![](images/menu/doubt_but.png)
-
مناسبتها، وقایع و اعمال ماه محرم
-
مناسبتها، وقایع و اعمال ماه صفر
-
مناسبتها، وقایع و اعمال ماه ربیع الأول
-
مناسبتها، وقایع و اعمال ماه ربیع الثانی
-
مناسبتها، وقایع و اعمال ماه جمادی الأول
-
مناسبتها، وقایع و اعمال ماه جمادی الثانی
-
مناسبتها، وقایع و اعمال ماه رجب
-
سایت قرآنی تنـــــزیل
-
سایت مقام معظم رهبری
-
سایت آیت الله مکارم شیرازی
-
سایت آیت الله نوری همدانی
-
سایت آیت الله فاضل لنکرانی
-
سایت آیت الله سیستانی
![](images/menu/software_but.png)
![]() مدح و ولادت حضرت سیدالشهدا علیهالسلام
سوّمین روزِ مـاهِ شعـبان است عرش تا فرش نورباران است پنجمین نوبت ِظهـورِ خـداست دم صـبـح آسـمـان مــنـوّر شـد نَه مـدیـنه، جـهـان معـطّـر شد بـوسه پـیـوسـتـه و مُـکـرّر زد بوسه بـر گـونهاش پـیـمبـر زد ریخـت تا اشکِ جَدّ اطـهـر او گـریـه کـردنـد در غـم سـر او تـوأمـان است شـادی و غـم ما حال اشک است حال درهم ما وصف او را خُـدای سُبحـانش گـفــتــه در آیــههـای قــرآنـش جانِ شـیـرین ِخـواجۀِ دو سَـرا دوّمـیـن نـورِ چـشـمِ شیـرِ خـدا الـسَّـلام ای بـهـشت گـریهکُنان حاصلِ زَرع و کِشتِ گریهکُنان با تو عُـمریست آشـنا شـدهایم ما هـمـان مـیـوۀ سَـوا شـدهایـم تو همانی که وِتر مُوتُور است تو همانیکه سِرِّ مَـستور است شَر نمیخـواهم اَهلِ خِـیرم کن بی نـیاز از عـطـای غـیرم کن ایکه آب از تو بینصیب شده ای مـسـیحـای بر صلـیب شده
: امتیاز
|
![]() |
![]() |
![]() مدح و ولادت حضرت سیدالشهدا علیهالسلام
آمدی جان جهان، فخر زمین، فخر زمان آبــروی بـــشــریّـت شـــرفِ آدمـــیــان اشک شوق از قدمت گشته زِ هر دیده روان ای بهـار دو جهان آمدی و رفت خـزان آمدی و شـده نـازل به خـلایـق بـرکـات بر وجـودِ تو و بر مَـقـدمِ پاکَت صلوات در مـسیـرِ تـو نـگـردد دل زارم گـمـراه راهِ تو راه بُوَد، هر چه به غیر از آن چاه گل فِشان گشته فلک ذکرِ لبِ کوکب و ماه شـــده لا حَـــولَ وَ لا قُـــوّةَ الّا بـــالــلـه آمدی ای به هـمه، وادیِ تو راه نـجـات بر وجـودِ تو و بر مَـقـدمِ پاکَت صلوات چار قُـل، کوثر و صافات به تو مینازد ذکر و تسبـیـح و مناجات به تو مینازد عـزّت و فخـر و مباهـات به تو مینازد حرم و کعـبـه و مـیـقـات به تو مینـازد ای کـمـال تـو کـمـالات خـدا را مِــرآت بر وجـودِ تو و بر مَـقـدمِ پاکَت صلوات صـدفِ قــدسـیِ تــوحـیــد گُـهَــر آورده شــجــر گـلــشــن اســلام ثـــمــر آورده آسـمـان خـنـده بـه رخـسـار قـمـر آورده بـر دو عـالَـم قـدمـت شــورِ دگـر آورده ای به جـامِ نِگَـهَـت آب گـوارای حـیـات بر وجـودِ تو و بر مَـقـدمِ پاکَت صلوات از قُـدومت همۀ ارض و سما گـلشن شد دیـدۀ دَهـر بـه مــاهِ رخِ تـو روشـن شـد از ازل مِهر تو مأنوس به جان و تن شد خـاکــسـاریِ تـو آبـــرو بـرای مـن شـد یادِ تو هـست فـروغ خَلـَوات و جَـلَـوات بر وجـودِ تو و بر مَـقـدمِ پاکَت صلوات کهکشان گشته زِ فـیض قـدمت نـورانی ای به قـربـان تـو و ایـن قـدم رحـمـانـی مَظهرُ اللهی و یک جلـوهای از یـزدانی معنی عصمت و دین و شرف و ایمانی نظری کن به منِ عـاصی هـنگامِ مَمات بر وجـودِ تو و بر مَقـدمِ پاکَـت صلوات ای گـل گـلشن رضوان به فـدای قـدمت که منم سـائلِ اَلطـاف و عـطا و کـرمت زنده گردد دل عصیان زده از فیض دمت کاش باشد سرِ دوشم چو شهیدان علمت کاش بر من بِنَمایی نِگَهی در عـرصات بر وجـودِ تو و بر مَـقـدمِ پاکَت صلوات دل خـود را گِـرِه بر فـیض تَـوَلّات زدم مَکُن از درگه خود از کرم و لطف رَدَم هرچه تو خوبی من عبد خطاکار و بـدم مـن فـقـط راه و نـشـانـیِ شـمـا را بـلـدم سائل خانهات هستم نظری کن به گدات بر وجـودِ تو و بر مَـقـدمِ پاکَت صلوات
: امتیاز
|
![]() |
![]() |
![]() مدح و ولادت حضرت سیدالشهدا علیهالسلام
