![](images/menu/doubt_but.png)
-
مناسبتها، وقایع و اعمال ماه محرم
-
مناسبتها، وقایع و اعمال ماه صفر
-
مناسبتها، وقایع و اعمال ماه ربیع الأول
-
مناسبتها، وقایع و اعمال ماه ربیع الثانی
-
مناسبتها، وقایع و اعمال ماه جمادی الأول
-
مناسبتها، وقایع و اعمال ماه جمادی الثانی
-
مناسبتها، وقایع و اعمال ماه رجب
-
سایت قرآنی تنـــــزیل
-
سایت مقام معظم رهبری
-
سایت آیت الله مکارم شیرازی
-
سایت آیت الله نوری همدانی
-
سایت آیت الله فاضل لنکرانی
-
سایت آیت الله سیستانی
![](images/menu/software_but.png)
![]() مدح و ولادت امام سجاد علیه السلام
نذر تو کردم دلم را، مولای من! بار دیگر از کوچه باغ دل من، ای روح آیینه بگذر امروز، روز بهشت است، عطر تو میبارد از عرش از عطر ناب حضورت، شد آفرینش معطر هستی ز نورت جوان شد، خورشید در آسمان شد شد فجر صادق شکوفا، شب شد ز نور تو پرپر رفت از جهان بوی پاییز، آمد بهاری دل انگیز در ذهن خاک سترون، شد باغ مینو مصور ما را اجابت کن ای عشق، ای قبله گاه ملایک! ما را اجابت کن ای عشق، سجاد، نور مطهر تبریک یاران سحر شد، خورشید دین جلوه گر شد نور خدا منتشر شد، در این جهان بار دیگر
: امتیاز
|
![]() |
![]() |
![]() مدح و مناجات با زین العابدین امام سجاد علیهالسلام
کعبه شد سر زلفت دل به سجده افتاده لحظهای کنارم باش در فضای سجاده در سحر دو چشمانت باب اشک بگشاده غـربتی غـریبانه نیمه شب تو را داده در مسیـر بی دردی ظلمـتی فـرا گـیرم از نـمِ سـرشـک تـو آمـدم بـقــا گـیـرم نخل دلکش طوبی از غمت ثمر دارد بـا اصـالـت نـامـت آه مـا ثــمــر دارد هر که شد مناجاتی بهره از سحر دارد بی گـمـان نگـاه تو بر دلش نظـر دارد صاحـب دل مـایـی خـالـق دعـایـی تو منشاء گـل مـایـی سـیّـد الـبـکـائـی تـو آزادی تو مـمـزوج با غـم و بـلا باشد دل را که حریم توست بیگانه چرا باشد؟ شاهد مناجاتت چون ارض و سما باشد باید که دعـای تو مـقـبـول خـدا بـاشـد بر بنـدگیات تا حـشر حـیّ ازلی نازد چون شیعه، خدایش هم بر آل علی نازد تو اسـوۀ تـقـوا نه سر منـشاء تـقـوایی در سجـده ثـنـاگـوی شـه زادۀ لـیـلایـی با دست علی مامت شد شیعۀ زهرایی شد مفتخر ایران از همشهـریِ والایی روح توبه هستی تو نفـس آیۀ تطهـیـر هر رکن نمازت را گفته هر ملک تکبیر ای قـرین لبـهـایت گـوهـر دعـا سجـاد لحظه لحظۀ عمرت خلق هل اتی سجاد بـستـر وفـا سجـاد مـعـدن سخـا سجـاد روح لافـتـی سجـاد یا حـبـیـبـنا سجـاد خود فناء و محبوبِ ربّ متّقین هـستی در ثنای تو این بس زین العابدین هستی در خلقت ما نامت مقصود و دلیل آمد هویِ سحرت ما را عمری است کفیل آمد بر نم نـم اشک تو یعـقـوب دخـیل آمد تا از تو بهـا گـیرد با نـدبه خـلـیـل آمد اولـیـا گـرفـتـارت مـشـتری بــازارت از حق همه میجویند یک فرصت دیدارت از خطبۀ غرّایت هر تبکده ویران شد با فیض دعای تو هر دلشده سلمان شد الشام مگو دیگر دل زار و پریشان شد تو دیدهای آن مه را کز نیزه نمایان شد ای نهضت عـاشـورا مدیـون کـلام تو باشد دل زیـنب هـم مـرهـون مـرام تو آسمان و شبهایش با غمت هماهنگ است در صحیفه نجوایت لهجهای خوشاهنگ است در رثای درد تو صد صحیفه خونرنگ است میل کربلا دارم سینهام چو دلتنگ است عمری است که مجنون لیلای بقیعم من شادم که پرستـوی شیـدای بقـیـعـم من کاروان آل الله سوی کـوفه مهمان بود سجدههای خون بود و یک گلوی عطشان بود پـیکـری بدون سر در تب بیـابـان بود جای بوسه پیدا کن بر تنی که عریان بود تازیانه با جـسم خـسته در تـلاقـی بود خواهری کبودین در جستجوی ساقی بود نینوای پُر دردی دیدهای تو هر غم را ناقه ناقه میجـویـد خـواهـر محـرم را شانه زن که میباشد گیسوان درهم را نـالـۀ تـو آتـش زد گــریـۀ مـحــرم را صدق نوکری امشب از کرم عطایم کن سیّـدی تـو راهـیِ حـجّ کــربـلایـم کـن
: امتیاز
|
![]() |
![]() |
![]() مدح و ولادت امام سجاد علیه السلام
