![](images/menu/doubt_but.png)
-
مناسبتها، وقایع و اعمال ماه محرم
-
مناسبتها، وقایع و اعمال ماه صفر
-
مناسبتها، وقایع و اعمال ماه ربیع الأول
-
مناسبتها، وقایع و اعمال ماه ربیع الثانی
-
مناسبتها، وقایع و اعمال ماه جمادی الأول
-
مناسبتها، وقایع و اعمال ماه جمادی الثانی
-
مناسبتها، وقایع و اعمال ماه رجب
-
سایت قرآنی تنـــــزیل
-
سایت مقام معظم رهبری
-
سایت آیت الله مکارم شیرازی
-
سایت آیت الله نوری همدانی
-
سایت آیت الله فاضل لنکرانی
-
سایت آیت الله سیستانی
![](images/menu/software_but.png)
![]() مدح و ولادت حضرت زینب سلام الله علیها
مـاه یـكـتـایى و بیهـمـتا به دنیا آمدی هم ردیف نـور اعـطیـنـا به دنیا آمدی مثل حـیـدر عـالی اعـلـی به دنیا آمدی تو شبـیه حضرت زهـرا به دنیا آمدی روز میلاد تو در تقویم روز باور است روز عشق و روز تکریم مقام خواهر است آمدی و میرسد بانـگ مـبـارک بادها بـیمـعـلـم میشـوی فـرزانـۀ استـادها ای عـلـمدار حـقـیـقـت بـانـی فـریـادها ای دلیل کاف و ها و یا و عین و صادها هرچه دارد کربلا در اختیار زینب است پرچم شاه شهیدان بر مزار زینب است آمدی تا که بـگـویـی قـصۀ پـرواز را تا کجاها بردهای این شور انسان ساز را ای رسول عشق میبینم ز تو اعجاز را زنده کردی نهضت هفتاد و دو سرباز را شام در زیر قدمهای تو در تاب و تب است این حسین تنها یک عاشق دارد آن هم زینب است آمدی تا انـتهای جادۀ عـشق و جـنـون هم ردیفت دُخت زهرا کس نبوده تاکنون گـام هـایت در مسیـر آیـۀ والـسابـقـون خواهر صبر و کرم ای دختر والراکعون آمـدی در دفـتـر دلدادگـان یكـتـا شوی آمدی اسطـورۀ میدان عـاشـورا شوی ای درخت استوار، ای اسوۀ شب زنده دار شد ردیف شرح تو در هر قصیده (اقتدار) با حضورت شاه مردان حرز میخواهد چکار (آمدی مستانه تر صف میگشاید ذوالفقار) دختر شیری و یک جلوه ز الله الصمد مادری کردی برایش حضرت بنت اسد حاصل پیوستن دریا به دریا زینب است چشمهایی که ندید الا جمیلا زینب است نقش بازوبند ساقی حرم یا زینب است لافـتی الاعلی؛ لا عـشق الا زینب است باز هم رو سوی بـانـوی وفـا آوردهام شصت و نه دفعه به لب نام تو را آوردهام واژۀ ایـثـار را بایـد به پـای تو نوشت در مقام صبر هم باید برای تو نوشت شاه را مشتاق و بیتاب دعای تو نوشت بعد او کـربـبلا را کـربـلای تو نوشت جان فدای شاعری که اینچنین زیبا سرود کربلا در کربلا میماند اگر زینب نبود خیرها از تو رسیده دست ما خیر کثیر عشق دارد در کنار تو مراعات نظیر حضرت ام الحیا اخت الحسن بنت الامیر ای اسیری که اسارت شد به دست تو اسیر از میان محملت نـور خـدا تابیده است دشمنت یک لحظه هم آه تو را نشنیده است عقل را بازی گرفتی عشق حیرانت شده مرتضی هم محو در تفسیر قرآنت شده هر که دیده جلوههایت را مسلمانت شده هر که نامت را شنیده بعد گریانت شده چند وقتی هست پای تو جنون دلباخته مرز بین حق و باطل را حریمت ساخته کاش قابل بودم و از یاورانت میشدم با نـشان زیـنـبـیـون بینـشانت میشدم با دو جرعه عشق از لب تشنگانت میشدم از شهـیـدان دفـاع از آستـانت میشدم ما هـمان سیل خـروشـانـیم در راه بلا کـلنا اصحابک لبـیک بنت المـرتضی
: امتیاز
|
![]() |
![]() |
![]() مدح و ولادت حضرت زینب سلام الله علیها
قل هو الله احد را کی توان توصیف کرد شرح الله الصمد را کی توان تعریف کرد نازم آن یکساله دختر را که از دامان وحی تا عروجش«یا اَحد»را بر خودش تکلیف کرد عقل را تسخیر دل کرد و عقیله نام یافت جهل را با تیغ تدبیرش عجب توقیف کرد تا دل ما را مشرّف کرد بر اوصاف حق عشق را در سینۀ ما صاحبِ تشریف کرد خواهر ابن الکریم است و چو دلدارِ کریم از کرم در نامۀ اعـمال ما تخـفـیف کرد نهضت قلب صبورش ساخت دین را ماندگار تا کتاب عشق را با صبر خود تألیف کرد مینویسم این غزل را چون خدایش میخرد هرکه حتی یک ورق دربارهاش تصنیف کرد مِهر زینب برترین سرمایۀ اهل ولاست حُبِّ او حُبُّ الحسین است مادرِ کرببلاست دخـتر خـورشید را باید ز آل او شناخت کوثر توحید را وصف خصال او شناخت آن مُسبِّح را که سُبحانش ستایش میکند از همین تسبیح باید شرح حال او شناخت کیست زینب، ماه بانویی که تمثال علی است کعبه را باید به ذات بی مثال او شناخت دخـتر زهـرا کجا و عـقـل بـی ادراک ما از عـقـیله ذرّهای شاید کـمال او شناخت خیـری از دنیا ندیـده زیـنب اما میشود عـالَـمِ ایجـاد را دربست مال او شنـاخت قـلّـۀ صبر و تحـمل را به واقع میتوان در مصائب از شکوه و از جلال او شناخت مادرش دارد مـدال افـتخار از عصمتـش دخترش را نیز باید زین مدال او شناخت آنکه دل را از چهل منزل چهل قرن، آب کرد باید او را از همین کوتَه جمال او شناخت مِهر زینب برترین سرمایۀ اهل ولاست حُبِّ او حُبُّ الحسین است مادرِ کرببلاست (ما رأیت الا جمیلا) چون نمایان میشود با نـگـاه زیـنـبـی عـالـم گـلستان میشود هر کسی که ساخت سبک زندگی را زینبی زن اگر باشد یقـیـناً مرد میـدان میشود شکر نعمت قدر دانی از مقام زینب است نعمت حق بی ولای اوست کفران میشود پـیرو زینب تصرّف در طبیعـت میکند هرکه گردد عبد او آری سلیمان میشود خلقِ زینب بود، حق فرمود: زیّنا السماء روزیِ اهل جهان با اوست یکسان میشود میدهد دلها شهادت بر تو ای دخت علی فطرت ما روز و شب با تو مسلمان میشود چون شود قاری قرآنِ خدا رأس الحسین کار زینب بی گمان تفسیر قرآن میشود تا بگیـرد انتـقـامش را ز دشمن مـنـتـقـم بعد از آن عالم به کام اهل ایمان میشود مهر زینب برترین سرمایۀ اهل ولاست حُبِّ او حُبُّ الحسین است مادرِ کرببلاست چون خـداونـد جهان امـر امامت میکند زینب کبری در این عالم قـیامت میکند از دل گـودال تـا ویـرانـه بـیـن دو امـام دخـتـر زهـرای اطهر هم امـامت میکند دختر پیغمبر است و همچنان پیغمبرست با هزاران معجزه کشفِ کرامت میکند زینب آن بانو که با دستان بسته سر بلند چون علی تا حشر بر عالم زعامت میکند منـشاء دستـور « قالو ربـنا الله» است او با همین یک آیه عمری استقامت میکند در شب هـفـتـاد و دو داغ شهـیـد کـربـلا با نـمـاز نـافـلـه اِسـتـاده قـامـت مـیکـنـد بین مقـتـل، کنج زندان، گـوشۀ ویرانـسرا در ره دیـنِ خـدا قـصـد اقـامت مـیکـنـد آنچنان سر سخت میجنگد کلامش با یزید کز خطابش دشمن اظهار ندامت میکند مهر زینب برترین سرمایۀ اهل ولاست حُبِّ او حُبُّ الحسین است مادرِ کرببلاست
: امتیاز
|
