![](images/menu/doubt_but.png)
-
مناسبتها، وقایع و اعمال ماه محرم
-
مناسبتها، وقایع و اعمال ماه صفر
-
مناسبتها، وقایع و اعمال ماه ربیع الأول
-
مناسبتها، وقایع و اعمال ماه ربیع الثانی
-
مناسبتها، وقایع و اعمال ماه جمادی الأول
-
مناسبتها، وقایع و اعمال ماه جمادی الثانی
-
مناسبتها، وقایع و اعمال ماه رجب
-
سایت قرآنی تنـــــزیل
-
سایت مقام معظم رهبری
-
سایت آیت الله مکارم شیرازی
-
سایت آیت الله نوری همدانی
-
سایت آیت الله فاضل لنکرانی
-
سایت آیت الله سیستانی
![](images/menu/software_but.png)
![]() مدح و شهادت مسلم بن عقیل علیهالسلام
طلـوع کرده شفـق در نگـاه شعـلهورت اسیر چـشم تو باران، نسـیم در به درت تو از کدام لبِ تـشنه قـصه میخـوانی؟ که رودهای جهـان گـشـتهاند همسفـرت چه بر تو رفت در آن لحظهای که فهمیدی از آب و رنگ خیانت پُر است دور و برت چه داغها که دلت را پُر از شرر کردند چه زخمهای عمیقی که مانده بر جگرت نه آسـمان که شـبی بیسـتاره و تاریک که تکه ابـر سـیـاهیست در نگـاه ترت تو را چنان که تویی هیچکس نخواهد بود اگر جـدا شـود از تن هـزار بـار سـرت
: امتیاز
|
![]() |
![]() |
![]() زبانحال مسلم بن عقیل علیهالسلام قبل از شهادت
با اینکه روزی داشتی کاشانه در این شهر اینجا نیا، دیگر نداری خانه در این شهر یـادم میآید تا کجـاهـا کـیـسهای نان را میبرد آن شبها علی بر شانه در این شهر وقتی تمام مردمانش جاهلاند ای عشق! پیدا نخواهی کرد یک دیوانه در این شهر آواره، گشتم کوچهها را یک یک اما نیست جز طوعه هرگز قامتی مردانه در این شهر هرکس که روزی نامهٔ یاری برایت داد شد نیـزهدار لشکر بیگـانه در این شهر دورت بـگـردم! بـادهـای شــام آوردنـد انگار با خود قحطی پروانه در این شهر این نامه از مسلم به دستت میرسد اما کشتند او را ناجوانمردانه در این شهر
: امتیاز
|
![]() |
![]() |
![]() ذکر مصیبت خروج سیدالشهدا علیهالسلام از مکه
بار بربـنـدیـد آهـنگ سـفـر دارد حسین نیّت رفتن در آغوش خطر دارد حسین خنجر نامردمی خوردن ز اهل کوفه را خوب میداند که میراث از پدر دارد حسین اهلبیتش را ببین همراه خود آورده است چونکه از پایان کار خود خبر دارد حسین تا بگوید شرط دینداری فقط آزادگیست روی دستش غنچهای بیبال و پر دارد حسین بانگ بر زد پیکری بیدست «اَدرک یا اَخا« ناگهان دیدند دستی بر کمر دارد حسین کوه صبر است او که هم داغ برادر دیده است هم تک و تنهاست، هم داغ پسر دارد حسین بر فراز نی نگاهش را به صحرا دوختهست آه اگر از اهلبیتش چشم بردارد حسین کاروانی نیزه و شمشیر و خنجر پیش رو کاروانی اشک و ماتم پشت سر دارد حسین تا که حـج ناتـمام خـویش را کـامل کند ترک سر کردهست، احرامی دگر دارد حسین
: امتیاز
|
![]() |
![]() |
![]() ذکر مصیبت خروج سیدالشهدا علیهالسلام از مکه
