![](images/menu/doubt_but.png)
-
مناسبتها، وقایع و اعمال ماه محرم
-
مناسبتها، وقایع و اعمال ماه صفر
-
مناسبتها، وقایع و اعمال ماه ربیع الأول
-
مناسبتها، وقایع و اعمال ماه ربیع الثانی
-
مناسبتها، وقایع و اعمال ماه جمادی الأول
-
مناسبتها، وقایع و اعمال ماه جمادی الثانی
-
مناسبتها، وقایع و اعمال ماه رجب
-
سایت قرآنی تنـــــزیل
-
سایت مقام معظم رهبری
-
سایت آیت الله مکارم شیرازی
-
سایت آیت الله نوری همدانی
-
سایت آیت الله فاضل لنکرانی
-
سایت آیت الله سیستانی
![](images/menu/software_but.png)
![]() زبانحال حضرت معصومه سلام الله علیها قبل از وفات
همشیـرهات از تو گـلـه بـسیار دارد حــالــی شـبــیـه آتـش نـیــزار دارد اصلاً خبر داری که افـتاده به بستر اصـلاً خـبـر داری تن بـیـمـار دارد حق میدهم نشناسیاَم خیلی شکـستم چه میتوان کرد عـاشقی آثار دارد ای کاش یک پیراهنت در پیش من بود آغـوشم این شب ها هـوای یار دارد در را که هرکس زد به خود گفتم تو هستی یک منظر شوقی به جز دیدار دارد سربسته میگویم به تو این حرف ها را هر جملهام در باطنـش اسرار دارد این شهر خیلی احترامم را نگه داشت این شهر لطف و خوبیِ سرشار دارد یکبار من را از شلوغی رد نکردند با اینکه که خیلی کوچه و بازار دارد اینجا نه یک نا محرمی نزدیک من شد نه ایـنکـه قـصد اذیـت و آزار دارد نه دور تا دور من از اوباش پُر شد نـه هـچکـس با تـازیـانـه کـار دارد نه خانهام ویرانهای بیسقف و در شد نـه ایـنکـه اصلاٌ ریـزش آوار دارد نه چادرم خاکی شده نه دست خورده نه که غـرورم زخـم از انظار دارد اوضاع عمه زینـبم طوری دگر شد از گریهها یک عمر چشم تار دارد نیم تنش زخم است و نیمی هم کبود است چـه یـادگـاری هـا ز نـیـزه دار دارد
: امتیاز
|
![]() |
![]() |
![]() مدح و وفات حضرت معصومه سلام الله علیها
در پیش خواهر از برادر گفتن عشق است پیش برادر هم ز خواهر گفتن عشق است از دختر موسی بن جعفر گفتن عشق است از شافع صحرای محشر گفتن عشق است در ماتـمـش زهـرا پـریـشان گریه کرده سیـنـه زنـان، شاه خـراسان گـریه کرده زهـراست اما پهـلـویش خـنجـر نخورده دوشیـزه مـانـده غـصـۀ هـمسر نخـورده پـیـشانـیـش محکـم به چوب در نخورده یک مرتـبه به یک حـرامی بر نخـورده امـا شـبــیــه فـاطــمــه خــم راه رفــتــه ایـن چـنـد روز آخــرش کــم راه رفـتــه با تـازیـانه پـیـکـرش شد لاله گـون، نه! با چوبۀ محمل سرش شد غرق خون، نه! خـلخال از پـایش کسی کـرده بـرون، نه! اصلا کـسی دیـده قـدش را تا کـنون، نه! ایـنجا فـقـط دور و بـرش سـادات بـودند جـاروکـشان محـضـرش سـادات بـودنـد
: امتیاز
|
![]() |
![]() |
![]() وفات حضرت معصومه سلام الله علیها
هرشب میان بستر خود گریه میکنی با حـال گریه آور خود گریه میکنی اصلا تمام اهـل جهان گـریه میکـنند تا با نگـاه مضطر خود گریه میکنی سرهای قدسیان همه بر زانوی غم است با هر اشـارۀ سر خود گـریه میکنی هرلحظه خواهرانه رضا را صدا زدی از دوری بـرادر خود گـریـه میکنی کشتی عـمر ناب تو پهلو گرفته است در لحظههای آخر خود گریه میکنی وقتی که خیره بر در و دیوار میشوی داری به یاد مادر خود گریه میکنی آتـش میان سـاحت گـلخـانه پا گرفـت در بین کوچهها نفس مرتضی گرفت
: امتیاز
|
![]() |
![]() |
![]() مدح و وفات حضرت معصومه سلام الله علیها
سلام ای صاحب شأن و مدارج سلام ای دخـتـر باب الحـوائـج تو روح عصمتی معصومه هستی تو از روز ازل در دل نشستی بهشت مطـلـق شـهـر قـمـی تو دلآرام امـــام هــشـتــمــی تــو خلایق گرد رویت در طوافـند ملائک بر درت در اعتکـافـند ز تو خورشید کسب نور کرده ز شرمت ماه، رخ، مستور کرده به سویت هرچه حاجت دار، راهیست گدایی بر درت چون پادشاهیست حـریمت مرکز عشق دو عـالم به این گلزار دعوت کن مرا هم دل پــاک ائــمّــه بــیقــرارت مزار حضرت زهـرا مـزارت بـبـیـن زوّار قـبـر انــورت را که می جویند اینجا مـادرت را عـزادارت زمیـن و آسـمـانـنـد غـم و درد دل