در دلـم شـوری دگـر بـر پـا شده غرق در شور و شعـف دنیا شده شـادمـان قـلـب و دل زهـرا شـده مـرتـضـی بـار دگـر بــابــا شـده آمـد امشب نـور شـمس مشرقـین نـور بخـش عـالـم امـکـان حـسین پـیک حـق بر خـاکیان داده خـبر نـخـل دیـن بـار دگـر داده ثــمــر فـاطــمـه دخـت نـبـی زاده قــمـر مـرتضی دسـته گـلی دارد به بـر گـشـته عـالم از قـدومش منـجـلی آمـده مــولا حــسـیـن بـن عــلــی ایـن پــسـر نـور دل زهــراسـتـی او ز نـسـل حـضرت طـاهـاسـتی در شعـف از مـقـدمـش دنـیـاستی بر هـمه عـالـم حسـین مـولاسـتی این پسر پنجم گـل از آل عباست شمع جـمع شیـعـیان مـرتضاست مصـطـفی مـنـظـر جـمال او بود مـرتـضی مـظـهـر جـلال او بود فـاطـمی خـوی و خـصال او بود عــالـمـی مـحــو کـمــال او بــود بــا خــدا کــار خــدایـی مـیکـنـد از هـمه مـشکـل گـشـایی میکـند رحـمة لـلعـالـمـین است این پـسر در جهان نور مبین است این پسر عاشقان حبل المتین است این پسر شیعیان حامی دین است این پسر این پسر نور دو چشم حیدر است دستگیر شیـعه روز محـشر است ایکه هـستی محـرم رازم حسین مهر و حُـبت بال پـروازم حـسین در جهان تو میکشی نازم حسین در دو عالم بر تو مینازم حسین دوست دارم نوکـرت باشم حسین همچو سـائل بر درت باشم حسین ایکه هـسـتی مـقـتـدایم یا حـسین من به درگـاهت گـدایم یا حسین بــا ولایـت آشــنـایـم یـا حــسـیـن آشـنــای کــربـلایـم یـا حــسـیـن از ازل بر درگهـت گـشـتم مقـیـم سـائــلـم بـر خــانـۀ تـو یـا کـریـم کـرده ای بر من عـنایت یا حسین شامـلم لطف و عـطایت یا حسین زنـده گـشـتـم با ولایت یا حـسیـن کن نظـر بر این گـدایت یا حسین دسـت خـالی آمـدم من سـوی تو تا بگـیـرم یا حـسیـن من بـوی تو
: امتیاز
|
![]() |
![]() |
![]() مدح و ولادت حضرت سیدالشهدا علیهالسلام
آسـمـان شـد آفـتـابـی! عــیـد آورده خـدا انبـیـا غرق شعـف! لـرزید پشتِ اشـقـیا آمـد و شـد پـنـجــمـیـن آئـیــنـۀ آلِ کـسـا نام او را با طلا حک کرد موسی بر عصا روز و شب خیل گدا محضِ گدایی میرسید بسکه فطرس بالِ خود را بر رخِ عالم کشید دست حق یکباره او را از همه سر کرده است رزق عالم را به زیبایی مقدّر کرده است خاک را برداشته؛ با نام او زر کرده است عرش در میلادِ مولایم چه محشر کرده است میگـذارد دست میکائـیل پیـشِ مادرش تاجی از فیروزه و الماس بر رویِ سرش کلّ عـالـم شـد بـرای او غـلامِ خـانهزاد ماه و خورشید و ستاره، کهکشان و ابر و باد تا خدا حس کرد خاطرخواهِ عشقش شد زیاد خواند بعد از هر اذان، در هر دو گوشش "اِن یکاد" از کجا آورده این سیمایِ بیمانـند را؟! اینچنین میگفت و اسما دود کرد اسپند را نـور چـشـم و زینتِ دوش پیـمـبـر آمده گـفت خـیـبر: قـوّت بـازوی حـیدر آمده آمـد و لبـخـنـد بـر لـبهـای مـادر آمـده محـضِ آقـایم حـسن یـار و بـرادر آمـده این خبر آمد که شد بهبوهۀ جشن و سرور خانۀ مولا امیرالمومنین شد غـرقِ نـور جبرئیل آمد؛ نشست و کرد چشمش را رصد چارگوشِ چوبیِ گهوارهاش را بوسه زد دور باشد از وجودش شرّ شیطان؛ چشم بد خواند با صوتِ حجازش قل هواللهُ احد بوسه از پیشانی و مابینِ ابرویش گرفت تا علی قنداقه را محکم در آغوشش گرفت دید در چـشمان او آیـاتِ محکم را فقـط آسمان و روز و شبهایِ منظّم را فقط در نگـاهـش تـوبـۀ حـوّا و آدم را فـقـط پـای بـوسیِ تـمـام اهـل عــالـم را فـقـط تا شنـیدم اینچـنـین آقـاست؛ من هم آمدم سر به زیر و دست خالی بر نگاهش رو زدم داده آرامش به قـلبـم ذکر زیـبایِ حسین در دلم هرگز نمیگیرد کسی جایِ حسین در گلو عمریست جا خوش کرده آوایِ حسین میشود خوشبخت آنکه پیر شد پایِ حسین او که بـعـد از کـربلا آئـیـنـۀ ایـثـار شد سیـد و سـالار بـود و سـیـدالاحـرار شد
: امتیاز
|
![]() |
![]() |
![]() مدح و ولادت حضرت سیدالشهدا علیهالسلام
عاشقـیم عاشق یک جرعه شرابیم همه سـر کـیــفـیـم و پـىِ بــادۀ نـابـیـم هـمـه غــم ایّــام نــداریـم کـه ایـن مـیگــذرد شب میلاد حسین است خداهم شاد است هرکه در بند حسین است زغم آزاد است نام تو شعـر لـب عـالـم بـالاست حـسین خوش بنازیم به این نام چه زیباست حسین پـاى گـهــوارۀ تـو مــریـم اطـهــر آمـد تا تو را دید دلش رفت و غمش سر آمد کمتر از ذرّه من و شمس جهان تابم تو هـم دل آرام تو و هم که رگ خـوابم تو آســمـانـى و زمـیـن در گـره دسـتـانـت زیر و رو کرده مرا گوشه اى از احسانت عاشـقى درد سـرم داد ز تو مــمـنـونـم عـشق تو بال و پرم داد ز تو مــمـنـونـم