ای شـکـوه فـرازهـای دعـا نغمۀ عـرشی و صدای دعا دست من را بگیر از عَرشَت بنـده بنـواز، ای خـدای دعا بـنـدهای را کـه دور افـتـاده بـنـمـا امـشـب آشـنـای دعـا من دخـیـل دعـای تـو هـستـم بــنــدۀ ربّــنــای تـو هـسـتــم دلی امشب به خاک پات افتاد شـشـمـین دلـبر خـدا سـجاد یـا عـلـیِّ بـن سـیـد الـشـهـدا شد زِ ذکرت دلم حسین آباد مینـویسم اسیـر یـعـنی من کـه شــدم بـا تـعـلّـقـت آزاد نـوکـر خـانه زاد نام من است عـبدِ زین العـباد نـام من است بـارش رحـمـت خـدایـی تو دلـخـوشـی دل گــدایــی تـو سینۀ تو اگرچه پُر درد است به جـراحـات دل دوایـی تو در اسارت اگر که باشی، باز به کـرم کـردن آشـنـایی تـو گنج العرش است زیر پاهایت رحـمـت واسعـه است بابـایت ما به دستـان تو مسلـمـانـیم از تـبـار شـما و سـلـمـانـیـم شهـربانـوی ماست مادر تو ما تو را خویشِ خویش میدانیم بس که ما عاشق علی هستیم مـیـزبـان شـه خــراسـانـیــم نه فقط قلب ما سرای شماست کـلِّ ایـران ما بـرای شمـاست شب میلادت ای سلالۀ نور مست ذکر علی شدیم، چه جور نورت ای آفتاب مشرقِ مِی از دلِ خستهام چو کرد عبور یـادم آمد فـروغِ رویِ تو و آن تجلّی و آن زمان حضور گـفـتـم این مـاه عـالـم ذَر بود که ازل از رخـش منـوَّر بود گـفـتـم این مـاه آمـده تـا مـا برسیم از مسیـر او به خـدا آمــده دومـیـن عـلـی مـن و عـــلــی خــانــوادۀ زهـــرا سفرۀ شیعگی چه با نمک است با عـلـی های سـیـدالـشُّـهـدا پسرانش هـمـه عـلـی هـستـند اســدُالله مــنـجـلـی هــسـتـنــد علی اکبرش چه غوغاییست چه قَدَر هیبتش تماشائـیست از علی اصغرش چه گویم، چون او خودش وقت رزم، زهراییست علی اوسطش سپهر دعاست کار وی چون خداش یکتاییست حضرت زین العابدین است او با غمی جانگداز عجین است او او سـتـم دیــده و بــلا دیــده کـوفه و شام و کـربـلا دیده دیده بر نی سر حسین و سپس خـنــدۀ نـیــزه دار را دیــده سر بـازار دور عـمّـۀ خود چـقـدر چـشـم بیحـیـا دیـده دور او حرف ناصواب زدند لـب به پـیـمـانۀ شـراب زدند
: امتیاز
|
![]() |
![]() |
![]() مدح و مناجات با امام سجاد علیه السلام
مائـیم مست جـام تو یا زین العابدین خـانـه خـراب نام تو یا زین العابدین هستـیـم مـرغ بام تو یا زین العابدین مست علی الدوام تو یا زین العابدین پس میدهـم سـلام تو یا زین العـابدین دردم همینکه با تو دوا میشود بس است ذکرم همینکه نام شما میشود بس است لطف تو دستگیر گدا میشود بس است وقتی که مستجاب دعا میشود بس است با رحـمـت مـدام تو یا زیـن الـعـابـدین با خاک تیره جز تو چه کس کرد زرگری؟ آب دهان کیست چـنین کـیـمیا گری آوردهام بــرات اگـــر دیـــدۀ تـــری فهمیدهام شکسته دلی خوب میخری به به؛ به این مـرام تو یا زین العـابدین نزدیک شمس مثل عـطارد شدیم ما سنگـیـم و از دعـات زُمـرد شدیم ما کردی نگـاه و مـرد تهـجّـد شـدیم ما فطرس که نه کنار تو هُدهُد شدیم ما بـا اشـتـیـاق دام تـو یا زیـن الـعـابـدین مهر غلامی پدرت بر جـبین ماست حُبُّ الحسین روز قیامت نگین ماست شه بانوی مجلـل شورآفـرین ماست نامش شرافـت همۀ سرزمین ماست ایـران فـدای مام تو یا زیـن الـعـابـدین نخل بهشت از رطبت بوسه میگرفت جبریل از نماز شبت بوسه میگرفت سجاده نیز از لقـبت بوسه میگرفت آنقدر حسین از دولبت بوسه میگرفت جـانـم به این مـقـام تو یا زین العـابدین نزدیک ذات، جای سجودت مشخص است بالای ساق عرش عمودت مشخص است یکپارچه علیست وجودت، مشخص است زهرا در این قیام و قعودت مشخص است حـق کرده احـتـرام تو یا زین العابدین ذکر عروجِ حلقۀ رندان صحـیفهات شد روشنایی شب ایـمان صحیفهات نهج البلاغه ایست فروزان صحیفهات شد خط به خط برادر قرآن صحیفهات دارد شکـر کـلام تو یا زیـن الـعـابـدین کیسه به دوش شب به شب مهربان شهر آه ای یتیم دوست خرما و نان شهر آقـای دوسـتـان خـدا ای امـان شهـر ابری شده است بار دگر آسمان شهر بـا سـجـدۀ غـلام تو یا زیـن الـعـابـدین مشتاق بوسه بر رخ ماه تو زینب است ازاین به بعد پشت و پناه تو زینب است یک اربعین تکیه گاه تو زینب است وقتی علم به دوش سپاه تو زینب است شد اسـتـوار گـام تـو یا زیـن العـابـدین کشتی عشق را تو به ساحل رساندهای با دستهای بسته اگر خطبه خواندهای ابن زیـاد را سر جـایـش نـشـانـدهای کاخ یزید را تو به خاری کشاندهای احسنت بر قـیـام تو یا زیـن الـعـابـدین آویـز دست مـادر من نـذر مـرقـدت دو گـوشوار دخـتر من نذر مرقدت فرشی که هست در بر من نذر