![]() |
![]() |
![]() مدح و ولادت حضرت زینب سلام الله علیها
وقت نزول رحمت حق از سحاب شد یعنی که جام دیدۀ ما پُر شـراب شد مستی ما به رتبۀ اعلی رسیده است آن گونه که دل هـمـۀ ما خـراب شد زهرا ترین ستارۀ زهرا طلـوع کرد نـوری دمـیـد و قـبـلـگـه آفـتـاب شد بعد از طلوع مِهر رخش دل جلا گرفت در ذرّه ذرّههـای دلـم انــقــلاب شـد امشب خدا برای عـلی حـیدر آفـرید زیباترین دعـای عـلی مستجاب شد یک نیمهاش حسن شد و یک نیمهاش حسین از شدّت بزرگیاش عالی جناب شد از بس که شأن و منزلتش پُر بها بُوَد وحی خدا به حضرت ختمی مآب شد آمد ندا که نام دل آراش زینب است این گونه شد که زینت بابا خطاب شد قـائـم مـقـام فـاطـمـه آمد ادب کـنـید از او سعادت دو جهان را طلب کنید ما از ازل گـدای پریـشان زیـنـبـیـم شکر خدا که ریزه خور خوان زینبیم با یک دعای او همه عاشق شدیم و بس یعـنی که عاشقـانه مسلـمان زینـبـیم ما را خرید و نوکـر اربابـمان نمود ممنون لطف و بخشش و احسان زینبیم طعم شراب کوثری او زبانزد است مست و خـراب بادۀ جوشان زینـبیم با یک نگاه حیدریش جذبـمان نمود ما قوم در به در، همه سلمان زینبیم حجب و حیای دختر زهرا زبانزد است تا روز حشر ما همه حیران زینـبیم مثل خدیجه هستی خود را فدا نمود مبهوت عزم راسخ و ایمان زینـبـیم او یک تنه مقـابـل دشمن قـیـام کرد دلــدادههـای رزم نـمـایـان زیـنـبـیـم مانند مرد باشد اگر چه که خانم است خون علی میان رگش در تلاطم است او آمده زمین و زمان را تکـان دهد مثل مسیح بر تن هر مُرده جان دهد او آمـده کـه بـا کـرم کــردگـاریـش با نور خویش بر سر ما سایه بان دهد او آمـده که آیـهای از هـل اتـی شود بر دست های خالی ما آب و نان دهد او آمده که با نخـی از تار چـادرش بر دوستدار فـاطمه برگ امان دهد او آمده که با نـفـس مصـطـفـائـیـش قـد قــامـت نــمـاز ولا را اذان دهـد او آمده پـیمبـر خـورشیـد طف شود در ماجرای کرب و بلا امتحان دهد او آمده که حـق خـودش را ادا کـند یعنی به راه عشق، دو تا نوجوان دهد او آمده برای حسین خـواهـری کند او آمده که خواهـریش را نشان دهد خواهر برادری که عزیز دل هم اند تنها همین دو عاشق و معشوق عالم اند هرگز کسی شبیه تو خواهر نبود و نیست در آسمان عاطفه اختر نبود و نیست دار و ندار تو همه وقف حسین بود مانند تو به پای برادر نبود و نیست حتی تو از عصارۀ جانت گذشتهای در کربلا، شبیه تو مادر نبود و نیست آئـیـنـۀ شکـسـتـۀ صحـرای کـربـلا! مانند ماجرای تو دیگر نبود و نیست بر شانۀ صبور تو بار رسالت است مانند تو کسی که پیمبر نبود و نیست در ذیل خطبههای فصیح تو گفتهاند: اصلاً کسی شبیه تو "حیدر" نبود و نیست شیوایی کلام تو را هیچ کس نداشت از ذوالفقار نطق تو خوشتر نبود و نیست زینب شدی که زینت شیر خدا شوی یعنی کسی شبیه تو زیور نبود و نیست در دفـتر ثـنای تو ای یاس مـریـمی این بس بُـوَد که عـالـمـۀ بی معـلمی هر دختری که دختر زهرا نمیشود هر بانویی که زینب کبری نمیشود دار و ندار حضرت حـیدر، مجلّـله! جز تو کسی که "زینت بابا" نمیشود وصف و مـدایح هـمـۀ خـانـدانـتـان در فهم و عقل ما به خدا جا نمیشود پروندۀ زمین و زمان، زیر دست توست بی اذن تو که نامهای امضا نمیشود صبر و ادب به پای تو قد خم نمودهاند این واژهها بـدون تو معـنا نمیشود دریا اگر مرکّب و گل ها قـلـم شوند یک شمّه از فضائلت انشا نمیشود عـیـسی به نام نامی تو میدهد شفـا بیخود مـقـام او که مسیحـا نمیشود شأن و مقام حضرت مریم ز مهر توست بیمهـر تو که بانـوی دنـیا نمیشود صدّیقه و زکـیّه و تـنـدیـس عـفّـتـی تو گـوهـر مـقـدّسـۀ بحـر عـصمـتی آئــیــنـۀ تــمــام کــمــالات مــادری یــادآور جـلال و کـمـال پـیـمـبـری مستجمع جـمیـع صفات عـلـی تویی یعنی تویی علی و علی تو، چه باوری؟ حیدر اگر به شهر علوم نبی در است بانو! تو هم به شهر وصال حسین، دری وقتی به روی دست نبی گریه میکنی چـشم انـتظـار دیـدن روی بـرادری در پای درس مادر خود پا گرفتهای بیخـود نشد که عـالـمـۀ آل حـیـدری عـلـم لـدنّـی تو گـواه کـمـال تـوست الحق که از سلالۀ زهـرای اطهری با نطـق حـیـدری و بیـانات فـاطمی ویـرانگـر قـبـیلـۀ شوم و ستمگـری با هر کلام خود به عدو تیغ میکشی در رزم خود شبـیه برادر، دلاوری با قـدرتت به قـلـۀ دل ها عـلـم زدی فـتح الـفـتوح آل عـلی را رقـم زدی ای بانویی که اسوه شدی بر ادیب ها مدح و فضائل تو بُوَد از عجـیب ها با هر خطابۀ تو عـلی زنده میشود مبهوت ذوالفـقـار کلامت خطیب ها وقتی که با حسین خودت حرف میزنی پیچیده میشود همه جا عطر سیب ها ای یادگـار فـاطـمه، عـلـیـا مـخـدّره زهرا نسب شدی که شوی از نجیب ها وقتی که نام توست به دارو چه حاجت است اصلاً نـیـاز نیـست وجـود طبیب ها با نام تو تمامی حاجـات ما رواست ای بـهـتـرین تـجـلّـی امّـن یجـیب ها طعم خوشی و طعم بلا را چشیدهای ای مَـحـرم تـمـام فـراز و نـشیب ها تفسیر داغ در نظرت جز "جمیل" نیست محو شکوه عشق تو صبر و شکیب ها در ظهر واقعه چقَدَر غصه خوردهای ای خواهر خمیدۀ شیب الخضیب ها بانـو! تو را برای حسیـن آفـریدهاند گـریه کن عـزای حـسین آفـریـدهاند ای یادگار فـاطمه، غـم پرور حسین هم خواهر حسینی و هم مادر حسین همپای او شدی و رهایش نکردهای حـتّی مـیان مـوج بـلا، یـاور حسین بار رسالت علوی روی دوش توست با این حساب بودهای پیغمبر حسین چـشـم امـیـد او به نـمـاز شبـت بُوَد روح دعـا و کـعـبـۀ نـیلـوفـر حسین دیدی که نیزهها همگی حلقه بستهاند دور ضریـح بیکـفـن پـیکـر حسین حتّی به روی نی چقَدَر خوب واضح است آثار بوسههای تو بر حـنجـر حسین شکر خدا نمودهای وقتی که دیدهای زخمی شده تمامی بال و پـر حسین در شام و کوفه بودی علمدار قـافله جـانـم فـدای تو همۀ لـشکـر حـسین اسلام با حضور تو ریشه دوانده است عالم از این شهامت تو مات مانده است زینـب اگر نبـود که زمـزم نداشتـیم از ابـر دیـده بـارش نـم نـم نـداشتـیم زینب اگر نبـود دگـر کعـبـهای نبود بـاور کـنـید روح دعـا هـم نداشتـیـم زینب اگر نبود، مـیـان کـتـاب حـق جایی برای سـورۀ مـریـم نـداشتـیـم زینب اگر نبود جهان کفر محض بود نامی ز دین حضرت خـاتـم نداشتیم زینب اگر نبـود دگـر حـیـدری نبود شـیـر نـبـرد خـطّ مـقـدّم نــداشـتـیـم زینب اگر نبود علی، فاطمه نداشت آیــیــنـۀ نــبـی مـکــرّم نــداشـتــیــم زینب اگر نـبـود کـرم زادهای نـبود مثل حـسن کـریم دو عـالـم نداشتـیم زینـب اگر نـبـود به دنـبـالـۀ حـسین جـایـی برای واژۀ "جـانـم" نـداشتیم زینب اگـر نـبـود تـلاطـم نـداشـتـیـم قطعـاً برای شور و نـوا دم نداشتـیم این حرف آخر است که امشب قلم نوشت زینـب اگر نبـود "محـرّم" نـداشتـیم شکر خـدا که از مِی عشقش لبـالـبم شکـر خـدا که نوکـر دربـار زیـنـبم
