![](images/menu/doubt_but.png)
-
مناسبتها، وقایع و اعمال ماه محرم
-
مناسبتها، وقایع و اعمال ماه صفر
-
مناسبتها، وقایع و اعمال ماه ربیع الأول
-
مناسبتها، وقایع و اعمال ماه ربیع الثانی
-
مناسبتها، وقایع و اعمال ماه جمادی الأول
-
مناسبتها، وقایع و اعمال ماه جمادی الثانی
-
مناسبتها، وقایع و اعمال ماه رجب
-
سایت قرآنی تنـــــزیل
-
سایت مقام معظم رهبری
-
سایت آیت الله مکارم شیرازی
-
سایت آیت الله نوری همدانی
-
سایت آیت الله فاضل لنکرانی
-
سایت آیت الله سیستانی
![](images/menu/software_but.png)
![]() مصائب شام غریبان سیدالشهدا علیهالسلام
بیش از ستاره زخم و، فلک در نظاره بود دامان آسـمـان ز غـمـش پُـر سـتاره بود لازم نـبـود آتـش سـوزان بـه خـیـمـههـا دشـتی ز سـوز سیـنه زینب شـراره بود میخواست تا ببوسد و برگیردش ز خاک قـرآن او، ورق ورق و پـاره پــاره بـود یک خیمه نیم سوخته، شد جای صد اسیر چیزی که ره نداشت درآن خیمه، چاره بود آزاد گـشـت آب، ولـیکـن هـزار حـیـف! شد شیردار مادر و، بی شیرخـواره بود چشمی، برآنچه رفت به غارت؛ نداشت کس امــا دل ربــاب – پـی گــاهــواره بــود یک طفل با فـرات، کمی حرف زد ولی نشنید کس، که حرف زدن با اشاره بود یک رخ نمانده بود که سیلی نخورده بود در پشت ابـر، چـهـرۀ هـر ماهـپاره بود از دستها مپرس که با گوشها چه کرد از مشتها بـپـرس که با گـوشـواره بود
: امتیاز
|
![]() |
![]() |
![]() مدح و شهادت سیدالشهدا علیهالسلام
از نفاق بیفضیلتها، فضیلت کشته شد خاک عالم بر سرم دریای رحمت کشته شد بیبصیرتها به قصد قُرب سنگش میزدند زینت دوش نبی از جهل امت کشته شد چند عضو حضرتش از تشنگی حسی نداشت عاقبت هم با لبان تشنه حضرت کشته شد هرچه تیر و نیزه مانده بود رویش ریختند با هزار و نهصد و چندین جراحت کشته شد آه از آن حرفی که فرموده است مولانا الرضا روز عاشورا عزیز ما به ذلت کشته شد گفته مقتل خنجری کُند از قفا با ضربهها نصّ مقـتـل گـفته آقا با مشقـت کشته شد خواهری با دست بسته در کناره ناقه گفت: ساقی لشگر کجایی، شرم و غیرت کشته شد قاسم و عباس و جعفر، اکبر و عون و حسین هرچه مَحرم داشتم، در چند ساعت کشته شد
: امتیاز
|
![]() |
![]() |
![]() زبانحال حضرت زینب سلام الله علیها در غروب روز عاشورا
بگو چه چـاره کـنم این هـزار مـاتم را هزار و نهصد و پنجاه زخـم درهَـم را یکییکی همۀ خـیمهها در آتش سوخت که من شـروع کـنـم روضـۀ محـرّم را کمانِ حـرمله من را رُباب را خـم کرد چگونه صاف کـنم بیتو قـامتِ خـم را امـان دهـند اگر، خـواهـر تو میریـزد به رویِ مـعـجر خود خـاکهای عالم را به زیر آتـش خـیـمه تَنِ شهـیـدان مـانـد نشـد که جـمع کـنم پـارههـای مبـهـم را نشست خیمهای از شعله بر سر طفـلت بگـو چه چاره کنم «عـمّه سوخـتـم» را صدای ضجۀ هشتاد و چند خانوم است که گرد خویش نـدیـدند هـیچ مَحـرم را اگر چه سـعی نـمـودم فـقـط مرا بـزنـند خدا بخـیـر کـند ضربـههای محـکـم را
