![](images/menu/doubt_but.png)
-
مناسبتها، وقایع و اعمال ماه محرم
-
مناسبتها، وقایع و اعمال ماه صفر
-
مناسبتها، وقایع و اعمال ماه ربیع الأول
-
مناسبتها، وقایع و اعمال ماه ربیع الثانی
-
مناسبتها، وقایع و اعمال ماه جمادی الأول
-
مناسبتها، وقایع و اعمال ماه جمادی الثانی
-
مناسبتها، وقایع و اعمال ماه رجب
-
سایت قرآنی تنـــــزیل
-
سایت مقام معظم رهبری
-
سایت آیت الله مکارم شیرازی
-
سایت آیت الله نوری همدانی
-
سایت آیت الله فاضل لنکرانی
-
سایت آیت الله سیستانی
![](images/menu/software_but.png)
![]() عید سعید غدیر خم
روی لب گـفـتـنـد بـخٍ یا عـلـی زیر لب گـفـتـند حرفی با عـلی حال بر دست پـیـمبر شاد باش بـعـد از آن آمـاده بـیـداد بـاش آنکه اول بهـر بیعـت میدویـد نـقـشـۀ قـتـل پیـغـمـبر را کشید عــقـدۀ بـدر و اُحُـد ابـراز شـد فـتـنـه ای با نـام دین آغـاز شد وقت آن شد تا سوابق رو شود رویِ اصلـیِّ منـافـق رو شـود مردم از راه حقـیـقت گم شدند شاخه های گل همه هیزم شدند در بهـشت قـرب احـمـد آمـدند در مـیـان خانه زهـرا را زدند دستهایی که به روی دست بود خـالق هستیِ هرچه هست بود با عـمامه دور گردن بسته شد امت واحـد هـزاران دستـه شد نـالـۀ زهـرای اطهـر میرسید خویش را دنبال حیدر میکشید بوسگـاه مصطـفی آتش گرفت فاطمه سر تا به پا آتش گـرفت فـاطـمـه میگـفت بابا میزدنـد مرتضی میگفت زهرا میزدند
: امتیاز
|
![]() |
![]() |
![]() مدح و مناجات با حضرت علی علیه السلام ( عید غدیر )
با خیالت غزلی در شُرف آغـاز است در هوای تو دلی منتـظر پـرواز است مـستـی روز غـدیـر تـو بـه یـادم آورد که در میکدهات رو به خلایق باز است ما همه مست غدیر خم چشمت هستیم مستی از دست تو یک مستی بیاندازه ست باز هم نام تو را بر لبش آورده مسیح به امـیـد دم تو در صدد اعجـاز است هرطرف مینگرم روی تو را میبینم دائم از مأذنه نام تو طنین انـداز است بهترین روز جهان عید غدیر است، غدیر و علی باب نجات است و همان خیر کثیر دل که با حال و هوای تو هوایی باشد مقـصـد راه قـرار است رهـایـی بـاشد دوستت دارم و سلمان به همه ثابت کرد عـاشقـت فرق ندارد که کـجـایی باشد از تـمـنـای وصـال تو فـقط باید گـفت راوی شـعـر اگـر شـیـخ بـهـایـی باشد من بـه نـادانـی خود معـتـرفم میدانـم مـحـفـل انـس تو بـایـد عـلـمـایـی باشد از بـد حـادثـه ایـنـجـا بـه پـنـاه آمـدهام تا کجـا بین من و دوست جـدایی باشد من فقط چشم به راهم که ببینم روزی گـنـبـد هـمـسـرتـان نـیـز طلایـی باشد بهترین روز جهان عید غدیر است، غدیر و علی باب نجات است و همان خیر کثیر ای به الطاف تو اصحاب کرم وابسته شده یک عـمر به مدح تو قـلم وابسته وسط این همه وابـستـگـی بی حـاصل شکر بسیار که هستم به حـرم وابسته هر غـریبی که به ایـوان نجـف میآید مـیشـود بـا زدن چـنـد قـدم وابـسـتـه جنس بازارتوعشق است وامید است و رضاست شـدهام سخـت به این پـند قـلـم وابـسته در دم و بـازدم مـن جـریـان داری تو به نفس های تو هـستم همه دم وابـسته عاشقان تو به فـقری ابدی خـو کردند تـا نـبـاشنـد به دیـنـار و درم وابـسـتـه مـا از آن پـاک دلانـیـم که آرامش مـا هست چون موج خروشان به عدم وابسته ریشه در خاک عدم داشت که با حضرت نور بینهـایت شده بـودیـد به هـم وابـستـه بهترین روز جهان عید غدیر است، غدیر و علی باب نجات است و همان خیر کثیر به تو مستان لقب سـاقـی کـوثـر دادند بیخود از خود شده و ناد علی سر دادند از شراب تو به جبریل تعارف کردند شوق پرواز تو را هم به کـبوتر دادند جامی از عشق تو را حضرت سلمان نوشید جرعـهای نیز به مقـداد و ابوذر دادند گاهی اوقات به این فکر میافتم که چرا به یکی کم به یکی چـنـد بـرابـر دادند کاش میشد که میان هـمه تقـسیم کنند ساغـر معـرفـتی را که به قـنـبر دادند معـجـزاتی که خـدا داد به پیـغـمـبرها همه را جمع نمودند و به حـیدر دادند بهترین روز جهان عید غدیر است، غدیر و علی باب نجات است و همان خیر کثیر مستم از جام شرابی که پُر از آگاهی ست شعر من از سر سرمستی و خاطر خواهی ست مستـم آنـقـدر که دیـوانه خطابم کردند مستم آنقدر که گـفـتند عـلی اللهی ست شرح این قصه بلند است بلند است بلند در شگفتم که چرا عمر به این کوتاهی ست تا در آغـوش غزلهای صغـیر افتادم روحم آشفتهتر از وحدت کرمانشاهی ست چـاهها بـی خـبـرند از غـم بی پایـانت راز اندوه تو در بغض کبوتر چاهی ست جادهای که به تو ای شاه نجف ختم نشد آخرش دربدری، بیخبری، گمراهی ست بهترین روز جهان عید غدیر است، غدیر و علی باب نجات است و همان خیر کثیر آبـرومنـد تر از نام عـلـی نامی نیست چه کسی گفته که در نام تو ایهامی نیست نـام تو نـام خـدا، نام خود قـرآن است تو نباشی به خدا دینی و اسلامی نیست قاضیان از تو بریدند که در این دوران پرچم عدل برافـراشته بر بامی نیست روز و شب نامه نوشتیم برای تو ولی دیرگاهیست که از سمت تو پیغامی نیست دوش دیدم که ملک بر در میخانه نوشت که شرابس به جز از عشق تو در جامی نیست خواجه لطف غزلش را به تو مدیون بوده ست او خبر داشته بیلطف تو الهامی نیست بهترین روز جهان عید غدیر است، غدیر و علی باب نجات است و همان خیر کثیر سرخوشانی که در این میکده پیری دارند مثـل تو از غـم دنیـا دل سیـری دارند بایـد از میـثـم تـمـار و ابـوذر پـرسیـد چه امیری چه امیری چه امیری دارند دار برپاست و ریگ ربذه سوزان است عاشقـان تو عجب راه خطیـری دارند اهل بیـت تو سـر سـفـرۀ افـطاریـشان چه یتیمی چه فقیری چه اسیری دارند دید محراب که در لحظۀ شق القمرت ابروانت چه مـراعـات نـظیری دارند شعر ما تشنۀ نـقـد است تو نقـادی کن شـاعـران روحـیـۀ نـقـد پـذیری دارند بهترین روز جهان عید غدیر است، غدیر و علی باب نجات است و همان خیر کثیر باز در حـلـقـۀ ذکر تو نـشستـیـم عـلی ما مسلـمان شدۀ روی تو هستـیم عـلی تا تو بر حقی و حق دور سرت میگردد ما بر آنیم که جز حق نـپـرستیم عـلی دست از هر چه به جز توست در عالم شستیم به تو پیوسته و از خلق گـسستیم علی شیر در کاسه ما نیست ولی اشک که هست ما یتـیمان همگی کاسه به دستیم علی بهترین روز جهان عید غدیر است، غدیر و علی باب نجات است و همان خیر کثیر دل نشین است در این جاده مسافر بودن شعر چشمان تو را خواندن و شاعر بودن به حـریـم حــرم عـشـق پــنــاه آوردن در نجف ماندن و یک عمر مجاور بودن یا علی گفتن و از هر دو جهان دل کندن بر سر سفـرۀ احسان تو حاضر بودن دل سپـردن به فـرامین تو و فـرزندت از مـریـدان حبـیب بن مظاهـر بـودن از شـراب نـفـس پنـج تن و پنـج امـام مست گـردیدن و هم بـادۀ جـابر بودن شاهد از عـرش حدیث ثـقـلـین آوردن آیـۀ روشـنـی از سـورۀ فــاطـر بـودن بهترین روز جهان عید غدیر است، غدیر و علی باب نجات است و همان خیر کثیر مطلع شعر تو ای عشق «هو الباران» است قسمت چشم تو از روز ازل باران است اشکِ آهسته و پیـوستۀ تو تا جاریست روزی روز و شب اهل محل باران است به امیـدی که در افـلاک قدم بگـذاری آسمان غرق ستاره ست زحل باران است سـورۀ روم به سمت تو اشـارت دارد سورۀ نحل به یُمن تو عسل باران است بت شکستن فقط از دست تو بر میآید کفر میبارد و این شهر هبل باران است خیبر و خندق از این قاعده مستثنی نیست عبدود ریخته در لشگر و یل باران است بس که در خلوت یاد تو به وجد آمدهام دفتر شعر من امروز غزل باران است بهترین روز جهان عید غدیر است، غدیر و علی باب نجات است و همان خیر کثیر
: امتیاز
|
![]() |
![]() |
![]() مدح و مناجات با حضرت علی علیه السلام