مرقدت چیزی نـداشتم سر من نذر مرقـدت قـبـر بـدون بـام تـو یـا زیـن الـعـابـدین شاید دوباره صحن و سرایی درست شد بین مـدیـنه نـیـز بـنـایـی درست شد یک گـنـبد امام رضـایی درست شد آخر ضریح های طلایی درست شد آنجـا به احـتـرام تو یا زیـن الـعـابـدین با مـا ز دردهـای شب قـافـلـه بـگـو از زخـم گـردن و اثـر سلـسـله بگو از خـار و پـا و سوخـتن و آبله بگو از طرز خـندههای بـد حـرمـله بگو دور و بر خـیـام تو یا زیـن الـعـابـدین با تو حدیث کرب وبلا ترجمه شد و دانـه به دانـۀ شـهـدا تـرجـمـه شد و با یک حصیر مرثیهها ترجمه شد و جـسـم مُـرمّـل بـدمـا تـرجـمـه شد و با اشک صبح و شام تو یا زین العابدین
: امتیاز
|
![]() |
![]() |
![]() مدح و مناجات با امام سجاد علیه السلام
در سجدههای خویش اگر چشم تر کنی سجـادههای هـستی را شعـله ور کنی بیشک ستون هفت فلک میشود اگر دستی از آستـیـن نـیـایش به در کـنی داود، طفـل مکـتب آوای سبز توست تا در صدای مرثیه خوانش اثـر کنی آنقدر خطبه خطبه، دعا در دعا شوی آنقدر خون بباری و قرآن به سر کنی تا خشت خشتِ ظلم و ستم را هر آینه در کاخهای معـرکه زیر و زبر کنی سجاده را که پیـرهـن عـصمتـت شده پرچم برای قصۀ این خیر و شر کنی یعنی به رغـم نـعـرۀ مـسـتـانـۀ سـتـم گوش زمانه را ز" مناجات " کر کنی باید که روزگار بترسد ز کفر خویش او را از آه نیـمه شبت بر حـذر کـنی ای وای بر زمـانۀ " لبـیک ناشناس" "سجاد" اگر تو باشی و نفرین اگر کنی
: امتیاز
|
![]() |
![]() |
![]() مدح و مرثیۀ امام سجاد علیه السلام
آیههای نور حک گردیده بر پیـشانـیش مِهر و مَه ماتـنـد در آئـیـنۀ حـیـرانـیـش رو به سوی قبله میافتاد چون سجادهای آنکه محراب دعا زد بوسه بر پیشانیش از شرار عشق و شیدائی ز بس آتش گرفت اشک، گل انداخت بر رخسارۀ قـرآنیش میتراوید از وجودش عطر اخلاص و یقین سیـد سـجـاد شـد از سـجـدۀ طـولانـیـش صف به صف در آسمان قدوسیان صف میزدند بسکه دیدن داشت اشک و حالت روحانیش در منای عشق و ایثار و وفا روز ازل با ذبـیـح خویش ابراهـیم شد قـربانـیـش مصحف او را زبور آل یاسین خواندهاند عارفان را فیض بخشد مصحف عرفانیش مصف پاکش شقایق پوش شد زانفاس او جلوه کرده در همین گلزار گل افشانیش شاهد عشق و شهیـد زنـدۀ کـربـبـلاست شاهدانِ غرقِ در خون و شهید ارزانیش روز عـاشـورا کـنـار قـتـلـگـاه لالــههـا موج زد تصویر غم در دیدۀ طوفـانیش گرچه در ظاهر عدو بر گردنش زنجیر بست بود دشمن همچو نفس سرکشی زندانیش در غروب غم فزای کوفه و در شام غم شعله زد بر خرمن بیداد خطبه خوانیش غنچههای عشق پژمردند از غم تا نسیم گفت روزی داستان عشق و سرگردانیش از هوای ابری چـشمش دل عالم گرفت مزرع دین سبـز شد از دیـدۀ بارانـیـش عمر او با یاد روز سخت عاشورا گذشت جاودان شد کـربلا از گـریۀ طولانـیـش آشـکـارا شد گـهِ غـسـل تن رنـجـور او بر فقـیران نان و خرما بُردن پنهانـیـش از نسیم آستانـش میوزد عطـر بهـشت فخر دارد جبرئیل از منصب دربـانیش بهر کسب نور میتابد بر او خورشید و ماه حاجت نـوری ندارد مـدفـن نـورانـیـش میزبانی میکند از زائرانش روز و شب کاش ای دل یک شبی بودیم در مهمانیش کوثر توفیق در دست «وفائی» داده است آن که دارد آیـههای نـور بر پـیـشانـیش
: امتیاز
|
![]() |
![]() |
![]() مدح و مرثیۀ امام سجاد علیه السلام
ای دعا گشتـه دعـا با نفـس روح فزایت وی اجابت زده هنگام دعا بوسه به پایت چشم ارباب کرم از همه سو باز به دستت دست ارباب دعـا بستـه به دامان ولایت عاشق خُلق نکویت همه جا دوست و دشمن دشمن و دوست کند از دل و جان مدح و ثنایت کثرت خلـق الهـی همـه از یُمن وجودت وسعت مُلک خداوند بود صحن و سرایت مصحف تو که زبور و صُحف آل رسول است وحی مُنزَل بُوَد ای روح مناجات، دعایت تـو گـل سر سبـد گـلشـن کـشتـی نجـاتی رخ گل انداخته از بوسۀ مصباح هدایت گـره از کـار فـرو بستـۀ عالم تو گشایی گر چه بسته است به زنجیر، ید عقدهگشایت ملک و جن و بشر، ارض و سما گوش، سراپا تا دل شب شنوند از لب جانبخش، صدایت حـلقـۀ سلسلهها یکسـره در حلقۀ ذکـرت به فلک میرسد از حلقـۀ زنجیـر، ثنایت گل لبخند تو بر سنگ لب بام، عجیب است با وجودی که کند سنگ عدو