج6 ص473.مناقب آل ابیطالب ج 4 ص 303. روضة الواعظين،ص 212. اعلام الورى ص 266 ؛ مصباح كفعمى ص 523

ولادت امام جعفر صادقعليه السّلام: اسم مبارك آن حضرت جعفر بود، و كنيت او ابو عبد اللَّه، و القاب آن حضرت: صابر و فاضل و طاهر و صادق بود، و مشهورترين لقب آن جناب صادق است. ابن بابويه و قطب راوندى روايت كرده ‏اند كه از حضرت امام زين العابدينعليه السّلام پرسيدند كه: امام بعد از تو كيست؟ گفت: محمّد باقرعليه السّلام كه علم را مى‏ شكافد، پرسيدند كه: بعد از او امام كه خواهد بود؟ گفت: جعفرعليه السّلام كه نام او نزد اهل آسمانها صادق است، گفتند: چرا بخصوص او را صادق مى‏ نامند و حال آن كه همه شما صادق و راست گوئيد؟ فرمود كه: خبر داد مرا پدرم از پدرش از رسول خداعليه السّلام  كه آن حضرت فرمود كه: چون متولّد شود فرزند من جعفر بن محمّد بن على بن الحسين عليه السّلام او را صادق ناميد، زيرا كه پنجم از فرزندان او

ولادت حضرت محمد صلی الله علیه و آله و سلم

درباره : پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله منبع : « الكافى ج 1 ص 439» « امالى شيخ صدوق، ص 235».«مناقب آل ابیطالب ج 1 ص 53» ( اقتباس از جلاء العیون)

ولادت پیامبر اکرم:  اجماع علماى اماميّه منعقد هستند که ولادت با سعادت آن حضرت در هفدهم ماه ربيع الأوّل بوده است، اما عده ای در دوازدهم مىدانند، و تعداد کمی  در هشتم يا دهم ماه مزبور قائل شده‏ اند، و تعدادی از ايشان گفته ‏اند كه: در ماه مبارك رمضان متولد شده است. محمّد بن يعقوب كلينى رحمه اللّه گفته است كه: ولادت آن حضرت در روز جمعه، دوازدهم ماه ربيع الاوّل سال عام الفيل بوده است، و در منزل عبد اللّه بن عبدالمطلّب، ولادت آن حضرت در مكّه معظّمه بود. [1]. و در كتاب العُدَدِ القويّه گفته است: ولادت آن حضرت نزد طلوع صبح روز جمعه هفدهم‏ ماه ربيع الاوّل بوده بعد از پنجاه و پنج روز از هلاك اصحاب فيل يا به روایت دیگر چهل و پنج روز بعد از آن، يا سى روز بعد از آن؛ بعضى گفته‏ اند: در همان روز بوده است، اما اشهر آن است كه در همان سال بود، و عامه گفته‏ اند: در روز دوشنبه بوده است.

ولادت امام رضا علیه السلام

درباره : امام علی بن موسی الرضا علیه السلام منبع : « عيون أخبار الرضا ج 1 ص 29» « اعلام الورى 313».« الكافى ج 1ص 473» ( اقتباس از جلاء العیون)

اسم شريف آن حضرت على و كنيتش ابو الحسن، و مشهورترين لقب ایشان، رضا است. صابر، فاضل، رضى، وفى، قرّة أعين المؤمنين و غيظ الملحدين از دیگر القاب اوست « مناقب آل ابیطالب ج 4 ص 396» ابن بابويه به سند معتبر از بزنطى روايت كرده است كه به خدمت حضرت امام محمّد تقى عليه السّلام عرض كردم كه : گروهى از مخالفان شما گمان می ‏كنند كه پدر بزرگوار شما را مأمون در هنگامی كه آن حضرت ولايت عهدی او را به اجبار پذیرفت، ملقّب به رضا گردانيد. حضرت فرمود: به خدا قسم كه دروغ می گويند؛ زیرا حق تعالى او را به رضا مسمّا گردانيد براى آنكه پسنديده خدا بود در آسمان، و رسول خدا صلى الله عليه وآله وسلم و ائمّه هدى در زمين از او خشنود بودند و او را براى امامت پسنديده ‏اند،

