![](images/menu/doubt_but.png)
-
مناسبتها، وقایع و اعمال ماه محرم
-
مناسبتها، وقایع و اعمال ماه صفر
-
مناسبتها، وقایع و اعمال ماه ربیع الأول
-
مناسبتها، وقایع و اعمال ماه ربیع الثانی
-
مناسبتها، وقایع و اعمال ماه جمادی الأول
-
مناسبتها، وقایع و اعمال ماه جمادی الثانی
-
مناسبتها، وقایع و اعمال ماه رجب
-
سایت قرآنی تنـــــزیل
-
سایت مقام معظم رهبری
-
سایت آیت الله مکارم شیرازی
-
سایت آیت الله نوری همدانی
-
سایت آیت الله فاضل لنکرانی
-
سایت آیت الله سیستانی
![](images/menu/software_but.png)
![]() ذکرهای سقائی دهۀ اول محرم ، سبک ۱ ( ۵ شب)
پخش سبک عـــلــیِّ اکــــبـــرِ مــــن تــو مــاهِ انــورِ مـن (۲) گل احمر، شدی پرپر، به من بنگر، دراین صحرایِ پر غـم زنـد آذر، به دل آخـر، غـمـت دیـگـر، بـه انـدوهِ دمـادم (۲) ************** بند دوّم ************** عــــزیـــزِ جــانِ بـــابــا شـدی تـو اربـا ًاربـا (۲) پس از تو چون، کنم اکنون؟ در این هامون، به آه و رنج و ماتم زِ جور دون، شدم محزون، به غم مقرون، که من داغ تو دیدم (۲) **شعر از: محمد رنگچیان** *********** حضرت علی اصغر ************* گـلم در پـیچ و تاب است به دامانِ رُباب است (۲) مَـهِ اَنـور، گـلِ پـرپـر، عـلـی اصغـر، کـنـد بـر مـن نـظـاره دگر مادر، به چشمِ تر، شده مضطر، به قلبِ پر شراره (۲) ************** بند دوّم ************** مگر عـطشانِ آب است؟ که اینسان دل کباب است (۲) زِ گـهـواره، دگـر بـاره، چـو مَـه پـاره، بـه مـن دارد اشـاره بیا خواهـر، دمی بنگـر، ببـین اصغـر، ندارد راهِ چاره (۲) **شعر از: محمد رنگچیان** ************* حضرت عباس ************** بـــرادر جـــان بـــرادر گــل زهــرای اطـهــر(۲) دمی بـنگـر؛ عـطش دیگـر، زده آذر، چنین بر قـلب طفـلان شوم مضطر، که چون اصغر، شود پرپر؛ بده اذنم به میدان ************** بند دوّم ************** الا ســردار لــشـــگـــر چرا بـشکـسـته ای سـر(۲) شدی اینسان، به خون غلتان، در این میدان؛ فدای دین و قرآن چکد باران، ز هر مژگان، شدی قربان، شکستی پشتم ای جان **شعر از: ناصر زارعی** ************** بند سوّم ************** حـسین جـان ای بـرادر گل زهـرای اطهر (۲)
توئی مولا، کرم فـرما، در این صحـرا، ندارم صبر و تـابی "منم سقا، شـود آیـا؟ از این دریـا،"رسـانم خـیـمـه آبـی (۲) ************** بند چهارم ************** « الا آب آور مـــــــن امـیـر لـشـکـر من"(۲)
ببین طفلان، همه عطشان، ز غم گریان، کن از احسان ثوابی "گل احمر، علی اصغـر، شود پرپر،"برای جرعه آبی (۲) **شعر از: محمد رنگچیان** ************* شب عاشورا *************** تــمــامِ هــسـت زیــنـب روی از دست زینب (۲) برادر جـان، غـم هجـران، زده اینـسان، به قـلب من شراره پس از تو چون؟ کنم اکنون، در این هامون، ندارم راهِ چاره (۲) ************** بند دوّم ************** الا ای خــــواهـــر مـــن تو ای همسنگـرِ من (۲) تـنـم فـردا، فـتـد جـانـا، در این صحـرا، تو بـنـمایـی نـظـاره سرم بر نِی، تو هم از پِی، کنی ره طِی، به رنجِ بیشماره (۲) **شعر از: محمد رنگچیان** ************** شام غریبان *************** تـــو ای ســالار زیــنـب بـبـین دلـدار زیـنـب (۲) به طفلانت، عزیزانت، یـتـیـمانت، در این صحـرای پر غـم گـل حــیـدر، شـدی پـرپـر، زنـد آذر، غـمـت بـر دل دمــادم ************** بند دوّم ************** شدی لب تـشـنـه قـربـان به راه دیـن و قـرآن (۲) دگـر زیـنب، رود امـشب، بود بـر لـب، حـسیـنم وا حـسیـنم دمی بنگـر، تو بر خواهـر، ز چشم تر، بریـزد اشک مـاتم **شعر از: مجرد همدانی**
: امتیاز
|
![]() |
![]() |
![]() عید غدیر خم و مدح امیرالمؤمنین علی علیهالسلام
غـدیر عـید ستم دیده گان دورانهاست به حق رسیدن حقدار و مزد انسانهاست غـدیر عرش خـدا در دل بیـابانهاست قسم به صبح که روشنترینِ پیمانهاست غدیر ختم به خیری دین و اسلام است بدون بـاورش اسلام بیسرانجـام است غـدیـر آمـده تـا ایـنـکـه راه گـم نـشـود از آسـمان شـرف نـقـش مـاه گـم نشود پس از رسول خـدا تکـیهگاه گـم نـشود و تا قـیـامت حـق راه و چـاه گـم نشود غدیر مرز حـیات نـفاق و ایـمان است غـدیـر مـاه تـریـن اتـفـاق دوران است غــدیـر آمـده تـا پـایـههـای دیـن بـاشـد صـراط روشن دلهای مـؤمـنـین باشد کلام قـاطع وحی است و بالیـقـین باشد رسالـت نـبـوی مقـصـدش هـمـین باشد بـگــو نــبــی خـــداونــد بـا دلـی آگــاه بـگـو بـرای هـمـیـشـه عــلـی ولـی الله فروغ چـشم جهان است روشنای علی دمی نـفـس نـکـشـیـدیـم بیولای عـلـی