گریه برایت تو پیـامآور خــون گـلـوی خـون خـدایی بوده در کربوبلا مقتل خون غار حرایت هیجـده داغ بـه دل داشتی و باز شکـفتی ای زده صبر و رضا خنده به لبخند رضایت جای تو همچو خداوند بود در دل مؤمن ظاهراً دید عدو گوشۀ ویران شده جایت میدمـد از نفـس روحفـزا بـوی حسینت میزند موج ز فریاد درون خون خدایت نسلهـا یکسره چشماند به دیـدار جمالت نسلها یکـسره گوشاند به آوای رسایت سعـی تـو بـوده ره قـرب الـی الله تعـالی کربلا مروه شـده، شـام بلا بـود صفایت به پدر حکم شهادت به تو فرمان اسارت با حـسینبنعلـی بـود یکـی جـام بـلایت با وجودی که دو بازوی تو در سلسله بسته بود از چار طرف دیدۀ سائل به عطایت بسته درهای جهان بر تو و پشتِ درِ بسته ملک و جن و بشـر، یکسره هستند گدایت این عجب نیست که چون پای به محرابگذاری ذات مـعـبـود دهــد سیــد عـبــاد، نـدایت نه عجب گر ملک العرش کند سرمۀ چشمش آن غباری که ز صحرا بنشیند به ردایت «میثم» و سایۀ لطف تو و فـردای قیامت ای پنـاه همـه در روز جزا ظـل هُمایت
: امتیاز
|
![]() |
![]() |
![]() مدح و ولادت امام سجاد علیه السلام
ای که خورشید جمالت پرتو افشانی کند عـالمی را جـلوهات زیبا و نـورانی کند تو همان خورشید تقوائی که عرش و فرش را از فروغ و جلوۀ تو حق چراغـانی کند جای دارد رهگذارت را ز گلهای بهشت جبـرئیل از عـالـم بالا گـل افـشانی کـند ای بهشتی رو عجب نبود اگر رضوان خُلد از جنان گرد سرت اسپـند گـردانی کند میزند لبخند بر رویت حـسین بن عـلی تا تـمـاشـا در رخت آیـات قـرآنـی کـنـد امشب از یمن قـدوم با شکوه تو حـسین هرکجا سائل بود دعوت به مهمانی کند زیـنت عُـبّادی و شایـسـته بـاشد تا خـدا نام زین العـابدین را بر تو ارزانـی کند شب همه شب بردعا و نغمهات مرغ سحر گوش جان را میسپارد تا غزلخوانی کند سر زند ازچشم تو تا عرش یک رنگین کمان هر زمانی دیدهات را اشک بارانی کند هیچ کس را با چنین تقـوا ندیدم غیر تو سجدههای خویش را اینقدر طولانی کند ای شهید زنده جز تو کیست بعد از کربلا تا از این گلشن به اشک خود نگهبانی کند شمع جـمع محـفـلِ امـروز مائی و ز ما غیر تو فردا چه کس رفع پریشانی کند کوثر توفـیـق میخـواهد ز درگـاه خـدا تا «وفائی» در مـدیح تو ثـنا خوانی کند
: امتیاز
|
![]() |
![]() |
![]() مدح و ولادت امام سجاد علیه السلام
وقـتی که فـروغ ازلی دیـدن داشت انـوار خـداونـد جـلـی دیـدن داشـت بـا دیـدن فـرزنـد عـزیـزش سـجّـاد لبخـند حسین بن عـلـی دیـدن داشت ************* شادی و طرب به دست غم بند زده است دل را به سرور و عشق پیوند زده است دیدند زمین و آسمان نـورانی است گفـتند مگر حسین لبخـنـد زده است ************* مـحـبـوب حـریـم حـق تـعـالـی آمـد تـفــسـیـر گـر نـــور و تـجّــلا آمــد درفصل شکفتنش سروشی میگفت سـجـاده نـشـیـن عــرش اعـلا آمــد
: امتیاز
|
![]() |
![]() |
![]() مدح و ولادت امام سجاد علیهالسلام
تا دل غم زده از هجر به فریاد آمد نوری از سینۀ جانسوز به امداد آمد عشق مشغول ثناخوانی اربابش بود خــبـر از آمـدن سـیـّـد الاوتــاد آمـد چه مبارک سحری بود و چه فرخنده شبی آن شب ناب که با مـژدۀ میـلاد آمد طلب مغفرت از کوی خدا میکردم بخـشـش دست کـریـمانۀ سجـاد آمد به تماشای حرم باغ بهشت آمده بود که از آن باغ جنان شاخۀ شمشاد آمد گرد او حور و ملک شاد به هم میگفتند که در این ماه نبی افضل اعیاد آمد حرم سبط نبی عاطفه باران شده بود گـوئیا فـاطـمـه هم دیـدن نـوزاد آمد خنده از خندۀ اربـاب ندیدم خـوشتر که در آغـوش پـدر زینت عـبّاد آمد تابش نور امامت ز جمالش پیداست به حـسین ابن عـلی افضل اولاد آمد تا در آن لحظه به هم چشم دو رهبر وا شد افــق قــافــلـۀ کــرب و بــلا پـیــدا شـد ای همه عمر و همه روز و شبت عرفانی وی که از بیم خدا سجدۀ تو طولانی تو همان ناطق قرآنی و قرآن صامت هـمه دم بر لب تو زمـزمـۀ قـرآنـی این صحیفه است زبور تو و اخت القرآن خـطبههای تو گـواه سخن طـوفـانی بنده آزاد مکن، ما همه در بند توأیم گول نعمت نخورد بنده رود مهمانی عرب از دودۀ تو فخـر به عالم دارد عجم از تیرۀ تو شد نسبش رحمانی مادر توست پس از فاطمه اُمُّ السُعداء پـدرت یـثـربـی و