: امتیاز
|
![]() |
![]() |
![]() مدح و ولادت حضرت زینب سلام الله علیها
با درد آمـدیـم و بـه دنـبـال مـرهـمـیـم کـیـسه به دوش کـوچۀ این نسل آدمیم مـا را نـوشـتـه انـد گـدایـان اهـل بـیـت پس بیدلـیل نیست که سلطان عـالمیـم از لطف مادری است به ما راه دادهاند صد شکر دور سفرۀ مهـری فراهـمیم شـیـریـنـی محـبت شان را چـشـیـدهایم با اذن فـاطمه همه سلـمان و محـرمیم اینجا به یک نفس همه عیسی شوند و ما عمری نفس نفس زده محـتاج آن دمیم بیت علی است، چشمۀ تسبـیح داوری با ایـن سـرا بـهـشـت نـدارد بـرابـری بـا جـلـوۀ مـحــوّل الاحــوال دیـگـری امروز داشت بیت عـلی حـال دیگری حال فرشته های خـداونـد دیـدنی است مـسـتـانـه میزنـنـد پـر و بـال دیگری زهرا؟ علی؟ نبی؟ نه ... خدا نام او نهاد زینـب گرفـت نام، به اجـلال دیگـری حتی به دیدن حسن اشکش ادامه داشت انـگـار چـشم اوست به دنـبال دیگری تا گـودی گـلـوی حـسین را نگـاه کرد پر زد دلـش به منظـر گـودال دیگری آیـات عـاشـقی است که الهـام میشود بـا دیـدن حــسـیـن چـه آرام مـیشــود معـشوق و عاشقـند کنون روبروی هم هر دو شدند مست شراب از سبوی هم گنجینه های عرش سرازیر شد به خاک تا وا شدند چـشم دو دلـبر به روی هم از دو بدن عروج به یک روح میکنند وقـتی که میکشند نـفـس از گـلوی هم لبـخـند می زنـنـد ولی گـریـه میکـنـند از حـال مـیرونـد دمـادم ز بـوی هـم بـاشنـد زیـر سـایـۀ هـم تا که زنـدهانـد دارند هـر دو در سرشـان آرزوی هم باید که ما ز کوثر و زمزم وضو کنیم از زینب و حسین سپس گـفـتگو کـنیم طوفان ظهور زلف پریشان زینب است دریا نماد قـلـب خـروشان زینب است تاریخ و صفحه های طلاکوب آن هنوز برجسته از درخشش دوران زینب است امروز اگر قـیـام حـسیـنی نتـیـجـه داد مدیون خطبه های درخشان زینب است با صبـر او سـپـاه مـخالـف اسـیـر شد ایـوب نیز واله و حـیـران زینب است نامش به دست مـالک دوزخ نـمیرسد آن کس که جزء خیل محبّان زینب است ما دوستـدار زیـنـب کـبـرای حـیـدریم ما خاک پای دخـتر زهـرای حـیـدریم بالش شکست و او پَر خود را نگاه داشت بالاتر از همه سر خود را نگاه داشت او هـرچه غـم کـشیـد نیـفـتاد بر زمین تا نهضت بـرادر خود را نگـاه داشت چادر به سر، نقاب به رخ، تا زمان مرگ ارثـیـه های مـادر خود را نگـاه داشت نا محـرمی نـگـاه به سویـش نمیکـنـد هر بانویی که سنگر خود را نگاه داشت زینب همان کسی است که مانند فاطمه آتش گرفت و معجر خود را نگاه داشت بر دست غیر رشتۀ معجر نداده است تا سوختن به پای حجاب ایستاده است ذکر علی الدوام تو غیر از حسین نیست سر رشتۀ کلام تو غیر از حسین نیست پیوند خوردهاند به هم " زینب و حسین " پس هم ردیف نام تو غیر از حسین نیست حتی بهشت هم به همین نور روشن است خورشید روی بام تو غیر از حسین نیست بـا نـام دلـبـرت سـخـن آغـاز میکـنی هر صبح السلام تو غیر از حسین نیست از کربلا به کوفه و از کوفه تا به شام در خطبه ها پیام تو غیر از حسین نیست دین جان گرفته است به ایمان تو فقط تکـمیـل شد به قـلـب پریشان تو فـقـط عصمـت تـنـیـده است به تار نقـاب تو عـفّـت بهـا گـرفت، ز پـود حـجـاب تو برداشتی، گذاشت زمین هرچه فاطمه مانـنـد مـادرت شده رنـگ و لعـاب تو حفظ قـیام کرب و بلا با تو بود و بس اسـلام بـیـمـه شد به تـو و انـقـلاب تو حتی خیال هم سخنی با تو کس نداشت بــا بــودن بـــرادر عــالـیـجــنـاب تـو تا مسجد النبی به زیـارت تو رفـتی و عـبـاس بـود تـا که بـگـیـرد رکـاب تو یک روز هم رسید که تو باورت نبود بـالا سـر تـو سـایـۀ آب آورت نــبــود
: امتیاز
|
![]() |
![]() |
![]() مدح و ولادت حضرت زینب سلام الله علیها
از عرش برین قدم چو بگذاشت زمین گردید زمین ز مَقدمش عرش برین وقتی که در آغوش حسین جای گرفت شد ماه رُخش به نور خورشید قرین ************** ای آیـــنــۀ جــمــال داور، زیــنــب وی کـوثـر کـوثـر پـیـمـبـر، زیـنب با تـیـغ زبـان خود نـمودی اعـجـاز ای وارث ذوالـفـقـار حـیـدر، زینب ************** زینـب! دلـم از مهـر تو تابـنـده شده حور و مَلَک و پری تو را بنده شده با خـوانـدن خـطبـه مـردمان کـوفـه گـفـتـند: عـلـی دو مرتبه زنـده شده ************** زینب که محبّتش به دلهای همه است از شوق ولادتش به لب زمزمه است تـا دیـد جـمـال او پـیـمــبـر گـفــتـا: یالَـلـعَجَب! انگـار خودِ فاطمه است
: امتیاز
|
![]() |
![]() |
![]() مدح و ولادت حضرت زینب سلام الله علیها
رسید مژده که ماه جمادی الاولی ست مـه مبـارک مـیـلاد زیـنـب کـبـراست دهید مژده به ختم رُسُل که این مولود ولادت دگـر پــارۀ تـنـت زهـــراسـت خـدا به کـوثر خود داد کـوثـری دیگر که خیر، قطره و، خیر کثیر او دریاست سزد چو فاطمه مصداق کوثرش خوانم که او به فـاطـمـه آیـیـنۀ تـمام نـماست محمد و علی و فاطمه، حسین و حسن جمال انـورشان در جـمال او پـیداست هـنوز شیـر نـنوشیـده چـشـم نگـشـوده به سینهاش طپش قـلب سیـدالشهداست مرا چه زهره که گویم ثنای دخت علی خدا گواست که اوصاف او کلام خداست مقـام یـذهـب عـنکـم گرفت این دخـتر یقین کنید که قرآن به عصمتش گویاست نـماز شب به نمـاز شبـش نماید فـخـر دعا به هر نـفـس او نـیازمند دعـاست خجسته چهرۀ او مصحفی به چشم حسین چه مصحفی که پر از آیههای کرب و بلاست چه دختری که وجودش همیشه زین اَب است چه زینبی که بلاها به چشم او زیباست زبـان حـیـدریـش کـار ذوالـفـقـار کـند خطابههای بلندش به شام و کوفه گواست به صبر و همت و ایثار و اقتدار و کمال اگر حسین دگر خوانمش رواست رواست خدا جلال و، محمد کمال و، فاطمه زهد علی خصال و، حسین آیت و حسن سیماست چنان که یک دم او بیحسین ممکن نیست یقین کنید که بی او حسین هم تنهاست جـمـیـل دیـدن سـیـل بــلا بـه دیــدۀ او گواه فـوق جلالـش ز مـریم عـذراست سـرور سیـنۀ مریم وجود عـیـسی بود مدال سیـنۀ او داغ هـیجـده عـیـساست نظام دین بود از گـیـسوی پـریـشانـش هزار نکـتۀ باریک تر ز مو اینجاست ز شعلۀ نفس زینب