تـو بـیکـرانـنـد دلت در طوس و پا در ره نهادی برادرهای خود از دست دادی تو درد و رنج بسیاری کشیدی ولی روی بـرادر را نــدیــدی چو دیدی بیکس و بییار ماندی غمین خود را به شهر قم رساندی تـمام شیعـیـان با قـلب مسرور به استـقـبال تو با شـادی شـور به خاک مقدمت بوسه نشانـدند ز بام خانهها گـل می فـشانـدند ندیـدی تو یـقـیـن در آن مـیانه اثـر از کعـب نـی یـا تـازیـانـه تو دیگـر سـیـلی کـافـر ندیـدی به روی نی سـر دلـبـر ندیـدی ندیدی سنگ بر پیـشانیاش را به روی نیزه قرآن خوانیاش را ندیـدی گـریههای دخـتـران را ندیدی سنگ بازی با سران را نـدیـدی هـمـنــوا بـا آه و نـالـه به زیر دست و پا طفل سه ساله اگر چه غصه و غم کم ندیدی نـگـاه تـلـخ نـا مـحـرم نـدیــدی الا ای چـهـرهات مــاه مـنـیـرم بـرای عـمـهات زینب بـمـیـرم
: امتیاز
|
![]() |
![]() |
![]() ذکر زمزمه ای وفات حضرت معصومه سلام الله علیها
افـســردگـی و غـصـه و دردم مـعـلـومـه از این چهرۀ زردم دیگه دارم دق می کنم کجایی ای پشت و پناهم ای تکیه گاه بی کسیم بیا ببین بی تکیه گــاهــم بیا ببین که توی این دیار غربت چش به راهم جانم رضا؛جانم رضا؛جانم رضا؛جانم رضا جان ****************************** قدم رو چشمام بذاری ای کاش یک سـالـه که نـدیـدمت داداش حسرت دیـدن توئه که خـواهرت رو میده آزار این لحظه های بی کسی خیلی نفس گیره و دشوار بیاد زینب دوبــاره چشمام شده بــارونی و زار جانم رضا؛جانم رضا؛جانم رضا؛جانم رضا جان ****************************** ایـنـجـا هـمـه حُـرمتـم و دارن رو زخم دل زخمی نمی ذارن غصه نخور اینجا همه به فکر خواهر تو هستن امـا تـوی کـربـبـلا حـرمـت زینب و شـکـسـتـن وقتی که تنها دیدنش نـامـحـرما دستـاشـو بستـن جانم رضا؛جانم رضا؛جانم رضا؛جانم رضا جان ****************************** حـمـلـه به کــاروان و که دیدم یک ذره از غمش رو فهمیـدم به غـصه مـبـتـلا شدم ولی سـرِ به نِی نـدیـدم غارت جسمی بی سر و برای مُلک ری ندیدم طشت طلا و خیزران، میـان بــزم مِی ندیـدم جانم حسین؛جانم حسین؛جانم حسین؛جانم حسین؛جان
: امتیاز
|
![]() |
![]() |
![]() ذکر سینه زنی وفات حضرت معصومه سلام الله علیها
ای فرزند زهرا، ای خـورشیدِ محشر هستی پــارۀ تن، بر موسی بن جعفر جانم شود به قـربانِ تو ای نـورِ جـانفزا، عزیزِ امام رضا سلامِ ما به تو ای گلِ زهرا و مرتضی، عزیزِ امام رضا بانــوی غــریب و مظلـومه، عـصـمتِ خــدا یا معصومه ای غمدیده، ای مظلومه؛ یا فاطمه، یا معصومه ****** بعد از داغِ هجران، با یک قلبِ مضطر گــریــان بـوده ای تو، با یـادِ بــرادر تمامِ عُمر شدی همچو یکی شمعِ انجُمن، کجایی رضای من به سوز دل بگویی به نسیمِ سحر سُخن، کجایی رضای من از فِــراقِ تو پـریـشـانــم، مـهـربـانــم ای رضــا جــانــم ای غمدیده، ای مظلومه؛ یا فاطمه، یا معصومه ****** گرچه از غمِ عشق محزون شد دلِ تو گشته لاله بــاران، در قُــم مـحـمـل تو دلا بسـوز به یاد غــمِ اولادِ مصـطـفی، به آنها شده جـفـا به زینب و ربـاب و به رقـیـه ز کـربلا، ستمها شده رَوا غـربتِ کـربـبـلا ای وای، کــوفــه و شــامِ بـلا ای وای ستمهای بی بهانه، کعب و نی و تازیانه واغربتا واغربتا
: امتیاز
|
![]() |
![]() |
![]() مدح و وفات حضرت معصومه سلام الله علیها
ازدل بی تاب قم بعد از تو غم بیرون نرفت از تنت تا بعد هفده روز ،سَم بیرون نرفت خانۀ «موسی»* بدون طور،کوه نور شد نور در واقع ز بیت النور هم بیرون نرفت بعد شادی_آن رفیق نیمه راه_از سینهام؛ هرچه گفتم غم برو، غم از دلم بیرون نرفت ازهمان روزی که با ذکر تو دم درسینه رفت چونکه یا معصومه گفتم بازدم بیرون نـرفت چون دلم راهی مشهد گشت بر گرد ضـریح هم از این مجموعه بیرون رفت هم بیرون نرفت درحقیقت این خودش اوج کریمه بودن است مجرم از صحن تو حتی متهم بیــرون نرفت ای دل اندر صحن هایش از پریشانی منال مُحْرِم از حد حریمش یک قـدم بیرون نرفت دست پُر گرچه نیامد هیچ کس اینجا، ولی دست خالی هم کسی ازاین حرم بیرون نرفت از حرم که هیچ، حتی شک ندارم زائرت؛ دست خالی از خیابان اِرَم بـیرون نرفت