: امتیاز
|
![]() |
![]() |
![]() مدح و ولادت حضرت سیدالشهدا علیهالسلام
از ره رسـیـده سـوّمـیـن نـور ولایـت شمـس جـهـان آرا و مـصباح هـدایت مکـر عـدوی مرتضی گـردیده باطـل نخـل ولا بـار دگـر دادهسـت حـاصل ذکر فـضیـلتهای او ما فـوق ادراک بـاید بگـردیم در پی او ما در افـلاک گر او نبود از دین نـبود نام و نـشانی اسلام زنـده مانـده است از آن زمانی نـور دل انـسیـة الحـورا حـسیـن است پشت و پناه زینب کـبری حسین است با روضهاش تا قـرب او ادنی رسیدیم با گریهاش جـنّت برای خود خـریـدیم
: امتیاز
|
![]() |
![]() |
![]() مدح و ولادت حضرت سیدالشهدا علیهالسلام
ای دل زمان هجر به پایان رسیده است دور وصال حضرت جانان رسیده است گُل کرده طبع طوطی اشعار من که باز فیض جـمال گُل به گُلستان رسیده است هم سرخوشم که تاج سرم جلوه گر شده هم مست اینکه سوّم شعبان رسیده است بدرُالـدُّجای عرش، در عالم طلوع کرد شمس الضُّحای روضۀ رضوان رسیده است بعد از حسن که لـؤلـؤ بیتُ العـقـیق شد نوبت به جلوه کردن مرجان رسیده است خلقت گرفته جان که درون رگ حیات خـون شـریف ایـزدِ مـنّـان رسیده است از رحمت کسی که خودش رحمت خُداست لطف خدا به خلق دو چندان رسیده است بر بـال جـبرئیل، به عـنوان رو نمـاش آیات سُـرخِ فجـر به قـرآن رسیده است دوران پَر شکستگیات رو به خاتمهست فطرس بیا که نوبت درمان رسیده است چـیزی کم از خـزانۀ لطـفـش نـمیشود گر چه نیـازمـند، فـراوان رسـیده است در چشم تک تک شهدا برق شادی است سالارشان، «امام شهیدان» رسیده است
: امتیاز
|
![]() |
![]() |
![]() مدح و ولادت حضرت سیدالشهدا علیهالسلام
هـارونِ مصطـفـای نـبی، یا ابـا شُـبـیر در خـانۀ تو آمـده از عـرش، کـلّ خـیر ریـحــانـۀ مُــطــهّــرۀ خــتــم الانــبــیــا ای از اَلَـسـت، مــادر ســلـطــان اولـیـا بانو، ظهـور نـور دوعـیـنت، مـبارکت بـوسیــدنِ جـمـال حـسـیـنـت، مـبـارکت زهـرا! عروس بنت اسد، زوجة الاسـد از عـطـر سیب سُـرخ تو مستـیـم تا ابد آن سان که مجـتبای تو مثل پیمبر است از هر نظر حسین تو مانند حـیدر است مـولـود گـریه، بر رُخ طـاهـا نگـاه کن اشک پدر بـزرگ خـودت را نگـاه کن غـوغـا شـده درون دل پُـر خـروش تـو گـفـتـه پـدر اذان و اقـامـه به گـوش تـو یـاد از خُـدایِ لـم یَـزَلت میکـنـد حـسن با ذوق و شـوق تا بغـلت میکـند حسن رویت لطـیف چون گُـلِ سُرخ مُحـمّدی دسـتـار تو سـیاه نه «سـبـزِ زبـرجـدی« بـا جـذبـههـای خـاصِّ چـشـم سـیـاه تـو مـا را طـلـسم کـرده، طـلـسم نـگــاه تو سوگـند بر عـلی که ولیّ دو عـالم است نام تو یا حـسین همان اسم اعـظم است شک میکند دراین که تو باشی خدا، حسین هر دل که زنده میشود از ذکر یا حسین عُمریست گفته است به کرّات و باز هم در مجـلس سُـرور تو قـلـبـم گرفـته دم: ای دل بـگــیـر دامـن ســلــطـان اولـیـا یـعـنـی حـسـیـن بـن عـلـی شـاه کـربـلا
: امتیاز
|
![]() |
![]() |
![]() مدح و ولادت حضرت سیدالشهدا علیهالسلام
خـبر پیچـیده در عـالم که دُرّ ناب میآید نـگـیـن پـنـجـمِ آل کـسـا؛ اربـاب میآیـد در آغوشش گرفته فاطمه، یکریز پیغمبر برای بوسه بر لبهای او بیتاب میآید چه تمرین میکند فطرس طریقِ دستبوسی را مگر شب تا سحر در چشمهایش خواب میآید! فقط مشتاق دیدار است و وعده داده بر بالَش که محض پَر گشودن بهترین اسباب میآید خدا قنداقهاش را با حریرِ کهکشان بسته برای خـواندنِ لالاییاش مهـتـاب میآید ملقّب شد به «ثاراللهْ»! قطعاً قبله و کعبه برای دیدنش با مسجد و محـراب میآید علی در سایۀ گهوارهاش «والشّمس» میخواند وَ سـائـل با رعـایت کـردنِ آداب میآیـد یقیناً میرود با دست های پُر از این خانه کسی که بیریا، با قصدِ دقّ الباب میآید به یاد تشنگیهایش میآید اشک از چشمم میان روضه مادامی که حرف از آب میآید!