است تا صف حشر حرارتی که ز خون حسین در دل هاست قسم به دین خدا میخورم که دین خدا به صبر زینب و خون حسین پا بر جاست خطابهاش همه آیات وحی و تفسیرش نـیـازمـنـد هـزاران قـصیـدۀ غـراسـت سـر بـریـدۀ فـرزنـد فـاطـمـه میگـفت که خون پاک مرا خطبۀ تو آب بقاست امـیـن وحـی بیا و به اهل کـوفـه بگـو که این صدای خداوندگار بیهـمتاست شبی نشد که نماز شبش رود از دست که لحظه لحظۀ شب هاش لیلة الاحیاست الا قـیـام تـو قـد قـامت قــیـام حـسـیـن تویی که قامت دین با قیامتت شد راست تویی که خطبۀ شامت یزید را لـرزاند تویی که شام ز نطقت به خصم شام عزاست تویی که هر نفست یک خطابۀ پُر شور تویی که هر قدمت یک قیام عاشوراست اگر که فاطمه خوانندت از جلال درست اگر به غیر حسینت مثل زنند خطاست جمال روح فـزایت بهشت روح عـلی نگاهت از دل پاک حسین عقده گشاست هنوز حنجرهات را طنین صوت علی است اگر چه گوش دل اهل کوفه ناشنواست حسین بر سر نی گوش، پای خطبۀ تو سـر بـریـدۀ او مـجـلـس تو را آراست حسین کعـبـه و حـج تو دور او گـشتن صفا و مروۀ تو قتلگاه و طشت طلاست من و ثـنـای شـمـا خـانـواده یا زیـنـب هزار شکر که طبعم هماره وقف شماست کدام رتبه از این به که سال ها "میثم" فقط برای شما خاندان مدیحه سراست
: امتیاز
|
![]() |
![]() |
![]() مدح و ولادت حضرت زینب سلام الله علیها
باز به بـیت مصطـفی بـتـول دیگـر آمده رسول را سـول را، دوبـاره کـوثـر آمده بتـول را بـتـول را، یـگـانـه دخـتـر آمده حسین را حسین را، خجسته خواهر آمده رضا و حلم و صبر را، بزرگ مادر آمده شـهـیـد را شـهـیـد را، پــیــام آور آمــده ائمّه را ائـمّه را، چـراغ انجـم است این دخـتـر اوّل عـلـی، بـتـول دوّم اسـت این کـوثـر کـوثـر نــبـی، آیـۀ رحـمـت آمـده دخـتـر دخـتـر نـبـی، مـادر خـلـقـت آمده زهرۀ زهـرۀ عـلی، اخـتـر عصمت آمده شـمـسۀ شـمـسۀ حـیـا، یا مه عـفـت آمده حـبـیـبـة الله است و از مـام محـبـت آمده ولـیـة الله است و در بـیـت ولایـت آمـده آیـنـۀ محـمّـدی (ص) طلعـت دلـربـای او در او خلاصه میشود حسین و کربلای او علیست زیب هستی و، زینت اوست دخترش زهم گشوده دست دل چو جان گرفه در برش بـوی بهشت یافـته، ار دم روح پـرورش فاطمه بوسه میزند، به عارض منوّرش بال زند سوی حسین، از سر دوش مادرش سلام ما درود ما، به زینـب و بـرادرش بهشت بود و هست او، اسیر و پای بست او عجب مدار اگر علی، بوسه زند به دست او قدر به حکم او ولی، رضا به هر قضاست او پس از بتول بانوی، خانۀ مرتضی است او بلکه به جای مادرِ امام مجـتبی است او مونس و یار و یـاورِ شهید کربلاست او خطابه خـوان کـبریا، زبان انبیا است او به عصمت خدا قسم، که عصمت خداست او یاد کـند ز فـاطمه کـمال و پـارسـائیاش رجـال دهــر شـاهـد سـیّـدة الـنّـسائیاش فهـیـمهای که کس بر او نـیافـته مـفـهّـمه عـلـیـمـهای که از ازل، نـداشته معـلّـمـه جلوه گر از وجود او، هر آنچه داشت فاطمه بـوسه به پـای او زنـد، مـدیـنـۀ مـکـرّمه دعـای اهل آسمان، خـطـابههـای او همه کـلام او ز محکـمی، چو آیههای محکـمه چه در سفر چه در حضر، چه در میان قافله قضا نـشد ز حضرتـش، شبی نماز نافـله ای شـرف بلـند خـون، هماره از پـیام تو وی که گرفـته آبـرو، شهادت از قـیام تو سکّـۀ صبر را خـدا، نقـش زده به نام تو مفتخر از وجود تو، رسول و باب و مام تو زنـده کـنار قـتـلگـه، به صبر تو امام تو نطق تو در سکوتت تو، تیغ تو در نیام تو تـو در قـیـام کـربـلا، قـیـامت آفـریـدهای تو از دم پـیـغـمبـری، امامت آفـریـدهای تو در سخن پیـمبرِ کـلام وحـی بر لـبـی تو با پیام کُـشتگان، حـیات بخش مکـتبی تو در خرابهها هم، چو قرص ماه در شبی تو بر هلال نوک نی، به شهر کوفه کوکبی تو زیب دامن نـبـی، تو زین اُمّـی و اَبی تو زینبی تو زینبی تو زینبی تو زیـنـبی نه سارهای نه هاجری، نه آسیه نه مریمی چو مـادرت سـیّـدةُ الـنّـساء کـلِّ عـالـمی توئی که بهر کربلا، وجودت آفریده شد توئی که در خطابهات، تمام وحی دیده شد توئی که با رسالتت، پیام حق شنـیده شد توئی که با اسارتت، بساط ظلم چیده شد توئی که با عدالتت، نخـل ستم بریده شد اگر چه سرو قامتت، ز بار غم خمیده شد به جسم و جان سرکشان، ریخت شرار نطق تو حسین سرفراز شد، به ذوالفقار نطق تو پیـمبر است جدّ تو، بتـول دیگرش توئی بتول مفتخر از آن، که ناز پرورش توئی علیست غرق وجد و شور، از اینکه دخترش توئی حسن به تو است سرفراز، از اینکه خواهرش توئی حسین بر تو متّکی، که یار و یاورش توئی شهید اگر شهـیـد شد، پـیـام آورش توئی به مصطفی به مرتضی، به مجتبی به فاطمه که از تـوأنـد مـفـتـخـر، ائـمّۀ هُـدی همه تو در میان سلـسله، گره گـشای عـالـمی تو با گلوی خشک خود، حیات بخش آدمی تو عصمت مصوّری، تو غیرت مجسّمی تو با کـلام جان فـزا، دم مـسیح را دمی تو یک رسول وحی خون، تو یک کتاب محکمی تو در زمین شام هم، چراغ عرش اعظمی ستاره فـرش منزلت، ماه چراغ محـفلت که آفتاب فـاطمه، گـشته به دور محملت سلام بر تو ای کسی، که صبر شد حقیر تو ندیده بعد فـاطمه، جـهـان زنی نظـیر تو به پیر عقل رهنما، دو کودک صغیر تو حسین چـشم دوخته، به طلعت منـیـر تو صدای زندۀ عـلی، به صوت دلپـذیر تو اسیـر شـام بودی و، یـزیـد شد اسیـر تو پرچم فتح کـربلا، از تو در احتـزاز شد به همّت بـلـنـد تو، حـسین سـرفـراز شد منم منم که از ازل، گـدای کـوی زیـنـبم هماره دست التجـا، بَـوَد به سوی زینـبم خــدای داده آبــرو، بـه آبــروی زیـنـبـم مرثـیه خوان کـربلا، قصیده گوی زینبم بُـرده هماره مرغ دل، در آرزوی زینبم در ازدحام حشر هم، به جستجوی زینبم به جان مـادرش قـسم، اگر کـند نظارهام سزد جهیم باغ گل، شود به یک اشارهام
: امتیاز
|
![]() |
![]() |
![]() مدح و ولادت حضرت زینب سلام الله علیها