چـکـامهای نـسـرودیم جـز برای عـلی بمیرد آن دل اگر نیست خاک پای علی نوشـته بر دل من با حـروف لـم یـزلی «علی امام من است و منم غلام علی» اذان بدون عـلی از اساس مردود است نـمـاز دشـمـن حـیـدر گـنـاه آلـود است عبادتی که عـلی را نداشت نابود است بگو به منکر او در مسیر نمرود است ضلالت است نمازی که بیعلی برپاست عبادت است علی یا علی که بر لب ماست جهان جهان شده از فیض نور همسر او نوشـتهانـد حـیـا را ز حجـب دخـتـر او منـور است زمین از حضور قـنـبر او هـراس مـرگ نـدارد حـیات نـوکـر او "رواق منظر چـشم من آشیانۀ اوست" بگو به کعبه که این عشق خانه، خانۀ اوست خـدا غـزل نـسـروده مگـر برای عـلی سخن نگـفته مگر اینکه با صدای علی چه سینهچاک شده کعبه در هوای علی به روی شانـۀ احـمد نـشـسته پای علی فـقـط ولایت حـیـدر کـمـال دین گـردید علی امـیـر سـرافـراز مـؤمنـین گـردید کسی که یک نفـسش را ثواب دنیا بود کسی که هـم نفـس بیقـرار زهـرا بود کسی که روشنی جان و نفس طاها بود عـلی امـیـر جهـان مـقـتـدا و مـولا بود چو ذولفقار که خم گشته از جلال علی مگـر بخـواب بـبـیـند کسی زوال عـلی خـدای خـالـق مـنـان عـلـی عـلی گـوید به صفحه صفحۀ قرآن علی علی گوید نـبـی زمانـۀ بـحـران عـلی عـلی گـوید حـسین در دل میـدان عـلی عـلی گـوید قسم به کعبه علی سرپناه عرش خداست و شانههای نجف تکیهگاه عرش خداست قسم به لقمۀ پاکی که ارثم از پدر است نجف همیشه برایم ز قبله قبله تر است جهان بـدون نجف آسمان بیقـمر است دلم ز دشمن حیدر همیشه بر حذر است اگر چه نام عـلـی روح بر تنم دادهست "فَـمن یَمُت یَرَنی"شوق رفـتنم دادهست
: امتیاز
|
![]() |
![]() |
![]() عید غدیر خم و مدح امیرالمؤمنین علی علیهالسلام
بر زلف یار تا که گره خورد کار ما ما را خـریـد احـمـد عـالـی تـبـار مـا پس رفت بر جهاز شـتر شهـریار ما سـنـجـیـد بـا ولایت حـیـدر عـیـار ما ذی الحجه شد به یُمن ولایت بهار ما میگفت مصطفی سخن از جانب خداست بعد از من این علی به جهان شاه و مقتداست هرکس جدا شود ز علی از خدا جداست هان! گوش کن کلام محمد چه آشناست یـادآوری عـهــد الـسـت و قــرار مـا در گـفـتـن پـیـام خـدا اهـتــمــام کـرد پس پیروی ز غیر علی را حرام کرد تا روز حشر بر همه حجت تمام کرد عـالـم به احـتـرام مـحـمـد قـیـام کـرد راضی شد از حبیب خودش کردگار ما دست خـدا و بـانی ایـجـاد، مـرتـضی بـر انـبـیا مـربی و اسـتـاد، مـرتضی تنها خـوشی این دل ناشـاد، مرتضی چون وعدۀ «یمت یرنی» داد مرتضی با شوق مـرگ میگـذرد روزگـار ما آن سروری که یکّـه یل کـارزار بود هرشب برای جمع یتـیـمان قرار بود لطفش به جن و انس و ملک بیشمار بود نعلین شاه هر دو جهان وصلهدار بود عـالـم فـدای وصـلـۀ نـعـلـیـن یـار ما از صحن او که هم دل و هم اختیار برد زائر برای سرمۀ چشـمش غـبار برد با یک امـیـد آمـده بـود و هـزار بـرد هـر کس ز خـانـۀ پـدری یادگـار برد انـگـشـتـری "دُر نـجـف" یـادگـار ما ریـزه خــوران اشــرف اولاد آدمـیـم هرجا رویم تحت عـنایـات پـرچـمـیم مدیـون روضهایم، اگر شـاد با غـمیم بعـد از غـدیـر چـشم به راه محـرمیم گـریـه بـرای خـون خـدا اعـتـبـار مـا روح عـبـادت از تن کـعـبه جـدا شده رفته حسین و سعی و صفا بیصفا شده خـون خـدا مـسـافـر دشـت بــلا شـده بـا اهـل بیت راهـی کـرب وبـلا شده برده ست فکر غـارت خـیمه قرار ما
: امتیاز
|
![]() |
![]() |
![]() عید غدیر خم و مدح امیرالمؤمنین علی علیهالسلام
خـبر آورد جـبـریل امـیـن از عـالم بالا بمان ای رحمت اللعالمین در قلب این صحرا بگو من کنت مولا هر که دارد عشق پیغمبر برایش مرتضی باشد امام و سرور و مولا علی بن ابیطالب، عزیز حضرت زهرا پس از تو حجت الله است در عالم به امر ما تمام انبیا و اوصیا و اولیا از خلقت آدم همه صف بستهاند از اشتیاق حضرت لیلا همه خوبان عـالم بیقـرار لحـظۀ بیعت برای بـوسه بر دست عـلی عـالی اعـلا ملائک جمله مشغولند در عرش برین حق به ذکر یا علی مولا علی مولا علی مولا کمال دین و نعمت منجلی شد در غدیر خم امامت را سپرد آن دم به حیدر، حضرت طاها مصابیح الدجی، نور الهدی، ذریۀ عصمت به زیر پای او هفت آسمان شد قطره از دریا ملائک صف کشیدند از غدیر عشق تا افلاک به گرد دست مولا در طواف و مُحرم و شیدا چکید از نور پاک پنج تن یک قطره بر عالم و زآن ذرّه سرشته روح و جان شیعیانش را غدیر خم بود تبریک گو بر حضرت مهدی بخواه از حق ظهورش را که باشد رسم هم عهدی خدا در خلقتش فرموده بسم ربک الحیدر وجودش منجلی گشته ز نوری خالص و اطهر علی تـفـسیر ناب آیـههای سـورۀ انسان زلال عصمت و ایمان، انیس