: امتیاز
|
![]() |
![]() |
![]() مدح و ولادت حضرت سیدالشهدا علیهالسلام
امشب خبر از عـالـم بالا رسیده است روشنتـرین سـتارۀ دنـیا رسیده است این بار دوم است که شاعر نوشته است خورشید خـانـوادۀ زهـرا رسیده است دیروز نور شبّر و امروز هم به خاک نور شبـیر حضرت مولا رسیده است در نیل غـصه مانده بیا، مُـرده دل بیا موسی رسیده است، مسیحا رسیده است بیراهه رفتهاید اگر ای رودهای اشک راهی شوید، حضرت دریا رسیده است دنـبـال کـاروان مـلائـک پـریـده بـود جا مانده بین راه دلـم یا رسیده است؟ شوق دلم نه شوق شفا مثل فطرس است میلش در آن هوا دو سه جرعه تنفس است در آن هوا که بوی خدا میرسد از آن در خانهای که نور دعا میرسد از آن اطراف گاهـوارۀ طفـلی که نیمه شب لالای جـبـرئـیل خـدا مـیرسـد از آن در آن هوا که فاطمه در آن نفس کشید آنجا که عـطـر آل عـبا میرسد از آن ما را دخـیـل بر پـر قـنـداقهاش کـنـید قـنداقهای که شوق شفا میرسد از آن در پشت درب خانۀ زهـرا نشـستهایم نـجـوای چـند مرد گـدا میرسد از آن این خانۀ علیست پسردار گشته است آخر صدای گریه چرا میرسد از آن شاید صدای گریۀ...نه کودکانه نیست جز یا حسین زمزمۀ اهل خانه نیست دنیا به دام نـام شـریـفـش فـتـاده است دل نیست آن دلی که به او دل نداده است روشن شده است طبق روایات اهل بیت کار خداست؛ عشق به او بیاراده است هرکس سوار کشتی عشقش نمیشود سوگند میخورم که قیامت پیاده است مـا رعـیـتـیـم، رعـیـت بـاغ ولایـتــیـم امـشـب شـب تـولـد اربـاب زاده است شیرین شده ست با قدمش کام اهل بیت هر چـنـد این پسر نمک خانواده است معـراج جـبرئـیل شـبی بوده است که در پـای گـاهـوارۀ او سر نهـاده است یک شب مرا مجاور گهوارهاش کنید چون جـبرئیل زائر گـهـوارهاش کنید جز آب چـشم آب حـیـاتی نـخـواسـتـم جز شور اشک شهد نـبـاتی نخـواستم جز معـرفت به ساحت خاک قـدوم او من از خـدای خود عـرفـاتی نخواستم تنها کرامت قفـس عشق اوست او كه من از کسی مسـیـر نجـاتـی نخـواستم یک شب که سخت تشنه شدم از خدا به جز گـریـه کـنـار نـهـر فـراتـی نـخـواستم بی حسّ عطر سیب شب جـمعۀ حرم هـرگـز زیـارت عـتـبـاتـی نخـواسـتـم امشـب مـدیـنـه آمـده پـابـوس کـربـلا امشب حـسـین آمده«حیَّ عـلـی العزا»
: امتیاز
|
![]() |
![]() |
![]() مدح و ولادت حضرت سیدالشهدا علیهالسلام
سلام، ای شرفِ عرش و فرش قنداقت خـوشا به حالِ دلِ نوکـران و عـشّاقـت خدا و خـلـق خـدا تا هـمـیشه مشتـاقـت هـزار سـجـده بـه دست خـدایِ خلّاقـت که او کتابِ جمالِ تو را قـلم زده است حضورِ همچو تو را در جهان رقم زده است پری که سوخته، با لطف تو پریدنی است صفِ ملائکه دور و برِ تو دیدنی است صدای خندۀ روح الامین شنیدنی است عجیب، بوسه ز پیشانیِ تو چیدنی است به قـلـبّ خـستۀ ما یک تَـنَـفُـسی بدهـید دوباره بال و پری نو به فطرسی بدهید خـدا به حـالِ محـبّـان تو ملاحـظه کرد خودش عدوی تو را تا ابد مواخذه کرد دلم بهـشت خدا و تو را معـاوضه کرد خودت که نه، پرِ قنداقۀ تو معجزه کرد حـسـیـنیام به خـدا با دعـای مـادر تـو هـزار جـان گـرامـی تـصـدُقِ ســر تـو خدا به عرش خدائیش طرح نو انداخت خدا زِ خِلقـت ارباب ما شگـفتی ساخت بَرنده آنکه برایش به نوکـری پرداخت حسین را به خدا جز خدا کسی نشناخت در این مقوله دگر حاجتِ مباحثه نیست حـسـین با احـدی قابـل مـقـایـسه نیست بـرای قـلـب پـیــمــبـر ســرور آوردنـد بـرای حــیــدر کــرار، نـــور آوردنــد بـرای فـاطـمـه سـنـگ صبـور آوردنـد دلِ مـلائـکـه را هـم بـه شــور آوردنـد به یُـمن سـوم شـعـبان بهـشت آذین شد حسین گفـتم و کامـم دوباره شیرین شد خودم فدای خودِ حضرت و سه تا پسرش و مـادر و پـدرم نــذر مــادر و پـدرش چـقدر عاشقِ سائل نشـسته پشت درش تمام هـستیِ ما وقـف حضرت قـمـرش هنوز در به روی هیچ کس نبسته حسین خدا کـلـید جنان را سپرده دست حسین گلاب و گل به هوا پخش میکند زهرا عـلی جدا و جـدا پـخـش میکـند زهـرا مـیـانِ مـا و شـما پـخـش میکند زهـرا بـرات کـربـبلا پــخـش میکـنـد زهــرا همین یکی دو سه شب جمع کن خیالت را بگـیـر از کـرمـش کـربـلای سـالـت را