وقتی که تو را عرش معظم آورد یک فاطمه زهـرای مجسّم آورد قـنداق تو را که آسمان میبوسید جبـریل به گـریههای نم نم آورد تو آمدی و هـمه به هم میگـفـتند از صبر دل تو صبر هم کم آورد وقتی که تو آمدی حسینت میگفت بـا آمــدنــت خــدا مــحّــرم آورد وقتی که تو آمدی حسیـنت پا شد در پیش تو هفـتاد دو پرچم آورد آنـگـاه سپـرد دسـت بـالا دستـت هفـتاد و دو پرچم خـدا را دستت خورشید گرفته نور خود را از تو دریا هیجان و شور خود را از تو حتی گـل جـانـمـاز هم میگـیـرد شاداب ترین حضور خود را از تو لبخند به چهره داری و غم به دلت دارد غم ما سرور خود را از تو مـردان خـدا گـرفـتـهانـد ای بانو برگ گذر و عبور خود را از تو ایــوب تـرین مـرد بـلا هـم دارد ایـمـان دل صبور خود را از تو ای عـمـۀ دلـشـکـسـتـۀ عـاشـورا مهدی طلبد ظهور خود را از تو ای قـبله نمای حاجـت یـوسف ها حاجت بده ای عمه حاجات خـدا بـانـوی سـتـارههـا و زیـبـایـی ها بانـوی سحـر خـیـز تمـاشـایی ها در عرش همه از تو سخن میگویند ای بـانـوی بـا کـمـال بـالایـی هـا از خانمی توست که هی میریزد دور و بر تو این هـمه آقـایـی ها جز تو چه کسی به کربلا میسازد از این هـمه اتـفـاق، زیـبـایـی ها یک عده تو را فاطمهات میخوانند یک عده تو را حیدر زهرایی ها یک عده گل مریمشان تو هستی ای مـریـم قـدیـسـۀ عـیـسـایی هـا ای دسته گـل مریم زیـبـای علی مجنون پُـر از فاطمه! لیلای علی افلاک حـریم تو، جهان اقـلـیمت یک عرش پُر از فرشته در تعظیمت با شاخۀ گـل هـزار پـیـغـمـبر هم ایستاده در این مجالس تکـریمت شرمنده از اینکه دستهایم خالی است امـا هــمـۀ زنـدگــیـم تـقــدیــمـت هر قدر ورق میزنم اوقات تو را جز نام حسین نیست در تقویمت با یک سر بر نیزه چه کردهای که از کـوفه الی شام شده تـسـلـیمت تو از سر چشمه آب خوردی بانو تو بر سـر نیـزه دل سپـردی بانو
: امتیاز
|
![]() |
![]() |
![]() مدح و ولادت حضرت زینب سلام الله علیها
در زمین و آسمان ها خیمۀ شادی به پاست مـٱذنه تا مـٱذنه لبـریـز عـطـر ربّـنـاست ذکـر تـعـجـیـل قـنـوت اسـتـجـابـت آمـده سائلان مژده که حاجات همه امشب رواست زینت گـلخـانۀ مـولا شکـوفا گـشته و... بیت حـیدر با شمـیم بنت زهـرا آشناست کهنه زخمی که میان سینهها مانده هنوز با صدور نسخـۀ تکـمـیلی زینب دواست معجزه در بین چشمانـش تلاطـم میکند خاک با فیض نگاه دختر زهرا طلاست نام زیـنب پنج نقـطه نـور ساطع میکـند یعنی ابن بانو خودش تلفیقی از آل عباست در شب میلادِ غرق رحمتِ اخت الحسین بانی عیدی ما قطعاً خود خـون خـداست بانویی که سفرۀ الطاف خود را پهن کرد خانۀ دل را برای عشق پاکش رهن کرد با وجود او غم و غصه به آخر میرسد لطف مادر بیشتر از سوی دختر میرسد ما هـمه از سـائـلان فـیض عـام زیـنـبـیم رزق ما از سفـرۀ بـانـو مکـرر میرسد دم به دم مشمول لطف دختر زهرا شود سائلی که خاضعانه پشت این در میرسد زودتر با دست پُر از پیش زینب میرود محضر او هر کسی با دیدهای تر میرسد هیبت والایِ رفتارش به زهرا رفته است واژه واژه از کلامش عطر مادر میرسد ذوالفقارِ خطبههایش باز قلع و قمع کرد تا به میدان میرسد انگار حیدر میرسد مطمئـنـم در شـلوغـی های روز واقـعـه چـادر بـانـو به داد اهل محـشر میرسـد مایـۀ آرامـش جـان و دل بیتـاب ماست آسمان ها خاک پای خواهر ارباب ماست از ازل دستان این سائل دخیل زینب است تا ابد محتاج لطف بیبـدیـل زینب است هر کسی که شد حـسینی مطمئـنـاً شاکرِ نـغـمـۀ اِنّـا هَـدیـنـاهُ السبـیـلِ زینب است اولیـن گـلـبـانـوی دامـان زهـرا و عـلـی دومین زهرای این قوم و قبیله زینب است هر کسی با نام زیـبای کسی مٱنـوس شد بر لبـان ما فـقط ذکر اصیل زیـنب است کوثر کوثر؛ کـویر عشق را سیراب کرد ساغر ما جرعهای از سلسبیل زینب است در میـان روضههـای جـانگـداز کـربـلا گـریههـایم نـذر آقای قـتـیـل زینب است هر شب جمعه به یاد روضههای خواهری گـریه میبـارم به یاد لحـظههای آخـری
: امتیاز
|
![]() |
![]() |
![]() مدح و ولادت حضرت زینب سلام الله علیها
الا که مـقـدم تـو مـژدۀ سـعـادت داشـت به خاکبوسی راهت فرشته عادت داشت ســلام بـر تـو کـه مــاه جـمــادی الاول ز جلـوۀ تو به رخ هـالۀ مسـرّت داشت سـلام بر تو که امّ المصائـبـت خـوانـنـد چرا که غم ز ازل در دلت اقامت داشت سـلام بر تو و بر هر زنی که از آغـاز به پاس پیرویات از حجاب زینت داشت تو از همان شجر پاک عصمت آمدهای که ریشه در دل قرآن و جان عترت داشت تـو دسـت پـرور آن مـادر گـرانـقـدری که قـلب پاک پیمبر به او ارادت داشت تـو سر بـر آیـنـۀ سـیـنـهای گـذاشـتـهای که بوسه گاه نبی بود و عطر جنت داشت تو زیـر سـایۀ آن گـلـبـنی بـزرگ شدی که هرچه داشت شکوفایی از نبوّت داشت نـدیـده دیـدۀ تـاریـخ چـون تـو بـانـویـی که حق به گردن آزادی و عدالت داشت چه بانویی که پس از دخـتر رسول الله به هر زنی که تصور کنی شرافت داشت چه بانویی که ز فیض هدایت معـصوم مقـام و منزلتی همتراز عصمت داشت چه بانویی که صبوری نمود چون زهرا چه بانویی که به قدر علی شهامت داشت چه بانویی که به حد کمال در همه حال اراده داشت وفا داشت عزم و همت داشت چه بانویی که به هـنگـامـۀ اسـارت هم وقار داشت حیا داشت شرم و عفت داشت چه بانویی که همه عمر در نیایش شب هزار بار ز خود تا خدای هجرت داشت چه بانویی که به همراه یک مدینه صفا گلاب گریه و یک کربلا مصیبت داشت چه بانویی که به خورشید خون گرفتۀ عشق به قدر وسعت هفت آسمان محبت داشت دل تو بود پُـر از الـتهاب شـوق حـسین که لحظه لحظۀ عمرت از این حکایت داشت حسین نیـز به شایـستـگی نـثـار تو کرد هر آنچه عاطفه و التفات و رأفت داشت نـبـود حـاجت بـوسـیـدن گـلـوی حـسین حسین با تو هزاران هزار حجت داشت حسین از تو جدایی نداشت در هر حال مگر بخاطر انسی که با شهادت داشت سـتـارۀ سحـر تو که روی خـاک افـتـاد هزار و نهصد و پنجاه و یک جراحت داشت من و مـکـارم اخـلاق زیـنـبـی هـیهـات کجا برابر خـورشید ذره جـرأت داشت تو آن یگانه اسیری که در چهـل منزل بدوش خستۀ خود کوهی از رسالت داشت تو خطبه خواندی و بر هم زدی اساس ستم ستمگر از سخنت جا به خاک ذلّت داشت تو خطبه خواندی و در چهرهات تجسّم یافت علی که در سخنش آیت فصاحت داشت پیام خون و شرف را به شام و کوفه رساند صدای روح نوازت که رنگ محنت داشت به هر بهانه به تفـسیـر انقـلاب نـشست کلام روح فزایت که رنج غربت داشت هلال یک شبهات جلوه کرد از سر نی که با تو سوخته دل اشتیاق صحبت داشت پس از زیارت خـون سر تو از محـمل شفق طلوع نمیکرد اگر مـروّت داشت
: امتیاز
|
![]() |
![]() |
![]() سرود ولادت حضرت زینب سلام الله علیها