دل عـاشـق عـتـرت مـحـمـد باشد هـمـسـایـۀ عـصـمـت محـمد باشد انـكـار امـامـت عــلـی ای مــردم انـكــار نــبــوت مـحــمــد بـاشــد *********** من مـعـتقدم كه ذهن كوچـك دارد از آن همه عـشق سهم اندك دارد در دایـرۀ ولایـت قــرآن نـیـسـت هر كس به ولایت علی شك دارد *********** پیمان خـداست عهد و پیمان علی فرمان خداست عهد و فرمان علی آن روز كه دست ها فراوان بودند اسلام سپـرده شد به دستـان عـلی *********** یك روز هـوای نافـله خواهم كرد با غـیـر عـلـی مقابـله خواهم كرد دنیا هـم اگر بـرابـرم صف بـكشد با نام عـلـی مـبـاهـلـه خواهم كرد
: امتیاز
|
![]() |
![]() |
![]() سرود عید سعید غدیر خم
مست بــادۀ غــدیــر و عــاشق مــولاییـم سائــل وادی لطف حــیــدر و زهــرایـیم تـهـنـیـت عیــد ولایت به هـمـه میکنم از دل و جان این زمزمه صلــه ای به ما بده یا فــاطـمه علی جان یا مولا یا مولا یا مولا؛ علی جان یا مولا یا مولا یا مولا (۲) ******************************************** به روی دست نبی دست علی جلوه گر است آتش کینه ز قلب دشمنان شعله ور است آمــده عــــیـــد ولایــت ولــــی میــزنــم صــدا به آوای جــلـی لعـنـت خــدا به دشــمـن عــلی علی جان یا مولا یا مولا یا مولا؛ علی جان یا مولا یا مولا یا مولا (۲) ******************************************** ما به عشق مرتضی مطیـع امر رهبـریم با ولایت فــقــیــه پــیــرو راه حــیــدریم ما همه مست شراب کــوثــریم چون شهیدان رهـروان حیـدریم مـا هـمـه فــدایــیـان رهــبـریـم علی جان یا مولا یا مولا یا مولا؛ علی جان یا مولا یا مولا یا مولا (۲)
: امتیاز
|
![]() |
![]() |
![]() سرود عید سعید غدیر خم
قـلـب زهــرا شد، با شعف همــراه حـضـرت حــیــدر، شــد ولـی ُ الله در غدیــر خُــم دگـر کامل شد دین جــانـشـیـن مصطــفی گشته تعـیین دسـت عــلـی آمد بالا شد علی برعالم مولا عیــد اَکــمَــلـت ُ لَــکُــم دیـنُـکُـم را تـهـنـیـت بگو به احــمــد و زهــرا کــرده گــل به روی لبهــا نـغـمــۀ یا علــی علــی علــی مــولا مــولا یا علــی علــی علــی مــولا مــولا ********************* بر تو تبــریک ای، احمد مُخــتــار جـانـشـیــنـت شــد، حــیــدر کــرّار نــورِ واژه های من کُــنــتُـم مــولا گشته جلوه گر به ارض و بر سما تاریکی ها گردیده گم در عرصۀ غدیر خـم مــقــتــدای مُـتـقـیــن شد مـرتضی دلــربــای اهــل دین شد مــرتضی عطر گــل پُر شده در مُلکِ هستی چون ولی ّ مسـلـمین شد مــرتضی یا علــی علــی علــی مــولا مــولا این زمــان هم ما، با ولــی هستـیم گــرم آوایِ، یــا عــلــی هــســتــیم اهل راهِ عشق حــیــدر می مــانیـم مــا مــطــیــع اَمرِ رهبر می مانیم ولایــت فـــقــیــهِ مــا ولایـــت آل عــــبــــا پــیــروان مــکــتــب پیــغــمــبـریم در صــراطِ مـسـتـقـیــم دلــبــریــم بــا اطــاعت از امــام و رهــبـری جــانــفــدای راه پــاک حــیــدریــم یا علــی علــی علــی مــولا مــولا
: امتیاز
|
![]() |
![]() |
![]() سرود عید سعید غدیر
زیبــا شــده دنـیــا، شــادِ دل زهــرا رفته روی دست نبی دست علی بالا شد تو دلم محـشـر، آمـد شب دلبــر ذکر تمام عـرشیان گشته مدد حیــدر شده وقت عشق و شـور و شیــدایی شــب شــادیِّ دلــهــای زهــــرایــی گــل خنــده رو لبهــا شــکــوفــا شـد میخوانن زهرا و نبی به چه مـولایی مولا مدد حیدر، مولا مدد حیدر، مولا مدد حیدر ****************************** دلها شده شیــدا، شــوری شده بــرپا آی شیعه ها مژده بدید حیدر شده مولا مجنونم و مضطر، چی هست از این بهتر میشناسه ما رو کل عالم نوکر حیدر توی عــالــم کـرده عشق تو غــوغا تــویی شــاه خــاکــی تو همـه دنیــا تویی نــور چـشــم حضرت خــاتــم که قیامت کرده عشقت تو دل زهرا مولا مدد حیدر، مولا مدد حیدر، مولا مدد حیدر ****************************** ای قبــله هر دل، حــلال هر مشکل گل کرده اسمت روی لبهای ابوفاضل آمد شب مهتاب، مجـنونم و بی تاب عیدی بگیرید امشب ازدستای این ارباب شده وقت عشق و شـور و شیــدایی شـب شــادیِّ دلــهــای زهــــرایـــی گــل خنــده رو لبهــا شـکــوفــا شـد میخوانند زهرا و نبی به چه مولایی مولا مدد حیدر، مولا مدد حیدر، مولا مدد حیدر
: امتیاز
|
![]() |
![]() |
![]() عید سعید غدیر خم
ای نگار روحانی خیــز و پــرده بـالا زن در ســرادق لاهـــوت کــوس لا و الاّ زن در تــرانــه مـعــنـی دم ز سـرّ مـــولا زن وانــگــه از غـــدیــر خــم بــادۀ تــولاّ زن تا زخود شوی بیرون زین شراب روحانی در خم غدیر امروز باده ای به جـوش آمد کز صفای او روشن جان بـاده نـوش آمــد وان مــبشّر رحــمت بـاز در خـروش آمـد کان صنم که ازعشاق بُرده عقل و هوش آمد با هـیــولی تــوحیــد در لـبــاس انــســانی عقل و وهم کی سنجــد اوج کبــریایش را جان و دل چه سان گویند مدحت و ثنایش را گر رضای حق جویی رو بجو رضایش را هـرکه در دل افـــزود رأیـــت ولایـش را همچو خواجه بتــواند دم زد از مسلمــانی
: امتیاز
|
![]() |
![]() |
![]() عید سعید غدیر خم ( مدح علی علیه السلام )
دهید مژده عاشقان که کاخ غم خراب شد به روى شادى و شعف دوباره فتح باب شد به وادى غدیر خم به مصطفى خطاب شد که وقت گفتن سخن به وصف بوتراب شد به نصب او شتاب کن که وقت انتخاب شد از این خبر به کام ها و جام ها شراب شد که با ولایت على به امـر حىِّ سـرمـدى یـافـت تـبـلـورى دگـر رسـالت محـمـدى دید رسول ممتحن رنگ ز رخ پریده را خـسـتگی مسافـران خـار به پا خـلیده را تا به عمل در آورد حکم ز حق شنیده را خواند فرا به گرد هم خیل ز حج رسیده را چـید کنـار لعـل لب گـوهـر آب دیـده را ماحـصل رسالـت و عـصاره عـقـیـده را که با ولایت عـلى به امـر حىِّ سـرمدى یـافـت تـبـلـورى دگـر رسـالت محـمـدى نهاده شد به روى هم ز اشتران جهازها که تـا رود فــراز آن امـیـر سـرفـرازهـا شد به فراز و فاش شد براى خلق رازها دست عـلی گرفت و زد سکۀ امـتـیـازها گرفت رونقى دگر تـنـور سور و سازها بـاده بـریـز سـاقــیـا ز جـام دل نــوازهـا که با ولایت عـلی به امر حىِّ سـرمـدى یـافـت تـبـلـورى دگـر رسـالت محـمـدى گفت نبى ذوالکرم: گفته به من خداى من که بعد من على بود وصى من به جاى من بود به خلق این جهان نـداى او نداى من جفا به او جـفا به من ولاى او ولاى من رضاى من رضاى او رضاى او رضاى من به احـتـراز آورد دست عـلـی لـواى مـن که با ولایت عـلی به امر حىِّ سـرمـدى یـافـت تـبـلـورى دگـر رسـالت محـمـدى امیـر هر کـسى مـنـم عـلـی بود امیـر او که مانـدنی ست تا ابـد فـلسـفـه غـدیـر او عـلـوم مـاسـوا بود نهـفـته در ضمیـر او مـادر دهر در جـهـان نیاورد نـظـیـر او اطاعت خـدا بود پـیـروى از مـسـیـر او ز فرط جود و کرمش، سخا بود حقیر او که با ولایت عـلی به امر حىِّ سـرمـدى یـافـت تـبـلـورى دگـر رسـالت محـمـدى على است آن که محترم ز حرمتش حرم بود خجل ز جود وبخششش سخاوت و کرم بود مـدافـع سـتـم کـش و مـحـارب سـتـم بود حـدوث را قـدم بـود حـیـات را عـدم بود خـطـوط را قـلـم بود کـلام را رقـم بـود کـمـال دین و بر شـما اتَـم به هر نعم بود که با ولایت عـلی به امر حىِّ سـرمـدى یـافـت تـبـلـورى دگـر رسـالت محـمـدى کسى که عرش و فرش را داده جلا على بود کسى که سعى مروه را دهد صفا على بود کسى که تحت امر او بود قضا على بود کسى که مى دهد نوا به بى نوا على بود آن که مس وجـود را کند طلا عـلی بود آن که از او لواى دین بود به پا عـلى بود که با ولایت عـلی به امر حىِّ سـرمـدى یـافـت تـبـلـورى دگـر رسـالت محـمـدى