: امتیاز
|
![]() |
![]() |
![]() مدح و ولادت حضرت سیدالشهدا علیهالسلام
قـلمم روی ورق باز زمین گـیر شده ضعف از بال و پر شعر سرازیر شده به بـلـنـدی فـلـک بـاید عـصا بـردارم تا کـمی گـام زند طـبع زمین گـیر شده از لغت نامه خـورشید اگر واژه دهند مینـویسم که چرا عشق فـراگـیر شده واژه از بیت فراری شده از هیبت تو لالـۀ طبع من و وصف تو تقـدیر شده چه بـگـویم که قـلم باز ز جا برخیـزد مددی فـاطمه این طبع به زنجـیر شده نام زهـرا به لبم آمده ای نور دو عین اذن دادند بگـویم غـزلی از تو حـسین از همان مهد نگاهت نمک دیگر داشت آسمان میل به پابوسی تو در سر داشت گـوئیا رفـت ملاقـات خـدا و برگـشت هر که از سجده به گهوار تو سر برداشت مکتب دلبـری از چشم ترت شد آغاز دل سپردن به تو رازیست که هر دلبر داشت روی دستان پدربودی و دشمن ترسید حیدر انگار در آغوش خودش حیدر داشت زیـنت دوش نـبـی و عـلی فـاطـمـهای مثل آن تاج سری که سه نفر بر سر داشت گشتهام وصف تو را نیست جزاین نور دوعین تو حسینی تو حسینی تو حسینی تو حسین آسـمـان زیـر قــدم هـات اقـامـت دارد به غـبـار ره تـو عـرض ارادت دارد کافر از فضل و کرامات تو اسلام آورد بسکه این قامت اشاره به قیامت دارد هر کسی چشم تو را دید به پا کرد نماز بس که محراب دو ابروت عبادت دارد من از آن چهره زیبای تو فهـمیدم که این همان وعده حقّی ست که جنّت دارد عـزّت ما شـده آقـا کـه گـدایت بـاشـیم بس که بر جود کرم دست تو عادت دارد فاش میگویم وازگفته خود شاد حسین بـنده عـشق توأم خـانـهات آباد حـسین بنویـسد مرا ریـزه خور خوان حـسین بنـویـسـید مـرا دست به دامـان حـسین سرمن روی قـدمهات به سامان برسد بنویـسـید مرا بیسر و سـامـان حسین بنویـسـید که ای کاش شوم مثل زهـیر قاری آیهای از مصحف چشمان حسین هر که از راه و طریقی به هدایت برسد بنـویـسـید مرا عـبـد مسـلـمان حـسـین در قـیامت که خـداوند بخواند حـکـمم روی پرونده نوشته است که مهمان حسین ترس دارم که اگر فضل تو گویم گاهی عـدّهای را بکـنـد عشق حسین الـلـهی
: امتیاز
|
![]() |
![]() |
![]() مدح و ولادت حضرت سیدالشهدا علیهالسلام
باز درب رحـمـت حـق باز شد عـالم هـستی پُر از اعـجـاز شد نغـمـه های عـاشـقـانـه سـاز شد قـصـۀ عـشـق و وفـا آغـاز شد نــوربـخـش کـل هـسـتــی آمـده رهـنــمـای حـق پـرسـتـی آمـده هــدیـه ای از ســوی داور آمـده پــاره قـلـب پــیــمـــبـــر آمـــده هـمـنـشـیـن نـور و کـوثـر آمده عـاشـقـان هـسـتـی حـیــدر آمده شهر یثرب غرق انوار خداست مولد امشب غـریب کـربـلاست عالم هستی پُر از شور و نواست آمده آنکس که شور نـیـنـواست غرق نورش هم زمین و هم سماست مـولد امـشـب همه امـیـد ماست از قـدومـش گشته عـالم منجلی آمـده دنـیــا حـسـیـن بـن عــلـی شـامـل عـالــم شــده لـطـف الـه آمـده بـر شـیـعـیــان هـادی راه می رسد خـون خدا با عز و جاه شرمسار از روی او خورشید و ماه این حسین است شور خلقت را نمک نام زیبایش به قـلب شیعـه حک شده عیان از سوی حق روی حسین بر مـشام جان رسد بوی حسین جان فـدای عطر دلجوی حسین دست ما امشب بود سوی حسین با نـگـاهی درد ما درمـان کـند شیعه را فارغ ز هر حرمان کند اهل عـالـم بر زمـیـن گـل آمـده لالـه و ریـحـان و سـنـبـل آمـده بر روی هر شـاخه بـلـبـل آمده اهـل دل نـــور تــوسّــل آمـــده آمده آنکس که برما مـقـتـداست هم دوای درد وهم مشکل گشاست این پسر سر تا به پایش رحمت است او عـزیز خاندان عصمت است کربلا و خاک کویش جنّت