: امتیاز
|
![]() |
![]() |
![]() زبانحال حضرت زینب سلام الله علیها در غروب روز عاشورا
پیکرت در قتلگاه افتاده بود و سر نداشت آن طرف بر نیزهای دیدم سرت پیکر نداشت بیبرادر بودی و مظلـوم، گـیر آوردنت گفتم ای قصابها آخر مگر خواهر نداشت؟! نیزه نیزه «حا و سین و یا و نونت» سرخ شد کاتبِ این آیه؛ از خون، جوهری بهتر نداشت خطبهای میخواند، از شأنِ تو روی سینهات آه، آیا سـرزمـینِ کـربـلا منـبـر نداشت؟ سر بـریـدن؛ آخـرِ کار حـرامـیها نبـود قاتلت بعد از سرت دست از تن تو بر نداشت هیچ کس را رد نکردی از درِ احسان خود پیکرت پیراهن و انگشتت انگشتر نداشت غارتم کـردند، اما چـادرم از سـر نرفت پس غلط گفتند، اینکه خواهرت معجر نداشت مثل من میگفت، آیا این حسینِ فاطمهست؟! مادرت میدید، جسمت را؛ ولی باور نداشت گوشۀ گـودال، ذکرِ «یا بُـنَیَّ» میگرفت هیچ کس جز من خبر از نوحۀ مادر نداشت
: امتیاز
|
![]() |
![]() |
![]() زبانحال حضرت زینب سلام الله علیها در شام غریبان
دیدی شکست حرمت پـنـجـاه سـاله ام دیـدی نـمـاز نـافـلـۀ من نـشـسـتـه شد دستی که بوسه میزدیش صبح و ظهر و شام بین طـناب شـمـر زنـازاده بـسـته شد من خسته نیـستم ز صدا کردنت ولی آنقدر زد سنان به تـنم تا که خسته شد دست غریبه ای به نخ معجرم نخورد اما سه چهار جای سرم بد شکسته شد من با لـباس مشکی و ایـنها لـباس نو یعنی عـزای دختر زهرا خجـسته شد دسته گـلـت به بوتـۀ خاری پـنـاه برد لشگـر برای یافـتـنـش چـند دسـته شد
: امتیاز
|
![]() |
![]() |
![]() ترسیم وقایع و مصائب عصر عاشورا
خـیمهها آتش گرفته یا حسین عباس کو؟ آن علمداری که میداد خیمهها را پاس کو؟ آنکه بوده بر حـریم فـاطمه حساس کو؟ شیر میدان قاتل این خصم بیاحساس کو؟ ************** خـیـمهها آتش گـرفـته از شرار کـیـنهها گـرد بیرحـمی نـشـسته بر رخ آئـیـنهها بیکـس و یـاور خـیـام زادۀ زهـرا شـده بیپـنـاهی لـرزه افکـنـده درون سیـنـهها ************** شمریان دور از دو چشم اکبر و عباسها آتـشـی افـکـنـدهانـد بـر لالـهزار یـاسها با عـطـش آتش گـرفـته خـیمه پـروانهها وامصیـبت از شکـست شاخه احساسها ************** حـرمـله این دفعـه تیر آتـشـین میافکـند خـیمههای بیپـناه را از ستون برمیکند خولی بیعـاطفه هـمـراه زجـر دد منـش دست غارت بر خیام آل عصمت میزند ************** خـیمه بیعباس نـامآور به یغـما میرود هر طرف لبتشنهای با چشم گریان میدود سیلی و شلاق بیرحمان در این بییاوری هدیه بر گلگونههای طفل عطشان میشود ************** کودکی آتـش گرفـته بانگ عـمو میزند پنجههای کوفیان یورش به گیسو میزند پاسـبان خـیـمهها ای حضرت سـاقی بیا خـندههای نا بجا خـنجـر به ابـرو میزند ************** یا حسین برخـیز و با عباس نامآور بگو خیمهها تنها شده، ای مهربان سـقا عـمو دیـده بر راه تو هـسـتـند کودکان فـاطمه خیمهها را کن حـفاظت از سپاه کـینهجو ************** در کجا ماندی که بیتو خیمهها را یار نیست؟ در حریم مصطفی جز لشکر اغیار نیست ضرب سیلی روی نیلی در حرم گاهان ببین کودکان را یاوری جز عابد بیمار نیست ************** سروری از بیپناهیها به دشت بیکسی یا ابوفاضل کجایی کی به دادم میرسی؟ شعر غم با گریه برگو هر محرم در عزا از ستـیـز آب وآتـش مـوسـم بـیمـونسی