: امتیاز
|
![]() |
![]() |
![]() عید سعید غدیر خم
گشت نازل بر پیمبر پیک رحمت در غدیر داشت بر پیغمبر رحمت بشارت در غـدیر وحی آمد بر نبـی«الیــوم اکــملتُ لــکُــم» روز تکمیـل رسالت روز وحدت در غدیر با حـضور حاجیـان در مــوسم حــج وداع محشری شد موج زد شور قیامت درغدیر باغبــان گــلشن تــوحیــد تا لب بــاز کــرد شد شکوفا گـلبن قرآن و عتــرت در غدیر معنی نــورٌ عـلــی نــور خــدا شد آشکــار تا که صحبت شد ز خورشید هدایت درغدیر نغمۀ «من کُنت مولا» چون طنین انداز شد یافت معنا شوکت و قـدر ولایت در غدیــر باز شــد گـنـجـیـنـۀ راز خــداونــد مـبـیــن فاش شد با امر حق یک راز خلقت درغدیر جبرئیــل از آسمــان آمد به فــرمــان خــدا بر امیر مؤمنــان بخشید خــلعت در غـدیـر آسمان محو تماشا شد در آن جا تا سه روز بس که زیبا بود لبخند مسّـرت در غــدیــر تا کند لب تشنگان عشق را سیـراب از آن چشمه چشمه عشق میجوشید ازصداقت درغدیر کردگار از فیض «اتـمـمتُ علیکُم نعمتی» کرد بر خــلق جهان اتمام نعمت در غـدیـر لحظه ای شیرین تر از آن لحظه دیگر کس نداشت زمزم توحید از بس داشت لـذّت در غـدیـر نقطه ای تاریک بهر هیـچ کس باقی نمـاند بــا طـلـوع آفـــتــاب واقـعـیـت در غــدیــر گشت از خشم الهی حــارث فهـری هلاک داشت برلب چون که انکارحقیقت درغدیر
درتمام عمرخود دست از ولایت بر نداشت هرکه چون سلمان و بوذر کرد بیعت درغدیر ای وفائی رفت این آوازه گرچه تا به عرش ماند تنها عشق و ایمـان و عدالت در غدیر
: امتیاز
|
![]() |
![]() |
![]() عید سعید غدیر خم ( مدح علی علیه السلام )
امروز روز عید خدا روز یا علی است نقل دهان خلق و کلام خــدا علــی است فریاد جنّ و انس و ملک یکصدا علی است جبریل را ترانۀ یا مـرتضی عــلی است نزدیک و دور هرکه بر هرجاست با علی است شور و دعا و زمزمه و ذکر ما علی است ای جبــرئیل وحــی ز مولا عــلی بگــو امشب بگــرد دور عــلی یا علــی بگــو عید بــزرگ خــالق و خلقت خجسته باد جشن ســرور احمد و امّت خـجـسـته باد آوای وحی و مــژدۀ رحمت خجـسته باد صوت خوش منادی وحدت خـجسته باد روز زمــامـداری عتــرت خـجـسته باد اکـمــال دین تمــامی نـعـمـت خجسته باد این قــول احمد است چه نیکــو روایـتی یــوم الغــدیــر افـضــل اعــیــاد امّــتــی عید غــدیــر عیـد خــداونــد اکبــر است عید غــدیــر عید بــزرگ پـیـمـبـر است عید غــدیــر عـیــد تــولّای حیــدر است عید غــدیــر عـیــد بتــول مطهّــر است عید غدیــر عید امـامان ســراســر است عید غدیــر از همه اعیــاد بــرتــر است عید کمال و دانش وعرفان و بینش است عید من و تو نه، عید همه آفـرینش است ســاقــی به جــام ریــز شــراب ولایــتـم سیــراب کــن ز کــوثــر نــاب ولایــتــم ســرمست کن ز شــعــر کتــاب ولایتــم بـر رخ صــفــا بــده ز گــلاب ولایــتــم من عــبــد بو تــراب و تــراب ولایــتــم پـیــوستــه الـتـجـاست به بــاب ولایــتــم امشب دعــای هر شب من مستجـاب شد روحــم کـبــوتــر حــرم بــو تــراب شـد جان زنــده از تــرانۀ روح الامیــن شده صحرای خشک چشمۀ عین الیـقین شده دشت غــدیــر کـعـبــۀ اهــل یـقـیـن شده گــلخانــۀ ولایت حــبــل الـمـتـیــن شــده مــولا عــلــی امــام همه مـسـلمیــن شده عیــدی شیــعــه آیــۀ اکــمال دیــن شــده هان ای غدیـریان هله بی حّـد و بی عدد گــویید یکــصدا هـمگــی یا علــی مــدد ما دل به مهـر حیــدر کــرّار بــاخـتــیـم با نــای جــان نــوای ولایت نــواخـتـیـم چون شمع در شـرار محبّت گــداخـتـیـم خود را به مکتب علــی و آل ســاخـتـیم بر هـر که بر عـقـیـدۀ ما تـاخت؛ تاختیم با خطبــۀ غــدیــر علــی را شنــاخـتـیــم تا شیعــه ایم بـار ولایت به دوش ماست این خطبه تا قیام قیامت به گـوش ماست غیر از علــی که هـم سخن آفـتــاب شد؟ غیر از علی که جان پیمبـر خطـاب شد؟ غیر از علی که صاحب علم الکتاب شد؟ غیر از علـی که فــاتح اسـلام نــاب شد؟ غیر از علی که روی زمین بو تراب شد؟ غیر از علی که منقبـتش بی حساب شد؟ غیر از علی که یک تنه در جنگ پا فشرد؟ دور رسول گشت و نود بار زخـم خورد! غیر از علی که خـوانده محمّد برادرش؟ غیر از علی که فاطمه بوده است همسرش؟ غیر از علی که داده خـدا فتح خیـبرش؟ غیر از علی که بوده نبی مدح گسترش؟ غیر از علی که زیر لوا هست محشرش؟ غیر از علی که زینب کبری است دخترش؟ غیر از علی که مادرش او را به کعبه زاد؟ غیــر از علــی که قـاتل خود را پناه داد؟ شیری که سر گرفت ز عمر و دلیر کیست؟ میـری که بود مـونس فرد فقیــر کیست؟ پیری که گشت همدم طفل صغیر کیست؟ مردی که دیو نفس ورا شد اسیر کیست؟ در بیشۀ شجاعت و ایثـار، شیــر کیست؟ بر مسلمین به جــان پیمبر امیــر کیست؟ انصاف کو مروّت و مـردانگی کجاست آیا لباس کـعـبـه بر انــدام بت رواست؟! مولای اولیــای خـدا کیست جــز عــلـی؟ گیرنده لـوای خــدا کـیـست جــز عــلـی؟ دست گره گشای خدا کیست جــز عـلـی؟ مصداق هل اتایِ خدا کیست جـز عـلـی؟ ممدوح انّمــای خــدا کیست جـز عــلـی؟ روی خـدا نمای خـدا کیست جــز عـلـی؟ مــرد نبرد خیــبر و نـنــگ اُحــد کـجــا حیــدر کجا فــراری جنـگ اُحــد کجا؟! یاری که خفت جای رسول خدا علی است ممدوح جبرئیل به ارض و سما علی است الاّ علی پس از سخن لافتی، عـلــی است رکن و مقام و مروه و سعی و صفا علی است قرآن، نماز، ذکر، عبادت، دعا علی است دنیا بدان که رهبر و مولای ما علی است مــرد غــدیــر پیــرو خطّ سقـیـفـه نیست! با غصب منبر نبوی کس خـلـیـفه نیست! زخم جــگــر به شعــر مــداوا نمی شود با صــد قصیــده عقــدۀ دل وا نمی شود هر ســامـری خــلـیـفۀ مـوسی نمی شود اعمــی دلیــل مــردم بــیــنــا نمی شــود نــادان زعـیــم عــالــم دانــا نــمی شــود غیــر از علــی امام به زهــرا نمی شود «میثم» به مهر حیدر کرّار منجلی است پیغمبرش محمّد و مولای او علــی است
: امتیاز
|
![]() |
![]() |
![]() عید سعید غدیر خم ( مدح علی علیه السلام )
بــــاز دلــم صــحــیــفــۀ نــور شـد صحــن دلــم چــو وادی طــور شد ظـلــمت غــم ز سیــنــه ام دور شد غـرق نشاط و طــرب و شــور شد نــویــد شـــادی از بــشــیــر آمــده کــه مــوســم عـیــد غــدیــر آمــده منکــه به عــشــق تو اسیــرم علی مهــر تو باشد به ضــمیــرم عــلی گرچــه بود طــبــع فــقــیــرم علی زمــزمــه پــرداز غــدیــرم عــلـی با تــو دلــم زمــزمــه آغــاز کــرد طبــع من از نـام تو اعــجــاز کرد بــار دگــر بــاب کــــرم بــاز شــد نام تو در عــشــق ســرآغــاز شــد پیــک خــدا چـونــکــه در آواز شد نغــمــۀ اکــمـلــت لــکــم ســاز شد آیــــۀ بـــلّـــغ ز خــــدای مــجــیــد همــره جــبــریــل به احــمــد رسید غدیــر روز عــشــق و امــداد شــد غــدیــر جــلــوه ای خــــداداد شــد غــدیــر خــم مــبــدأ مــیــعــاد شـد مــکــتــب ســازنــدۀ ارشــــاد شــد غدیــرخــم بــرکــۀ خــورشیــد شد چــشمــۀ رحــمتــی ز امــیــد شــد با تو علــی قــبــله نمــا شد غــدیر کعبــۀ امــیــد و وفــا شــد غــدیــر گــلـشـن ســرسبــز ولا شد غــدیـر جلــوه گه نــور خــدا شــد غــدیــر بــا تــو غــدیــــر آیــنــۀ راز شـــد طــور و تــجــلّـی گه اعــجــاز شد غــدیــر گــنــجــیــنــۀ اســرار شـد کــویــر خــفــتـه ای که بیــدار شـد زمیــن بــایــری کـه گــلــزار شــد آیــنــه ای ز نــور ســـرشــار شــد غــدیــر جــلـوه از استــادگی است حکــایــتی ز عشق و آزادگی است آنکــه ز دین کرد حــمــایت تـوئی مشــعــل پُــر نــور هــدایت تـوئی چشمــۀ جــوشــان عنــایت تــوئـی گــلبــن ســرسبـز ولایــت تــوئــی ایکه تــوئــی مــاه مــنــیــر هــمــه پــس از نــبــی تــوئــی امیــر همه وای به آنــان که به تو تــاخــتــنــد جــدا ز دین به خــویش پــرداخـتند تا که تو را خــانــه نشین سـاخـتـند نــرد وفــا را ز جــفــا بــاخــتــنــد مگــر نه این بود که روز غــدیــر تــمــام گــفــتـنـد تو هــسـتی امیــر هرکه به دل بــذر ولای تو کــشت کــویـر سینه اش ز تو شــد بهشت به وصف تو ای گــل مینو سرشت مــوسم عیــد تو «وفائی» نــوشت غــدیــر تو حـقـیـتـی ایــزدی است برای شیـعـه گـلشنی سرمدی است