است با حسین بودن درعالم عزّت است خـامـس آل عـبـا بـاشد حـسـیـن در جـهـان امـیـد ما باشد حسین بـا خــدا کـار خـدایـی مـی کـنـد هـر دلـی را او ولایـی می کـنـد شـیعـه اش را کـربـلایی می کند از همه مـشکـل گـشایی می کند او بـود نــور وجــود عـالـمـیـن نام نـامـیـش در عالم شد حسین معـدن جود و سخـایی یا حسین هـسـتـی اهـل ولایـی یا حـسـین رهــرو راه خـدایـی یـا حـسـین شـیـرمـرد کـربـلایی یا حـسـین ای حسین نور دو چشم حیدری شـافـع امـت به روز محـشـری من که مجنونم به صحرای حسین زنـده هـسـتـم با تـولای حـسـین در دلـم بـاشـد تـمـنـای حـسـیـن تا ابـد خـاک کـف پـای حـسـین ای که هستی تکیه گاهم یا حسین از کـرم بـنـما نگـاهـم یا حسین در شب مـیـلاد مـهـمـان تـوأیـم همچو سائل بر سر خوان توأیم غرق جود و لطف و احسان توأیم یا حسین از ریزه خواران توأیم تو گـل شـاداب مـایی یا حـسین تا ابـد اربـاب مـایـی یا حـسـین
: امتیاز
|
![]() |
![]() |
![]() رباعی های ولادت حضرت سیدالشهدا علیهالسلام
شـد سـوم شـعـبان و نـزول بـرکـات حق میدهد امشب ز کرامت حسنات ********مرتضی محمدپور******** ای در صف کائـنات معنای بهـشت در وصف مقامات تو جبریل نوشت ********مرتضی محمدپور******** از کـنـگــره عـــرش صــدا مـیآیـد از بــیــت ولا روح دعـــا مــیآیـــد ********مرتضی محمدپور******** یارب تو جـدا ز دست غـیرم فـرمـا مجـذوب حـسین چون زهـیـرم فرما در بـنـد گــنـاهـم و، اسـیــر نـفــسـم حُـرّم کن و عـاقـبـت به خـیرم فرما ********میثم مومنی نژاد******** یک سوی ابوفاضل و یک سوی حسین خورشید کـنـار مـاه، دیـدیـم به عین یک دل نـبـود جای دو دلـبـر، آری الا دل مـا که هـست بین الحـرمـیـن ********میثم مومنی نژاد********
: امتیاز
|
![]() |
![]() |
![]() مدح و ولادت حضرت سیدالشهدا علیهالسلام
مژده ای دل روح و ریحان آمده حــافــظ اســلام و قـــرآن آمــده نـا خـدای کـشـتـی آرامـش اسـت روشــنـی دیـن و ایــمــان آمــده راحـت جـان عـلــی و فـاطــمـه بر پـیـمـبـر نـور چـشـمـان آمـده روشـنـی بخـش تمام عـالـم است رونـق هـر بـاغ و بـسـتـان آمـده شـافـع روز جـزا بـاشـد حـسـین صاحب فردوس و رضوان آمده فطرس امشب خنده بر لب میزند بــر دل درمـانـده درمــان آمــده
: امتیاز
|
![]() |
![]() |
![]() مدح و ولادت حضرت سیدالشهدا علیهالسلام
دل کـویـری ما بیقـرار بـاران است تـمام جان و دل ما نـثـار جانان است بهار آمده و غـصّه رو به پایان است زمان لطف خداوند "ماه شعبان"است رسیده موسم تـنـزیل بهـترین بـرکات برای هدیه به پیـغـمـبر خـدا صلوات در آسـمـان ولایـت سـتـاره پـیـدا شـد رسید و این کرۀ خاک عرش اعلی شد خبـر رسیده که حـیدر دوباره بابا شد به حـرمـتـش همۀ هـفت آسمان پا شد برای فـاطمه نـور دو عـین آمده است خـبر رسیده به دنـیا حسین آمده است رسیـده تا که به ما جـرأت دعـا بدهد به درد ما ز شـفـاخـانـهاش دوا بدهـد حـسـین آمده حـاجـات خـلـق را بدهد رسیده فطرسیان را خودش شفا بدهد طلوع چشم شما انتهای اعجـاز است همیـشه باب کرمـخـانۀ شما باز است گـدا شدم که بمـانـم همیـشه بر درتان حسین گـفتن من هست لطف مادرتان تـمـام دار و نـدارم تـصـدّق ســرتـان طـواف کـربـبـلا آرزوی نــوکـرتـان به ناخوشی و خوشی همدم منی ارباب تویی که بـازدمِ هـر دم مـنـی اربـاب دلم گرفـتـه که با یـادتـان حـرم بـاشم کـنـار مـقـدم اجـدادتـان حــرم بــاشـم به وقـت دیـدن میـعـادتـان حـرم باشم نـشد که در شب میـلادتان حرم باشم به کـربـلا نرسیـدم ولی دلـم آنجاست رواق چـشم ترم جای سیدالشّهـداست تویی که یار همیشه شفـیق من هستی جـمال جلوۀ نـقـش عـقـیـق من هستی دلـیل روشن حسّ عـمیـق من هـستی پـناه عـشـقی و تنها رفـیـق من هستی مـراد دل شـدهای تـا مـریـدتان بـشوم خدا کـند که نمـیـرم؛ شهـیـدتان بشوم خوشا بحال پـرسـتـوی آسـمـان حـرم خوشا بـحـال دلِ مـحـوِ آسـتـان حـرم خـوشـا بـحـال اهـالی کــاروان حـرم خـوشـا بـحـال تـمـام مـدافـعـان حـرم بیا و خالی از احساس هر چه غیرم کن بـیا و آخـر سـر عـاقـبت بـخـیـرم کن شنـیـدهام هـمـۀ پیـکـرت زمین افـتـاد به پیش خواهر تو حنجرت زمین افتاد کنار حنجـر تو خواهـرت زمین افتاد کـنار خـواهـر تو مـادرت زمین افتاد سرم فـدای سر زخـمی تو ای بیسر فـدای بال و پر زخـمی تو ای بیسر