روایت های شهادت امام جواد علیه السلام

درباره : امام محمد تقی(جواد) علیه السلام منبع : مناقب آل ابیطالب ج 4 ص 416، عيون المعجزات، ص 117، الکافی ج1 ص 323، ارشاد ج 2 ص 308، وسائل الشیعه ج18 ص 490؛ بحار الأنوار، المجلسي ،ج‏50،ص:5

سی ام ذیقعده سالروز شهادت امام جواد عليه‌السلام به روایت مشهور است. سنّ شريف آن حضرت در وقت شهادت پدربزرگوارش نه سال بود، و بعضى نیز هفت سال گفته‏ اند « كشف الغمّه ج 3ص 155». در هنگام شهادت امام رضا عليه‌السلام آن حضرت در مدينه بود، و بعضى از شيعيان به جهت کمی سن در امامت آن جناب تأمّلى داشتند، تا آنكه علما و افاضل و اشراف شيعه از بلاد مختلف متوجّه حج گرديدند، و بعد از انجام مناسك حج به خدمت آن حضرت رسيدند و پس از مشاهده معجزات و كرامات فراوان از او و پی بردن به علوم و كمالات فراوانش شک شان برطرف شده و اقرار به امامت آن حضرت کردند. تا جائیکه كلينى و ديگران روايت كرده‏ اند كه در يك مجلس يا در چند روز متوالى سى

شهادت امام صادق علیه السلام و وصایای حضرت

درباره : امام جعفر صادق علیه السلام منبع : « اصول کافی ج1 ص 473 »« الارشاد ج2 ص 180»« ثواب الاعمال 272، بحار الانوار ج 47 ص 5 »

تاریخ و علت شهادت امام صادق عليه السّلام: در سال شهادت امام صادق عليه السّلام اختلافی نیست و تمام مورخان شهادت او را در سال صد و چهل و هشت هجرت ذکر کرده اند، و مشهور آن است كه در ماه شوّال بوده، هرچند بعضى دوشنبه پانزدهم ماه رجب سال 148 گفته ‏اند «فتال نیشابوری، روضة الواعظين،ص 212 ». اكثر مورخان عمر شريف آن جناب را شصت و پنج سال گفتهاند « شیخ مفید، الارشاد ج2 ص 180 » و بعضى نیز شصت و هشت نوشته اند « محدث اربلی، كشف الغمّه ج 2ص 374 » اما محدث اربلی در كشف الغمّه هفتاد و يك نيز روايت كرده است‏ «محدث اربلی، كشف الغمّه ج 2ص  374»، ابن خوشاب از محمّد بن سنان روايت كرده است كه در هنگام شهادت عمر شريف آن حضرت شصت و پنج سال بوده  يا

احضار امام صادق علیه السلام توسط منصور ملعون و بواسطۀ ابن ربیع

درباره : امام جعفر صادق علیه السلام منبع : جلا العیون علامه مجلسی به نقل از سید بن طاوس، مهج الدعوات، ص 192.

سيّد ابن طاووس روایت كرده است كه روزى منصور در قصر خود در قبه خضراء (يعنى خانه سبز) نشسته بود و اين خانه را قبّه خضرا مى ‏گفتند. بعد از آن كه منصور محمّد و ابراهيم را در آن خانه كشت، آن خانه به قبّه حمراء (يعنى قبّه سرخ) مشهور شد و منصور روزى را به روز ذبح (يعنى روز كشتن) تعیین كرده بود كه در آن قبّه مى‏ نشست و در همان روز حضرت امام جعفر صادق عليه السّلام را از مدينه به بغداد آورده بود. پس دائما تمام آن روز در آن قبّه نشست تا آن كه شب شد و چون پاسی از شب گذشت ربيع را طلبيد و به او گفت كه: در اين ساعت به نزد جعفر بن محمّد بن فاطمه برو، پس او را به نزد من بياور به همان حالت كه او را در آن حالت بيابى و او را مگذار كه چيزى را از آنچه بر اوست، تغيير دهد.