: امتیاز
|
![]() |
![]() |
![]() عید سعید غدیر خم
خلق عالــم را ندای یا امیــرالمومنین است ایـن صدای دلــربای رحمه لـلعالمین است اهل عالم اهل عـالم عید ما عید غدیراست هركسی دارد امیری بهر ما حیدر امیر است مـا طرفـدار ولایت حـامی قـرآن و دینـیـم هر چه پیش آید خوش آید با امیرالمومنینیم اهل عالم اهل عالم در غدیــر خــم بیـایـیـد تـا بـه فــرمان محمد با علــی بیعت نمایـید این علی حبل المتین است این علی حق الیقین است این علی هم جان قرآن این علی هم روح دین است ذكر و تسبیح و عبادت بی علی معنا ندارد عشق و ایثار و شهادت بی علی معنا ندارد یاعلی مولا علی جان ای تمام بود و هستم هركه بودم هر كه هستم من فقط دل بر تو بستم
: امتیاز
|
![]() |
![]() |
![]() عید سعید غدیر خم ( مدح علی علیه السلام )
فـردوس به صحرای کویــرآمـده امروز یـا بـا نفس صــبح عبــیــر آمــده امروز فـرمــان ز خــداوند غـــدیر آمده امروز پـــیغمــبر اســلام بـــشیــر آمـده امروز عـــید است ولی عیـد غدیر آمده امـروز حــیـدر بــه همه خلـق امیر آمده امـروز اصـحــاب، رس رود ارس را بـگذارید در عــیـد عــلی دل بـه مــحمد بـسپاریـد عیــد است ولی عید خـداونـد قـدیـراست عیدی است که پیغمبراسـلام بـشیـراست عیدی است که حیدربه همـه خلق امـیر است عیدی است که برجان عـدو نار سعیراست ایــن عیــد نه نوروز، نه مرداد، نه تیـراست ایـن عید غدیر است غدیر اسـت غدیـر است حــق اسـت کـه از پـاره دل گل بفـشانید تــا عیــدی خــود را ز مــحمـد بـستانید عـیدی که ز معبـود رضایـت شده کامل انــوار جــهانــگیـر هــدایـت شـده کامل از سـوی خدا لطف وعنـایت شده کـامل بــا نــطـق نبی امر وصـایت شـده کامل آئــین پــیــمــبر بــه نــهایــت شده کامل ابــلاغ رســـالــت بــه ولایت شده کامل جــبریـــل دل از خــواجـه عالم بــرباید بــا نــغـمــه اکــلمت لــکــم دیــنکــم آید حــکـــم آمــده از خــالـق دادار، مـحــمد ابــلاغ کــن از لــعـل گــهربــار، محـمد ای دست خــداونــد تــو را یار، مـحــمد بــرگـیــر عنــان نـاقه نــگهدار، مـحـمد مگـذار رود قــافــله مــگــذار، مــحــمد فـــریــاد ز اعــمـاق وجــود آر، محـمد اعلام کن ایــن حکم خداوند غدیر است بعد از تو عــلی بر همه خلق امـیراست او شــیر خــدا فــاتــح پــــیکـار تو بوده جان بر کف و پیوسته خریــدار تو بوده در غـزوۀ احـزاب و احد یــار تـو بوده در حــمــلــۀ اشــرار طـرفــدار تو بوده در غارِ حرا شمع شمع شب تار تو بوده شــمــشــیر تــو و خـالــق دادار تو بوده این است که یک لحظه تو را ترک نگفته این است که درموج خطر جای تو خفته ظهر است وهوا شعله، زمین گرم، خدا را بــینید هــمـه تـابش خــورشید و فضا را آورده بــه یــاد هــــمـگـان روز جزا را بــگشوده پــیــمبــر دو لـب روح فزا را یــکــبــاره نــدا داد هــمــــه قـافله ها را نــه قــافـله هـا خلق زمیـن را و سما را حجاج نه، عـالم شده ســر تا بقـدم گوش با نـــطق دل آرای مـحـمد همه خاموش منبر ز جهاز شــتـــران حــکــم ز داور دانــنــده و گــویــنـدۀ آن حــکـم پیـمـبـر عــنوان ســخن رهــبری ســـاقـی کـوثر شــمشــیر نــبی شــیر خــدا فـــاتح خیبر کــای خلـق بــدانید همه تا صــف محشر از ابیض و از اسود و از اصفر و احمر هرکس که منم بر وی و بر نفس وی اولا او راســت عــلی ابــن عمم رهبـر مولا این دست قدیراست قدیراست قدیـراست بر خلق بشیراست بشیراست بشیــراست پیوسته نـذیر است نذیر است نذیــراست خورشید منیراست منیراست منـیر است دانا وبصیراست بصیراست بصیـراست تا حشر امیر است امیر است امیـراست این حج وزکوه است وصلوه است صیـام است تا حشر امام است امام است امـام است این است که بردوزخ وبر نارقسیم است این است که تاحشر زعیم است زعیم است این برهمه اسرار،علیم است علیـم است ایــن آیــت عـظمای خداوند عظـیم است این است که مهرش همه جنات نـعیم است این است که بغضش شرر نار جحیم است ایــن اســت کــه از نـار؛ بشـر را برهاند در حــشــر شــمــا را بــه محمّد برساند ای مــردم عــالــم بــه علی روی بیارید بر خــاک عــلی چـهره طـاعت بگذارید بــر صفــحۀ دل نام علـی را بـنگــاریـد میراث نبــی را بــه وصــیـّش بــسپارید غـیـر از عـلـی و آل عـلی دل نـسـپـاریـد بــا دســت علی، دست خـدا را بفـشارید این نصّ کلام الله واین قـــول رسول است بـا مـهر علی طاعت کونــین قبول است این جـان نبی اصل نبی دست اله اســت بی دوستیش هرچه ثواب است گناه اسـت در حشر تباه است تبــاه است تباه اسـت این است که برلشگردین میر سپاه است این است که برخلق پناه است پناه اسـت قــرآن و خــداوند گواه است گواه اسـت کــامــروز زمــعبـود عـنایت شده کـامل تــوحیــد و نــبوت بـه ولایت شده کـامل این است امیری که خدا خـوانده امیـرش این است وزیری که نبی خوانده وزیـرش این است بشیری که رسل بوده بشیـرش این است بصیری که خرد خوانده بصیرش این است بزرگی که بزرگیست حقیـرش این است صراطی که نجات است مسیرش بــودنــد عــلــی دوســت اگرمردم عـالم بــالله قــسم خـلــق نــمـی گــشت جــهنم سرچـشمۀ لطف و کـرم وجودعلـی بود از روز ازل شــاهــد و مشهودعلی بـود بر لوح و قلم مقصد و مقصود علی بود در ارض و سما عابد و معبود علی بود بر خیل ملک سـاجد و مسجود علی بود تا هــست عــلی باشد و تا بود علـی بود مــردم، عـــلی و آل عـلی مشعل نـورند بی نور عـلی مــردم عــالم هـمه کـورند ما غیر علی در دو جهان یــار نـــداریم داریم علی را بــه کــســی کــار نـداریم بــا دشــمن او جــز ســر پـیکار نـداریم بیم از ستم و طــعنــه ی اغــیار نـداریم جـز دوســتــی حــیــدر کــرّار نـــداریم بــی او هــمـه هــیچیم و خریدار نداریم روزی کــه ســرشتند به عالم گـل ما را دادند هــمــان لـحظه به حیـدر دل ما را ای هــمــدم مــا پیــش تـــر از آمـدن ما ای مُـهــر تــولای تــو نــقـش کـــفـن ما بــا مِــهر تـو حق روح دمـیـده به تن ما بــا حّــب تــو جان باز رود از بــدن ما روزی که زبان یافت توان دردهـــن ما شـــد نــام دل آرای تــو اول ســخـن مـا (میثم) نـه، همه شـفـیـتـۀ دار تو هستند خـــاک قـــدم مـــیـــثم تـــمار تـو هستند
: امتیاز
|
![]() |
![]() |
![]() عید سعید غدیر خم
