بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ، وَ مَا كَانَ صَلَاتُهُمْ عِنْدَ الْبَيْتِ إِلَّا مُكَاءً وَتَصْدِيَةً فَذُوقُوا الْعَذَابَ بِمَا كُنْتُمْ تَكْفُرُونَ،

و نمازشان در خانه [خدا] جز سوت كشيدن و كف زدن نبود پس به سزاى آنكه كفر مى ‏ورزيديد اين عذاب را بچشيد سورۀ انفال آیۀ ۳۵

سُئِلَ الصَّادِقُ علیه‌السلام عَنْ مَعْنَى حَيَّ عَلَى خَيْرِ الْعَمَلِ فَقَالَ خَيْرُ الْعَمَلِ بِرُّ فَاطِمَةَ وَ وُلْدِهَا وَ فِي خَبَرٍ آخَرَ الْوَلَايَةُ؛ 

از امام صادق علیه‌السلام در باره معنى حىّ على خير العمل سؤال شد فرمودند: همانا عمل خير عبارت از نيكى و محبّت نسبت به فاطمه سلام اللله علیها و فرزندان اوست. بحارالأنوار ج۴۳ ص ۴۴، مناقب آل ابیطالب ج۳ ص ۳۲۶