: امتیاز
|
![]() |
![]() |
![]() مدح و وفات حضرت معصومه سلام الله علیها
تا که دل را آه سیـنه راهی قــم می کند با نگاهی برضریحت دست و پا گم می کند آه چون از دل برآیـد کـار آتش می کند بی محابا رخنه ایی در جان هیزم می کند آن ضریحی که بود گرم طوافش جبرییل حضرت حق قبلۀ حاجات مردم می کند هرکه دارد عقده در دل یاد قبری گمشده هر سه شنبه در حریمت نذر گندم می کند با سلامی نم نم اشک از دو دیده میچکد کاسه ی خالی ما لبریز از خـم می کند نیمه شبها در حرم تا صحن گردی می کنم ناگهان دل یــاد قبله گـاه هـفـتـم می کند لفظ خـواهـر گوییا مأنـوس گشته با بلا خون زینب در رگان تو تلاطم می کند کس ندیده تا به حالا خواهری گیسو پریش جستجوی یار زیر نیــزه و سم می کند با وجودی که حدود مقتلش را دیده بود بازهم جـسـم عزیز مادرش گم می کند
: امتیاز
|
![]() |
![]() |
![]() مدح و وفات حضرت معصومه سلام الله علیها
ما گـدایان قــم و شهر خــراسان هستیم عاشق و دربه در و بی سر وسامان هستیم خــاک زیــر قـــدم ذریــۀ زهـــرائــیــم نسل در نسل همه نایب سلمان هسـتـیم نــوکــر حـلـقه به گوشیم همه می دانند خاکبـوسـان دَرِ بیت کــریـمـان هـسـتیم سائل طایفه ی حضرت کـاظم شده ایم فاطمه کرده نظر، شیعه ایــران هستیم عاقبت، عـاقبت ما بشود خـتمِ به خـیـر حاجیان حــرم خــواهــر سلطان هستیم کـفـتــر مـشـهـد و قــم شد دل آوارۀ ما زینب ضــامن آهـوسـت همه کــارۀ ما ما گـدایــان تو هـسـتـیـم سعـادت داریم از کرامات تو بانوست که قیمت داریم کرمت کاسه ی ما را نگــذارد خـالــی بده در راه خـدا باز، که حـاجت داریم ما گنه کــار، گـنه کار، گـنـه کار، اما روز محشر ز تو امّیــد شفـاعت داریم بین این طایفـۀ آیــنــه ها بعــد حـسـیـن جور دیگر به رضای تو ارادت داریم هر که دارد به جهان عادتی و اخلاقی ما به بوسیـدن درگــاه تو عادت داریم دلِ وابـسـتـه به تـو خــانـه امّـیــد شود خــادم خاص تو هم مرجــع تقلید شود آمدی شد همه قــم یـاور تو، شکر خدا خاکی و پاره نشد معجر تو، شکر خدا آمـد اشــک تو ز دوری بـــرادر امـــا کس نخندید به چـشم تر تو، شکـر خدا مردم قــم همه خــوبـنـد نـریـزند ز بام آتش و سنگ به روی سر تو، شکر خدا به سری نیست درین شهر ولایی؛ فکرِ غارت زیور و انگـشتـر تو، شکر خدا آمدی و کسی از مَرد و زن شهر نداشت قصد توهین به تو و دلبر تو، شکر خدا غصۀ زینب کبری و چهل روز عذاب بین این شهـر نیامد سر تو، شکر خدا زینب و کوفه و اشرار امان از این غم زینب و تشت و سر یار امان از این غم
: امتیاز
|
![]() |
![]() |
![]() مدح و وفات حضرت معصومه سلام الله علیها
ای کــوثــرِ کــوثـــر محــمّــد ای دخــتــرِ دخــتــر مـحــمّــد معصومـۀ دودمــان عـصمت روح ادب و روان عـصـمـت سر تا قــدمت هــمــه مـعـانی مـانـنـد کــتــاب آســـمـــانـــی پــاکــی ز تـو اعـتــبــار دارد عـصمت به تو افـتـخــار دارد قــم مکّـه تو مسجدالحــرامش خورشید، ستاره ای به بـامش مهــر تو به حشر دست آویــز فیضیه، ز فیض توست لبـریز ای مـصـحـف دامــن ائـــمّـــه ای پــاره ای از تــن ائـــمّـــه یک نـخـلـه ز هفت قـلّـۀ طور یک فاطمه از دو فاطمه نــور صحـن تو پـنــاه خلـق عــالــم ایــوان طـلات قــلـب مــریــم مهر تو به سینه داغ خـورشید شمع حرمت چـراغ خــورشید روی تو گُـل بهارِ زهــراست قبر تو همان مـزار زهـراست مهرتو چو جان درون سینه است زوّار تو زائــر مــدیــنـه ست جـــود و کـــرم ائـــمّــه داری جــا در حــــرم ائــمّــه داری ای زیــــنــــب دوّم ولایـــــت ثـارالـلّـهـیــان هــمــه فــدایت ای آل رســـول را کــریــمـــه معـصــومـه، محـدثـه، عـلیمه ایـران حــرم مـطـهّــر توست مــرهون تو و بــرادر توست چون باب تو بود طفل نــوزاد صــادق ز ولادتـت خـبــر داد پیش از شب