سورۀ کوثر سپس فرمود اکمل دینکم یا احمد محمود پس از تو مرتضی فرمانده است و هادی و رهبر بگو پیغمبر خاتم به این امت که تا محشر خدا یاری کند هرکس که مولا را شود یاور ز سمت قدسیان کبریا میبارد این نجوا یدالله است این دستی که بالا برد پیغمبر اولی الامر است و برهان و امام اولین حیدر صراط المستقیم است او امیرالمومنین حیدر ولی الله، عبدالله، سیف الله و باب العـلم وصی مصطفی و بوتراب و فاتح خیبر علی اعظم، علی اکرم، علی اول، علی آخر عزیز جان پیغمبر، امام المتـقـین حیدر علی افضلترین عابد، علی قاضی، علی داور علی میزان ایمان و عمل در وادی محشر غدیر خم بود تبریک گو بر حضرت مهدی بخواه از حق ظهورش را که باشد رسم هم عهدی
: امتیاز
|
![]() |
![]() |
![]() عید غدیر خم و مدح امیرالمؤمنین علی علیهالسلام
حال و هـوایت را به سـر دارم حـسابی آقـا هــوای یـک سـفــر دارم حـســابـی من واقـفـم تو خـوبـی امـا من هـمـیـشه آقــا بــرایـت دردســر دارم حــســابــی هرگز چنین انگـور خوش نقـشی ندیدم وقتی شراب تو از این انگور ناب است من میخورم دیگر چه جای اجتناب است مـا رعـیـت زهـرا، مـسـلـمان غـدیـریم دست تو داده خـلـقت هر دو جـهـان را کون و مکان و هستی و حتی زمان را اهـل عــلـی آبــادم، آبــادم عــلـی جـان
: امتیاز
|
![]() |
![]() |
![]() عید غدیر خم و مدح امیرالمؤمنین علی علیهالسلام
بـا نــام بــلـنــد او نـوشــتـیـم از زلـفِ کـمـنـد او نـوشـتـیم تـلـخـیم ولی شـکـر فـروشیم تـا از لـبِ قـنـد او نـوشـتـیـم از اَشـهــدُ اَنَّ عـشــق مــولا یعـنی به پـسـنـد او نـوشـتـیم آزاد شــدیـــم از دو دنـــیـــا خود را که به بند او نوشتـیم ما را به لب نجـف نـوشـتـند ای تـاکـترین سـبـویِ مـستی ای پاکـترین وضوی مـستـی ما مرد شراب عـشق هستـیم ای جـانـم از آبـروی مـسـتی سـاقـی چـه کـنـیم آتـشـیـنـیـم مُــردیـم در آرزوی مـسـتـی برخـیز که تر کـنـیـم امـشب از نامِ عـلـی گـلـوی مـسـتی بـا نــاد عــلـی بــزن نـوایـی از کـوثـر عشق آب خوردیم از جام عـلی شراب خوردیم انـگـور ضـریـحِ نـقره کوبیم عمریست که نابِ ناب خوردیم از شَـعـشـعـۀ حضور گرمیم تـا پـرتــو آفـتــاب خـوردیـم سـوگـنـد نـمـیرویـم جــایـی مـا نـان ابــوتـراب خـوردیـم دلــدادۀ بــی اراده هــسـتــیـم بر روی جهاز، ناگهان گفت در حـلـقۀ جمع حاجیان گفت فـریـادِ عـلی عـلـیش پـیـچـید بالاتـر از اوج آسـمـان گـفت دیروز به دوش او عـلی بود امروز عـلی علی بجان گفت شد محضرِ مرتضی شرفـیاب جبریل؛ چنین نفسزنان گفت ای مـیـر وزیـریات مبارک آورد اگــر خـــدا عـــلــی را تـا گـم نـکـنـیـم مـا عـلـی را رو کـرد بــرای آفــریــنــش یک جلوۀ مرتـضی عـلی را حق داشت نـبـی کسی نبـیـند او دیده که را؟ که را؟ علی را حک کرد پیمبر از همان روز بر خـاتـمِ خـویش یا عـلی را تا کـعـبـۀ مـؤمـنـیـن نـمیشد ای وای اگــر قــدم بـکــوبـد با تـیـغِ دو دَم دو دَم بـکـوبد او یک تـنـه صد سـپـاه را با یک جـذبـۀ خود بـهـم بکـوبد زینب خود مرتضی است وقتی فــریـاد سـرِ ســتــم بـکــوبـد از حضرت حیدر است ارثش عــبــاس اگـر عـلـم بـکـوبـد تا تیغ خود از غلاف برداشت گـیـرم کـه خـیـال خــام دارد این خـصـم هـمیشه دام دارد گیرم که همیشه کینه توز است یــا نـــقــشــۀ انــتــقــام دارد ما شیـعـۀ مـرتـضی شـدیم و این سـیـره چـنـین پیام دارد: ما را چه غم از هزار دشمن ایـــرانِ عـــلــی؛ امــام دارد مـا فــاتــح قــلــۀ جـهــانــیـم آئین عـلی همیشه جاریست آئـیـنهای از شکوهِ باریست آئـیـن عــلـیست رادمــردی دور از ستم و سیاه کاریست آئـیـن عـلـیست دسـتـگـیری آئین علی گذشت و یاریست آئـیـن عــلـی عــلـی بـســازد در راه حـسین سربداریست من را بـبـریـد سـرزمـیـنـش
: امتیاز
|
![]() |
![]() |
![]() عید غدیر خم و مدح امیرالمؤمنین علی علیهالسلام
زمین لبخند زد صد شاخه گل از خار بالا رفت کنار برکه وقتی از بلندی یار بالا رفت خودش را باخت خورشید از خجالت آب شد وقتی علی با نور فوق العاده و سرشار بالا رفت جهازِ خوش سرانجام شترها منبرش میشد وقار آورده! با زیـباییِ بسـیار بالا رفت به دستش آیۀ «ألیوم أکملتُ لکُم» گل داد عیار شیعه از آن روز در بازار بالا رفت چنان ماهی که حتی منکرش طاقت نیاورد و برای دیدنش رندانه از دیـوار بالا رفت پر از«مَن کُنت»مولا شد تمام دشت و سمت کوه نـوای تهـنـیت یا حـیدر کـرار بالا رفت یقین دارم نبی خود جانشینش را معمّم کرد گمانم از همانجا حرمت دستار بالا رفت الهی بشکند دستی که دلدل کرد و با کینه برای بیعتِ با او کمی دشوار بالا رفت!