ای سفیر صبح! نور از لامکان آوردهای بر حصار شب دمی آتشفشان آوردهای تا که از مشرق دمیدی، سرخرو چون آفتاب روشنایی از کران تا بیکران آوردهای تا چو نیلوفر زدی در برکۀ خون، دست و پا پای از رفعت به اوج کهکشان آوردهای آب دادی تا گُلِ توحید را از جوی خون در کویرستان بهاری بیخزان آوردهای نام تو شد شهره در آفاق چون آیات نور تا به روی نیزه قرآن بر زبان آوردهای از منا برتـافـتی رو، آمـدی در کـربـلا فدیه با خود کاروان در کاروان آوردهای برد ابراهیم اگر از بهر قربان یک ذبیح تو به مذبح، کودک و پیر و جوان آوردهای در زمان قحطسال عشق و ایثار و خلوص تو حدیث عاشـقی را در میان آوردهای خون پاکت شعله زد بر خرمن بیداد و کفر بهر اهـریمن شهـابی بیامـان آوردهای تـربت پـاک تو بادا غـرقـۀ عطر درود چون گـل آزادگی را ارمـغان آوردهای
: امتیاز
|
![]() |
![]() |
![]() ذکر مصیبت خروج سیدالشهدا علیهالسلام از مکه
بار بر بستهای ای دل، به سلامت سفرت میبـری قـافـلۀ اشک مـرا پـشت سرت راه میافتی و باقیست به خاک عرفات حرفهایی که روان بود از آن چشم ترت به کجا میبـرد این راه بـلاخـیز تو را! کـودکـاناند و زنـاناند چرا همسـفرت؟ ز امر حق قصد سفر داری و زین غم دلها میشـود از سـر دلـباخـتـگی دربهدرت خـبر قـاصد تو میرسـد از طـوفـانهـا این خبر چیست؟ که داغیست گران بر جگرت میرسی کمکم و پیداست به پهـنای افق خـیمۀ در دل صحـرای بلا شـعـلهورت میهمان هستی و با نیـزه و شمشیر چرا میزبان تو گرفتهست چنین دور و برت؟ روزهـا میگـذرد میرسـد از راه آخـر آن غروبی که سر نیزه روان است سرت
: امتیاز
|
![]() |
![]() |
![]() ذکر مصیبت خروج سیدالشهدا علیهالسلام از مکه
وقتی که با عشق و عطش یاد خدا کردی احرام حـج بستی و عـزم کـربلا کردی تو در تـمام راه، دور عـشق چـرخـیدی حاشا اگر یک لحظه حَجّت را رها کردی هـفتاد دفعه دور معـشوق خودت گشتی آخر به روی نیـزه حَجَّـت را ادا کردی شیطان به رویت سنگ زد، از کوفه پرسیدم: کافر چرا اعمال حج را جا به جا کردی تا پای جان ماندن همان عهد قشنگی بود عهدی که کوفی بست اما تو وفا کردی خـون خـدا بودن قـیـامت میکـند در تو حق داشتی تا محشرت را خود به پا کردی تو خوب میدانستی آنجا یار و یاور نیست حس میکنم از کربلا ما را صدا کردی اینکه تو ابن بـوتـرابـی اتـفـاقـی نـیست تو خاک را با خون پاکت کـیمیا کردی حالا دلم با هر تپش صحن و سرای توست یک کعبهٔ ششگوشه در قـلبم بنا کردی
: امتیاز
|
![]() |
![]() |
![]() مدح و شهادت امام محمد باقر علیهالسلام
دوبــاره مــوسـم آه و نــوا شـد دل مـا بـا غـم یــار آشـنــا شـد امام پنـجـم ما گـشـت مـسـمـوم به قـرآن مـبـین و دین فـدا شـد
: امتیاز
|
![]() |
![]() |
![]() زبانحال امام محمد باقر علیهالسلام قبل از شهادت