دل فــروز میلاد از آمــدنـت به قــم خــبــر داد بر زائرت ای فــرشته حاجب در حـشــر بود بهـشت واجب ذکر تو چــراغ مـحـفل ماست قـبــر تـو مــدیـنـۀ دل مــاست یک کـعـبــه بــود به دیــدۀ ما قـبـر تو و زینـبـیـن و زهــرا قــم شــد حـرم مــحــمّـد و آل کردی تو در آن نـزول اجلال بر دوش خود آن فقیه کــامــل می برد تو را زمــام مـحـمـل در نزد تو ای بــزرگ بــانــو پــیــران خـــرد زدنــد زانـــو بـسـتــنـد همه؛ لب از تـکــلّــم کـردنـد به محـضـرت تـعـلّــم افـسـوس که بعد هـیـفـده شب جــانت ز الــم رسیــد بـر لب تو فــاطـمـه، شهر قــم مـدیـنه داغت شــرری درون سـیـنــه در سوگ تو چـشـم مـردم قـم بر دامن خــاک ریخت انـجـم هر گــام هــزار بــار مُـردنـد تـابــوت تو را به دوش بـردند هرچند که شد مکان به خاکت شب دفن نگـشت جـسـم پاکت شد بسته دو چشــم اشکـبارت سـیــلــی نــزدنـد بر عــذارت پـوشیده ز خــاک شد روی تو دیگــر نـشـکست پـهـلــوی تو بگذار کنم به چـشـم خــون بار این بیت از آن قصیــده تکرار آن قــبــر که در مـدینه شد گم پـیــدا شده در مــدیــنه ی قــم
: امتیاز
|
![]() |
![]() |
![]() مدح و وفات حضرت معصومه سلام الله علیها
برای بار غـمـت ســوگــوار باید شد تمام عمر از این غصه زار باید شد برای خضرشدن در کنار صحن تو با غــلام و نــوکـر تو همجوار باید شد نـوشتــه اند بــرای زیــارت زهــرا به سوی مــرقد تو رهسپـار باید شد برای مثل سلیـمان شدن فـقط بی بی به روی فرش حریمت سوار باید شد برای اینکه امـامِ رضـا مــرا بخــرد ز داغ روضه ات ابــر بهار باید شد ندیــدی آخــر کاری بــرادر خود را از این مصیبت تو غصه دار باید شد نوشته اند: کریمه، به مصحف نامت به شوق دانه رسیـدم دوباره بربامت تــو آمـدی و هـمه آمــدنــد دیــدن تو بهار شــد همه جـا با تب رسیـدن تو شبیه خیمه و گـودال کــربلا که نبود کــریـمـه، پشت امام رضا دویـدن تو اگرچه از نفس افتادی و شدی پــرپر ولی نبود چو زینب نـفـس بریـدن تو تو آمدی و در این شهر دلـسـپرده کسی به تــازیــانه نیـامد بــرای چـیـدن تو تو را نبــرد کسی بـر دهــانۀ بــازار فـقط فــراق شــده علت خـمـیــدن تو عنان ناقۀ تو دست محــرمـان بود و نـیــامـدنـد بــرای اســیــر دیـــدن تو ولی ز سـیـنـۀ زینب زبانه بالا رفت به هرکجا که رسید تازیانه بالا رفت سه ساله دخترکی زیر دست و پا افتاد به روی گونۀ این تک ستاره جا افتاد هزار مرتبه جــای همه کتک زدنش هــزار مرتبه از نــاقــه بی هوا افتاد به تازیانه کتک خورد و پاشد از جایش ولی دو مرتبه با ضربه های پا افتاد زمین که خورد سه ساله کنار او عمه به یــاد صـحـنـۀ گــودال کربلا افتاد کنار دیدۀ در خون نشسته اش صد بار سر عموی رشیدش ز نـیزه ها افتاد شبی که گم شد و آن زجر رفت دنبالش به روی ناقه روان بود و بی صدا افتاد ولی به عمه پر از بوی فاطمه برگشت به سوی قافله زخمی تراز همه برگشت
: امتیاز
|
![]() |
![]() |
![]() مدح و وفات حضرت معصومه سلام الله علیها
ای غــبار آستــانــت، آبـروی اهــل قــم داده زینت خاک زوارت بـه روی اهل قم وصف تو محفل به محفل، گفتگوی اهـل قم روز و شب چشم عنایاتت به سوی اهل قم آفتاب و ماه، تا در چرخِ گیتی پــرور است سایۀ گلدستههایت بر سرِ این کشور است دخت موسایی و صد موسی مقیمِ طور توست وسعت ملک خدا،غرق شعاع نور توست عصمت و تقوی و پاکی و شرف، منشور توست قم اگر گردیده مشهور جهان، مشهور توست نه فقط «موسیبنجعفر» را سرورِ سینهای چـارده معصـوم را سـر تـا قدم آیینه ای نخل موسـای ولایت، بـر نـدارد مثل تو بعـد زینب فاطمـه، کوثـر ندارد مثل تو هفتمین بحر شرف، گوهر ندارد مثل تو حجت هشتم، رضا، خواهر ندارد مثل تو چارده خورشیدِ خورشید آفرین را کوکبی بر سـر دست پدر،هم فاطمه، هم زینبی ای به جان و پیکر پاکت، سلام فــاطمه بضعه ی پـیـغـمـبـر اکـرم، تمــام فاطمه از دهـانت ریــخــتــه دُرِّ کـلامِ فــاطـمه بر تو چون زهرا