: امتیاز
|
![]() |
![]() |
![]() عید غدیر خم و مدح امیرالمؤمنین علی علیهالسلام
کامِ خود را در نجف، پُر از گهر باید نمود با علی گفتن، جهانی پُر شکر باید نمود با ولایِ حـضرت حـیدر امیـرالمومنین سینه را بر آتش نفـرت سـپر باید نمود تا بماند پرچـمش افـراشته در نُه فـلک مثلِ عـلامه امـیـنـیها خـطر باید نمـود خواندنِ نهج البلاغه عینِ قرآن واجب است بر کلامِ نـاطـقِ قـرآن نـظر بـاید نـمود هرکجا که خدشهای وارد شود بر شیعیان جامۀ رزمِ شجـاعـت را بـبَـر باید نمود مرگ بر تکفیری و بر داعش و بر ناصبی دشـمنِ شـیـر خـدا را دربـدر باید نمود در غدیر خم طلب کن از خدا روزِ فرج با دعـا شـامِ تبـاهی را سحـر باید نمود ذوالفقار حیدری امروز دست مهدیاست خصم را با ذوالفقارش در شرر باید نمود
: امتیاز
|
![]() |
![]() |
![]() مدح و مناجات با امیرالمؤمنین علی علیهالسلام
دلخـوشم با روزهای رفـته و طوفـانیام قصـههـا دارد نـگـاهِ ابـری و بـارانـیام در خودم این روزها غرقم چنان گردابها در خودم این روزها سرگرمِ سرگردانیام من عـقـابِ تیـز چـنگـالـم مـیانِ آسـمـان کِی توانی ای فلک با طوطیان گردانیام؟! خاکم اما اشک، من را سخت ارزش داده است من سـفـالی قـیمـتی از دورۀ اشـکـانیام تختِ جمشیدم برای خود شکوهی داشتم باز هـم دارم تـمـاشـا با هـمه ویـرانـیام مثلِ شیـری در قـفـس افـتادهام اما هنوز خوب از یـادم نرفـته عـادتِ سـلـطانیام ناگهان ای دشمنِ من میشوی با من رفیق آن زمان که روی سنگِ قبرها میخوانیام مَرد میفهـمد؛ اگر مردانه احسـاسم کند نقـلِ دردی کهـنه را از گـریۀ پـنهـانیام (مَرد اهلِ گریه کردن نیست) حرفی باطل است من همانم که سرِ این حرفـتان قـربانیام روضهخوان از گریههای چاه و نخلستان بخوان روضهخوان از او بخوان در لحظۀ پایانیام نیست مردی در جهان از شاهِ مردان مَردتر خوش به حالم گر چو او در خلوتم بارانیام در میانِ زورخانه مرشد از حیدر که خواند ناگهان دیدم که میچرخم! پُر از حیرانیام مولویها را بگو ای شمس مولانا یکیست دف مَزَن صوفی که من خود عارفِ رَبّانیام در طوافِ کعـبه مستِ دورِ حیدر گَشتنم در نمازم روز و شب سرمستِ حیدرخوانیام من دلم پَر میکِشد گاهی به ایوانِ نجف بیشتر آن لحـظه که در سجدۀ طولانیام بیعـلی حتی اگر غرقِ عبادت هَم شَوم شک ندارم که خدا را غـرقِ نافرمانیام یاعـلـی و یاعـلـی و یـا عـلـی و یـا عـلی ایکه نامت خوشترین رمزِ جنونِ آنیام یاعـلی گـفـتن کجا و با عـلـی بودن کجا کاش میشد که ببینم نزدِ خود میخوانیام جان گرفتم یا علی جان! با علی جان گُفتنم پس به فـریادم برس در بسترِ بیجانیام ای پـنـاهِ من زمـانِ بـیپـنـاهـیهـای من ای سر و سامانِ من در بیسر و سامانیام ای که دسـتـم را گـرفـتی بـارها آرام تـا از درونِ چــاه بــیـنِ راه بــرگـردانـیام با بدیهایم قبولم کردی و نا ممکن است این که من روزی ببینم از خودت میرانیام گَر ز پیشِ خود برانی چون سگ از مسجد مرا باز میبیـنی که در کـویَت پیِ دربانیام شیخ و زاهد ناامیدم کرده بودند از خودم رمـزِ ایـمـانم شـدی در اوجِ بیایـمانیام اول و آخر تویی یعنی که بعد از مرگ هم از خودِت پیشِ خودَت من عازمِ مهمانیام رفتم و پیشِ سَگِ کویَت سپردم جان و دل یا عـلی ای بهـتـرین ذکـرِ دَمِ پـایـانـیام!