مگـر میشـود گـریـه بسـیـار کرد مگـر میشود دیـده خـونـبـار کرد ولی از غم و غصهاش دق نکرد! مگر میشود خـیـمه سـوزان شود در آن شعـلـهها عـمّه حـیران شود ولی از غـم و غصهاش دق نکرد مگـر مـیشـود گـفـت از سوخـتن چههـا میکـشـیـد عـمـه خـوب من ولی از غـم و غصهاش دق نکرد مـگـر مـیشـود لـشـگـر نـیـزهدار بـیـوفـتـد به دنـبـال یک طفـل زار ولی از غـم و غصهاش دق نکرد حـرم شـد گـرفـتـار رنج و عـذاب چهها کـرد با دستهـامـان طـناب ولی از غـم و غصهاش دق نکرد شبی که حرم سمت غمخـانه رفت به مهـمـانی قـصـر شـاهـانه رفت ولی از غـم و غصهاش دق نکرد کنون این من و این دل گریه خیز کـه اشـکـم بُـود کـربـلا را گـریـز ولی از غـم و غصهاش دق نکرد
: امتیاز
|
![]() |
![]() |
![]() زبانحال امام محمد باقر علیهالسلام قبل از شهادت
زهر آخر راحـتم کرد از جـفای کربلا شاهـد عـیـنی شدم در مـاجـرای کربلا سالها همچون پدر خون گریه کردم بر حسین کاش میشد جان دهم در روضههای کربلا همسفـر بودم به سنِ کودکی با کاروان صحنههایی دیدهام در جای جای کربلا
: امتیاز
|
![]() |
![]() |
![]() مدح و شهادت امام محمد باقر علیهالسلام
طفل باشی غم بسیار ببینی سخت است غنچه باشی ستم خار ببینی سخت است غربت و غارت و داغ و عطش و در به دری نصف روز این همه آزار ببینی سخت است اربـاً اربـا تن خـونـین اذان گـوی حـرم به زمین دست علمدار ببینی سخت است روی تل بر سر و سینه زدن و بیکسی دخـتر حـیـدر کـرار ببـیـنی سخت است زیـر پـا و تـه گــودال امــان از گـودال یک تن و آن همه اشرار ببینی سخت است بین یـک خـیـمـه آتـش زده بـابـایـت را با تن خسته و تبدار ببینی سخت است سر هـجـده پـسر فـاطـمه را بر سـر نی با دو تا چشم گهربار ببینی سخت است روضه ام حرف رباب است اگر حرمله را در همه عمر تو یکبار ببینی سخت است به خدا هیچ کجا سخـتتر از شـام نـبود عمه ات را سر بازار ببینی سخت است پایکوبی و کف و هلهله و خنده و رقص دور یک مشت عزادار ببینی سخت است بین نا محرم و بر ناقه و طفـلت به بغل مادرت را که گرفتار ببینی سخت است دخـتـران عـلی و فـاطـمـه بـازو بـسـتـه وسط مجـلس اغـیار ببـینی سخت است طفل باشی ولی هـمبازی خود را دیگر خسته و دست به دیوار ببینی سخت است
: امتیاز
|
![]() |
![]() |
![]() مدح و شهادت امام محمد باقر علیهالسلام
روضــهدارِ مـــنــا تـوئـی آقـا شــاهــدِ کــربــلا تــوئــی آقــا پیش تو مـادرت زمین خورده نــوۀ مـجــتــبــی تــوئــی آقــا هـمـره عــمـه آمــدی گــودال راویِ مـــاجــرا تــوئــی آقـــا آنکه دیـده گـروه گـروه زدنـد سنگ و چوب و عصا توئی آقا آنکه دیده به زیرِ چکـمۀ شمر شـاه، زد دسـت و پـا توئی آقا آنـکـه دیـده تـمــام قــرآن شـد بـا لـگـد جـا بـه جـا تـوئی آقـا آنکه دیده ضریح مـویِ حسین دسـتِ یـک