مـادر تو ایـرانـی شهربانو که به او فاطمه فرمود عروس دومیـن اُمُّ الائمه ست هـمین ایـرانی هر کسی راه به درگاه که پیدا نکند مام پاکـیزۀ تو داشت عجب ایـمانی نـوۀ حــیـدر کـرار که ایـرانـی شـد کشور ما شده از اصل و نسب ربانی کشور ما که به فامیلی تان مفتخر است خاک این خطه به درگاه رضا معتبر است نه فقط سلطنت عشق تو محدود مجاز که دو عالم به تولای تو باشد ممتاز ای تبرّی ز عدوی تو همه شرط عمل وی تـولای تو امضای قـبولیِّ نماز مرغ خوش لهجه ز شیدایی تو میخواند نفـس باد صبا از تو کند عـشوۀ ناز ابر و باد و مه و خورشید به فرمان توأند بارش ابر به دستور تو برگردد باز نه ملک هستی و طاووس نه داری پر و بال لیک هرگاه بخـواهی بنمایی پرواز نه زمان مانع فرمان تو باشد نه مکان گُل ز تصویر درآری چو کنی دست دراز اینهمه نصّ امامت به نهان است و عیان چه نیاز است که تکرار نمایی اعجاز گِـل ما ساخـتـۀ نـور اضافات شماست دل ما منبع سرشـار افـاضات شماست آسمان بینـفـس گـرم تو احـیا نشود عرش و کرسی و فلک جز به تو برپا نشود قلم و لوح به دستان تو عادت دارند حکم جبریل ملک جز به تو امضا نشود ای عبادات تو مصداق عبادات علی بیعـبادات تو محراب مصلا نشود سوز دل اشک سحر حال مناجات ز توست سـفـرۀ ذکـر دعـا بیتـو مهـیا نشود اولین روضه، پس از کرب و بلا کار تو بود پرچم روضه که بیاذن تو برپا نشود تا چهل سال فقط کار تو گرییدن بود نهضت سرخ به جز اشک تو ابقا نشود شام از خطبۀ غرای تو شد شام خراب غل و زنجیر که مانع به تولا نشود پیشمرگ تو علی اکبر و عباس توأند بیعـلـمداری تو قـافـله برجـا نشود زینب آمادهٴ فرمانبری حضرت توست دولت مهدی زهرا ثمر نهضت توست
: امتیاز
|
![]() |
![]() |
![]() مدح و ولادت امام سجاد علیه السلام
در رحمت ز عرش تا وا شد پـر پـروازمـان مـحـیّـا شـد رخ یـوسف نـشانـمان دادند دل مجـنـونـمـان زلیـخـا شد صفـحـات صحـیـفـۀ نـوری ورقی خورد و عشق معنا شد نفسی زد کسی و بعد از آن تن دنـیـای مُـرده احـیـا شـد رخ خود را نشان عـالم داد هـمـۀ اعــتـبــار دنـیــا شــد قـلـمـم اسـتـعـاره کــم آورد رخ زیـبـاش تـا هـویـدا شـد به زمین مـاه مشـرقـین آمد عــلــی دوم حــسـیــن آمــد شب اربـابـمان سـحـر دارد به روی دامنـش قـمـر دارد همه از شـوق نو رسیـدۀ او به لـبش خـنـدهای اگر دارد شب رویـاسـت نـخـل امـیّـد پـدر و مــادری ثـمــر دارد دل بابا عجیب پُر شور است و خـدا از دلـش خـبـر دارد به نگاهش عموی بیتـابش نـتـوانـسـت چـشـم بــردارد سـر بـوسـیـدن لـبـان پـسـر پـدرش مـیـل بـیـشـتـر دارد و به کوری چشم بد نظران پــدری بـاز هـم پـسـر دارد به دعایش دخـیل بـسته شده پـری از جبـرئیل بسته شده
: امتیاز
|
![]() |
![]() |
![]() مدح و ولادت امام سجاد علیه السلام
بـاز یـاران عـیـد دیـدار جـمـال یـار شـد بـاز فـصل رؤیـت مـهـر رخ دلـدار شـد باز مُلک کبریا شد غرق در دریای نور بـاز مـیلاد حـسین بن عـلـی تـکـرار شد جان به کف گیرید جانان میرسد از کوه نور دیـده بـگـشـایـید اینک لحـظـۀ دیـدار شد چشم ثارالله روشن شد به رخـسار عـلی دامن شعبان، بهار از این گل رخسار شد بر گل رخسار، لبخندت مبارک یا حسین لیـلۀ میـلاد فـرزنـدت مبــارک یا حسین مرحبا ای مـاه شعـبـان آفـتـاب آوردهای آفـتـاب روی حـق را بینـقـاب آوردهای شهربانو این که در آغوش بگرفتی علیاست؟ یا دوبـاره احـمـد خـتـمـیمـآب آوردهای بوی عطر احمدی بر آسمان سر میکشد بلکه بر گلهای زهرایی گلاب آوردهای بـر حـسینبنعـلی زادی عـلیبنالحسین یا مگر از کعبه امشب بوتراب آوردهای مـادر ایـرانِ اهـلالـبـیـت، مــام نُـه امام ای عروس فاطمه از فاطمه بادت سلام این پسر سر تا قدم جان حسینبنعلی است این پسر نور است و فرقان حسینبنعلی است این پسر یک باغ لاله از بهشت فاطمه است این پسر روح است و ریحان حسینبنعلی است این به روی شانۀ باباست قـرص آفـتاب این به روی دست، قرآن حسینبنعلی است این پسر یاسین و طاها، این پسر والشمس و طور این پسر نور است و فرقان حسینبنعلی است نـور هـم گردیـده مبهـوت رخ نـورانیش جای لبهای علی پیداست بر پیـشانـیش مرغ شب هر شب بُوَد محو مناجات شبش ذات ربالعالمین مـشتاقِ یا رب یـا ربش هر نفس دارد هزاران ذکر در عمق وجود بـلکه آنی نام معـبـودش نیـفـتد از لـبـش شب که در محراب مشغول مناجات و دعاست آسمان پیچد به خود در شعلۀ تاب و تبش جـان مـن جـان هـمـه ذُریّـه و اُمُّ و ابــم خــاک درگـاه وی و ذُریّـه و اُمُّ و ابـش با مناجـاتش دل شب، دیده را دریـا کنید در مضـامین دعـایش وحی را پیدا کـنید اوج پروازش سماوات و نمازش بر زمین روح در آغوش حق بر دامن خاکش جبین بسکه زینت داد در حال نمازش بر نماز از خـدا آمد ندایش «انت زینالعـابدین» شب که از خوف خدا تا صبح چشمش میگریست زنـده میشد یـاد شبهای امیرالـمؤمنین خط او مشی من است و مهر او دین من است دین همین است و همین است و همین است و همین بـا ولای او سـرشـتـه از ازل آب و گِـلم وای اگر یک لحظه مهر او نباشد در دلم ای به زنجیر اسارت مُلک هستی را امیر حـلقۀ زنجـیرها در حلـقـۀ عشقـت اسیـر ای خـدا را شیـر ای فـرزند شیـرِ کـبریا شیری و در حلقۀ زنجیر هم شیر است شیر پای تو بر ناقـۀ عـریان به چـشم آسـمان دست تو در حلقۀ زنجیر ما را دستگـیر من نمیگویم خدایی، بندهای چون بندهای؟ هم کریمی هم عظیمی هم سمیعی هم بصیر عـبـد ذات کـبـریـایی کـبـریـایی میکـنی در مـقـام بـنـدگـی کـار خـدایی مـیکـنی گوش جانها پُر بُوَد پیوسته از آوای تو شام میلـرزد هنوز از خطبۀ غـرای تو از سرشگ چشم گریانت وضو گیرد نماز ای وضوی بندگی از خون ساق پای تو خطبۀ ناب تو را نازم که در طشت طلا گـفت بابـا آفـرین بر مـنـطق گـویـای تو از زمیـن کـربـلا تـا شـام از بـالای نـی چـشـم ثـارالله بـودی بـر قـد و بـالای تو تــو سـوار نـاقـۀ عـریـان حسین دیگری هم حسینی هم حسن هم احمدی هم حیدری ای بـیـابـان بـقـیعـت وسعـت دلهـای ما پیـشتر از آفـرینـش رهبر و مـولای ما هم فروغ مـاه رویت خـوبتر از آفـتاب هم خـیال باغ حُـسـنت جـنـةالاعـلای ما ذکر تو توحـیـد ما تهـلـیـل ما تکـبـیر ما حُـبّ تو ایـمـان ما دنـیای ما عـقـبـای ما نیست در صحرای محشر وحشتی از تیرگی تا درخـشد پـرتـو مهـر تو از سیـمای ما وصف تو ذکر خوش لیل و نهار میثم است مهر تو روز جزا دار و ندار میثم است
: امتیاز
|
![]() |
![]() |
![]() مدح و مناجات با امام سجاد علیه السلام
دل ما خورده گره بر ورق دفتر عشق درس ها یاد گرفـتیم از این منبر عشق عشق با عاشق دلدادۀ تو هـمزاد است مـرد شبهـای مـناجـات علی بن حسین ای بـرآوردۀ حـاجـات عـلی بن حسین ای به قـربـان تو و سفـرۀ با اکـرامت شده شب شیـفـتۀ طرز دعـاخـوانی تو اثـر خـوف خـدا هـست به پـیـشانی تو ای مسیحای همه هُرم تبت راعشق است تو چه سوزی و چه حالی به عبادت داری زینت سجده؛ به سجـاده ارادت داری مصلحت بود که شمـشیر نگـیـری آقا قـسـمـتـت بـود پـیـام آور قـرآن بـاشی دور از معـرکه و ورطۀ میـدان باشی کـربـلا بـود ولی شـام امـانـت را برد
: امتیاز
|
![]() |
![]() |
![]() مدح و ولادت امام سجاد علیه السلام
پُـر میکـنـیم از می گـلـوی بـادهها را تا مـسـت بـاشـیـم انـتـهـای جـادهها را امشب به سمت خـانـۀ سجـاد انـداخت دسـت ارادت هـای مــا سـجــادههـا را این دومین نـوریست که تا منجـلی شد در آسـمـانـم مـاه را مـیبـیـنـم امـشـب گـمـراهـم امـا راه را میبـیـنـم امـشب حـــالا کـه آقــای دعــا دارد مــیآیــد فخر است امشب آسمان را بر زمینش میخـنـدد و افـلاک حـیـران طنـیـنـش روح دعا، مرد خدا، جان حسین است با تیرهایی که روان از چشم جادوست صید غزال نرگس او هر چه آهـوست این افـتـخـار مـردم ایـن آسـمـان است با یک نگاهت سنگ هم اعجـاز کرده در راه اثـبـاتـت حـجـر لب بـاز کرده هر وقت میخـواهم که قـلبم را بشویم با دست لبـریز از دعایی که تو داری ما را ببـر سـمت خـدایـی که تو داری هر جـا که بـاشی کـربـلا آنجـاست آقا آزادی از بــنــد اســارت در اســارت دست خدا بوده است یارت در اسارت ای آسـمان، شرمنـده از باران چشمت بـاران چـشـمـان تـو را بــاران نـدارد ای آسـمـان! که بـارشت پـایـان نـدارد بعد از بلای شام، شامت را سحر نیست
: امتیاز
|
![]() |
![]() |
![]() مدح و ولادت امام سجاد علیه السلام