: امتیاز
|
![]() |
![]() |
![]() زبانحال حضرت زینب سلام الله علیها در شام غریبان
خـیمهها میسوزد و شمع شب تارم شده در شب بـیـمـاریام آتـش پـرسـتارم شده ما که خود از سوز دل آتش به جان افتادهایم از چه دیگـر شعـلهها یـار دل زارم شده پیش از این سقّای ما بودی علمدار حسین امشب اما جـای او آتـش عـلـمـدارم شده ای فلک جان مرا هر چند میخواهی بسوز مدتی هست از قضا دل سوختن کارم شده جز غم امشب پیش ما یار وفاداری نماند در شب تـنهـاییام تـنها هـمین یـارم شده من که شب را تا سحر بیخواب و سوزانم چو شمع از چه دیگر شعلهها شمع شب تارم شده بس که اشک آید به چشمم خواب شب را راه نیست دود آتش از چه ره در چشم خونبارم شده؟ جز دو چشمم هیچکس آبی بر این آتش نریخت مـردم چـشمـان مـن تـنهـا وفـا دارم شـده گر گـلستان شد به ابراهـیم آتـش ها ولی سـوخت گـلزار من و آتـش پدیـدارم شده شعلههای کـربلا آتش به جانم زد حسان آتـشـین از این جهـت ابیات اشعـارم شده
: امتیاز
|
![]() |
![]() |
![]() ترسیم وقایع و مصائب عصر عاشورا ( زبانحال حضرت زینب سلام الله علیها)
وقت اداء حـلـقی بعـضی حروفها تصویـر میشـونـد برایـم لـهـوفها مقتل نوشت جای «اذا الشّمس کوّرت» با چکـمه آمدنـد به گودی کسوفها بایـد مـرتبت کـنـم ای شاه بیسـپـاه انگشترت کجاست غریب رئوفها؟! پیـراهنت؛ تنت؛ دهنت؛ ریخـته بهم والشّمر جالِس…و بعدش سیوفها نیزه مجال حرف زدن را به تو نداد واویـلـتـا لِـشـدَّت قـتـل الـطـفـوفها گودال را به ولوله انداخت خواهرت وقت اداء حـلـقی بعـضی حروفها
: امتیاز
|
![]() |
![]() |
![]() زبانحال حضرت زینب سلام الله علیها با امام سجاد علیه السلام در عصر عاشورا
زمین کربلا تب دارد آیا، یا تو تب داری؟ دل زینب فدایت پا برون از خیمه نگذاری بخوان در نیمه شبهایم « الهی لا تؤدّبنی« بگو صد بار دیگر«ربِّ خلِّصنا من النّاری« غل و زنجیر بر گردن چهل منزل بیا با من که فـردا باز فـردا یـوسف تـنهای بازاری تو تب دار اباالفضلی که سقا بود و عطشان بود تو بیمار حسینی، راست میگویند بیماری تو را هر روز عاشوراست، یا سبوحُ یا قدّوس ملائک بر سر سجادهات جمع اند بسیاری الـهـی یـا الـهـی سـیـدی ربّـی و مــولایـی و یا سبحـانک الـلّهـمّ خـلّـصنا من الـنّـاری
: امتیاز
|
![]() |
![]() |
![]() ترسیم وقایع و مصائب عصر عاشورا