از غــدیر خــم ندای روح پرور بشنوید نغمۀ «مَن كنتُ مولی» از پیمبر بشنوید گرچه در روز الست این نغمه رابشنیده اید گوش جان باید گشودن تا مكرّر بشنوید روی گلفرش زمین این آسمانی نغمه را از لـبِ لـعـل نبــی از قولِ داور بشنوید از جهاز اشتران چــون منبری آراستند حكمِ یزدان را به خلق ازعرشِ منبر بشنوید رو سوی امّت نمود آن مصطفای كردگار كای جماعت جمله ازمولاوچاكربشنوید در غــدیر خـم شدم مأمور از سوی خدا تا به حق،حق رارسانم بار دیگر بشنوید می كنم امروزحجّت برخدا جویان تمام نشنوید امروزاگر،فردای محشر بشنوید من به هرنفسی كه اولایم علی اولی بود رستگارید،ازدل وجان گـفته ام گربشنوید همرهان كردند بیعت با علی درآن كویر ذكر بخٍّ بخٍّ ای مـــولی، مــكرّر بشنوید شام عید اسـت و جلال این خجسته عید را از زبان اطـهـــر فتّــاح خیــبر بشــنویـد شد سؤال ازاو چه روزی خوشتریـن روزتو بود پاسخش را با شعف ای اهل محضـربشنوید گفت:روی دست پیغمبربه صـحرای غدیر بهترین روزم بُد، ار دارید بـاور بشنوید باز پرسیدند از او؛ از سـختی ایّامِ عمر می زند گفتار او بر قلـب نـشتر بشنوید گفت:آن روزی كه سیلی بررخ زهرازدند رنج و اندوه من از دیوار و از در بشنوید موسم عید است«ثابت» وقت آن آمد كه باز از غــدیر خــم نـدای روح پرور بشنوید
: امتیاز
|
![]() |
![]() |
![]() عید سعید غدیر خم ( مدح علی علیه السلام )
گوشها باز که امروز هـزاران خبراست خبری خوبتر از خوبتر از خوبتراست صف ببندید که هنگـام نمـاز روح است در گشایید که جبریل امین پـشـت در است همگی عیــد بگیرید که عیـد آمـده است این همان عید خــدای احــد دادگر است سـورۀ مائده خوانید که صد مائــده نـور از خــدا در دل هر آیـۀ آن مستتر است هـرطرف مینگرم قـافـله در قـافلـه دل هر دلی بال زنـان سوی علی رهسپر است این همان عید غدیر است که در خم غدیر گوشها یکسـر بر خطبـۀ پیغامبـر است خطبۀ ختم رسل حکم خدا مدح علی است خطبهای که سندش مسـتند و معتبراست ایها الناس هر آنکـس که منـم مــولایش این عـلی تا به قـیـامت؛ ورا راهبراست این علی بعد نبی رهبر و مولای شماست این علی منجی یک خلق به موج خطراست این علی وجه خــدا چشم خدا گوش خدا این علی دست خدا بازوی فتح و ظفر است من همان شهرعلومــم همه باشید گــواه که علی تا ابدالدهر بر این شهر در است این امام است امـام است امام است امام که امامت به وجودش همهجا مفتخر است چشم،بینورعلی تا صف محشرکور است دین بی مهرعلی پیکربیدست وسـراست شررنارهمان بغض علی بغض علی است مهراو پیشِ روی آتش دوزخ سپر است بــه تمـام بــشـر اعــلام کند ختــم رسـل که علی بـن ابیطالب خیــرالبــشر است خصم او را پسر مـادر خـود بایـد خواند غیراز این چاره نداریم که او بیپدراست بینمــازی است اگـر بیعلی آرید نـماز این نمازی ست که اجرش همه نار سقراست مُهر پروندۀ اعمال شما مهرعلــی است بیعلی طاعت کونین زیان و ضرراست گر دو صد کوه طـلا در ره معبود دهید بی تـولّای علـی جمله هـوا و هــدراست هرکه شدخصم علی خصم نبی خصم خداست در حقیقت ز زنـازاده زنا زادهتـر است دشمـن آل محــمّـد چـو بــه محـشـر آیـد آتش خشم خدا از نـفـسش شعلهور است به سر دوش رسول و به کف پای علی بنـویسید عـلی بـت شکـن بیتبــر است بـیولایش نفسـی گـر بــزنــد جبــراییل کمترازمرغ زمین خوردۀ بیبال و پراست جنـت از مهـر مـحبّان علـی شاخـۀ گـل دوزخ از بغض غلامان علی یک شرر است بی تولّای علــی نیـست رسـالت کــامـل ثمـر باغ نبــوّت همه از این شجـراست نخــلهــا جملــه گــواهـند خــدا مـیداند که علی تشنه، ولی تشنۀ اشک سحراست سجده بیمهرعلی سجدۀ باطل به خداست روزه با بغض عـلی نیز گناه دگر است جنّت وکوی علی هست چو یک قطعه زمین کوثر و مهر علی قصۀ شیر و شکراست صورت حق وعلی صورت غیب است وشهود طلعت احمدو او سورۀ شمس و قمر است میثم این فخرتورابس که ازاین مزرع عمر نخل سرسبز تو را بار ولایت ثـمراست
: امتیاز
|
![]() |
![]() |
![]() عید سعید غدیر خم ( مدح علی علیه السلام )
پیام نوربه لب های پیک وحی خـداست بخوان سرود ولایت که عیداهل ولاست بیـا شــراب طـهـور از خم غدیر بـزن خداگواه ست که ساقی این شراب خداست خم ازغدیرخم ومی می ولای عـلیست وگرنه صحبت ساقی وجام و باده خطاست غـدیر، عــید خدا، عید احمد، عـید علی غدیر عـید نــیایش غـدیر عیـد دعـاست غدیر صــبح سپــید هــمـه سـپـیـدی ها غـدیر، نـور خدا دشمن سیاهی هاسـت غــدیـر ســید اعـــیــاد و اشــرف ایـام غدیرخوبترازعید روزه واضحی اسـت غدیر ســلسلــه دار کـمال دین تا حشـر غـدیـر آیــنــه دار عــلی ولی الله اسـت غدیــر عیــد همه عمر با عــلی بــودن غدیرجشن نجات ازعذاب روزجزاسـت غدیر بر همه حـق بـاوران تجلّی حــق غدیر برهمه گم گشتگان چراغ هُداست غــدیر کـعـبه مقصود شیـعـــه درعـالم غدیـر جنت موعود خـلق در دنـیاسـت غدیــر حــاصل تبلیغ انــبیا همه عــمر غدیر میوه توحید اولیا هـمه جـا اسـت غــــدیــر آیــیـــنــه لــا الــه الـــا هـــو غدیر آیــت سبحـان ربی الاعلـی است غــدیــر هـــدیه نـور از خدا بـه پیغمبر غدیرنقش ولای عـلـی به سینه مـاست غدیربر کعبه اهــل سـما و اهل زمـیـن غدیرقبلۀ خلق زمـین و خـلق سماسـت غدیر یک سند زنده یک حقیقت محض غدیر خــاطره ای جــاودانه و زیباست غــدیــر روشــنـی چشــم پیروان علی غدیر از دل تنگ رسول عقده گشاست غدیرباهمگان هـم سخن ولی خامـوش غدیر با همه کـس آشــنا ولی تـنهاست غدیر صفحه تـــاریــخ وال مــن والاه غدیر آیـۀ توبــیــخ عـــاد من عـاداست هنـــوز از دل تــفــتــیـده غــدیـر بــلند صدای مدح علی بـانوای روح فزاست هنوز گوهر وصف علی بود در گوش هنوز لعل لب مصطفی مدیحه سراست هــنـوز لالــه اکــمــلت دیــنـکـم رویـد هنوز طوطی اتممت نعمـتی گـویـاست هنـوز خــواجه لولاک را نـداست بــلند که هرکه را پیمبر مـنم علی مــولاست چـــنانکه من همگـان را به نفس اولایم علی وصی من از نفس اوبه او اولاست عــلی عـــلیـم و علی عالم و علی اعلم علی ولی وعلــی والی وعـلی اولاست علــی حقـیقت روح و تــمام عالم جسم علی سفـینه نوح وهمه جـهان دریاست عــلی مـدرس جبـریل در شـناخت حق علی معــلــم آدم بـه عـــلم الا سـماست عـلی تـمامی دین، بغض او تمامی کـفر علی ولی خدا خصم او عدوی خداسـت عــلی بــود پــدر امــت و بـــردار مـن عــلی سـفیر خدا و علی امـیر خداست علیست حــج وعلی کعبه وعـلی زمزم علی صفا وعلی مروه وعلی مـسعاست علی صراط وعلی محشروعلی میزان علی بهشت وعلی کوثروعلی طوباست علی چو شخص پیمـبرهـماره بی مانند علی چو ذات اللهی همیشه بی همتاست علی شهــید وعلی شاهد و علی مشهود علی پناه و عـلـی ملـجا وعلی منجاست علی اذان و اقامه علی رکـوع و سجود عـلی قـیام و قعود،علی سلام و دعاست علــی حــقـــیـقت تـوحید بـر زبان کلیم علــی تـجلی طـور وعلی ید بیـضاست علی وصــیّ و دم و لـحم و نفس پیمبر علی ابوالحسنین است وشوهرزهراست علی است حق و حقیقت به دور او گردد علی است عدل وعدالت به خط او پویاست علی محمد و فرقان و نور و کوثر و قدر علی مزمّل و یاسین و یوسف و طاهاست علی بــه قــــول محــمـد درمـدینه علم ز در درآی که راه خطاهمیشه خطاست حدیث منزله را از نبی بگیر و به خلق بگو مخالف هارون مخالف موسی است بود وصی نبی آنکسی که نفس نبی است گرفتم (اینکه حدیث)غدیر یک رویاست کننـده در خبـــیر بــود وصـی رســول نه آنکه کرد فرارازجهاد،عقل کجاست کسی که گفت سلونــی سزد امـامت را نه آن کسی که به لولابه جهل خودگویاست کسی که جای نبی خفت جانشین نبی است نه آنکه راحتی جان خویش رامی ساخت چگــونــه قــاتــل زهـرا امام خلق شود مدینه مرد شرف نیست یاعلی