ای به عـبّاد این جهـان استاد ای مـلـقّـب بـه سـیّـد سـجــاد ای نبی را تو بهترین فرزند ای علی را تو برترین اولاد ای ز هـست تو هستی عـالـم ای ز جـود تو جـود ما ایجاد ای ز فضل تو عقل آدم مات ای ز عـلم تو در عجب عبّاد ای ز تو شد خراب کاخ ستم وی ز تو کاخ عدل و داد آباد طاعت خلق این جهان صفر است طاعت تو فـزون تر از اعداد نخـل دین کـام یـاب شد از تو خـرمن ظلم از تو شد بر باد گـشت رسوا یزید بد فـرجام تا که کردی تو خطبه ای ایراد از بـیانات مـحکـم تـو یـقـیـن سرنگون شد ز تخت ابن زیاد نطـق زیـبا و آتـشین سخـنت درس آزادگــی به عـالـم داد بـا گـذشت تو ای ولـی خــدا ریشه کن شد بـنای استـبـداد سخـنانت به صفـحـۀ تـاریـخ ثبت شد تا بـشر شـود ارشاد گشت امشب ز یمن میـلادت دل ما شاد خـلـق عـالـم شـاد شعر ژولیده را بکن تضمین ای به عـبّاد این جهـان استاد
: امتیاز
|
![]() |
![]() |
![]() سرود ولادت پیامبر اکرم و امام صادق سلام الله علیهما
به پا شده جـشـن، شـادی آل الله مـوسـم مـیـلاد، آقــا رســول الله سرور و شادی بر پا شد ** شمس دو عالم پیدا شد ** سیـد بطحـا رسید ز مــقــدم پـــاک طـاهــا ** حضرت خـتـم الانـبـیا ** به قلب ما زد امید خوش آمدی خوش آمدی؛ یا رسول الله خوش آمدی (۲) *********************************** مکه به دامانش، قرص قمر دارد از آسمان امشب، ستاره می بارد مادر حضرت خندانِ ** ز شوق احمد میخوانِ ** الــهــی مــادر فــداش زمـزمۀ یا رب داره ** شکر خدا بر لب داره ** بوسه زند دست و پاش
خوش آمدی خوش آمدی؛ یا رسول الله خوش آمدی (۲) ***************** امـام صـادق ****************** یا حضرت صادق، عزیز دلهایی ســلالـــۀ پــاک، ام ابـیــهــایــی ز مـقـدم پـاکـت مــولا ** مـوهـبـت حـق در دلـهـا ** از عـــالـــم بـــالا بـوی بهشت گـیسـویت ** شـمیـم عـطـر دلـجـویت ** وزیده بر قـلب ما خوش آمدی خوش آمدی؛ امـام صـادق خوش آمدی (۲)
*********************************** لـیـلۀ مـیلاد، رئیـس مـذهـب شد زمزمۀ نامش، پیوسته بر لب شد ای که عـزیز زهـرایی ** تــو وارث ثــارالـلـهــی ** به قلب شیعه صفا جـان عـلـی مـرتـضـی ** عـیدی كرامت كن بر ما ** مـدیـنـه و كـربـلا خوش آمدی خوش آمدی؛ امـام صـادق خوش آمدی (۲)
: امتیاز
|
![]() |
![]() |
![]() سرود ولادت پیامبر اکرم و امام صادق سلام الله علیهما
سُرورِ ماهِ ربیع و، میلاد حضرتِ احمد صـلـی الله عـلـیـکَ، سـیـدُنـا یـا مـحـمـد مبارکه، نورِ ختمی مرتبت که جلوه گردیده به عالَم مبارکه، مقـدمِ آن سَروَری که بر نبـیـیّن گـشته خاتم چراغانی، شده از فیضِ قدومش جنّت و عرش مُعظّم قـبـلـۀ دلهـا، خـوش آمدی مـولا یا ابا الزهـرا، خوش آمدی مولا یا ابا الزهـرا، خوش آمدی مولا ********************************************* سِزَد که در ره ایمان، فدای تو بشود جان ز لُطف تو همه هستیم، به راهِ عترت و قرآن یا مصطفی، ای تـمامِ آفـرینـش تا ابـد در زیرِ دِیـنت یا مصطفی، ای شده از جان مدیحه خوان تمامِ عالمینت یا مصطفی، نظری کن جانِ مولا بر محبینِ حسینت از تو میخواهیم، ای یارِ بی همتا هـم مـدیـنـه هم، کـرب و بـلا آقا یا ابا الزهـرا، خوش آمدی مولا ********************************************* از سوی آسمانِ عشق، سر زده نور حقایق آمده یـوسف زهـرا، امامِ جعـفـرِ صـادق مبارکه، شـشمین نـور خـدا از نـسل و اولاد پـیـمبـر مبارکه، خـندۀ لاله به صحرا عـطر گـلهای صنوبـر مبارکه، جلوه های شور و شادی در دلِ زهرا و حیدر نور مهر و ماه، ای مصحف ناطق یا ولـیَ الله، یا حـضرتِ صـادق یا ولـیَ الله، یا حـضرتِ صـادق
: امتیاز
|
![]() |
![]() |
![]() سرود ولادت پیامبر اکرم و امام صادق سلام الله علیهما