بـیحـیـا تـوئی آقا آنـکـه دیـده سـرِ عـزیـزِ خــدا رفـت بـر نـیـزههـا تـوئـی آقـا بعد از آن شـاهـدِ هـجـومِ سپاه ســویِ آل عــبــا تــوئــی آقــا آنـکـه هــمــراه قـافـلـه رفـتــه ســویِ شــامِ بــلا تــوئـی آقــا سخت بر تو گذشت آن ساعات بد شـکـسـتـنـد حـرمت سادات اوج بـیغـیـرتـی نـشـان دادند سنگ در دست این و آن دادند اول شـهـر عـنـان مـرکـب را دست یک مشت بد دهان دادند جای عرضِ سلام، پیر و جوان نـاسـزاهــا بـه کــاروان دادنـد سرِ هر کـوچه با سرِ انگـشت دخـتـرِ فــاطـمـه نـشـان دادنـد بـوســهگـاهِ رســول خـاتــم را به دمِ چـوبِ خــیـزران دادنـد سخت بر تو گذشت آن ساعات بد شـکـسـتـنـد حـرمت سادات
: امتیاز
|
![]() |
![]() |
![]() ترجمه موزون از احایث امام محمد باقر علیهالسلام
قـلبی که در آن، نور خدا خواهد بود در راه یـقـین، قـبـلـهنـما خـواهـد بود قَالَ البَاقر علیهالسلام: إِنَّمَا شِيعَتُنَا مَنْ أَطَاعَ اللهَ امام باقر علیهالسلام فرمودند: به راستی شیعۀ ما کسی است که خدا را اطاعت کند؛ الأمالی للطوسی، ص۲۷۳ هر منتظری که دل به ایمان دادهست جان بر سر عشق ما به جانان دادهست قَالَ البَاقر علیهالسلام: ما ضَرَّ مَنْ ماتَ مُنْتَظِراً لِأَمْرِنَا أَنْ لا یَمُوتَ فی وَسَطِ فُسْطاطِ الْمَهْدِیِّ(علیهالسلام) وَ عَسْكَرِهِ امام باقر علیهالسلام فرمودند: کسی که در حال انتظار بمیرد، ضرر نکرده است و همانند کسی است که در وسط خیمه مهدی(علیهالسلام) و سپاهیانش جان داده است الکافی، ج۱، ص۳۷۲
: امتیاز
|
![]() |
![]() |
![]() مدح و شهادت امام محمد باقر علیهالسلام
وقتی که زهرِ کینه ز زین تا جگر رسید انگار قصّۀ غـم عـمرش به سر رسید از سـوز زهـر نـالـۀ جانکـاه میکشید از فـرط تـشـنـگی چِـقَـدَر آه میکـشید او سروِ دانشیست که قدش خمیده است خود را به کنج حجره به زحمت،کشیده است پـروانـهای که پَـر زدنش فـرق میکند شمعی که شکل سوختنش فرق میکند حـالا به یـاد خـاطـرههـا گـریه میکند بـا یـاد داغ کـرب وبـلا گـریه میکـند او امـتـداد غُـصّـۀ فـردای کـربـلاست همنـالۀ سه سالۀ صحـرای کـربـلاست دریای غیرت و غضبش پُر تلاطم است بـیـن تـمـام قـافــلـه او مـرد دوم اسـت او آشـنای هق هق اشـک شبـانههاست زخـمیِّ دست سـلـسله و تازیانههاست طفل آمده ولی چِـقَـدَر پیـر گـشـته بود بی جان و خسته از غل و زنجیر گشته بود با آبـلـه ز پـای خـودش کـار میکـشید مثـل رقـیّـه از کـف پـا خـار میکـشید انگار زهر تـازه تری از جگر گذشت تا غصههای بیحد شام از نظر گذشت او دیـده با چه سـخـتی و آزار بُردهاند نـامـوس شـاه را، سـر بـازار بـردهاند او دیده رقـص مـسـتی بزم شـراب را او دیـده خــیــزران و لب آفــتــاب را با یاد صحنهای، جگرش پاره پاره شد حرف کـنیز شد، به سکـینه اشاره شد
: امتیاز