اسب شاه آمد و احوال به هم ریختهاش ریخت بر هم حرم از یال به هم ریختهاش صیحه زد زینب از اقبال به هم ریختهاش کربلا مانده و گودال به هم ریختهاش میدود زینب و میدیـد سـنـان میآیـد شمر در مـعـرکه لبـخـنـد زنان میآید بـیـن گـودال شـهـنـشـاه جـهـان افـتـاده دور او نیـزه و شمشـیر و کمان افتاده سبط خـاتم ولی از تاب و تـوان افتاده چـشم نرگس به شـقـایق نگـران افتاده وا عـلـیـا پـسـر فـاطـمـه تـنـهـا مـانـده وا نـبـیّـا وسـط عـهـد شـکـنهـا مانـده پیرهن چاک و بدن چاک و پُر از زخم تنش یک نـفـر آمده انگـار سـرِ پـیـرُهـنـش از دم تیـغ به هم ریـخـتـه نـظـم بدنش نا نجیب تیر جفا را تو مزن بر دهنش اشکها موج فـشان بر دل ساحل بزنید من چه گویم خودتان سر به مقاتل بزنید شمر با خویش در آن باغچه خنجر آورد پنجهاش را طرف زلف صنوبر آورد نـالـۀ اهـل حـرم را به فـغـان در آورد وای از آنچه که او بر سرِ حنجر آورد امتحان سر شده و وقت قبولی شده است حل این مسئله هم قسمت خولی شده است سر و سامان جهان بر سر نی رفت سرش پا به پایش به سرِ نیـزه میآیـد پسرش میخورد تاب در اطراف سر او قمرش این سفر کرده خدایا به سلامت سفرش مـادر از دور به دنـبـال سـرش میآید بعد از اینها چه به روز پسرش میآید؟
: امتیاز
|
![]() |
![]() |
![]() مصائب عصر عاشورا و شام غریبان حسینی
راوی نوشت روی تـنت پا گذاشتند سر را جـدا نموده و تن را گذاشتند آقا بگو که بیصفتان روی پیکرت جایی برای بوسۀ زهـرا گـذاشتند؟؟ نزدیک عصر بود که زینب اسیر شد نزدیک عـصر بود تنت جا گذاشتند رفـتـند و پیکـر هـمۀ هست فـاطـمه بر روی خاک در دل صحرا گذاشتند بخشیدی از کرامت خود هرچه داشتی پـیـراهـنت بـرای تـمـاشا گـذاشـتـند خیز و ببین که رأس علی اکبر تورا در هـمـجـواری سر سـقـا گـذاشتـند تا خـون کنند جان و دل زینب تورا رأس به خون خضاب تو بالا گذاشتند
: امتیاز
|
![]() |
![]() |
![]() سبک های سقائی شام غریبان حسینی
پخش سبک۱ تـــو ای ســالار زیــنـب بـبـین دلـدار زیـنـب (۲) به طفلانت، عزیزانت، یـتـیـمانت، در این صحـرای پر غـم گـل حــیـدر، شـدی پـرپـر، زنـد آذر، غـمـت بـر دل دمــادم ************** بند دوّم ************** شدی لب تـشـنـه قـربـان به راه دیـن و قـرآن (۲) دگـر زیـنب، رود امـشب، بود بـر لـب، حـسیـنم وا حـسیـنم دمی بنگـر، تو بر خواهـر، ز چشم تر، بریـزد اشک مـاتم **شعر از: مجرد همدانی** ******************************************** غـروب و کـربلا ای وای زینب سری از تن جـدا ای وای زینب یکی در آتش وآن یک به گودال به زیر دست و پا ای وای زینب شده غـوغای محشر بـرای دخـت کـوثـر جـهـانی ماتـم و داغ و تنها دخـت حـیـدر دلـش صــد پـــاره از داغ بـــرادر ********************** دوبـاره آتـش و سـیـلی و کـیـنــه دوبـازه زخـم بـازو، زخـم سیـنه شـده کرب و بلا شهـر پـیـمـبـر دوبـاره تــازه شـده داغ مـدیـنــه دوبـاره ریـســمـانـی به جسم خسته جانی وز آن بـدتـر خـدایـا بُـود زخــم زبــانــی تـحـمـل کـن تـو زینب، مـیـتـوانـی ************************ رسد از قـتـلگـه صوت حـزیـنی نـوای جـانگـداز و دل غـمـیـنـی گـمـانـم از جنـان زهـرا رسـیـده دعـا کـن مـادرت آنـجـا نـبـیــنی به پیـش چـشـم مادر