فـرخـنده جـشنِ مـسلـمـین بـادا مبارک مـیـلاد خـتـم الـمرسـلـین بـادا مـبارک آمد به دنـیا، آن نـورِ سـرمـد ذکـر دوعـالَـم، شد یا محـمـد مـاهِ ربـیـع و، عـیـد پـیـمـبـر عیدی بگیر از، زهرا و حیدر الله و اکـبر الله و اکـبر، الله و اکـبر الله و اکـبر، الله و اکـبر الله و اکـبر ****************************************** عـالَـم شـده از مقـدمـش آئـیـنـه بـنـدان از نـورِ رویش آسـمـانها شد چـراغان آیینه دارِ، عصِمت خوش آمد دریای لطف و رحمت خوش آمد با شور و شادی، با دیـدۀ تر عیدی بگیر از، زهرا و حیدر الله و اکـبر الله و اکـبر، الله و اکـبر الله و اکـبر، الله و اکـبر الله و اکـبر ****************************************** جانِ جهان آن مصحف ناطق خوش آمد فرزند زهرا حضرت صادق خوش آمد ای مذهـب از تو پـایـنـده آقـا از عـلم تو دیـن شد زنـده آقا از برکتِ این، مولودِ کـوثـر عیدی بگیر از، زهرا و حیدر الله و اکـبر الله و اکـبر، الله و اکـبر الله و اکـبر، الله و اکـبر الله و اکـبر ****************************************** این انـقـلاب و نهـضتِ مـا تا به آخـر مـدیـون بُــوَد بـر مـکـتـب آل پـیـمـبـر هستیم هـمیشه ما با شهـیدان در راه عترت در راهِ قـرآن هـمـراهِ ملّت، هـمـراهِ رهـبر عیدی بگیر از، زهرا و حیدر الله و اکـبر الله و اکـبر، الله و اکـبر الله و اکـبر، الله و اکـبر الله و اکـبر
: امتیاز
|
![]() |
![]() |
![]() سرود ولادت پیامبر اکرم و امام صادق سلام الله علیهما
مـبـارک بـه تـمـامِ اهـلِ دیـن مـیــلادِ رحـمـة لـلـعـالــمـیـن خوش آمدی یا مصطفی الامجد سیـدی یا حـبـیـبـی یـا احـمـد مـاه تـمام ما *** بر تو سلام ما (۲) یا مولا یا مولا یا احمد؛ یا مولا یا مولا یا احمد؛ یا مولا یا مولا یا احمد؛ ****************************************** ای جـانت وادیِ وحیِ قـرآن عالم از مقـدمت شد گـلباران ای عـشق تو فـتـاده در دلهـا خوش آمدی مولا ابا الـزهرا پیغـمبرِ خـدا *** یا خـتـمُ الانبیا (۲) یا مولا یا مولا یا احمد؛ یا مولا یا مولا یا احمد؛ یا مولا یا مولا یا احمد؛ ****************************************** مـبـارک جـلـوۀ نـور سـرمـد مـیـلادِ جـعــفــر بـن مـحـمـد مـهــرِ کــرم مــاهِ وفــا آمــد صــادقِ آل مـصـطــفـی آمـد ای سَروَرِ همه*** فرزند فاطمه (۲) یا مـولا یا ابـا عـبدالله؛ یا مـولا یا ابـا عـبدالله؛ یا مـولا یا ابـا عـبدالله
: امتیاز
|
![]() |
![]() |
![]() سرود ولادت پیامبر اکرم و امام صادق سلام الله علیهما
مدیحه خوانیم با یک دلِ شاد بـهـر مـیـلاد دو بـاب الـمـراد این دو میـلاد با سعـادت تهـنیت باد ********************** شد کـام دلها، پُـر شهد و عسل که حـلاوتـش، باشد بـی مـثـل رســول خــدا، آمـد بـه دنــیـا در هــفــدهــمِ، ربــیــع الاول خدا به عالم هدیه از لطف و عطا داد این دو میـلاد با سعـادت تهـنیت باد ********************** روشن از دو نور، دلهای عاشق خـنده بر لبِ، یـاس و شقـایق باشد هم جـشنِ، رسولِ اکـرم وَ هـم مـیــلادِ، امــامِ صــادق دلـهـای پـیــروان شـده مـدیـنـه آبـاد این دو میـلاد با سعـادت تهـنیت باد ********************** جانها فدایِ، دو جان و جانان دو سورۀ نور، دو شمس تابان دو کوه رحمت، دو بحر غفران دو آیــیــنـۀ، طـلـعـتِ یــزدان دو دلبـر خـدایـی با حُـسـنِ خـدا داد این دو میـلاد با سعـادت تهـنیت باد
: امتیاز
|
![]() |
![]() |
![]() سرود ولادت پیامبر اکرم و امام صادق سلام الله علیهما
شـدم ثـنـاخـوانِ پـیـمبر اعـظـم جـانم به قـربـانِ پیـمبـر اعـظم رسـول خـدا، یا مـولا، فـدای تـو هـسـتم منم سائل و، بر راهت، ببـین که نشـستم تو از همه سـر آمدی گـل جـمـال سـرمـدی تــرانـۀ جــان و دلــم شـده آقا خـوش آمدی مولا یا ابا الزهرا؛ مولا یا ابا الزهرا؛ مولا یا ابا الزهرا؛ مولا یا ابا الزهرا (۲) ************************************************** شـده ز مـیلادت تـرنّـم هـر دل نوای جاء الحق وَ زهق الباطل بُوَد یا نـبی، تا به ابد، به جنگِ با ظلمت پـیـام تو بـر امـت تو هـمـدلـی و وحـدت شــده اعـــتــقــاد مــا در این عصر پُر بلا وهـابـیـت بــی حــیــا بُـــود دشــمــن خـــدا مولا یا ابا الزهرا؛ مولا یا ابا الزهرا؛ مولا یا ابا الزهرا؛ مولا یا ابا الزهرا (۲) ************************************************** دل همه یاران شد با شعف همراه به یُـمن ِ مـیـلادِ صادقِ آلُ الله چو آیینه ای، بر حُسنِ جمال سرمد اوست عزیز دل، زهرا و، علی و احمد اوست عیان ز روی من بُود عــنـایـت عــیــان او که از دعای مـادرش شدم مدیحه خـوان او مولا حضرت صادق؛ مولا حضرت صادق؛ مولا حضرت صادق؛ مولا حضرت صادق
: امتیاز
|