برازنده است، نامِ فاطمه گـفـتـگــویت یــاد از «امّ ابیهـا» میکند تا رضا روی تو بیند، یاد زهــرا میکند خاک قم بالد که دارد نقشِ جــای پای تو وحیِ مُنزَل جوشد از گفتارِ روح افزای تو میبـرد دل از امـامـان هُـدا، سیـمای تـو تـا صـف محشـر ســلام ا... بـر آبای تو گر جهان بار دگر «موسی بن جعفر» آورد میتوان چون حضرت معصومه،دختر آورد روی تو روی بهشت و خوی توخوی بهشت نی عجب کز سینه ات بوی پدر،بوی بهشت قم شـده بـا مقـدم نـورانیَت، کوی بهشت محو شد از ذهن اهل قم، هیاهوی بهشت تا به سوی قم تو را طیّ سفر، آغاز شد یک در جنّت به خلق، از جانب قم، باز شد شعلـۀ داغ پـدر بـر سیـنـه می زد آذرت بود از هجر رضا سوز دل و چشم ترت حیف در سنّ جوانـی مثل زهرا مادرت بعد هفده روز پر زد مرغ روح از پیکرت کس نداند آتش داغت به اهل قم چه کرد با دل زار رضا آن حجت هشتم،چه کرد اهل قم کز مکتبت علم حـدیث آمـوخـتند پای تا سر در عزایت چون شرار افروختند دیده بر تابوت تو از چار جانب دوخـتند روز تشییعت به یاد دفـن زهــرا سوختند پیکر پاک تو را روز از زمین برداشتند جسم زهرا را دل شب در لحد بگذاشتند تربت پـاک تـو را مـادر زیـارت میکند هم رسول الله، هم حـیدر زیارت می کند هم رضا،هم موسی جعفر زیارت میکند هر امـام و هـر پیـام آور زیارت می کند بارگاه قدس تو، برتر ز عرش کبریاست تا خدا دارد خدایی کعـبۀ دل های ماست ای مزارت کعبۀ دل،تربتت، بیت الحرام تا تو را، یا فاطمه!، در شهر قم باشد مقام ازخراسان میدهد هرصبح،خورشیدت سلام گویـی از قبر رضـا، بـر اهل قم آید پیام: هرکه چون میثم به خاک این حرم صورت به هشت روز محشـر میشـود واجـب برای او بهشت
: امتیاز
|
![]() |
![]() |
![]() مدح حضرت معصومه سلام الله علیها
یاد تـــو آســـمان دلــــم را فـــراگـرفت بـاران بهانه داشت، سراغ تو را گرفت عــزم حــرم نـمودم و یــادم نمانده کی؟ دستم میان دست ضریح تو جا گـرفت گم شد دلم حوالی عطر گلاب و عـــود از سقف و سنگفرش حرم بوسه ها گرفت شکــر خــدا که نــوکـر این خانواده ام این عشـق در وجودم از آغاز پا گرفت مـــن راه یافـــتم به تـــو با دل گرفتگی ماندم که باوجود تواین دل چرا گرفت؟ بین زیــارت تـــو و خـــلوت نشینی ام شـایـد که دیدمت و همان دم دعا گرفت خلوت گزیده را به تمنا چه حاجت است با آستـان دوست به مأوا چه حاجت است آیــــیــنـــۀ رواق تــو بـــا آه زائـــران همـدرد شد شکـست به هـــمراه زائران شهره است دستگیری خاتون که اینچنین مــشتـــاق اوست دست هواخواه زائران رفتم بــه زیر سایه دستی که می کشی بـر شـــانـه های هق هق گهگاه زائران "من زار عمتی بقم از جود جاده ساخت بـــیـن بـــهشـت و بین قدمـــگاه زائران وقــت وداع با تو، قدم سست می شود بنـگر به گام رفـــته بـــه اکــراه زائران بانـــوی آفـتـــابـی شـــهر کویـــری ام! با دســت خـالی آمده ام، می پذیری ام؟ با شعر، سنگـفرش حرم را قــدم زدم هــــر بـیـــت را مقـــابل رویـت قلم زدم هر آینه درخشش تصویری از توداشت از تـــو مثـل به پرتو هر صـــبحدم زدم با یک تبسم از تو چنان زیرو رو شدم کـه دست رد بــــه سـیـنـۀ انبوه غم زدم دستـــم رسیـــد پـــای بلنـــدای دامنت از شـرم بود بـانــو اگر حــرف کـم زدم می خواست شـعـر آیـنۀ عصمتت شوم ایــن بیــت های توست ولی من رقم زدم زانو زده است بر سرخاکت ندیمه ای آخر شنــیده است که در قم کریمه ای.. گل، سرخ شد کنار تو از شرم آب شد از قــم گــذشت پهلوی کـاشان گلاب شد آیینه ای بـه گنـــبد تـو خیره مانده بود محـو جـــلا و جـاذبـــه اش، آفـــتاب شد شب گفت خاطرات تو را، رو بـه آسمان اشکش چکـــید در غم تو، مـاهــتاب شد احساس شوق و رغبت خواهر- بـرادری نــــامی نداشت، "عشق" سـپس انتخاب شد باد از حرم به قصد تبرک، غباررُفت شــد گـردباد و گِرد تو در پیچ و تاب شد اشکی شفـــیع می طلبید از دم ضریح لب وا نکـــرده بــود، دعـــا مستجاب شد ساقی بیا که یار ز رخ پرده بر گرفت وقـتش رسیده است کـه تا اوج پرگرفت بیـــن رســـیدن و نرسیـــدن مـــرددی هـر چند نیمه راه رسیـــدن بـه مـقصدی یک سال بوده یـاد رضـا، گـوشۀ دلت هر لحظه مـــی کشیده لبـــت، آه مــمتدی ده فرسخ آرزوی تو را قم بـــه انتظار امـید مــی کــــشید، ســـرانجـــام آمـــدی عادت گرفت زود به تو بیت نور و قم رفته اســــت روزگاری و اینجا زبانزدی غربت به دوش و دوست نواز و کریمدست یـــک ذره بــا برادر خود، مو نمی زدی هر واژه بــــا نگـــاه تـو از جا بلند شد دروصف تو به صف شد و ترکیب بند شد