جـان پـیـمـبـر آمـد خـوش آمـد خورشید محشر آمد خوش آمد کوثر زهرا و حیدر آمد خوش آمد (۲) صـفـا گـرفـتـه خــانـۀ مــولا یاسی شکـفـته در بـاغ زهرا خوشحال و خندان،اهل آسمان که آمـد دنـیـا زینب کـبــری آیـیـنـۀ حُـسـنِ داور آمـد خـوش آمد کـوثر زهـرا و حیدر آمد خوش آمد جـان پـیـمـبـر آمـد خـوش آمـد خورشید محشر آمد خوش آمد کوثر زهرا و حیدر آمد خوش آمد (۲) ************************* ملائک هـمـه مَحـوِ جـمـالش مدحش بخوانند سـاره و مریم کودکی پاک و مُطهّر آمد خوش آمد کـوثر زهـرا و حیدر آمد خوش آمد جـان پـیـمـبـر آمـد خـوش آمـد خورشید محشر آمد خوش آمد کوثر زهرا و حیدر آمد خوش آمد (۲) ************************* ای عـلـمــدار مـکـتـب خــدا پــیــام آور روز عـــاشــورا یـاور شـاه بی لشگـر آمد خوش آمد کـوثر زهـرا و حیدر آمد خوش آمد جـان پـیـمـبـر آمـد خـوش آمـد خورشید محشر آمد خوش آمد کوثر زهرا و حیدر آمد خوش آمد (۲)
: امتیاز
|
![]() |
![]() |
![]() سرود ولادت حضرت زینب سلام الله علیها
ای که نــور حـقّـی و لاله ی باغ احمدی گل یاس فاطمه خوش آمدی خوش آمدی ای شرف دین و مذهب یا زینب جـلـوۀ زیـبـای مکتب یا زینب به آل طـه ذکـر لب یـا زیـنب هـستی بـابـا یا زینب یا زینب یا زینب یا زینب...سیدتی گل زهرا(س) ************************* ای دل فـاطمی ات گشته گـرفتار حسین کرده ای دیدۀ خود باز به رخسار حسین گـل بـهـار ثــارالله یـا زیـنـب ای بی قـرار ثـارالله یا زینب یگـانه یــار ثـارالله یا زیـنـب دار و نـدار ثـارالله یـا زیـنب یا زینب یا زینب...سیدتی گل زهرا(س) ************************* دل بیمار من از لطف خـدا شـفـا گرفت به دعـای زیـنـبـی برات کـربـلا گـرفت قسم به روز عاشورا یا زینب دعا کن ای دخت زهرا یا زینب کـربـبـلایی شـویم ما یا زینب چو باکری و همّت ها یا زینب یا زینب یا زینب...سیدتی گل زهرا(س) ************************* در دل اهل ولا سـوز دل مشترکی است که تـولد تو و عزای مادرت یکی است شـاهـد غمهای مادر یا زینب غصه خور داغ حیدر یا زینب بانوی دلخون و مضطر یا زینب خونجگر دیوار و در یا زینب ام مصائب یا زینب ام...سیدتی گل زهرا(س)
: امتیاز
|
![]() |
![]() |
![]() سرود ولادت حضرت زینب سلام الله علیها
ستـاره جـلـوه شده در/ دامن اُمّ ابـیـهـا دیده گشوده به عالم/ حضرت زینب کبری طلیعۀ/ نـور خـورشیـد وفـا از خانۀ مولا مبارک خندۀ بر/روی لبهای نبی و حیدر و زهرا مبارک تولّدِ/ بانوی صبر و شهامت،زینب کبری مبارک گـوهـر نایاب یا زیـنب کبری خواهر ارباب یا زینب کبری کوثر زهـرا؛ یـا زیـنب کبری *********************** وزد به وادی عُشاق/ نسیـم جنت العلا رسد ز شهر مدینه/ شـمـیم جنت العلا ولادتِ / روشنای چـشـم آل مصطفی بادا مبارک ولادتِ / او که باشد تشنه ی جـام بلا بادا مبارک ولادتِ / مهـربـان یار شـهـید کـربـلا بادا مبارک قـبـلۀ حـاجـات یا زینب کبری عـمـۀ ســادات یا زینب کبری کوثر زهـرا؛ یـا زیـنب کبری *********************** خوشا خروش و رشادت/ شکوهِ فیضِ سعادت به یا حسین و یا زینب/ خوشا جهاد و شهادت تربت تو/ در نماز عشق و ایمان بهر ما خاک سجود است مرقد تو/از برای ما بهشت و هستی و بود و نبود است فتنۀ شام/ باعـثش اسرائیل و آمـریکا و آل سعود است این بُوَد ما را تا پای جان مقصود قـوم تکـفـیـری باید شود نابود کوثر زهـرا؛ یـا زیـنب کبری کوثر زهـرا؛ یـا زیـنب کبری
: امتیاز
|
![]() |
![]() |
![]() سرود ولادت حضرت زینب سلام الله علیها
بر گوش جانها میرسد، از روز اول تا ابد بی وقفه بی حد بی عدد، یا زینب کبری مدد زینب مدد، زینب مدد، زینب مدد، زینب مدد (۲) ********************************** اسطورۀ مهر و وفا، منظومۀ عشق و حیا شیر دلیر کـربـلا، هـمـشـیــرۀ اربـاب ما زینب مدد، زینب مدد، زینب مدد، زینب مدد (۲) ********************************** دختر مگو مرد آفرین، خاک درش مهر جبین روح الامین گوید چنین، بر خلقت او آفرین زینب مدد، زینب مدد، زینب مدد، زینب مدد (۲) ********************************** ماه شب تارش حسین، عشق شرر بارش حسین یارش حسین کارش حسین،دلدار وغمخوارش حسین زینب مدد، زینب مدد، زینب مدد، زینب مدد (۲) ********************************** رو فاطمه خو فاطمه، بو فاطمه مو فاطمه شکر خدا را می کند، با دیدن او فـاطمه زینب مدد، زینب مدد، زینب مدد، زینب مدد (۲) ********************************** والاست او بالاست او، مولاست او زهراست او ما قطره و دریاست او، صدیقه است و راستگو زینب مدد، زینب مدد، زینب مدد، زینب مدد (۲)
: امتیاز
|
![]() |
![]() |
![]() سرود ولادت حضرت زینب سلام الله علیها
پخش سبک مژده مژده ای محبان، آمده مهری درخشان کز جمال پر فروغش، نُه فلک گردیده تابان به لب های همه، بود این زمزمه خوش آمد دختر، علی و فاطمه گل زهرا مدد، گل زهرا مدد، گل زهرا مدد(۲) ****************************** پنجم ماه جـمادی، آمده یک گـل به بستان کز قدوم با صفایش، عالمی گشته گلستان معطر عالم از، گل روی تو شد نگاه حسن و، حسین سوی تو شد گل زهرا مدد، گل زهرا مدد، گل زهرا مدد(۲) ****************************** مبارک باد این ولادت، برعلی شاه ولایت کن به یمن مقدم او، یا علی از ما شفاعت بـه نـام و یـاد تـو، دلــم آبـاد تـو به قـربـان تو و، هـمه اجـداد تو گل زهرا مدد، گل زهرا مدد، گل زهرا مدد(۲) ****************************** تو نــوۀ مـصـطـفـایی، تو پـنـاه عـالمـینی دخت حیدر گل زهرا، تو شریکة الحسینی جـهـانی با صفا، شده از مقدمت نظر کن سوی ما، ز لطف و مرحمت گل زهرا مدد، گل زهرا مدد، گل زهرا مدد(۲) ****************************** السلام ای مهدی صاحب الزمان مولا کجایی تویی تو منـجـی عـالـم کـی شود آقا بیایی یگانه گوهری، به عالم سروری الا یابن الحسن، به عالم رهبری اباصالح بیا، اباصالح بیا، اباصالح بیا (۲)
: امتیاز
|
![]() |
![]() |
![]() سرود ولادت حضرت زینب سلام الله علیها