بـریـدند از قـفا سـر مـیــا جــان بـــرادر نبـیـنی تا که خواهر نـدارد جـای سـالـم او بـه پــیــکـر ********************** شـده دامـان طـفـلـی پُـر شـراره ربـاب از داغ اصغر بـیـقـراره درون خــیــمــۀ آتــش گـرفــتـه امـامی مـــانــده و یــاور نـداره رخ نــیــلـی خــدایــا هــراسـان آل طـاهـا تـنـی زیـرِ سـم اسب سری بر نیـزه بـالا چـسـان طاقـت بیارد دخت زهـرا **شعر از: ناصر زارعی** ******************************************** پخش سبک۱۲ به شبِ هـجـران، نـبُـوَد یـاری (۲) بــه بــرِ طــفــلان، نـه مــددکــاری شد ز حـد بیرون، چون ستـمکاری چه کند امشب، بیمعـین زینب (۲) *********** بند دوّم *********** هـمـه در مــاتــم، هـمـه آزرده (۲) گــلِ بــاغِ دیـن، هـــمــه پــژمــرده تـازیـانـه بـر، جـمــلـگـی خـــورده که بُوَد یا رب، دل غمین زینب (۲) **شعر از: مجرد همدانی** ******************************************** پخش سبک۱۳ « در کـــاروان امـشـب، زیـنـب بـا دیــدۀ گـریــان، نــالان» (۲) هـمراه طـفـلان بیمعـین، جمله دل غـمـین گوید بـرادر جـان، داد از غـم هجـران (۲) *********** بند دوّم *********** « گـویـد از این مطلـب، یا رب سـوزم من از هجـران؛ ای جان شد این اسارت نصیبِ من، با دو صد محن با جـمـلـه یـتـیـمـان، در شام غـریـبـان (۲) **شعر از: مجرد همدانی** ******************************************** پخش سبک۲۲ بود امشب ای شیعـه شـام غـریـبان که بر عـترت خـسرو تـشـنه کامان بر آن جمع دلخون و محزون و نالان دگر غـیر زیـنب پـناهی نـباشد (۲) ********** بند دوّم ********* نهان کن به گردون، رخ ای ماه تابان ز کین گـشته نیلی رخ جمله طفلان که بهر یتیمان محـزون و عـطشان چراغی بـجز بـرق آهی نـباشد (۲) **شعر از: مرحوم فرخ ** ******************************************** پخش سبک۲۳ بُوَد شامِ عـاشورا، ای خـدا، یا رسـتخیز امشب است؟ (۲) خـواهر تو پُر بُکـا، از جـفـا، ستـاره ریز امشب است (۲) ********** بند دوّم ********* عـتـرت خـیـر البـشـر، خـونجـگـر، از کـیـنـۀ اشـقــیـا (۲) نـالـه زنــد تـا سـحـر، پُــر شـرر، زیـنـب ز داغ اخــا (۲) **شعر از: محمد رنگچیان** ********** بند سوّم ********* مـگر که شام غـریـبان بُـوَد که رسـتخـیز امشب است (۲) سکـیـنه بر ماه رخ ای فـلک، ستاره ریز امشب است (۲) ********** بند چهارم ********* فتاده در قتلگه، جسم شاه، چون مشک بیز، امشب است (۲) شـبی که زینب جدا میشود، زِ هر عزیز امشب است (۲) **شعر از: صابر همدانی** ******************************************** پخش سبک ۳۰ چه شد که دیگر؟ زِ گلشن دین، نوایِ مرغِ سحر نیاید صدایِ اصغر، به گوشِ مادر، زِ گاهواره دیگر نیاید چرا به یثرب، عزیزِ زهرا، زِ کـربـلا از سفـر نیاید؟ ********** بند دوّم ********* دگر زِ میدان، برایِ زینب، زِ نوجـوانان، خـبر نیـاید غمین و گریان، زنان و طفلان، خبر زِ اکبر مگر نیاید چرا به یثرب، عزیزِ زهرا، زِ کـربـلا از سفـر نیاید؟ **شعر از: مجرد همدانی** ******************************************** بود امشب ای شیعـه شـام غـریـبان که بر عـترت خـسرو تـشنه کـامان بر آن جمع دلخون و محزون و نالان دگر غـیر زیـنب پـناهی نـباشد (۲) ********** بند دوّم ********* نهان کن به گردون، رخ ای ماه تابان ز کین گـشته نیلی رخ جمله طفلان که بهر یتـیمان محزون و عـطشان چراغی بـجز بـرق آهی نـباشد (۲) **شعر از: مرحوم فرخ** ******************************************** پخش سبک۴۴ مهین دختِ علی زینب (۲) چو شبهـای دگـر امشب بُـوَد مـشـغــول ذکـرِ رب ولی آهـسـتـه آهـسـته (۲) ********** بند دوّم ********* گهی بر نِی نظر دارد (۲) زمـانـی چــشــم، بــردارد به رُخ اشـکِ بـصر دارد ولی آهـسـتـه آهـسـته (۲) ********** بند سوّم ********* فضا تاریک و وحشت زا (۲) جـرس افکـنده در صحرا طنـیـنی سـرد و غـم افـزا که گشته شام عاشورا (۲) ********** بند چهارم ********* وزد گه گاهی از صحرا(۲) بـه مـحــمــلهــای آل الله یکی طـوفـانِ جـان فـرسا که گشته شام عاشورا (۲) **شعر از: محمد مسکین** ******************************************** پخش سبک۴۹ در حرم محترم شاهِ لب تشنه کامان(۲) شمع و چراغی نبُوَد امشب از جورِ عدوان زینب غمدیده بود دل غمین و پریشان چون بود امشب، شبِ شام غریبان،غریبان(۲) ********** بند دوّم ********* خیمه آتش زده شد مأمن جمع نسوان(۲) کعب نی و آتش کین شد نصیب یتیمان زینبِ محزونه از این غم بُوَد دیده گریان چون بود امشب، شبِ شام غریبان،غریبان (۲) **شعر از: مجرد همدانی** ********** بند سوّم ********* گلشن دین نبوی، پرپر از جور عدوان(۲) جسم شهیدان همه افتاده بر خاک میدان رأس شهیدان همه بر نیزهها آه و افغان چون بود امشب، شبِ شام غریبان،غریبان (۲) ********** بند چهارم ********* سوخته از آتش کین، خیمۀ تشنه کامان(۲) زینب غمدیده به فکر یتیمان و طفلان هیچ پناهی نـبـود بر زنـان و یـتـیـمان چون بود امشب، شبِ شام غریبان،غریبان(۲) **شعر از: محمد رنگچیان**
: امتیاز
|
![]() |
![]() |
![]() مصائب غروب روز عاشورا
افـتاده بود روی زمین و کـفـن نداشت آن یـوسف شهید به تن پیـرهن نداشت پیکر بدون سر به روی خاک مانده بود سر روی نیزه بود و اثر از بدن نداشت غـرق ستـاره بـود تن آسـمـان عـشـق خورشید هم فروغ چنین شب شکن نداشت وقـتیکه عصر روز غریبی رسیده بود عالم به قدر زینب کبری محن نداشت گلبوسه داد چون به گلوی حسین خویش آن قدر گریه کرد که تاب سخن نداشت انگـشتی از اشـاره به خـاتم فـتاده بود ای کاش قـتـلگـاه دگر اهـرمن نداشت بعد از سه روز آن گل بی غسل و بی کفن جز بـوریا برای تن خود کـفن نداشت می رفت تا که محـو کـند کاخ ظلـم را نیلوفری که فرصت پرپرشدن نداشت غمنامه ای نوشت «وفائی»و می گریست چون شمع چاره ای بجز از سوختن نداشت
: امتیاز
|
![]() |
![]() |