: امتیاز
|
![]() |
![]() |
![]() وفات حضرت معصومه سلام الله علیها
بعد از پــدر حالا نگــارم را گــرفتند از من تـمــام روزگــارم را گــرفـتند از این جدایی جان من بر لب رسیده هستیِ من تاب و قــرارم را گــرفتند انگار قسمت نیست وصل ما دوباره در ساوه شوق بی شمارم را گرفتند اما خیالت تخت هر جــایـی رسیــدم خویشان و نزدیکان کنارم را گرفتند حالم بد است اما خدا را شکر درقم بـال و پَـر جـسم نــزارم را گــرفتند با احترام و عزت و شوکت کمی از این بار غم هایی که دارم را گرفتند حتی زمــان پر زدن از این قبـیـلـه مــردم همه دور مــزارم را گرفتند درشام اما خواهری مضطر چنین گفت: یارب ببین دار و نــدارم را گـرفتند بالاو پایین رفتن ازناقه چه سخت است وقتی همه ایــل و تـبــارم را گرفتند درگوش من مانده صدای ذوالجناحش میگفت: با نـیــزه ســوارم را گرفتند یک "یادگاری" بود... اما در خرابه "بنت الحسین" آن یادگارم را گرفتند
: امتیاز
|
![]() |
![]() |
![]() وفات حضرت معصومه سلام الله علیها
نـگــاه من به نگــاه ضریح تا افــتاد چه اتـفــاق عجـیـبــی میــان ما افتاد چکید شرم نگــاهم و بی صدا افـتـاد ببخش گرکه به پست تواین گدا افتاد کریمه ای و به در گاه تو گدا بسیار و من مثال همیشه برای تو ســربار تو جلوه گاه حجابی تو از تـبار کرم تویی مــلازم زهــرا ملازمت مـریم هوای صحن تو دل میبرد ز اهل قلم من و تو و قلم و کاغذ و دو چشم ترم که از توبیت به بیت با اجازه بنویسم و با جنون خودم شعر تــازه بنویسم چه دردها که ز اسرارعشق درمان شد چه چشمها که به عشق تومست وگریان شد به پیشگاه توهر کس مقیم ومهمان شد کبوتــرانه دلش راهی خــراســان شد یتیم آمــده ایم تا که تو پــنــاه شـوی دوباره ضامن این قلب روسیاه شوی کــنــار مسجد اعظم دلـم بهانه گرفت بهانه ی حرم طوس عــاشقـانه گرفت دوباره قلب مرا یاد او نشانــه گـرفت که بازهم دلم ازدست این زمانه گرفت مرا تو با کــرمت آشنــاتــرم گــردان مرا دخیل گره خورده ی حـرم گردان در آستــان تو دنـیــام جـمکــرانـی شد و ذره ذره ی من صاحب الـزمانی شد و صبح جمعه دلم گرم ندبه خوانی شد به پای نوکــریــم وقت جان فشانی شد ز بعد فصل خــزان فصل یــار می آیـد دلم خوش است به اینکه بهار می آید
: امتیاز
|
![]() |
![]() |
![]() وفات حضرت معصومه سلام الله علیها
مائـیــم گــدای حـضـرت معصومه محتــاج عطای حضرت معصومه همراه رضا ز دیده خون میریزیم در روز عزای حضرت معصومه ********************* آمــد ز مدینه تا که در قــم بــاشد در مـمـلـکـت امــام هـشـتــم باشد یعنی که خدا نخواست تا مرقد او مانند مــزار فــاطـمـه گــم بــاشد ********************* در سَر هــوس دیــدن دلبــر دارد بر سـیــنــۀ خود داغ بـرادر دارد افســوس که تا دیــار ســاوه آمــد دیگــر نـتــوانست قــدم بـــردارد ********************* زخمی به جگر داشت ودر تب میسوخت از داغ بــرادرش مـرتـب میـسـوخت هر جــا که سَـرِ دردِ دِلش وا می شد میگفت: امان ازدل زینب...میسوخت ********************* با ناله دو چشمان تــرش را وا کـرد تا سِیر کند دور و برش را، وا کرد نــومــیــد ز دیــدن بـــرادر بـــود و با ذکر رضا بال و پرش را وا کرد ********************* او خواهر یک امام بود و زینب!... او شــاهد احترام بــود و زینب....! که راهــی شهر شــام بود؟ و زینب در مجلسی از حـرام بود؟ و زینب...