پخش سبک آمـد به دنـیـا دخـتـرِ زهــرا و حــیــدر جلوه کند چون مصحفی بر دستِ مادر حق را نشانی آمد خوش آمد زهـرای ثانی آمد خوش آمد جان ِ پیمبر، نوری ز کـوثر الله و اکــبــر، الله و اکــبــر الله و اکبر الله و اکبر الله و اکبر الله و اکبر ************************** جـانِ جـهـان و افـتـخـارِ عـالمین است از روزِ اوّل مَحوِ رُخسارِ حسین است عشق حسین در آب و گِلِ او نَـصـرُ مـن الله، ذکـر دل او عُمرش شود طی، همراهِ دلبر الله و اکــبــر، الله و اکــبــر الله و اکبر الله و اکبر الله و اکبر الله و اکبر ************************** تــاریخِ اسـلام و خُــروش و انـقـلابش جانها فدای عصمت و صبر و حجابش شد کـاخِ فـتنه ویــرانه از او دشمن در آمـد آخـر به زانو گردیده چیـره بر قـومِ کافــر الله و اکــبــر، الله و اکــبــر الله و اکبر الله و اکبر الله و اکبر الله و اکبر ************************** هـر لاله بـا شــورِ مُحــرّم زیـبـی بود زینب حسـینی و حسین هم زینبی بود از کــربلا با قـلبِ شرر بار بعد از ابالفضل، گردید علمدار با یـا حـسـیــن و با دیـدۀ تر الله و اکــبــر، الله و اکــبــر الله و اکبر الله و اکبر الله و اکبر الله و اکبر ************************** یا رب مـدد کن دائـم از زینب بخـوانم تا به شـهـادت پـای این مکـتـب بـمانم بر او قـسـم که بـاکی نداریم ازجنگ وتهدید، ازظلم وتحریم هستیم همیـشه سـرباز رهبر الله و اکــبــر ، الله و اکـبــر الله و اکبر الله و اکبر الله و اکبر الله و اکبر
: امتیاز
|
![]() |
![]() |
![]() سرود ولادت حضرت زینب سلام الله علیها
پخش سبک دوباره جاری شد، شکر خدا بر لب که آمـده دنـیـا، بـنـت عــلــی امشب کوثر دخت پیمبر، نور دو چشمان حیـدر (زینب کبری رسید)۲ مونس قلب عالمین، جان حسن جان حسین (ثانی زهرا رسید)۲ خـوش آمدی خوش آمدی زینب کبـری خوش آمدی ************************************** مـرغ دلــم گـشـتـه، اسیـر این خـانه به شوق دیـدارش، شود چو پـروانه شود که مولایم حیدر، به دست زهراى اطهر(عیدی رساند به ما)۲ به یمن میلاد زینب، دهد به جمع ما امشب (دمشق و کرب و بلا)۲ خـوش آمدی خوش آمدی زینب کبـری خوش آمدی
: امتیاز
|
![]() |
![]() |
![]() مدح و ولادت حضرت زینب سلام الله علیها
با دست شوق چـاک گریبان گرفته ایم از فـرط شـور بـادۀ طـوفان گرفته ایم در اوج نـاز تـخـت سلیمان گـرفـته ایم امشب به دست؛ زلف پریشان گرفته ایم شـکـر خــدا ز جـام ولایـش لبـالـبــیـم شـکـر خـدا که گـوشـه نشیان زیـنـبـیم امشب دلم به تاب و سرم گرم از تب است شمع است و شاهد است و شرابی که بر لب است شور و شگفتی است و شبی عشق مشرب است شامی که روشنایی روز است امشب است امشب تـمـام گـرمی بازار زینب است امشب شب مـلـیـکـه دادار زینب است فصل الخطاب عـاشقی ما رسیده است ای قطره های تب زده دریا رسیده است زیـبـاتـرین حـمـاسـه دنیـا رسیده است زینب به دست حضرت زهرا رسیده است چشمی گشود و چشم شقایق به خواب شد زیـبـاتـرین دعــای عـلـی مستجاب شد باور نداشت چشم فلک دختر این چنین در بین چند کــعـبـهٔ دل دلبر این چنین از هر چه سرفراز زنی سرتر این چنین غیر از خدا نداشت کسی باور این چنین حتی فلک به چشم خواب خیالش ندیده است امشب خدا دوبـاره حسین آفـریده است تا کوچه اش قـبـیـلـه لـیـلا ادامه داشت تا خانه اش نشانۀ عـیسی ادامه داشت در قـامـتـش قـیـامت مولا ادامه داشت زینب که بود حضرت زهرا ادامه داشت زهرا نبود زهـره دگر نُه فلک نداشت زینب نبود سفـره خـلـقت نمک نداشت زینب اگـر نـبـود اثــر از کـربـلا نبود زینب اگـر نـبـود عـلــم حق به پا نبود زیـنـب اگــر نـبــود کـتــاب خــدا نبود یک یا حـسیـن بر لب ما و شـمـا نبـود بیخود که نیست عاشق و مجنون زینبیم این یا حسین را همه مـدیــون زیـنـبـیم ای برتـرین عـقـیــلـۀ ایـل و تـبــارهـا صبـرت صـلابـت هــمـۀ اقــتــدارهــا ای کـرده بـا صـدای عـلـی کـارزارها ای خطبه ات برنده تر از ذوالفـقـارها با خطبه هات حـیـدر کــرار زنـده شد در هیـبـتـت شکوه عـلـمـدار زنــده شد نـهـج البـلاغـه خـوان عـلی آتشِ کـلام ای مـرتـضای دوم کـوفـه، حسین شام حُسن خـتـام کـرب و بـلا تیـغ بی نیام با خطبه ات گرفته ای از دشمن انتقام ای زیـنب مـدیـنــه و زهــرای کـربـلا تو تـیـغ می گـرفـتــی اگر وای کـربلا تو آمدی که صبر شوی، مجتبی شوی تو آمدی حسیـن شوی، کــربــلا شوی تو آمــدی به آل کـسـا هـم کـسا شــوی هم ما رأیـتُ سمت جـمـیـلاً رها شوی تو آمــدی کـه کـعـبـه دل کـربـلا شـود در سـیـنـه ها حـسـیـنـیـه غـم رها شود از کـودکـی بــرای بــرادر گـریـسـتی از کـودکی به خـاطـر مــادر گریستی گـاهـی کـنـار سـرو صنـوبـر گریستی گـاهـی کـنــار پیکـر بی سر گـریستی حـقّـت نـبـود تا که به زنجـیرتان کشند با خط تـازیـانـه به تـفـسـیـرتان کـشنـد
: امتیاز
|
![]() |
![]() |
![]() مدح و ولادت حضرت زینب سلام الله علیها
امشب شب مــیـلاد امـیّـد حسیـن است عید حسین عید حسین عید حسین است گویـی خدا کوثر به کـوثـر داده امشب یک حیدر دیگر به حـیـدر داده امشب کوثـر بــه روی دامـن کوثـر بـبـیـنـیـد قـرآن به روی دست پیـغمبـر بـبـیـنـیـد امشـب دوبــاره پـنـج تـن را آفـریـدنـد احـمد، عـلی، زهـرا، حـسن را آفـریدند از لطف حـق آمد بـه دنیـا مـاه دیگــر یــا آمــــده مــیــلاد ثـــارالله دیــگـــر؟ بـر زیـنـت دیــن خــدا زیـن اب آمـــد الله اکـــبــر! زیـنـب آمــد زیـنـب آمــد در خُلق و خو زهرا و ختمالمرسلین است هنگام خطبه یک امیـرالمـؤمنـین است این شیر دخت شیر حی کردگار است فریاد، نه! حتی سکوتش ذوالفقار است هــر صبحـدم بـا یـاد او یـک یـادواره هــر روز دارد عیـد میــلادی دوبـاره چشم علـی بـر چهـرۀ زهـرایی اوست در چشم شیعه اشک عاشورایی اوست بــا گـریــه میجــویـد امـام کـربـلا را انــگــار میبـیـنــد قــیـــام کـربـــلا را اُم و اَب و جـان و سرم گـردد فـدایش انــگـــار آوای عـلــی دارد صــدایـش این عمۀ سادات؛ این زهرای زهراست این مـثـل زهـرا مـادرش امابـیهـاسـت این انبیا و پنج تن را نــور عیـن است زین اَب و زیـن اُم و زین حسین است سر تا قدم جان است و جانانش حسین است میگرید و گهوارهجنبانش حسین است درخواب و در بیداری خود با حسین است در هر گل لبخند او یک یاحسین است الله اکـبــر! از کــمــال و از جــلالــش الحـق کـه شیـر فــاطمـه بــادا حـلالش گر شیر حق شیر حقش گوید، عجب نیست عطر بهشت از سینهاش بوید،عجب نیست کــرب وبــلا بـینــام او مـعـنــا نـدارد لـوح رضــا بـیصبـر او امضـا ندارد هر خطبـهاش یک سورۀ آمـال نهضت هر جـمـلـهاش یک آیـۀ اکمـال نهضت پـیـوسته بــوده جـا در آغــوش الـهـش از گـاهــواره تــا کـنــار قـتـلـگــاهـش وقتی سخن مثل امیـرالـمـؤمنـیـن گفت بـر او سـر بــالای نــیـزه آفـریـن گفت با احمـد و زهـرا و حیـدر همصدا بود الحـق کـه او پـیـغـمبـر خـون خـدا بود چشم حسین از خطـبۀ او گشت روشن احمد، علی، زهرا، حسن، گفتند احسن! با سیل اشکش عقده از دل باز میکرد اول سفـر را بـی حسیـن آغـاز میکرد انگــار مـیبـیـنـم تـن در خـون تـپـیـده بــر او اذان گـویـنـد رگهــای بـریـده در گـریــۀ او نـاقــههــا امــداد کـردنـد گــویــی فـرات دیگــری ایجاد کـردنـد آتـش بــه ســوز سـیــنــۀ او بـاد میزد تنهـا بــرای او جــرس فــریـاد مـیزد لبها ترکخورده؛ فضا در چشمها دود آب فـرات از خجـلـت زیـنـب گِـلآلـود صحرا به صحرا کو به کو منزل به منزل زینب، سوار و فــاطمـه دنبـال محـمل زیـنـب، همیشه یــاد او هـم گریه دارد حـتـی شب مـیـلاد او هـم گـریــه دارد در هـر مـقـامی یاد او یـاد حسین است میـلاد او هـم مثـل میلاد حـسـیـن است میثم! از آن روزی که پیغمبر نبی بود زیـنـب حسینی و حـسینـش زینبـی بود