: امتیاز
|
![]() |
![]() |
![]() عید غدیر خم و مدح امیرالمؤمنین علی علیهالسلام
بـاز هـم آئـیـنـههـا عــیــدِ ولایـت آمـده شیـعـیانِ مـرتضی! وقـتِ ضیافت آمده خنده را از لب نیاندازید عیدِ واقعیست سیـنه چـاکانِ عـلی هـنگـامِ بیعـت آمده کینه معنایی ندارد پس محبّت پیشه کن صد بـشارت لحـظـۀ عـقـدِ اخـوّت آمده در غدیر خم نمایان شد همه اکمالِ دین کیست این مولا؟ که آقای دو عالم میشود هر که خصمش شد نصیبِ او جهنّم میشود در غـدیر خم به جوش آمد عنایاتِ خدا هیچ میدانی که بیمهرِ علی دین باطل است با ولای مرتضی هر عیب و نقصی کامل است در غدیر خم شریعت شد ولای مرتضی ما عـلی گویانِ عـالم را خـدا کرده جدا ایزدِ یکـتا به دستِ مصطـفی کرده جدا این کلامِ نغز میدانی ز ختم الانبیاست
: امتیاز
|
![]() |
![]() |
![]() عید غدیر خم و مدح امیرالمؤمنین علی علیهالسلام
خدا میخواست بنویسد که بسمالله یعنی چه! صراط المستقیمش چیست آیا؟ راه یعنی چه؟ بفهماند به مهر و ماه اصلا ماه یعنی چه! به شاهان جهان گوید مراد از شاه یعنی چه؟ خدا از خود نوشت و در دلش منظور دیگر بود خدا میخواست در خلقت علی نقش آفرین باشد علی یک نسخه از ذات خودش روی زمین باشد از اول تا همان آخر همین را گفت پیغمبر خدا با خلق حیدر جلوۀ خود را نشان داده پس از آن یاعلی گفته به آدم روح و جان داده به آدم گفت برخیزد ز جایش یاعلی گوید عـلی را حاکم ملـک سلیمانی خود کرده دلش را مخزن اسرار پنهانی خود کرده هر آنکس که نجف رفتهاست مهمان خداوند است عـلی دروازۀ عـلم نـبـی، دروازۀ قـرآن عـلی راز هـمان اعجـاز بیانـدازۀ قرآن من از نهجالبلاغه شرح قرآن را درآوردم علی معمار این جان و علی معیار ایمان و علی سالار انسان و علی سردار میدان و همه اینها علی هست و علی تنها همینها نیست خـدا از اول ایـجـاد تـا حـالا عـلی گـفـته فقط در وصف حیدر “لا فتی الا علی” گفته دریغا! دشمنانش مرتضی را درک میکردند اگر حیدر به یک سو رفت و عالم سوی دیگر رفت نجات از آنِ آن فردی است که دنبال حیدر رفت صراط المستقیم است و به جز حیدر صراطی نیست برای پیکر ایمان، امیرالمومنین سر بود تماشای جـمالش از عـبادات پیـمـبر بود نبود از عشق تعریفی، علی معشوق زهرا بود کسی که بیعلی باشد قیامت کور خواهد بود رفیق مرتضی در غصه هم مسرور خواهد بود جهنم چیست غیر از اینکه از حیدر جدا باشم؟ گدای مرتضی مُلک دو عالم را نمیخواهد اسیر عشق حیدر غیر ازین غم را نمیخواهد مگو یوسف که بعد از این زلیخا را نمیخواهی برای ماتـمی جز مـاتـم مـولا نمیسوزم مرا آتش بزن جانا که جز اینجا نمیسوزم دلی که پر شد از عشق علی آتش نمیگیرد
: امتیاز
|
![]() |
![]() |
![]() مدح امیرالمؤمنین علی علیهالسلام
لوح و قلم، کرسی و عرش و ذات هو را بـاید از او جـویـا شـد، اسـرار مگـو را در کـوچه و پس کـوچههـای آسـمانها جبریل هم یک نیمهشب، گم کرد او را آمد هـمـان لـحـظـه زمـین و دیـد مـولا با نان و خرما، بین کوچه، بسته رو را شاید که تا عـرش خدا میرفت جـبریل میداد اگر آن شب، ادامـه جـستجـو را نفـس پـیـمـبر که خـدا در شام مـعـراج با صـوت او آغـاز کـرده، گـفـتـگـو را مردی که هر کس هست جزو منکرینش بــیحُـبّ او داده هـــدر آبِ وضـــو را شد قـبـلـهگـاه هـر مـسـلـمان کـعـبـه اما کـعـبه گـرفـته سوی او هر چار سو را حـیـدر هـمـانـی کـه تـمـام چـاههـا، هـم تـر میکـنـند از اشـکهای او گـلـو را مـا و جـدایـی از عـلـی و خــانـدانـش؟ دشمن به گـورش میبـرد این آرزو را
: امتیاز
|
![]() |
![]() |
![]() مدح و مناجات با امیرالمؤمنین علی علیهالسلام
اهـل زمـین هـسـتی ولی بالانـشـیـنی تـنـهـا تو در عـالـم امـیـرالمؤمـنـینی توصیف اوصافِ تو کار راحتی نیست عـرش خـدا کـانـونِ رفـت و آمـد تو چـرخ زمـین و آسـمـانها در یَـد تـو ملک سلیمان پیش این مرقد حقیر است درد مـرا امـشب مــداوا کـردهای تـو بهبه چه شوری در من احیا کردهای تو هرگز دهانت را به ناحق وا نکردی بـال مـلائـک فـرش راه زائــریـنت نهجالـبلاغه مَـملـُو از نُـطـق متـینت چـشم عـدو از دیدنت وحـشت گرفته از عشق و احساسات مالامـال بودی در کـوچهها هـمبـازیِ اَطـفـال بودی هرگز در این موضوع کوتاهی نکردی دینِ نـبی تا روزِ مـحـشر، وامـدارت مرگ و حـیاتِ ما همه در اخـتیارت با نـام و یـادت الـفـتی دیـریـنـه دارم
: امتیاز
|
![]() |
![]() |
![]() عید غدیر خم و مدح امیرالمؤمنین علی علیهالسلام
خیالش باز، شعری بر لبم بیاختیار آورد که اوصاف علی طبع مرا اینگونه بار آورد کلاف شعر دارم، سالها کارم غزل بافیست دراین بازار آشفته، علی تحسین کند کافیست نوشتم شاعرش هستم، عجب وهم و خیالاتی نوشتم بیعلی هیچم، چه توضیح اضافاتی نوشتم شمس؛ دیدم گنبدش زیباتر از آن است نوشتم کعبه و دیدم نجف بالاتر از آن است به قرآن سر زدم دیدم علی گویا تر از آن است نوشتم عرش؛ دیدم مرتضی اعلیتر از آن است شبیه جبرئیل از درک این اوصاف درماندم صد و ده بار امشب قل هوالله احد خواندم من از شوقش زمین خوردم، ولی مولا بلندم کرد همیشه یاعلی گفتم، علی از جا بلندم کرد سَر و سِرّ مرا با او، کسی جز او نمیداند علی نادیده میبیند،علی ننوشته میخواند چه بهتر ازهمین اول بگویم حرف آخر را کسی از ابتدا تا انتهـا نشناخت حـیدر را کسی نشناخت حیدر را به غیر از مصطفی وقتی گره زد دست خود را سخت در دست خدا وقتی به چشم حاجیان شور تماشا میرسید آنروز کنار برکهای دریا به دریا میرسید آنروز نگاه نافذ احمد، زمین را در تصرف داشت زمان هم از نبی انگار دستور توقف داشت نفسها حبس شد، در سینهها خوف و رجا افتاد بدون همهـمه زنگ شترها از صدا افتاد زمینِ گرمِ صحرا از پریشانی سراسر بود همه باخویش میگفتند آیا حج آخر بود؟! نبی فرمود بسم الله، ای ارض و سما بشنو! گواهی باش ای تاریخ! پـیغـام مرا بشـنو دوباره صحبت از اسرار خلقت میکنم آری ولی این مرتـبه اتمام حجّـت میکنم آری تفاوت در میان حق و باطل چیست، معلوم است؟ بدون این خبر اسلام کامل نیست، مفهوم است؟ نمانَد زحمت پیغمبران بیهوده، ای مردم! نه اینکه حرف من باشد خدا فرموده، ای مردم! نبی همدوش مولا آسمانها را هوایی کرد خدا از شاهکار آفـرینـش رو نمایی کرد نبی فـریاد زد، بر عـالـم و آدم مسـلم شد عـلیّ بن ابیطـالـب، ولیالله اعـظـم شـد برای خاتم پیغمبران جز او نگینی نیست شهادت میدهم جز او امیرالمومنینی نیست شکاف کعبه آیا ماند در نزد شما مغفول؟ طواف مرتضی کردید آری (حَجُّکم مقبول) الهی گُر نگـیرد آتش خامـوشِ بعضیها الهی که بسوزد پنـبۀ در گوش بعضیها پیمبر گفت آری انتظار آمد به سر دیگر ازین دنیای فـانی بـستهام بار سفـر دیگر وصیت میکنم هرکس که من مولای او هستم بداند این علی هارون و من موسای او هستم که عقبی بیعلی فانی و دنیا باعلی باقی غدیر خم به جوش آمد؛ الا یا ایها الساقی! امام المتقین، عین الیقین، حبل المتین، حیدر عَماد الآصفین، شمس المبین، یعسوب دین، حیدر علی غایب، علی حاضر، هُوالاوّل هُوَالآخِر علی پنهان، علی پیدا، هُوَالباطن هُوَالظاهر (اَشدّاء علی الکـفار) قَـتّال العرب؛ یعنی جهان از شوکتش فریاد زد: یاللعجب، یعنی خـدا وقت تماشـایش، دلِ بیطاقـتی دارد خوشا قنبر برای خود چه اعلی حضرتی دارد پناه آهِ مظلومان کجا فکر خلافت داشت؟ علی بیتاج و مسند نیز بر دلها حکومت داشت برایش فتح خیبر مثل تفریحی در اوقات است دلِ مسکین به دست آوردنش فتح الفتوحات است میان جنگ هم شمشیر او چون تیغ جراحیست اگر خون ریخت، درمان کرد، اعجازش یداللهیست ریاضت دیده هم از خاک با جادوگری، زر ساخت هنر او داشت که از خاک پای خود ابوذر ساخت عوالم را ببین، آتش علی دریا علی گفته که حتی دشمنش در وصف او (لولا علی) گفته علی هرگز نمیبندد به روی هیچ کس در را کسی از ابتـدا تا انتها نشناخت حـیدر را
: امتیاز
|
![]() |
![]() |
![]() عید غدیر خم و مدح امیرالمؤمنین علی علیهالسلام
در کویری که به دریای کرم نزدیک است عاشقت هستم و قلبم به حرم نزدیک است در مـقـامـت دهـنـم بـسـته بـمـانـد بـهـتر نخـلها اشک تو را زیر نظـر داشتهاند رودهـا از جَـرَیـان تـو خـبـر داشـتـهانـد ابرها با کـرمت مـایـۀ رحـمـت شـدهانـد شمّهای هست ز اوصاف تو حیدر بودن لافـتـایـی شـدن و سـاقـی کــوثــر بـودن نـفـسـت عـطـر نـفـسهـای مـحـمـد دارد نیست بودیم ولی در حرمت هست شدیم متـفـرّق شـده بـودیم که یـکدست شـدیم عطر «اَتمَمتُ عَلیکُم» همه جا را پر کرد اولین مرحلۀ عشق، پـریشان شدن است اجر همراهی تو بوذر و سلمان شدن است در شـب قـدر بـه آوای جـلـی مـیگـویـد
: امتیاز
|
![]() |
![]() |
![]() عید غدیر خم و مدح امیرالمؤمنین علی علیهالسلام