تنهاست چگونه مهر بورزند به آن ستـم گســتر که دود آتـش او دور خانـه زهــراست چگونه غیـــر عـلی را امــام خـود داند به جز علی چه کسی ثانی رسول خداست حدیثی از دو لب مصطفی به یـاد آرم به آب زر بنویسم اگر رواست رواسـت خــدا گـواه است پی دشمن علی نـروم حلال زاده رهش از حرام زاده جداست کسی که بت شکند بر فـراز دوش نبی برای حفظ خلافت ز هرکسی اولاست گواه من به خلافت همان وجودعـلی است که آفــتـاب به تأیــید آفـتـاب گـواه ست بــود امــامت او در کـتاب حـق معلوم چنان که صورت خورشیددرفضا پیداست به دیدگان خدا بین مــرتضــی ســوگند کسی که غیرعلی دید دیده اش اعماست عــبادت ثــقلــیــنـت اگــر بــود فـــردا تو را بدون ولایت به ویل و اویلاست به آن نبی که عـلی را وصی خود فرمود به آن نبی که تمامش ثنای آن مولاست صواب نیست صوابی که بی ولای علی است نماز نیست نمازی که بـی علی برپاست شکسته باد دهانی که بی علی بازاست بریده باد زبانی که بی علی گویاســت تـمرد اســت بــدون عـلی، ولو طاعت تأسّف است سوای علی، اگـر تقواست به آیــۀ آیــۀ قــرآن بــه حــق پــیـغمبر که راه غیرعلی مرگ ونیستی وفناست خدا گواست که هر کس رهش جدا زعلی است بسان لشکر فرعون راهــی دریــاست اگر تمــام خــلایــق جدا شــونـد از او خدا گواست که راه تمام خلق خطاست به جای حور به بوزینه دست داده وبس کسی که غیرعلی را امام ورهبرخواست به صد هزار زبان روح مصطفی گوید که ای تمامی امــت علی امـام شماست من و جدا شدن از مرتضی خــدا نکند که هر که گشت جدا ازعلی جدا ز خداست کسیکه فاطمه از ظلم او غـضبناک است امامتش غــم و انـدوه و رنج و بلاست مگر نگفــت نبی خــشم دخــترم زهرا شرار خـــشم خــداوندگار بی همتاست مگر نگـفت نبی با هم اند، حق و علی اگر علی نبود در میـانه حــق تنهاست خدا گواست که امروز هرکه پیرو اوست مصون زنار جحیم وعذاب حق فرداست علی کسی است که یک ذره از ولایت او نجات بخش تمامی خلق روز جزاست علی کسی است که یک خردل ازمحبت او نکوتر است ز دنیا و آنچه در دنیاست اگــر ز خـاک درش کســب آبرو نکند یقین کنید کـه در حشر آبرو رسواست چنانکه غیر خـدا را خدای نتوان گفت اگربه غیرعلی کس خلیفه گفت خطاست بــگو کــه بـند ز بندم جـدا کنند با تیغ ز بند بندم آیــد نـــدا عـــلی مــولاست ا گر به تیغ کشندم و یـا بـه دار کــشند زبان نه بلکه وجودم به حـمد اوگویاست به حق کسی نبرد راه جـز ز راه علی به هوش باش که راه علی بـود ره راست لــوا ی حمــد بــدست علــی بـود فردا تمــام مــحشر در ظل این بلند لواست پیمبران همه در تحــت دیــن لــوا آیند که این لوای مقدس همان لوای خداست الا کسی که تو را از عـلی جدا کردند پناگاه تو در آفــتاب حــشر کـجاســت مرا به روز قیامت به خُلد کاری نیست بهشت من همه درصورت علی پیداست جهنم است بــهشتی کــه بی علی باشد جحیم با رخ نـورانی علـی، زیــباست کجا امام تـوان یافتن چو شخـص علی که هم کلام خـداوند وهم نشین گداست اگر بــه چشــم شمــا آفــتـاب نور دهد وگر که سایه این نه سپهر بر سرماست اگر نسیم سحر می ورزد به لاله و گل اگربه ظلمت شب ماه را فروغ وضیاست اگر تمــام سمــاوات از سـتـــاره پُـرند و گر چو مائده لبریز دامن صحراست اگر فرشته و حور است وآدمی و پری اگرزمین و سما و بهشت وعرش علاست اگر سیاه و سفید است و اصغر واحمد اگرکه روز وشبی یاکه صبح و مساست خداگواست که از یمن دولت علی است علیست باعث خلقت علی؛ خـدای گواست علی ولی خدا بود پیش از انـکه خدای به حرف کُـن، همۀ کائنات را آرسـت خـدا بــرای علی خــلق کـرد عالـم را چنانکه خلقت او را برای خودمی خواسـت تمــام عـــالم ایـــجاد بـــی وجود علـی بسان کشتی بی ناخــدای در، دریاسـت مرا بس است تولای چهارده معصـوم که این ولایـــت فـوق تمام نعمتهاسـت مگر نکفت پیمبر کـتاب و عترت مـن امانتی است که پیـوسته درمیان شماسـت مگرنگفت که ایـن دو زهم جدا نشـوند اگر جدا زیکی هر که شد زهر دو جداست مگرنگفت که این دو چو این دوانگشت اند کز اتحاد یکی گرچه درشماره دوتاست عبادت ثقلین اســت بـســته بـــر ثـقلین که مهر طاعت هربنده مهر آل عباست درود بــاد بــه ارواح چهارده معصوم که درطریقت آنان نجات هردوسراست بتول و چار محمد حسین و چـارعلی دو نام حسن و آن دو جعفر و موساست بجز محبت آنان نجات نیست که نیست زنید چنگ به دامانشان نجات اینجاست هنوز محفل ذکر علی است خاک غدیر ولی چه سود به گوش کسی است که ناشنواست بگوکه خصم شود منکـرعلی چه باک که آفتاب به هر سو نظر کنی پیداست گرفتم آنکه حدیث غدیر و قول رسول مراد دوستی آن امــام ارض وسماست چـرا به گردنـش افــکـند ریسمان امت چه شد که دود ز کاشانۀ علی برخواست سـوال مــن ز تمامی مسلمین این است بدوست اینهمه آزار نه، به خصم رواست چو عمر صــاعقــه کـوتاه باد دورانش خلافتی که دوامش به کشتن زهراست برای غضب خلافـت زدنــد فاطمه را شرف کجاست مروت کجاست رحم کجاست شکستن در و بی حرمتی به خانه وحی مودتی است که دربارۀ ذوالـقربی است؟ اگر قصیده "مـیثم " بود صــدوده بیت که درعدد صدوده نام آن ولی خداست فضائلی است علی را که گفتن هر یک نیـــازمنـــد هــزاران قـصیده غـرّاست
: امتیاز
|
![]() |
![]() |
![]() عید سعید غدیر خم ( مدح علی علیه السلام )
ای مبارک آیۀ اکمال دین عیدت مبارک ای غدیرای عیدکلّ مسلمین عیدت مبارک ای امین وحی،جبریل امین،عیدت مبارک آسمان چشم دلت روشن؛ زمین عیدت مبارک شیعۀ مولا امیرالمؤمنین، عیدت مبارک یاعلی ای مصطفی را جانشین عیدت مبارک عید اهل آسمان جـشـن زمیــنی هاست امشب ذکر کــلّ آفـرینش یاعــلی مولاست امشب عیدقرآن،عیدعترت،عید دین،عیدهدایت عیدامّت،عید شیعه، عیدجود، عید عنایت عید «اتممتُ علیکم نعمتی»عید ولایت عیدعفووعیدرحمت عید لطف بی نهایت عید از مولا امیرالمؤمنین کردن حمایت روی برگ هرگیاهی نقش بسته این روایت کای تمـام خـلق! نازل آیـۀ اکـمـال دیـن شد شیرحق، نفس نبی، حیدر امیرالمؤمنین شد کیست تا بی پرده وجه خالق داور ببیند در غدیر خـــم گـــل لبخـند پیغمبر ببیند از جهاز اشتـرانـــش زیر پـا منبر ببیند بر فراز دست ختـم الانبـــیا حیـدر ببیند شافع محشر ببیند ساقـــی کــــوثر ببیند هادی و رهبر ببیند سیّد و سرور ببینـد ای تمام مؤمنات و مـؤمنیـن مولا مـبارک این ولایت بر امیــرالمؤمنـین بـادا مبارک یا محمّد حکم، حکم خالق یکتـاست بلّغ یامحمّدجای ابلاغت در این صحراست بلّغ یا محمّد آفرینش بی علی تنهاســت بلّغ یامحمّداین علی نوح و جهان دریاست بلّغ یامحمّد این علی برمؤمنین مولاست بلّغ یا محمّد بعد تو حامیّ او زهـراست بلّغ یامحمّد بی علی دین مرده؛ قرآن جان ندارد هرکه با او عهد خود را بشکند ایمان ندارد دینِ بی مهرعلی دین نیست کفراست وضلالت بی علی ممکن نگردد برتوابلاغ رسالت بر تولاّی علی کن کُــلّ امّت را دلالت کوه طاعت بی ولای او بود کوه خجالت نیست جزدرشأن اواین عزّت وقدروجلالت درقضاوت درفتوّت،درمروّت،درعدالت اوست عارف،اوست واقف،اوست کامل،اوست عادل اوست اوّل، اوست آخراوست واصل، اوست فاصل یاامیرالمؤمنین ایـنک به عالم رهبری کن برسران کلّ خلقـت سر برآر و سروری کن تو ولّی داوراستی داوری کن داوری کن آفتاب ملک جان هابا فروغت دلبری کن از غدیر خم بتاب وتا ابد روشنگری کن آفتاب و ماه نَه هفت آسمان را مشتری کن ای غدیر خــم کنار مصطفی غــار حرایت ای محمّد مدح خوانت ای خدا مدحت سرایت ای ولیّ الله، عـــین الله، وجه الله اعظم ای در انـگـشتـت زمام اختیار