|
![]() |
![]() |
![]() زبانحال امام محمد باقر علیهالسلام قبل از شهادت
من ز طـفـلی غـم و انـدوه مکرر دیدم کـربـلا بـود که لـرزیـدن دخـتـر دیـدم سختتر زآنچه حسن دیده در آن کوچۀ تنگ من در این دشـت بـلا چند برابر دیـدم هـمـره عــمـه به بـالای بـلـنـدی رفـتـم در کف شمر دنی کاکل و خنجـر دیدم موقـع سوخـتن خـیـمه صـدا زد عـمـه زنـده شد در نظـرم آنچه پس در دیـدم یا رب ایکاش نیـاید به سر هیچ کسی صحنههایی که به این چشم زخون تر دیدم
: امتیاز
|
![]() |
![]() |
![]() مدح و شهادت امام محمد باقر علیهالسلام
السلام ای گـلـبن بـسـتان زین العـابدین نـوربخـش عـالـم هـستی امام پنـجـمـین ای گل باغ ولایت نجـل خـتم المرسلین جان زهـرا هـسـتی مولا امیرالمـومنین عالم عـلم النـبـیـین، طـیّـبی و طاهـری هفـتمین معـصوم این عـالـم امام باقری ای که هستی زینت خاک گـلستان بقیع در میان خاکیان وعرشیان قدرت رفیع زینت شهـر مـدینه خاک قـبر و تربتت سوخـته قـلب تمام شیـعـیان از غـربتت بـودهای همراه بـابـای غـریـبت کـربـلا دیـدهای پـرپـر ز جـور اشـقـیـا آلالـهها اربـاً اربا پیـکـر در خون اکـبر دیدهای حـنجـر ببـریدۀ گـلگـون اصغـر دیدهای صحنههای غم فزا را کردهای مولا نگاه دیدی آمد شمر کین گستر بسوی قـتلگاه دیـدهای دشمن زده آتش تـمام خـیـمهها دیـدهای سرهای ببریده به روی نیزهها دیدهای اهـل حـرم را ظـالـمانه میزدند سیلی و کعـب نی و با تـازیانه میزدند دیدهای بر روی طفلان جوهر نیلی زدند عمهها و کودکان را از ستم سیلی زدند دیدهای بر زخم عمه دشمن دین زد نمک بر اسیران ستـمدیـده ز کـینه زد کـتک چشم گریان قلب سوزان دیدهای شام بلا رأس سالار شهیدان را تو در تشت طلا دیدهای بـزم شـراب و آن یـزید بیحـیا میزد از کینه به لبهای حسین چوب جفا ظلم دشمن را نگر از زهر آغشته به زین جان تو گـشـته فـدا در راه قـرآن مـبین من(رضایم) ریزهخوار خوان احسان شما در تـمام طـول عمرم بوده مهـمان شما
: امتیاز
|
![]() |
![]() |
![]() مدح و مناجات با امام محمد باقر علیهالسلام
والا بـود مــقــام تـو یـا بـاقـرالـعـلـوم جـانـم فـداى نـام تـو یـا بـاقـر الـعـلـوم بـاشـد اســاس دیـن نــبـى حُـبّ آل او خـود این بـود کـلام تو یا باقـرالعـلوم
: امتیاز
|
![]() |
![]() |
![]() مدح و شهادت امام محمد باقر علیهالسلام
زمین و آسمان ای شیعه در حزن و غم است امشب همه اوضاع عالم زین مصیبت درهم است امشب یتیم و نوحه گر گردید اکنون حضرت صادق به بر او را ز مرگ باب، زانوی غم است امشب
: امتیاز
|
![]() |
![]() |
![]() ازدواج حضرت علی و حضرت زهرا سلام الله علیهما