: امتیاز
|
![]() |
![]() |
![]() مدح و ولادت حضرت سیدالشهدا علیهالسلام
مـژدهای نابتر از نـاب به دنـیا دادند خــبـر از آمــدن لــیــلـی دلهـا دادنـد چه مبارک سحری گشت و چه فرخنده شبی رحمت واسعه را هدیه به زهـرا دادند حـســن دوم ایـن خـانـه بـه دنـیــا آمـد شکـر حـق باز ولیعـهـد به مولا دادند باز زهرا و علی معجزه کردند امروز بین گهواره عجب معـرکهای جا دادند او همان است که پای عَلَمش روز ازل آن هـمه معـجـزه را یاد مسیـحـا دادند این چه عشقی ست که آرامش عالم را بُرد این چه شوری ست خدا بر دل شیدا دادند عـالَم پـیـر! نـخـور غـم که جوانی آمد سـاقـیـا بـاده بـده عـشـق جـهـانـی آمـد ای دل و دلـبـر و دلـدار سـلام آقا جان حـضرت سیـد و سـالار سـلام آقا جان بـوی سـیـب حــرم کـربـبــلا مـیآیــد تا صدا میزنـم هـر بار سـلام آقا جان دل و دین همه را روی تو نه، نام تو بُرد یـوسـف حـیـدر کـرار سـلام آقـا جـان ای وفــادارتـریـن عـشــق، ابـاعـبـدالله بهترین مونس و غمخوار سلام آقا جان نـا امـیـد آمــدم امــا تـو امــیــدم دادی آی مـهـتـاب شـب تـار سـلام آقـا جـان ای رفـیق غـم و شادی و من بیـچـاره بهـتـرین مـحـرم اسـرار سـلام آقاجان کرمت سنگ صبور دل ما نوکرهاست لطف تو بیشتر از لطف پدر مادرهاست آتش عـشق تو از عـالم ذر روشن بود دست هرکس که کسی بود بر این دامن بود نه زمین بود نه لوح و نه قلم بود ولی نام زیبای تو در عرش طنین افکن بود چشم واکردی و دادند به فطرس پر و بال اولین کار تو تقـدیر عوض کردن بود روز محشر چه جوابی به ابالفضل دهد آن که با گریه کن مجلس تو دشمن بود وقت مُـردن مدد حضرت زهـرا گیرد دست آن بنده که مشهور به سینهزن بود جاودانه است کسی که شده مست جامت مُـرده آن است که یکـبار نبـرده نامت تو شدی شاه و چه خوب است که رعیت هستیم در کرم خانۀ تو صاحب عزّت هستیم از خـدا ما چه بخـواهـیم ازین بـالاتـر سالیانیست که جارو کش هیئت هستیم خوب و بد بودن ما ربط ندارد به کسی هر چه هستیم سر سفره حضرت هستیم میخورد غبطه به ما زاهد سجاده نشین تا که با نام تو مشغـول عـبادت هستیم روی ما هیچ دری بسته نگردد هرگز تا که پشت درِ این بیت کرامت هستیم رحمت حضرت حق باد بر این چشمۀ نور ما کجا این همه خیر، این همه عشق، این همه شور هر نفـس اهل مناجـات صدایت کردند عرشیان سجده به ایوان طلایت کردند هر کجا تا که شنیدند بهشت، عـشّاقـت هـوس عـلـقـمـه و کـربـبـلایت کـردند به خـدا ظرفـیت معـجـزه کردن دارند آن جماعت که جوانی به فدایت کردند سالها پیـش تر از آمـدنت روی زمین انبـیا تک تکـشان گـریه برایت کردند عرش هم کرببلا گشته، ملائک از بس گریه با فاطمه بر رأس جدایت کردند نه شدی غسل و کفن، نه بدنت شد تشییع تن بیسـر! تـه گـودال رهـایت کردند یک تنه فاطمه شد گریه کن و سینه زنت غسلت از خون گلو، خاک بیابان کفنت
: امتیاز
|
![]() |
![]() |
![]() مدح و ولادت حضرت سیدالشهدا علیهالسلام