کلِّ عالم ای رسالت ازتوباقی ای ولایت ازتومحکم ای که ازخاک سر کوی توآدم گشته آدم ای شده درآسمان مهمان توعیسی ابن مریم هر مؤخرّ را مــؤخرّ هر مقدّم را مقدّم چهره بگشا تا بـبـیـنـندت که وجه کبریایی سجده کن بهر خـدایت تا نگویـندت خدایی یاعلی تنها تورا باید تو را باید زعامّت توامامت کن امامت کن امامت کن امامت لقمه ای از سفرۀ احسانِ تو کوه کرامّت گوشه ای از صحنه میدان توکلِّ قیامت طاعت کونین بی مهرت ندامّت درندامّت انــبیا بــا گفــتن قـد قامّتت بستنـد قامت گفته در قرآن خدا مدح و ثنایت راعلی جان منبر ختم رسـل بوسیـده پایـت راعــلی جان تو جمال بی مثال حیّ سبحانی علی جان دست حقّ بازوی احمد قـلب قرآنی علی جان در بهشت تن رسول الله را جانی علی جان تو تمام دین حق،تو کلِّ ایمانی علی جان هل اتی وکوثر و نوریّ و فرقانی علی جان هرچه گویم در ثنایت بهتر از آنی علی جان جـان حق جانان حق، آیین حق، ایمان حقیّ مؤمنین راحق بود میزان و تو میزان حقیّ میوۀ مدح تو در بستان سبز وحی روید مصطفی باید وضو گیرد لب از کوثربشوید لب گشاید،دل رباید،دِرفشاند، گل ببوید تاکه اوصاف تو را بر دخترش زهرا بگوید نازم آن چشمی که هرجابازشدروی توجوید خصمت از بخل وحسادت گو بنالد گو بموید هر که در دل دوستیّ ساقی کـوثــر ندارد ذّلتش این بس که در روز جزا حیدر ندارد بارها باید که دیوار حرم همچون درآید قرن ها باید که چون بنت اسدها مادر آید چشمه چشمه اشگ شوق ازچشمۀ زمزم برآید بانگ خیر مقدم کعبه به عرش داورآید بهر استقبال، اوّل در جهان پیغمبـر آید تا به عالم یک امیرالمؤمنین دیگــر آید اوست پـیر آفـریـنـش اوست میـر آفـرینش اوست شمشیر الهـی اوست شیــر آفرینش کیستم من یک مسلمـانم مسلمان غدیرم غــرق در بـحر عـنایـات خداوند قدیرم پیشتر از بودنم عشق علی کرده اسیرم مهر مولا دستیارم لطف مولا دستگیرم جز امیرالمؤمنین نبوددراین عالم امیرم خــاک پـای اهلبیتم کس مپندارد حقیرم «میثم» این خاندان استم چه بیم از دار دارم با امیــرالمـؤمنین فــردای محـشر کار دارم
: امتیاز
|
![]() |
![]() |
![]() مدح حضرت علی علیه السلام ( عید غدیر)
من اســم را بــدون تو انـشـا نـمـی کـنم ذکـری به غـیـر نام تـو مـولا نـمی کنم ذکر خـدای عـزو جل ذکر حـیـدراست این یـاد را بـدون تـو مـعـنــا نـمـی کنم هرکس که خواند نام رفیعت مجاب شد پـس بـی اجـابـت تـو تـمـنـّا نـمـی کـنـم وقـتی نظر به وسعت ارض و سما کنم ایـجـاد را بــدون تــو پـیــدا نـمـی کـنـم با هـر نـفـس مُـمِـدّ حـیـاتـم تویی عـلی بی یا عــلــی تـنـفـس بی جـا نـمـی کنم انـگــار کـه ز قـبـل تـولــد تـو با مـنـی بی تـو عــلــی تـلـفــظ بـابــا نـمـی کـنم با تو بیـایم و نــروم بی تـو از جـهــان من بی علی ممات وَ مـحـیــا نـمـی کنم دل را «فَـمَن یَمُت یَرَنی» زنـده می کند ما را تب عـلــی ارنــی زنـده مـی کـند ما امـتـحـان شده به تـولای حـیــدریــم دل می دهـد گـواه که از نـسل کـوثـریم وقتی امـیـر بر روی دست پیمبر است ما خاک زیـر پـای عـلــی و پـیـمـبریم درد آشـنای حـیـدر کـرار، جان ماست در یــاریِ رســول، عـلــیِّ مـکــرریم هرگز به ترک دین عـلی تن نمی دهـیم ما،ای غدیر خم، ز ازل شیعه پروریم بیعـت کـنـیـم با عـلـی و آل مـصـطـفی ما آب و گل سرشتۀ این عید اکـبـریـم راهی به جـز مسـیـر ولایت نمی رویـم ما دولت کـریمه و انـصـار رهـبــریـم با هر که دشـمنی بکـند حـرب می کنیم با هر که دوسـتی بـکنـد مـا بــرادریـم اسلام آل فـاطـمـه اســلام نـاب مـاست لبـیک بر نــدای ولایت جــواب ماست ما را فـقـط مـعـلــم دین خــدا علی ست زیرا که باب مدرسه مصطفی علی ست دریای عـلم اول و آخـر به نـزد اوست اسرار علی،حدید علی،هل اتی علی ست قرآن، کتابِ مدح علی، ذمِّ دشمن است شایستۀ اطاعت و مدح و ثـنـا علی ست اول کـسـی کـه مــؤمن دیـن خــدا شده مولای ما؛مُهَیمِن ما؛مرتضی علی ست از آدم ابــوالـبـشــر و انــبــیــای بـعــد تا خاتم النبی همه مشکل گشا علی ست فرمود مصطفی به هر آن کس که رهـبرم فـرمـانروای مـقـتـدر و مقـتدا علی ست فرمان او مطاع چو فرمان خالق است بعد از نبی برای هـمـه پیشوا علی ست احمد چوخواست حکم خدا را کند جلی بی شک زعمق هستی خود گفت یاعلی وقتی فـرشـتـگــان خـدا سجده می کـنند بر آدم است؟ یا به کجا سجده می کنند؟ در صُلب آدم است علی نـور کردگـار یعنی به نور شیـر خـدا سجده می کـنند از انـبـیـا گـرفـتـه به وقت نـماز عـشق تا اولـیــا به سَرور ما سجـده می کـنـند لیل و نهار چون به علی دایر است و بس ارض و سما به آل عبا سجده می کـنند هستی تمام، سلطنت مرتضی علی ست عالم بر او ز شاه و گدا سجده می کـنند وقتی فـرشـتـگـان مـقـرّب دعــا کـنـنـد بر ذات او به وقت دعا سجده می کـنند آن بنده ای که مخلص پـروردگـار شد مـولای مـا عـلــی پــدر روزگــار شد رفتم طواف بیت و نـدیـدم به جز علی از گـلـشـن مَطاف نچـیـدم به جز علی هر چه صدا زدم:که مرا می شود مجیب؟ از کـعـبــه پاسخی نشـنیدم به جز علی گرچه صدای شُرشُر زمـزم به گوش بود حقّا که بــاده ای نچـشـیدم به جز عـلـی سعی و صفا و مـروه مرا در تلاش برد از این تلاش دل؛نرسیدم به جز عـلـی تقصیر عشق کردم و خوردم گره به زلف از قید هر چه زلف بریدم به جز علی وقتی دلــم به رکـن یـمـانـی نـماز کرد وجه خدای کـعـبـه ندیـدم به جز عـلـی مقصود ما نه کعـبه و بتخانه و کِنِشـت راه بهـشت برنـگـزیـدم به جـز عـلــی قــرآن و عــتـرتـنــد گــواه کــلام مــن من مست مرتـضـایــم و مـولا امام من آن کـس که از امــام تَـمَــرُّد نـمی کـنـد خود را بَـری ز بــار تـعـهــد نـمی کند آن سالخـورده ای که عـلـی را رها کند یــاد از عـلــی ز بـدو تـولـد نـمی کـنـد آن کس که قصد یاری رهبر به دل نداشت تـمکـین از او ز روی تَـعَـمُّـد نـمی کند گه با عـلـی ست گه سـرِ خوان معاویـه بـیـهـــوده ادعـای تَــجَــدُّد نـمـی کــنــد هر کس کنار سفرۀ بیـگـانـگان نشست دیـگــر به امــر یــار تَـعَـبُّــد نـمی کـند یا نطـفه اش خراب وَ یا لقـمه اش حـرام ورنـه حــلال زاده تَـــمَــرُّد نـمـی کـنـد آن کس که شاکر است به خان نعـیم دوست در خــارج از حــریـم تَــرَدُّد نـمی کـند با دین ستیزِ پستِ نمکـدان شکن بگــو حـقِّ نـمـــک ادا نـکـنــد پـیــرُوِ عــدو تا تیغ ذوالفـقار به دستان حـیــدر است شیعه مجاب و پیرو صبر پیـمبر است روزی که تیغ رسته شود ازغلاف صبر خط نفاق و کینه ازاین تیغ،بی سر است حزب خدا که حزب علی،حزب فاطمه است آمــاده جـهــاد به فـتــوای رهـبر است شیعه کُشی به دست مسلمان مباح شد! این هم برای شیعه معـمای دیگر است کاخ ستم به تـیـغ عـدالت شود خــراب این امـر در کـتــاب الـهـی مقـدر است صمصام منتقم چو زند پرده را کـنــار شـیـعـه کـنـار مـهـدی آل پـیـمبر است ما انـتـقـام فــاطـمـه را جـسـتـجو کنیم اسلام، قرن هاست عزادار کـوثر است خم غدیر صحنۀ هم عهدی است و بس اصل غدیر بیعت با مهدی است و بس
: امتیاز
|
![]() |
![]() |
![]() عید سعید غدیر خم ( مدح علی علیه السلام )