ای که جانم فـدای این جـانـان عـیـد مبعـث غـدیر را قـربـان هـمۀ حرف در هـمین آیـهست و نـبـی بـیـمـه کـرد ایـمـان را روی دسـتش گـرفت قـرآن را در دلش شـور و التهـاب افتاد به لب مرتضی چه لبخندیست حیدر و مصطفی چه پیوندیست دو دلاور دو دلــبــر دلــبــنــد حرفی از بخـشـش کـثـیر نبود بـهـر اسـلام یک امـیـر نـبـود گر نبی خـاتـم النـبـیـیـن اسـت علوی زادهام سرودم علیست رشته رشته به تار و پودم علیست مـثـل زهــرا شـده تـرانـۀ لـب زیـنـبـش ربـناست جان زینب جانِ جانـان ماست جان زینب میپـرم با دلم به عـشـق عـلی بـانـوی اعــظـم جـلـیــلـه مـدد حـضـرت مـریـم قـبـیـلـه مـدد صبر تو ذوالفـقـار برّان است چون دراز است پیش تو دستم چـشـم بر لطف دیگران بسـتم نام تـو ذکـر ربـنـای من است تو بهاری خـزان نخـواهی شد بـحـر آبی و دهـر مـاهـی شـد در کـنارت سـکـیـنه را داری
: امتیاز
|
![]() |
![]() |
![]() عید غدیر خم و مدح امیرالمؤمنین علی علیهالسلام
دل از همان زمان هوایی و اسیر عشق شد که قبل خلق دلبران علی امیر عشق شد حقیر میشود هر آنکسی که نیست با علی امیر شد کسی که پیش او حقیر عشق شد اسیـر عـشق او که بـنـده هـوی نمیشود بنده نشد هوائـیـش مگر اسـیر عشق شد فرشتگان قـرب حق از او مدد گرفتهاند چرا که جبرئیل هم دخیل پـیر عشق شد برای پـیـرو صـراط مـسـتـقـیـم تـا خـدا بزرگراه کربلا- نجـف مسـیر عـشق شد نوشـته روی لـوح سـیـنه تـمام شـیعـیان غدیر روز پُر غرور بینظـیر عشق شد شراب می چکد ز دفترم که امشب از شعف شده است نعره قلم علی علی نجف نجف شـدنـد بــنـده کـرامــتـش تــمـام جـودهـا رکـوع کـردهاند در بـرابـرش عـمـودها قیام کـرده کـعـبه پـای قـامـت قـیـامتـش که حُـب اوست عـلـت قـبـولی سجـودها وجود اوست روح دین، بگو به منکر علی قبول نیست سجده و رکـوع بی وجودها مگر به لطف مرتضی شویم عاقبت بخیر وگرنه شد ضرر بـدون او تـمام سـودها همانکه چـارچـوب دین بـنا شده بـنام او همانکه بغض و حُب اوست معنی حدودها علیست ناخـدای کـشـتی نجـات تا خـدا علیست بـدر حـق نمای لـیـلةالـمـبیتها شدند عرشیان و فرشیان خراب بادهاش جهان بنا شده فـقـط به پـاس خانوادهاش نمی شود نصیب هرکسی صراط مرتضی فقط حلال زاده میرسد به پای جادهاش هزار سال رفته از شب عروج، همچنان به گوش عرش میرسد صدای فوق العادهاش اگرچه یکه تاز شده به تخت شاهی جهان ندیده بر تنش کسی به جز لباس سادهاش نگاه ذوالفقار او بس است اینکه جان دهند سپـاهِ در مـقـابـل از سـواره و پـیـادهاش همانکه طفل او به یک نگاه مرده زنده کرد مسیح هـم نـفـس نـمیکـشـید بیارادهاش نشسته در جوار حق کسی که باعلی نشست هر آنکه گشت بنده علی شده خداپرست قسم به بغض بیسپر، قسم به آه ذوالفقار که بوده دین همیشه زیر دِین شاه ذوالفقار به غیر ثروت خدیجه زنده مانده دین حق به گـفـته نبی همـیشه در پـنـاه ذوالفـقـار کسی که عدل میچکد از آستین جبر او کشانده یک سپاه را به دادگـاه ذوالـفـقار سپاه ظلمتی که کرده است بین دست شمس میان ظهـر رؤیت هـلال مـاه ذوالـفـقـار هر آنکه شک کند فقط کمی به حق مرتضی به کفر محض میرسد ز دیدگاه ذوالفقار قسم بحق بهشت هم به این شعف نمیشود هیچ کجا برای من مثـل نجـف نمیشود
: امتیاز
|
![]() |
![]() |
![]() مدح امیرالمؤمنین علی علیهالسلام
خلقت عالم به دستان خدای مرتضاست هر دو عالم هرچه باشد خاک پای مرتضاست مدحت شاه جوانمردان بگویم روز و شب رزق و رزوی من از ذکر و ثنای مرتضاست غافل از حیدر شدی مشغول دنیایی چرا روزی کل خلایق از دعای مرتضاست فطرتم میلش به سوی عشق پاک حیدر است صلب آدم پُر ز نور باصفای مرتضاست از سخا و بخشش و لطف و کرامت دم مزن حاتـم طایی گـدای بینـوای مرتضاست گر زند آسـان به دریـای بـلا نوح نـبـی اهل عالم روی سکانش لوای مرتضاست گر شکسته در دل بتخانه بتها را خلـیل شیعه گی بیشک و تردید در ولای مرتضاست موسی عمران شکافد نیل پرجوش وخروش چونکه در دستش عصا معجزنمای مرتضاست مینماید زنده عیسی مُرده را با یک نفس تا نفسهایش تمامی از برای مرتضاست چون تکلم میکند اندر شب معراج حق گوئیا لحن خدا هم با صدای مرتضاست یاعلی جان حُبّتان هم دین وهم دنیای ما ذکـرتان باشـد شفـیع روز وانـفـسای ما
: امتیاز
|
![]() |
![]() |
![]() مدح و مناجات با امام هادی علیهالسلام