: امتیاز
|
![]() |
![]() |
![]() وفات حضرت معصومه سلام الله علیها
خورشید ولایت ز تو تابان شده باشد از نور جلال تو درخـشـان شده باشد آبادی ما رو به فـنــا بود، که دیـدیم از یـمن قدم هات، گلستان شده بــاشد هر کس که نیاورد به توحید تواسلام ازکرده ی خود سخت پشیمان شده باشد بی معجزه دیدن... به شما پشت به پشتم با فـخـر و مبـاهات مسلمان شده باشد اقـبــال عجم بود، قــدم رنجــه نمودید یک فاطمه هم قسمت ایران شده باشد بین الحرمینی که تو احــداث نمـودی یک سرقم ویک سمت خراسان شده باشد قم حرمت توداشت کجا پیش قدم هات یک شهر سراسیمه چراغان شده باشد فرق است میان تو و زینب که چهل بار آواره ی صـحــرا و بیابان شــده باشد فرق است میان تو و چشمی که به گودال دیده ست برادر تنش عریان شده باشد فرق است میان تو و هم قافله ی زجر هر چند که گیسوت پریشان شده باشد آزرده (خیال) است که چون منبرنیزه اجــلاس گــه قــاری قـرآن شده باشد
: امتیاز
|
![]() |
![]() |
![]() زبانحال حضرت معصومه سلام الله علیها
ای سایه ی بالا سرِ خـواهـر، بـرادر ای جانِ از جانِ خودم بهتر، بــرادر خواهر همان احساس مادر بر برادر دارم بــرایت می شوم مــادر، بـرادر ******************************* ای ســوره؛ چشمی بر منِ آیه بیانداز یعنی نگــاهــی هم به همسایـه بیانداز یك بارِ دیگــر بر ســرم سایه بیـانداز بر خواهرانش سایه دارد هـر بــرادر ******************************* چیزی به غیر از چشم تردارم؛ ندارم از گوشه ی زندان خبـر دارم؛ نـدارم اصـلاً نـمـی دانـم پــدر دارم؛ نــدارم دیــدم كــمــالاتِ پـــدر را در بـــرادر ******************************* از جانب زُلفت صبایی می فـرستی؟ با التـمـاس من دعـایی می فــرستی؟ دارالشِـفـای من دوایی می فــرستی؟ افتاده ام در گوشه ی بستر؛ برادر! ******************************* اینجا مسیرِكوچه ها خوب است خوب است وقتی نگاهِ مردها خوب است خوب است حالا كه احوالِ رضا خوب است خوب است از بس فـنــا گردیده ام من در بــرادر ******************************* ای كاش مرغی را كسی بی پَـر نبیند جـســمِ بــرادر را كسی بی سـر نبیند هر كس ببیند كاش كه خـواهـر نبـیند افــتــاده روی تــلِ خــاكستـر؛ بـرادر ******************************* نه توجسارت دیده ای نه من جسـارت نـه تو اسارت دیده ای نه من اسارت نه تو به غارت رفته ای نه من به غارت پس ما دو تا قربانِ آن خواهر برادر ******************************* با نیزه ای تا شاه را از حال بــردنـد یك یك تماماً رو سوی اموال بـردنـد هر آنچه را كه بود در گودال بردنـد تسبیح، عبا، عمامه، انگشتر ؛ برادر
: امتیاز
|
![]() |
![]() |
![]() مدح و وفات حضرت معصومه سلام الله علیها
اى دخـتــر و خــواهـر ولایت آیــیـــنــه ی مــــــادر ولایــت بر ارض و سما ملیكه در قـم آرام دل امــــــام هــــفــــتــــم معصومه به كُنیه وبه عصمت افـتــاده به خــاك پـایـت عفت دركوى تو زنده ، جان مرده بر خاك تو عرش سجده برده در قصر تو جـبـرئیل حاجب زُوّار تــو را بـهـشت واجــب گـفـتـند و شنیده اند ز آغــاز كزقم به جنان درى شود باز حــاجت نبُوَد مــرا بر آن در قــم بــاشــدم از بهشت بهتـر قم قبله ی خازن بهشت است این جا سخن از بهشت، زشت است قــم شهر مقـدس قــیــام است قــم خـانـه یــازده امــام است قــم تربت پاك پـیـكــر توست اینجا حــرم مُـطـهَّــر تــوست گر فاطمه(س) دفن شد شبانه نَـبــوَد ز حــریــم او نـشـانــه كى گفته نهان زماست آن قبر من یــافته ام كجــاست آن قبر آن قبــر كه در مدینه شد گــم پـیـدا شده در مـدیـنــه ی قــم روزى كه به قــم قـدم نهـادى