مولا برای ازتو سرودن غزل کم است تلميح و استعـاره، مجاز و بدل کم است قــرآن ناب لايق وصف مــقـام توست شعر و حديث و قصه و ضرب المثل کم است آن لحظه که حلاوت نام تو بر لب است شيريني شکر که چه گويم، عسل کم است بايد بـرای مــدح تو از صبح بدر گفت هيجای نـهروان و شکـوه جمل کم است اي دست اقـتدار خدا، فـــارس العـرب اصلا براي شأن تو تعبير «يل» کم است هر قدر هم که دم بزنم اي اميـر عشق از شوکت و جلالت تو، ما حَصَل کم است شهره شده ميان عرب تک سواری ات آوازه هــاي صــاعـقـــۀ ذوالفـقـاری ات اي آفـتـاب عــلـم و يـقـيـن يا ابـوتـراب هـمــواره در مـدار تـو دين يا ابوتـراب صبح نگـات شمس ضحي يا ابالحــسن تــار عــبات حبــل مــتـيـن يا ابوتراب از ابتداي خلقت خود کسب فيـض کرد در محـضـر تو روح الامين يا ابوتراب مـــولاي من ولايـت تــــو از ازل شده با روح و جان شيعه عـجـين يا ابوتراب الطاف بی کران تو اي قـبــله گـاه جـود مي بـارد از يــسار و يـمـين يا ابوتراب در رستـخـيز صبح قــيــامت بـرای مـا عشق تو است حصن حصين يا ابوتراب با عطرو بوي هر نفست درمشام شهر جــاري شده ست خـلد برين يا ابوتـراب چشمان روشن تو بهشت پـيـمـبـر است اصلاً سرشت تو ز سرشت پيمبر است تـفـسـيــر کن براي همه محکــمـات را اســرار نـاب آيـۀ صـبـر و صــلات را مصداق بي بديل «أولي الامر» روشن است مــعــلــوم کرده اي يـؤتــون الـزکات را مولاي من تــمـــام صفاتت الهي است آئــيـــنــه اي تـــلألـــؤ انـــــوار ذات را شــرط حيات طيـبـه نـور ولايت است از ما مگيرحضرت عشق اين حيات را با نـعـمــت ولايـتت آقــــا خـــود خــدا بي شک گشوده بر همه باب النجات را يک لحـظه در ولايت تو شـک نمي کند هــر کــس شـنـيده زمــزمۀ کــائنات را تو آمــدي کـمـي به زميـن آسمان دهـي تا که تــجــلـيـات خـدا را نـشــان دهـي تـسبـيح انـبـياء معـظم عــلـی عـلـی ست نـقش لب پيمبر خاتــم عــلـی عـلـی ست رمز نجات حضرت مــوسي مـيان نيل فـريــاد اسـتـغـاثـۀ آدم عــلـی عـلـی ست هر گوشه را که می نگـرم ذکر خير توست آقـاي من عــبادت عالم عـلـی عـلـی ست رمــز تــقــرب هـمـهي اهــل کـائـنـات آواي هر فرشته دمادم عــلـی عـلـی ست لـبيک کعـبه و حـجـر و مسجـد الحـرام زيبا ترين تـرنم زمزم عــلـی عـلـی ست وقتی عـلی تـجـلي اسماء اعـظـم است بي شک تجليات خدا هم عـلی عـلی ست تو آمــدي و عـزت تــوحـيد پـا گرفت نـور خـدا زمين و زمان را فـرا گرفت مـسـتـيم از زلالي جــام غــديـــر خـــم هسـتــيــم شيــعـيــان امــام غــديــر خـم مولا شدن فقط و فقط شأن حـيـدر است اين است لحظه لحـظه، تمام غـديــر خم بر مسـلمـيـن تــمــام شده نـعـمت خـــدا در خطه اي شريف به نـام غــديــر خم آري نــظـام نــاب ولايـت بـــنـــا شــده آري بـنــا شــده ست نظام غــديــر خــم مـعـنـا شـده ولايت عـام و ولـی خـاص در واژه واژه خـطبـۀ تــام غــديــر خـم راه عــلـي ست راه ولـي فــقــيــه مـان اين است ســرّ نــاب پـيــام غــديــر خـم اي نــائب امام زمان! جــان فـــداي تو آقـــا طنين فکـنـده در عــالم صداي تو: پوياترين طريق حـقـيقت بصيرت است گــويــاتــرين پيام ولايت بصيرت است ای تـشـنـگـان فيـض حـقـيـقي آفـتــاب! تنها صراط صبح سعادت بصيرت است جـويـنـدۀ حـکـومـت مــولاي مـتـقـيـن! شـرط حلول روح عدالت بصيرت است اينجاست سرّ معجـزۀ خـون هر شـهـيد شـيــوايـي شکوه شهادت بصيرت است در اين غروب غيبت خورشيد، ضامنِ پــيـروزي حـقـيـقـي امت بصيرت است در فـتـنه خيـزِ عصر حـوادث، طليـعـۀ صبح ظهور حضرت حجت بصيرت است دلهای ماست گــوشۀ محراب جـمکران «عجل علي ظهورک يا صاحب الزمان»
: امتیاز
|
![]() |
![]() |
![]() عید سعید غدیر خم ( مدح علی علیه السلام )
دلــهــا اگر که بــال بـــرای تو میزنند هر شب سری به سمت سرای تو میزنند جـبــریـل می شـونـد تــمــام کـبــوتـران وقتی که بال و پر به هوای تو میزنند از وصلههای کهـنه نـعـلـین خـــاکی ات پیداست سر به سوی خدای تو میزنند هرشب فرشتهها که به معراج میروند دسـتـی به ریشههای عـبـای تو میزنند بـیـنـند اگر خـیــال تو را بت تــراش هـا تا روز حـشر تـیـشــه برای تو میزنند بر سیـنـهام نـوشـتـه خــدا والـی الـولـی یا مظهـر العجایـب و یا مـرتضی عـلی وقـتش رسیده تا که زمین امتحان دهــد وقتش رسیده تا که زمان را تکـان دهد فصل ظهـور نفـس رسالت رسیده است میخواهـد ازخدای به گامش توان دهد باید سه روز صبـر کـند در غدیــر خـم تا که به روی مـنـبری از دل اذان دهد میخواست حق که آینهای در برابر ... آئـیــنــه تــمـام نـمـایــش مـکــان دهــد میخواست حق که عین نبی را عیان کند میخواست حق که دست خودش را نشان دهد شــوری میان عــرصۀ محـشر بلند شد دست عـلی به دست پـیـمـبر بـلـنــد شـد وقتی غضب کند همه زیر و زِبر شوند جنــگاوران معــرکـهها در به در شوند وقتی غضب کند همه در خاک میروند گیرم که صد سپاه بر او حمله ور شوند چشمش اگر به پهـنه میــدان نـظـر کـند گردن کـشــان دهــر همه بی سپر شوند از ضرب ذوالفـقـار، خـدا فـخر میکند ســرهــای بـی شـمــارِ جدا بیشتر شوند این مــرد تـکـیـه گاه نبـرد پـیـمـبر است این شیر، شیر حضرت حق است حیدر است سر میدهـیم و از درتان پـر نمیزنـیم موجـیم و سر به سـاحل دیگر نمیزنیم وقتی که حرف ؛حرف ولایت مداری است مــا دم ز غـیــر، تا دم آخــر نـمیزنـیم وقتی که امر نائبتان فرضِ جان ماست سنگ کـسـی به سـیـنـه بــاور نمیزنیم فصل بصیرت است به جز با لـوای او حـتـی قـدم بـه صحنـه محـشر نمیزنیم ما را فـقـط به پــای ولایت نــوشتهانـد مــا سیــنـه پای بــیـرق دیگـر نمیزنیم بـا ذوالـفـقار و نـام عـلی پـا گرفـتهایـم ما درس خود ز مکتب زهـرا گرفـتهایم عـطری بــده که غـنـچـه نیـلـوفـرم کنی تا در حـضور خویش شبی پرپرم کنی اصلاً مرا نگاه تو در صبح روز عـهد پـروانــه آفـــریـد که خـاکـسـتـرم کـنی دُرّ نجف دلم شده شاید به دست خویش روزی مرا بـگـیـری و انگـشـترم کنی من را جلا بده که تو را جلوه گر شوم بهـتـر هـمــان که آیـنــه دیـگــرم کـنی نان جوئی به دست تو دیدم چه می شود هــم سـفـرۀ غـلام خـودت قـنـبـرم کنی همراه ظرف خالی شیر آمدم که بـــاز دستی کشی به روی سرم سرورم کنی آقــا نظر به چــشــم تــر مــادرم نـمــا بـوی مــحــرم آمـده عـــاشـق تـرم نـمـا
: امتیاز
|
![]() |
![]() |
![]() عید سعید غدیر خم ( مدح علی علیه السلام )
آئـیـنـه از نـگـاه تـو مبـهـوت می شـود حیرت، شـهید تیـغ دو ابروت می شود محراب چشم تو همه را سربه راه کرد شد سر به راه، هر که به چشمت نگاه کرد در سایه ات هر آنکه نشست آفتاب شد حــاتــم گـدای تو شـد عـالیـجـنـاب شـد دنـیـا به زیر سایـۀ دستـت پـنـاه بـــرد هر کس که ماند زیر همین بارگاه، بُرد دست کسی به پــای مــقامت نمی رسد سیـمـرغ هم به قـاف قیـامت نمی رسد هرجا حدیـث حسن تو تکرار می شود دل بـیـشتر اسـیـر تـــو دلــدار می شود روزی هــزار مرتـبه شکـر خـدا کـند هر کس به درد عشق گـرفتار می شود حجی به سر نیامده حجی شروع شـد پیش از غـروب، تازه زمان طلوع شد گرد عـلی به امـــر نبی جمع می شدند پروانـه وار مُـحـرم این شـمع می شدند دست نبی و دست علی تا که پا گرفت یک خطبه روی دست همه خطبه ها گرفت فـریـاد زد که می رسد آیا صــدای من یا گــوش می دهیــد به امـر خـدای من پوشـیده نیست معـنی اکـمـلـت دینـکـم حُبّ علی ست مـعـنی اکـمـلـت دیـنـکـم مردم به آن خـدا که مرا آفــریده است دنـیـا به خود شبـیه علی را ندیده است ایـن مرد بوده یـار من وبی کـسی من هـمراه و همنشین و هـمیشه وصی من آرامش من و دل آشـفـتـه ی من اسـت هر گـفـتۀ عـلی به خـدا گـفتۀ من است هردل که داشت مهرعلی را فقـیر نیست غیر از علی کسی به دو عالم امیر نیست من ضامنم کـسی کـه به او اقـتـدا کنـد زهـرا بـراش بین نــمـازش دعـا کـنـد
: امتیاز
|