بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ، اقْتَرَبَ لِلنَّاسِ حِسَابُهُمْ وَهُمْ فِي غَفْلَةٍ مُعْرِضُونَ، مَا يَأْتِيهِمْ مِنْ ذِكْرٍ مِنْ رَبِّهِمْ مُحْدَثٍ إِلَّا اسْتَمَعُوهُ وَ هُمْ يَلْعَبُونَ،

براى مردم [وقت] حسابشان نزديك شده است و آنان در بى‏ خبرى رويگردانند، هيچ پند تازه‏ اى از پروردگارشان نيامد مگر اينكه بازى‏ كنان آن را شنيدند سورۀ انبیاء آیۀ ۱ و۲

قَالَ أَمِيرُالْمُؤْمِنِينَ علیه‌السلام: كُلُ‏ مَوَدَّةٍ مَبْنِيَّةٍ عَلَى‏ غَيْرِ ذَاتِ‏ اللَّهِ‏ ضَلَالٌ وَ الِاعْتِمَادُ عَلَيْهَا مُحَالٌ.

امیرالمؤمنین علی علیه‌السلام فرمودند: هر دوستى كه بنايش براى غير خدا باشد، آن دوستى گمراهى و تكيه كردن بر آن مشكل و محال است. غررالحکم و دُرر الکلم ص ۵۱۰