![]() ترسیم وقایع شام غریبان حسینی
زیـر نـور کـمی از مـاه، بـدن ها پـاره خیمه ها سوخته، جمعی ز حـرم آواره آنطرف تر تن هجده گـل زهرا بی سر اینطرف خواهری از داغ عزیزش پرپر آنطرف نعش امامی ته مقـتـل، عریان اینطرف جسم امامیست به خیمه سوزان آنطرف ریخـتـه هـر سـو بـدن ثـارالله اینـطـرف خـرمـن آتـش به تـن آل الله آنطرف تر همه کشته شده ها محترمند اینطرف جمله شهیدان خـدا بی کـفـنند آنطرف خـیـمۀ کـفار مرتب شده جمع اینطرف خیمه اطهار بسوزد چون شمع آنطرف بر سر هر نیزه سری بالا رفت اینطرف آهِ دل از هر جگری بالا رفت آنـطـرف هـمهـمۀ حـمـله و غارت آید اینطرف زمـزمۀ حـصر و اسارت آید آنطرف صـدر نـشیـنـند امیـران سپـاه این طرف خاک نـشیـنند اسیران بِراه آنطرف جـایـزه دارند سپـاهی گـمـراه این طـرف پـیـکـر عـریـانِ اباعـبـدالله آنطرف لشگری از غیرت و مردی محروم این طرف زیر سم اسب امامی مظلوم وای از حـال دل فـاطمه، با چه حالی طِی کـند ناله کنان هر طرفِ گـودالی زینب آمد که کند مـادر خود را یاری یا که مادر کند از دخـتر خود دلداری تسلیت صاحب عزا، یوسف زهرا، مهدی انتـقـام است فـقـط مَـرهم غـمها مهدی
: امتیاز
|
![]() |
![]() |
![]() مصائب غروب روز عاشورا
با لبان تشنه آن ساعت که افتادی به خاک لَم تَقُل شیئا سِوا: قُم یا اخا! أدرِک اخاک! مشک دور از دست گریان است و قدری دورتر مانده بر صحرا لبی خندان و جسمی چاک چاک عِندَما کُلُ یَـرَونَ المَوتَ اَحلی مِن عَسَل خاک گلگون را نمی شویند جز با خون پاک کلُّ مَن فِی الموکبِ قالَ خُذینی یا سُیوف تشنگان عشق را از جان فدا کردن چه باک؟ یَـلـمَعُ النُّـور الذی سَـمّـاهُ مصباحَ الهُـدی تا قیامت می درخـشد این چـراغ تابناک داوری عادل تر از تاریخ در تاریخ نیست نور هرگز در شب ظلمت نمی گردد هلاک
: امتیاز
|
![]() |
![]() |
![]() مصائب غروب روز عاشورا
سوختم، برخاست باز از دل نوایی سوخته چیست این دل؟ شعله ای از خیمه هایی سوخته چیست این دل؟ یک نی خاموش خاکستر شده که حکایت می کـند از نـیـنـوایی سوخته بند بـنـدش از جـدایی ها شکـایت می کند روضه میخواند به سینه با صدایی سوخته روضه میخواند ز نی هایی و سرهایی غریب پـیـش روی کـاروانِ آشـنـایـی سـوخـتـه روضه میخواند از آن نی، آه، آه آن نی که خورد بر لـبـانـی تـشنـه و بر آیـه هـایی سوخته این سر اینجا، چند فرسخ آن طرف تر پیکری غرقِ در خون در میان بوریایی سوخته دل ز هم پاشید چون اوراق مقتل، گوییا نسخه ای خـطی ز داغ ماجرایی سوخته تـکّـه تـکّـه در عــبـا آئـیـنـۀ روی نـبــی آیـۀ تـطهـیـر می خـواند کـسایی سـوخته دختری چیده ست یک دامن گل از یک بوته خار گل به گل دامانش آتش، دست و پایی سوخته بر لبم گاه از دل این آتش زبانه می کشد آتـشی مکـتوم از کـرب و بـلایی سوخته
: امتیاز
|
![]() |
![]() |
![]() زبانحال حضرت زینب سلام الله علیها در غروب روز عاشورا با برادر