شهادت حمزه سیدالشهدا علیه السلام

درباره : حضرت حمزه عموی پیامبر منبع : بصائر الدرجات، ص۳۴؛ بحارالانوار، ج۲۷، ص۷ ، تفسیر قمی (ج۲، ص۱۸۸ )

 حمزة بن عبدالمطلب، عموى پيامبر گرامى اسلام صلى الله عليه وآله وسلم دو سال پيش از ولادت رسول خدا صلى الله عليه وآله وسلم ديده ‏به جهان گشود. در ميان جوانان قريش در دلاورى و بزرگوارى برجسته و در آزاد انديشى، آزادمنشى و ستم ‏ستيزى سرآمد بود. سلحشورى و توان رزمى وى همزمان با آغاز دوره جوانى نمودار شد. آن آزاد مرد، حتى پيش از پذيرش اسلام، از رسول خدا  صلى الله عليه وآله وسلم در برابر آزارهاى مشركان ‏حمايت مى ‏كرد، گرويدن وى به اسلام موجب قوّت دين خدا شد؛ زيرا پس از آن ‏مسلمانان از انزوا بيرون آمدند و مشرکین با شناختی که از قدرت و توانائیهای حمزه داشتند مجبور شدند از آزارهاى خود بکاهند و رفتارشان با رسول خدا صلى الله عليه وآله وسلم و مسلمانان ‏ملايم تر شد.

وفات حضرت عبدالعظیم حسنی عليه السّلام

درباره : حضرت عبدالعظیم حسنی علیه السلام منبع : رجال النجاشی: ج ۲، ص ۶۷، ش651، کامل الزیارات ص 324

وفات حضرت عبدالعظیم حسنی : نجاشی درکتاب رجال خود درباره نسب وی نوشته : هنگامی که جنازه او را برای غسل برهنه می‌کردند، در جیب لباسش نوشته‌ای پیدا شد که در آن، نسبش، این گونه نوشته شده بود: من ابوالقاسم، عبدالعظیم بن عبدالله بن علی بن حسن بن زید بن علی بن حسن بن علی بن ابی طالب عليه السّلام هستم. [رجال النجاشی: ج ۲، ص ۶۷، ش ۶۵۱] براساس این نسخه از رجال النجاشی، در نسب ایشان، میان وی و امام حسنعليه السّلام، پنج نفر واسطه وجود دارد؛ لیکن در نسخه‌ های معتبر این کتاب[معجم رجال الحدیث: ج ۱۰، ص ۴۶، میان «زید» - جدّ سوّم وی – و امام حسن عليه السّلام  شخص دیگری واسطه نیست.

تخریب حرم ائمه بقیع

درباره : ائمه بقیع ( تخریب بقیع ) منبع : تقویم شیعه

هشتم شوال امسال، هشتاد و هشتمین (88) سالگرد تخریب قبورائمه بقیع عليه السّلام درسال 1344هجري قمري توسط وهابیت است و هر ساله در این روز  ضمن برپایی مراسم هایی این اقدام ضد دین را محکوم میکنیم ، اما واقعیت امر این است که سابقه این جنایت به 212 سال پیش باز میگردد. آری نخستين تخريب قبور ائمه‌ بقيع در سال 1220 هجري يعني زمان سقوط دولت اول سعودي‌‌ها توسط حكومت عثماني روي‌ داد،پس ازاين واقعه‌ تلخ- با همت و سرمايه‌گذاري شيعیان و به‌ كار بردن امكانات ويژه‌اي، مراقد تخريب‌ شده به زيباترين شكل ممکن بازسازي‌ شد و با ساخت گنبد و مسجد، بقيع به يكي از زيباترين مراقد زيارتي زمان خویش  تبديل‌ شد. و شاید این باسازی عامل شده است که این نوبت از جنایت بی شرمانه به فراموشی سپرده شده و کمتر از آن یاد شود.