: امتیاز
|
![]() |
![]() |
![]() مدح و ولادت حضرت زینب سلام الله علیها
امشب خدا به کوثـر خود داد کـوثـری در بر گرفته فـاطـمه زهـرای دیگری یا این که در لبـاس زن آمد پـیـمـبـری یا اینکه حق به حیدر خود داد حیدری این شیردختری است که شمشیر حیدراست سـر تـا قـدم امام حـسیـن مـکـرر است این پاک تر ز حاجر و حوا و مریم است سر تا قدم صحیـفۀ آیـات محـکـم است در وصف او مدیحۀ جن و بشر کم است ام المـصائب است؛ نه ام المحـرم است این سیب سرخ باغ بهشت محمد است آب و گـلـش تـمـام سرشت محمد است زهراست جان احمد و این جان فاطمه است ریحانۀ محمد و ریـحـان فـاطـمه است طاها و قدر و کوثر و فرقان فاطمه است گویی تمام وحی به دامان فاطمه است تـنـهـا فـهـیـمـه ای که نـدیـده مـفـهّـمـه از کـودکـی است عـالـمــۀ بی مـعـلّمه بی او درخت سبز ولایت ثمـر نداشت دریــای آرزوی نـبــوّت گـهــر نداشت انگار روز حادثـه کـم از پــدر نداشت الحق که صبر مادر از این خوب تر نداشت وقت سـکـوت هـم نـفـسـش انفجار بود شمشیر اگر نداشت خودش ذوالفقار بود ام الکتاب صبر و رضا کیست زینب است فصل الخطاب کرب و بلا کیست زینب است فریاد خون خون خدا کیست زینب است آیـیـنـۀ حسیـن نـمـا کیـست زینب است زینب که لحظه لحظه شده غرق در حسین در گاهواره چشم گشوده است برحسین زینب که چشم یوسف زهرا به سوی اوست آیـیـنـۀ جـمــال خــداونـد روی اوسـت هرجا حسین جلوه کند گفتگوی اوست آبی که دارد آبرو از خاک کوی اوست زین اب است و زین رسول خداست این آیینه دار عرصۀ کـرب و بـلاست این زینب زنی که بوده به مردان امامتش اعـجــاز سـیـدالـشـهـدا در کــرامـتـش هر روز هست روز بزرگ قـیـامـتش دین سـرفــراز آمـده در ظـلّ قـامـتـش با خــون نوشته اند شـهـیـدان مکـتـبـی زینب حسینی است و حسین است زینبی از کـوثـر رســول براین کـوثـرآفـرین از حـیـدر بزرگ بر این حـیـدر آفرین تا حشر از حسین بر این خواهر آفرین از پنج تن به غیرت این دختـر آفـرین از بـس مـقـام و مـرتـبــۀ او جلـیل بود کرب و بلا به نص کلامش جمیل بود کوهی به پیش سیـل بـلا بـود از الست در قـتـلـگـاه سیـطـرۀ کفـر را شکـست اول گرفت مصحف خود را به روی دست قامت کشیده بر سر زانوی خود نشست گفت ای خدا فدایی خود را وصول کن این هـدیـه را ز آل مـحـمـد قـبـول کن وقتی گـشـوده شد لب اسلام پــرورش وقتی خـطابه خـواند هـمـانند مــادرش وقتی که گفت از پـدر و از بــرادرش کوفه دوباره دیـد عـلـی را به منـبرش فـخـریـه کرد فـاطـمـه اینجا به زینبش نهج البلاغه بود که می ریخت از لبش ای ذوالـفـقـار فـتــح ولایـت زبــان تـو ای رأس سیـدالـشـهـدا مـدح خــوان تو زهــرا به وجــد آمـده از امـتـحــان تو هـر لـحـظــۀ تو یک اثـر جــاودان تو تیر تکـلمت جـگـر خـصـم را شکافت گویی دوباره سورۀ قــرآن نزول یافت حتی امیر کـوفـه حضورت اسیــر شد براوج تـخـت پیش جـلالت حـقـیـر شد حتی سکوت تو به دل خـلـق تـیــر شد دیـدنــد یک اسیـر به دل ها امـیــر شد هرحرف خطبۀ تو هزاران قصیده است میثم به پای نطق تو شور آفـریده است
: امتیاز
|
![]() |
![]() |
![]() مدح و ولادت حضرت زینب سلام الله علیها
باز عــالــم پر ز غـوغـاى كه شـد؟ باز دلهـا مست و شـیــداى كه شد؟ بــاز گــوش اهـل دل پُــر زمـزمـه از طـنـیـنِ شــور و آواى كـه شـد؟ بــاز ســر دارد هــواى عــاشـقــى طــالــب روى دل آراى كــه شــد؟ بــاز دیــده ســوى دامـم مـى كـشـد پـایـبـنـد چــشــم گــیــراى كه شد؟ باز دل سـرشــار از شــوق كه شد بــاز این ویــرانــه مـأواى كه شد؟ دل به شــوق از یــاد زیـنـب آمـده تـهـنــیـت مـــیــلاد زیــنــب آمــده آمد آن بانو كه فـخـر هر زن است هر دلـى با ذكـر نامش گلشن است روح تـاریك همه سـر گـشـتـگــان در شعاع نور عشقش روشن است نــام زیـنـب لــرزه بر دل افـكــنــد غیر آن دل كه ز سنگ و آهن است گـفت خـیـرالـنـاس امــر واجــبــى احتـرام او به هر مـرد و زن است كسیت زیـنب؟ جـلـوۀ عـشـق خــدا عشق او ســرمــایــۀ دین من است هست ســرى منـجـلـى در روح او جـمـع زهــرا و عـلـى در روح او هیچ گنجى با غـمت هم پایه نسیت غیرعشقت شیعه را سرمایه نیست خــواست دل آیــد به زیر سایه ات دیــد اما نــور حق را سـایه نیست غیر تو كه شیـر زهـرا خورده اى هیچ كس با فـاطـمـه هم پایه نیست غــیـــر نــام دلــربــایـت زیــنــبــا در كـتاب عشق حـیــدر آیـه نیست غـیــر اشــكـى كه نـثـارت مى كنم عاشق بى مایه ات را مـایـه نسیت عـزّت حـیـدر؛ تو ای نورِ دو عین کــوثـر كــوثـر؛ تـوئی یـار حسین اى درخـشـنـده تــر از الـمــاسـهــا اى صـفــا بـخـش وجــود یــاسـهـا اى تــجــلــى امــامــت در زنـــان مــایــۀ تــرس عـلــى نـشـنــاسـهــا حــوریـان از درك تو عـاجـز همه كـى شـنـاسـنـدت یـقـیـن خـنّـاسـها؟ لطف تو شد شـامـل هـر شـیعه اى اى صـفـا بـخـشـیـده بر احـسـاسها عـبـد زینب واقـعـاً عـبـد خــداسـت مــدعــى بـگــذار این وســواسـهــا خـسـتــه بــال دام عـشـقِ زیــنــبـم مـن پــرسـتــوىِ دمـشـق زیــنــبــم اى خــدا مـن دوسـتــدار زیــنــبــم خـسـتـه جـانـم جان نـثــار زیـنـبـم سـالـهـا پــرســه به كویش مى زنم كوچه گــرد و خـاكـسـار زیـنــبــم مـى تــپــد در سـیــنــه دل با یاد او دردمـــنــد و بــیـــقــرار زیــنــبــم كــاش بودم من كــبــوتــر اى خـدا تـا نــمــایــى هـمـجــوار زیــنــبــم در دم مــرگــم ســوى شـامم كشید آن زمــان در انــتـظــار زیــنــبــم كاش من قــربــان زینـب مى شدم خــادم طـفــلان زیـنـب مــى شــدم
: امتیاز
|