اَلـمِـنّـةُ لـلّـه کـه نـامـت شــده هــادی منّت به محـبانِ خود از جود نهـادی حـقّـا که گل فـاطـمه، فرزند جـوادی این است نشاط و شعف و برکت و شادی سکان هدایت به کفِ هر که خدا داد از روز ازل قـرعه بـنـام عـلی افتاد ما گم شده بودیم، تو رخـسار نمودی دل را به نگاهی ز همان غمزه ربودی ما را به ره عـشـق گـرفـتار نـمودی آغوش به احبابِ خود از مهر گشودی با فـطرتِ مـؤمن به تو دادیم سلامی والله امـامـی تو، امـامـی تو، امـامـی ما از رخ ماه تو به خورشید رسیدیم از پـرتو مهـر تو به تـوحـید رسیدیم در نـور ولای تو به تمجـید رسیـدیم با مدح تو بر نابترین عـید رسـیدیم یعـنی تو هـدایتـگـر دلها به غـدیـری فرزند امـیـری و به میـخـانه امیـری ای منطـق تو شرح مـعـمّایی حـیـدر تـفـسـیـرگـرِ خـطـبـۀ غـرّای پیـمـبـر هم خیر کـثیری تو و هم معنی کوثر والله تو هـسـتی دهـمین حجّـت داور مـا مِـی زدۀ خُــمّ غـدیـریـم ز هـادی هـنگـام سـحـر باده بـگـیریم ز هادی ناب است عجب از تو احادیث و روایات تـأویـلِ حکـیـمانۀ هر سـوره و آیـات رفتار تو گـفـتار تو در باب زیارات این است که ما بر تو نمائیم مباهات بـا جـامـعـۀ تـو بـشـِنـاسـیـم عـلـی را بـا مـتـن غـدیـریّـه سـپـاسـیم علی را ای معرفت از علمِ تو سرریز علی جان دریای معارف ز تو لبریز علی جان گوشِ دلِ ما بر سخنت تیز علی جان لحنِ تو خوش آهنگ و دلاویز علی جان آهـنگ نـماز تو برَد هـوش ز سرها بس راز و نیاز تو برَد هوش ز سرها ای سوز و گداز تو پر از نغمۀ معراج آگاه تو هـستی ز سـراپـردۀ مـعـراج هم آگهی از خنده و هم گریۀ معراج زیباست که ما را بدهی هدیۀ معراج آن هـدیه، به آوای جلی حـیدر کرار دلدار عـلی، یـار عـلی، حـیدر کرار هر جا که به معراج شده منزل احمد دیده ست جلوتر ز خودش جلوۀ سرمد دیده ست علی را همه جا هست مؤیّد یعنی که عـلـی هست جلـودار محـمد آری بخدا مقصد و مقصود علی بود روزیکه نبود آیـتی از بود عـلی بود این است تـجـلیِ هـدایت به دو عـالم هادیست که بر ما بدمَـد روح دمادم با نام عـلی جـلـوه کـند آن شهِ اعـظم این است وفـا و کـرم و جـودِ مـسـلم آرامِ دلِ فــاطــمــه، آرامِ دلِ مـاسـت ایام به یُمنَـش همه بر کامِ دلِ ماست ما شـیـعـۀ اِثـنـی عـشرِ آل رسـولـیـم فـرمـانـبـرِ فـرمـانـدهیِ امـرِ بـتـولـیم با لطفِ چنین مادری از لطف قبولیم تا خون به رگِ ماست، سرِ عهد و اصولیم مـائـیـم هـدایـت شـدۀ مـنـبــر هــادی شـیـعـه شدۀ دستِ هـدایـتـگـر هـادی تا پای چـنین منـبر پُـر فـیض گـدائیم هـم نـوکـر آل عـلـی و عـبـد خـدائیم هم زائر با مـعـرفت کـرب و بلائـیم آری بخـدا خـونجـگـرِ خـون خـدائیم خونیکه به گودال از آن حنجره میریخت خونیست که از چشمِ حرم یکسره میریخت ایکاش که زینب تهِ گـودال نـمیدید جـسـم پـسر فـاطـمـه پـامـال نـمیدید بر کـشـتنِ او ایـنهـمـه اقـبال نمیدید او را ز رمق رفته و بیحال نمیدید ایکاش نمیدیـد سری بر سرِ نـیـزه خواهر چه کند نالۀ خود در برِ نیزه
: امتیاز
|
![]() |
![]() |
![]() مدح و مناجات با امام هادی علیهالسلام
باز هم سجده به پای سنگها و چوبها باراله ها پـس کجـا رفـتـنـد آدم خـوبها إهدِنـا را قوم أنـعـمـتَ عـلـیهـم گـفـتهاند منکر هادی وَلا الضّالینتر از مغضوبها ای مـیــان دفـتــر آشــفـتـۀ تــاریـخ گــم سالها در جستجویت ابن شهرآشوبها یک مرید آستانبوس تو شاه عبدالعظیم عاشـقـان دیگـرت ایّـوبهـا یـعـقـوبها باز هم بزم شراب است و تعارف میکنند سوی دریای طهارت جامی از مشروبها وای بر ما که امام خویش را نشناختیم ورنه این آبی است در دستان هاونکوبها بعد از این صحن تو و مژگان چشمان ترم خاک کفش زائران عشق است و این جاروبها
: امتیاز
|
![]() |
![]() |
![]() مدح و ولادت امام هادی علیهالسلام
آمده تا سخـن از چشم خود آغـاز کند دهـمـین پنجـره را سمت خدا باز کند تا که یک پرده، خدا را به من ابراز کند جـگـر شـیـر بیـاریـد که اعـجـاز کـند دهـمـین مرتـبـه امـروز، قـیـامت آمد عــلـی آخـــر دنــیــای امــامـت آمــد رد پـایش هـمه جا قـبـلهنـما میسـازد خطی از جامعهاش جامعه را میسازد خادم خانهاش از خاک، طلا میسازد کرمش نیـز به شدت به گـدا میسازد بیسبب نیست اگر عادتش احسان شده است نـوۀ ارشـد آقـای خـراسـان شده است گوشۀ صحن عجب حال و هوایی دارم بـر سـرم سـایـۀ ایـوان طـلایـی دارم از سـر سـفـرۀ او نـان و نـوایی دارم سـامـرائـیـم و عـادت به گـدایـی دارم سامرا، کـرب و بلایی به نظر میآید این دو شش گوشه به دنیا چقدر میآید
: امتیاز
|