نسیم عـشق وزیدن گرفت در جانها بهـار نـور رسیـده پس از زمستانها خبر دهید به فـطرس سر آمده تبعـید دوبـاره بـال بـزن بر فـراز میـدانها بگو به مدعـیان کـرم که چاره کـنـند رسـیـده است کـریـم تـمـام دورانهـا کسی که ساحل آرامش است و کشتی او گذر کند به سلامت ز هر چه طوفانها کسی که قطرۀ اشک عزای او کافی ست برای چـیدن برگ و بساط شیـطانها همان که طفل دبستان روضه اش باشد مـعـلـم هـمـۀ رهــروان عــرفــانهـا در امـتحان «اَلَسْتُ بِربِكمْ » با عـشق گذاشت هستی خود را به پای پیمانها کسی که خـنـدۀ نـوزاد او به تیـر بلا چه اعـتبار رفـیـعی دهد به قـربانها بـه جـایـگـاه غــلام ســیــاه او فــردا چه غبطهها که نخواهند خورد سلطانها بگو به هر که غم دل شکستگی دارد حـسـین آمـده یـعـنی کـلـیـد درمـانها کـلـیدْ واژۀ تـوبه حـسـیـن گـفـتـن شد بـرای حـضـرت آدم برای انـسـانها بـگـو نــبـیِ خــداونـد بــا دلـی آگــاه بـگـو «اَحَبَ حـسیـنا» شده اَحَـب الله
: امتیاز
|
![]() |
![]() |
![]() مدح و ولادت حضرت سیدالشهدا علیهالسلام
شـد شکـوفـنـده گـل روی ابـاعـبدالله عـطر فـردوس برین بـوی ابـاعبدلله عرش و فرش و مه و خورشید و ستاره با هم سر به سجـده به سر کوی اباعـبدالله مادرش فاطمه با بوسه شیرین هردم میزنـد شـانه به گـیـسـوی اباعـبدلله تا نظر کرده به رخسارۀ او پیـغـمبر شـده محـو رُخ دل جـوی ابـاعـبـدلله دست حق دست کشد بر سر دستان حسین که شود حـیـدری بـازوی ابـاعـبـدلله پــاسـداران حـریــم حـرم زیـنـب او اسـتـوارنـد بـه نـیــروی ابـاعـبــدالله در نهایت برسد بر در منزلگه عشق عـاشـق صــادق ره پـوی ابـاعـبـدلله سوره فجرِ خدا زمزمۀ جبریل است حق تـعـالی است ثـناگـوی اباعـبدالله کـربـلا نـام دگـر دارد اگـر مـیـدانی بـاشـد آوازه مـیــنــوی ابــاعــبــدالله شب میلاد دلم پر کشد از خانه خویش پَـر خـود وا بکـنـد سـوی ابـاعـبـدلله
: امتیاز
|
![]() |
![]() |
![]() مدح و مناجات با حضرت سیدالشهدا علیهالسلام
ذکر خیر تو شد و فـطرست اینجا آمد نوکری گـفت حسین، حال دلـم جا آمد بـاز در حـق گـرفـتـار محـبـت کردی با وفا، مثل تو دور و بر من نیست کسی بین مردم به خدا یاور من نیست کسی بستهام گوشهای از دامن لطف تو دخیل تا ابد دور سرت ارض و سما میگردد هر کجا حرف تو شد کرببلا میگردد از جـهـنـم بـدن سیـنـه زنت ایـمن شد به سر زلف تو خوب است گرفتار شدن با تو دارنـد هـمه میـل بـدهـکـار شدن من هـمانـم که مـریـد قـمـر عـلـقـمهام آن جماعت که درِ خـانۀ تو پیـر شدند همه آنها که به لطف تو نمک گیر شدند عاقبت با تو فقط ختم به خیر است آقا ای هـمـه شـورم و آرام و قــرارم آقـا احـتـیاجـی به کـسی جـز تو نـدارم آقا نـشـده ثـانـیـهای نـیـزه، ز یـادم بـبری انا سائـل انا مدیـون و غـلام بن غـلام سالها در همه جا از تو فقط بُردم نام خانۀ قـبـر مـرا با نـظـری روشن کن من پـریـشان تو ای پـادشه عـطـشانـم تا دم مـرگ عـزادار غـمت مـیمـانـم بـیکـس و یـار ترین شاه ابـاعـبـدالـلـه
: امتیاز
|
![]() |
![]() |
![]() مدح و ولادت حضرت سیدالشهدا علیهالسلام
چه نسیمى ست که امشب همه جا آکنده ست چه هوایى ست که از شوق پُر از لبخند است شـبِ جـبـریـل درِ خـانـۀ مـولا سـر شـد این پسر قامت مـولاست قـیامت کرده دل ما را به خـدا یکسره غارت کرده مـژهاش سـرو بلـند یست به طـوبى رفته مُـرده نـامـش ببـرد یکـسره رو میآید تا که نـامش ببـرم بغـض گـلـو میآیـد بیجهت نیست که او خـونِ خداوند شده چه کسى پُر کند این ساغـر مینایى را در تو دیـدیم مسیحـایى و مـوسایى را حرمت عرش معلاى خدا نیست که هست چِقَـدَر فـاصله را تا به خـدا کم کردى شاخۀ خشک درختم که تو تاکم کردى این چه سِرّیست که از دم همه دلها بردى تو شدى آیـنهاى از گِـلِ سلـطان نجف در جـمالت شده پیـدا رخ جانان نجف حق بـده شـوکـت تو سـیـر تـمـاشـا دارد تو که زیرِ قـدمت عرش معـلّى دارى جَـدّ و آبـاءِ چـنـین مـرتـبـه والا دارى پس بگو از چه سرت را سر نى ها بستند؟ مـادرت آمد و در گودى گودال حسین تن تو دید شده زخمى و بد حال حسین ساربان رحم نکرد از بدنت غارت کرد
: امتیاز
|