عرش را با ماه و با خورشید روشن کردهاند آسمـانیها لـبـاس نـور بـر تن کـردهاند شد خدا بانی و عاقد حضرت پیغمبر است سر به زیر و عشق دارد در نگاهش انعکاس با وقاری فاطمی، محجوب! با احساسِ خاص گفت پیغمبر برای من همین شد افتخار زیر لب میگفت زهرا: هست همتایم علی شد ولیُ ألله و یـار هر دو دنـیـایم عـلی خواند أنکحتُ و زوّجتُ پیمبر خطبه را لحظۀ دیدار بود و عشق، نابِ ناب شد دست پیغمبر وساطت کرد و فتح الباب شد دست در دست هم آوردند و شد حبل المتین در زمین پیچید عطر عود و اسپند و گلاب در نخستین لحظۀ پیوند غیرت با حجاب دست خالی آمدم! آمد خدا عیدی به دست
: امتیاز
|
![]() |
![]() |
![]() ازدواج حضرت علی و حضرت زهرا سلام الله علیهما
وحی در هفت آسمان تا میزند ناقوس را میبرد از خواب عالم وحشت کابوس را پا به پای ناخدای خویش میخـواند خدا مـحـرمـیتنـامـۀ بـین دو اقـیـانـوس را شال سبز و چادر مشکی مجسم میکند پیش چشم عالمی رنگ پر طاووس را ازدواج حـیـدر و حوریه مـعـنا میدهد ارتـبـاط بـین یا سـبّـوح و یا قـدوس را مینـشاند بر لـبان مـرتـضی لبـخـند را تا که میخـواند محمد خـطبـۀ پیوند را با نگاهش میبرد هوش از سر آئیـنه تا فاطمه وا میکند از چهرهاش روبند را شرم در لبخند محجـوبانه دختر نشست تا پـدر در گردنش انداخت گردنبـند را بیخدیجه اشک در چشمان احمد میدود لحـظههایی که تماشا میکـند فرزند را
: امتیاز
|
![]() |
![]() |
![]() ازدواج حضرت علی و حضرت زهرا سلام الله علیهما
یاعلی گفت با تمام وجود تا همهعمر با علی باشد با علی باشد و طنین دلش دمبهدم ذکر یاعلی باشد آمد و چشم خانه روشن شد از حضورش، تلألؤ نورش آمد و جلوه کرد تا با عشق، محو نور خدا، علی باشد خانه یعنی بهشتی از احساس، زن این خانه تا که فاطمه است خانه یعنی جهانی از امید، مرد این خانه تا علی باشد شرح این زندگی فقط عشق است داستانی که خطبهخط عشق است حرفی از درد نیست وقتی که یار دردآشنا علی باشد شب جشن است آمدم مادر! شاعر لحظههایتان باشم شعر زیباست تا زمانی که نور این بیتها علی باشد به دعای تو سخت محتاجم! مهربانِ علی دعایم کن! تا دلم آنچان که میخواهی شیعۀ مرتضی علی باشد ورد لبهای من به لطف شما از ازل ذکر یاعلی بوده لطف کن باز تا که ذکر لبم تا ابد نیز یاعلی باشد
: امتیاز
|
![]() |
![]() |
![]() مدح و مرثیۀ حضرت امام جواد علیهالسلام
گـاهگـاهـی نـگـاه مـا را بَـس بـوسـهای گـاهگـاه مـا را بَس گرچه از دستِ یار ممکن نیست جـگـری روبـراه مـا را بَـس مـا گـره در گـره شـدیــم امـا لطفِ زُلـفـی سـیاه ما را بَس تا به کویش نرفتهایم افـسوس ولی این شوقِ راه ما را بَس در بـساطـم نـبـود غـیر از آه و هـمین نـصفـه آه ما را بَس مـرقـدی با دو گـنـبـد زردش خـاکِ آن بـارگـاه مـا را بَس یک ضریح و دو قبله و دو امام یک حرم با دو شاه ما را بَس به ضریحـش نشد اگر برسیم کـنـجِ آن سـرپـنـاه مـا را بَس ما حـسیـنی شـدیم شُکـرِ خدا کـاظـمـینی شـدیم شُکـرِ خـدا
: امتیاز
|