قــم را شَــرَفِ مـدیـنــه دادى آن روز قــرار از مَلـك رفت ذكــر صلوات بــر فلـك رفت تابید چو مــوكـبت ز صـحرا شهر از تو شنید بـوى زهـرا درخاك رهت ز عجز ونـاله میریخت سرشك،همچو لالـه با گریه ی شوق وشاخه ی گـل بُــردنــد به نــاقه ات تـوسـل دل بود كه بود ، مـحـفـل تـو غــم گشت به دور محـمل تو آن پــیــر كه سید زمـان بـود رویش همه را چراغ جـان بود گــردیــد به گــردِ كـاروانـت شد پــاى بــرهنــه سـاربـانت بردند تُرا به گــریـه هــودَج تا خانه مـوسى اِبن خِــزرَج ازشــوق تـو اى بـتــول دوم قــم داد نــدا به مــردم قـــم كاى مردم قم به پاى خیزیـد از هــر در و بام گـل بریزید آذیــن به بهـشـت قــم ببندیـد نــامــوس خــدا مـرا پسـنـدید قــم شــام نـبود تا كـه در آن دشنــام دهـد كسى به مهـمـان قم شام نبود، تا كه از سنگ گـردد رخ میهمان زخون رنگ قــم كوفه نبود تا كه خـواهر بـیـند ســـر نى ، سر بـــرادر حاشا كه قــم این جـفـا پذیرد مهمان به خرابه جــاى گیرد بستند به گــرد میهمان صف قـم با صلوات و ؛شـام با كف «میثم»همه عمر آن چه را گفت در مدح و مصیبت شما گفت
: امتیاز
|
![]() |
![]() |
![]() وفات حضرت معصومه سلام الله علیها
تا کــی به تو از دور سـلامی برسانـم از تو خـبـری نیست بــرادر؛ نگـرانم در می زند اینبار کسی...از هیجانم... شاید که تو برگشته ای، ای پاره جانم یک روز به یعقوب اگر جامه رسیـده حالا به من ازسوی رضا نامه رسیده ای کــاش که از تو خبری داشته باشم در آتش عشق تـو پَــری داشتــه بـاشم باید به خــراسـان سـفــری داشته باشم در راه به قــم هم نـظـری داشتـه باشم با خـاطـر آســوده بمان چـشم به راهـم یک قافله محرم به خـدا هست سپـاهم! این جـادّه ها چـشـم به راه قــدم ماست این که نرسد قافله تا طوس،غم ماست انگار که این خاک عراق عجم ماست حالا که به قول پدرم، قـم حـرم ماست هرگز که فـرامـوش کـنم دلبر خـود را بایـد که بـسـازم حــرم مــادر خود را بـاید نـرسیـدن به رضــا را بـپـذیــرم حـالا به شهـادت بـرسم یـا که بـمیـرم وقتی که پـریـشـانم و بیمــار و اسیرم خوب است که درحجره ی خود روضه بگیرم با یــاد غــم فــاطـمـه هق هق بنـویسم بر حــاشیه ی برگ شـقـایـق بنویـسم: با گـریه ی من هیچ کـسی کار نـدارد قـم کـار بـه مـهـمـان عــزادار نــدارد درکوچه دری هست که مسمار ندارد معصومه ی تو دست به دیــوار ندارد اینجا به عـیــادت همگی آمــده بـاشند آنجا به شکایت همه زخـمی زده باشند بین نظرآن همه با این همه فرق است بین همه درپشت در وهمهمه فرق است بین اثـر هلهله با زمـزمه فــرق است مابین غم فاطمه با فــاطمه فرق است نامحرم اگرهست دراین کوچه غمی نیست اینجا زدن فاطمه ها حرف کمی نیست
: امتیاز
|
![]() |
![]() |
![]() زبانحال حضرت معصومه (س) هنگام وفات
رسیده ام به نـفـس های آخــرم دیگــر که دست های خزان کرده پرپرم دیگر میان سینه ی خود قـلب پـرپـری دارم نه سایــه ی پــدری نـه بــرادری دارم دو چـشـمِ من به در امـا کسی نمی آید بــرای دیــدنــم آیــا کــسـی نـمـی آیــد نشد که حــرف دلــم را به آشنـا گویم به روی بستر مرگم رضا رضا گـویـم اگر چه داغ برادر شکست خواهر را ولــی به نـیـزه نـدیــدم سـر بــرادر را تمام زمزمه ام زینب است در دمِ مرگ که دوخت سوی عزیزش نگاه آخر را دوباره روضه به پا کرده ام دراین خانه دوباره می شنوم گـریه های مــادر را سر پدر به نی و عمه درهجـوم سنگ کسی نبــود بگـیـرد دو چشم دختــر را میان بــزم شــراب و کـنــار نامحـرم چـو دیـد چـشــم ستمگر لبان پـرپر را به پیش چشم یتیمان شرر به جان میزد بر آن لبان ترک خورده خیزران میزد
: امتیاز
|