غیر از این خاک بلاکَش، وطنی نیست تو را جز سنان و نی و خنجر، چمنی نیست تو را گـفـتـم از خـاتـم انگـشت تو را بـشنـاسم تو که انگشت نداری، یمنی نیست تو را تو پس از قتل حسن، گفتی غارت زدهام حال غارت شدهای، پیرهنی نیست تو را اسـتـخـوان های تنت مثـل دلت نـرم شده جز من و مادرمان، سینه زنی نیست تو را بسکه اسب از بدنت رد شده چون خاک شدی تا رسیدم به تو دیـدم، بدنی نیست تو را بـوریـا بود بـهـانـه، که بـدن جـمـع شود ورنه جز خاک بیابان، کفنی نیست تو را
: امتیاز
|
![]() |
![]() |
![]() مصائب غروب روز عاشورا
غـروب بود هراسی به خیمه گاه افتاد غـروب بود که در بیـن قـتـلـگـاه افتاد نگاش سمت حرم بود و بر زمین میخورد پـنـاه اهـل حـرم بود و بـی پـنـاه افـتـاد و هاتفی که صدا زد نبرد مغلوبه ست و لشکری که به سمت تنش به راه افتاد و آهِ مــادری بــالا گـرفـت تـا ایـنـکـه مـسـیـر شـمـر حـوالیِّ قـتـلـگـاه افـتـاد حسین در دل مقتل دست و پا می زد به نـالـه زیـنـب او وا محـمـدا می زد نـوشتـهاند به گـودال هـم دعـا میکرد مـسـیـر تـوبـه بـرای سپـاه وا میکـرد نـوشتـهانـد که زیـنـب به قـتـلگـاه آمـد و این خودش طلب اوج روضه را میکرد رسیـد و دیـد سپـاهی گرفـته اطرافـش چه صحنهای به دل خواهرش چهها میکرد هنوز امید به این داشت تا رهاش کنند چـقـدر بابت این امـر یا خـدا میکـرد ولی تمام امیـدش گرفت رنگ خـزان همین که دید سنان نیزه دست و پا میکرد چقدر روضۀ گودال با سنان سخت است و کاش قبل سنان شمر سر جدا میکرد حسین در دل مقتل دست و پا می زد به نـالـه زیـنـب او وا محـمـدا می زد
: امتیاز
|
![]() |
![]() |
![]() مصائب غروب روز عاشورا
آه از آن روز که جان از تن خواهر میرفت سنگ ها بال زنان سوی برادر میرفت آسمان ها و زمین داشت به هم میپیچید سمت گودال کسی دست به خنجر میرفت ساعـتی بعد که آتش به حـرم بـر پـا شد همه سرها به روی نیزۀ لشگر میرفت خیمه تاراج شد و هر طرفی دست به دست بیـن گـهـوارۀ خـالی دل مـادر میرفـت نیمه شب با عجله داشت خبر را میبرد یک نفر در طمع جایـزه با سر میرفت
: امتیاز
|
![]() |
![]() |
![]() مصائب غروب روز عاشورا
يكي بال و پرش آتش گرفته و چـشمان ترش آتش گرفته ز سوز تشنگي در بين خيمه تـمـام پـيـكـرش آتـش گرفته بگوئيد از نجف حـيـدر بيايد كه موي دخترش آتش گرفته ميان خيمه ها اي دادِ بي داد بميـرم معجـرش آتش گرفته يكي در خيمه ها دنبال آب است گـلوي اصغـرش آتش گرفته تمام هستی اش رفته به غارت كه يـاس پرپرش آتش گرفته از آن تيري كه رأسش را جدا كرد صـداي مـادرش آتش گرفته و در گودال زير دشنه مي ديد نگـاه خـواهـرش آتش گرفته همه ديـدند، از خـيمه چگونه نفَس در حنجرش آتش گرفته كـنـار جـسم عـريـان بـرادر يكي بال و پرش آتش گرفته
: امتیاز
|
![]() |
![]() |
![]() مصائب غروب روز عاشورا
نفرین به نیزهها که تو را میبرند، حسین! نفرین به کوفیان که درین لشکرند، حسین! این چشمهای حضرت عباس...(یا قمر) دلـواپـس گـلـوی علی اصغـرند، حسین!
: امتیاز
|