![](images/menu/doubt_but.png)
-
مناسبتها، وقایع و اعمال ماه محرم
-
مناسبتها، وقایع و اعمال ماه صفر
-
مناسبتها، وقایع و اعمال ماه ربیع الأول
-
مناسبتها، وقایع و اعمال ماه ربیع الثانی
-
مناسبتها، وقایع و اعمال ماه جمادی الأول
-
مناسبتها، وقایع و اعمال ماه جمادی الثانی
-
مناسبتها، وقایع و اعمال ماه رجب
-
سایت قرآنی تنـــــزیل
-
سایت مقام معظم رهبری
-
سایت آیت الله مکارم شیرازی
-
سایت آیت الله نوری همدانی
-
سایت آیت الله فاضل لنکرانی
-
سایت آیت الله سیستانی
![](images/menu/software_but.png)
![]() زبانحال حضرت زینب در شهادت حضرت زهرا سلام الله علیها
رفتی میـان غصه مرا جـا گـذاشـتی ما را در اوج غم تک و تنها گذاشتی برداشتی تو جسم خودت را ز بستر و آن را به روی شـانـه بـابـا گـذاشـتی یـادم نمی رود بخدا لحـظـه ای که تو با یـا عـلـی به آتـش در پـا گـذاشـتی مـادر لباس محسن خود را نبرده ای آن را به زیر بالش خود جا گذاشتی این یادگاری ات جگرم را کباب کرد دربین شانه موی خودت را گذاشتی گـفتم که چار ساله کجا مـادری کجا ایـن کار را بـرای من امـا گـذاشـتی آن بوسه ای که سهم گلوی حسین بود آخـربـرای زیـنـب کـبـری گـذاشتـی
: امتیاز
|
![]() |
![]() |
![]() شهادت حضرت زهرا سلام الله علیها
گریـان روضه ایم و عـزادار فـاطمه عمری اسیـر کوچه و بازار فـاطـمه جبران لطف مـادریـش را کجا توان تـا بـی نـهـایـتـیـم بـدهـکـار فـاطـمـه روز ازل خریده مرا او برای خویش اکنون اگـر شـدیـم خـریـدار فـاطـمـه او یک تـنـه حـریف تـمـام سپـاه شـد جـانـم فـدای آن همه پیـکـار فـاطـمه تا روز حـشـر شـامل نفـرین ما شود هر کس بـنـا نـهـاده به آزار فـاطـمـه هرکس اسیر مشغله ای گشته است و ما شـاعـر شدیـم شاعر دربـار فـاطـمـه
: امتیاز
|
![]() |
![]() |
![]() تغسیل و تدفین حضرت زهرا سلام الله علیها
شب است وبغض سکوت وصدای گریۀ آب تـمـام غـصۀ عـالم نـشسته در محراب نگــاه کن کــه بـبـیـنی چگونه میبارد مـصیـبت از در و دیـوارِ خـانه ارباب بـرای غـسـل شــب قـدر آمده امــشـب فـقـط خدا و رسولـش به منـزل مهتاب بــنـای زنـدگـیــش را بـه آب مـیشوید الهی صبـر علی را بـه فـاطمـه دریاب به قطره قطره سرشکش دخیل میبندد بر آن ضریح کبود و شکسته و بیتاب چـه آبـها کـه سراسیمه غسل میکردند بـرای آن که نمـاند در آن بـدن خوناب چه میرسد به علی از مرور خاطرهها که نالههای صبورش ندارد امشب تاب
: امتیاز
|
![]() |
![]() |
![]() شهادت حضرت زهرا سلام الله علیها
بر سـاحـل شـكـافـتـه پـهـلو گرفته بود ماهی كه از ادامه شب رو گـرفته بود آرامـشی عـجـیـب در انـدام سـرو بود گویا تنش به زخـم تـبر خو گرفته بود دستـی به دستـگـیـره دروازه بـهـشـت دستـی دگـر بر آتش پـهـلـو گرفته بود برخاست تا رسد به بهاری كه رفته بود آهـوی عـشـق بوی پـرستـو گرفته بود آن شب چگونه مرگ به بانو جواز داد؟ او كه هـمـیـشه اذن ز بـانو گرفته بود از كوچههای شـهـر؛ صدایـی نشد بلند نعـش مدینه در تبِ شب؛ بو گرفته بود پشت زمین شكست، خدا گریهاش گرفت وقتی علی دو دست به زانو گرفته بود
: امتیاز
|
![]() |
![]() |
![]() شهادت حضرت زهرا سلام الله علیها
صحبت از فاطمه سر فصل غزل خوانی ماست گریه در روضۀ او مسلک عرفانی ماست مـا پـریـشـان غـم مـادرمـان فـاطـمـه ایم غـربتـش علت این گـریۀ طولانی ماست هـر کـسی در پـی دارو و دوا می گـردد نمک روضـۀ او نـسـخـۀ درمـانی ماست هرکسی رخت عـزا کـرده به تن می داند که چنین پـیـرهـنی علّت سلـطانی ماست لـعـن بر قـاتـل صـدیـقـۀ کبری بی شـک مُـهـر تـأیـیـد و قـبـولی مـسـلمانی ماست روضه خوان، روضۀ دیوار و در و کوچه نخوان سر شکستـن سند غـیـرت ایـرانی ماست
: امتیاز
|
![]() |
![]() |
![]() زبانحال حضرت علی علیه السلام در شهادت حضرت زهرا
می شویمت که آب شـوم در عـزایِ تو یا خویش را به خاک سپـارم بجای تو قـسـمـت نـبـود نـیـتِ گهـواره ساخـتن تـابـوت شـد تـمـامـیِ چـوبش برایِ تو خون جای آب می چکد از سنگِ غسلِ تو خون می چکد که زنده کند ماجرایِ تو در بود و شعله بود و در اُفتاد رویِ تو گُـم شد مـیـانِ خـنـدۀ مَـردُم صدایِ تو در بود و شعله بود و از آن در عبور کرد هر کس که بود نیمه شبی در دعایِ تو حـالا زمـانِ غـسـلِ تو فهمیـده ام چـرا رویِ تو را نـدیـد کـسـی تا شـفـایِ تو
: امتیاز
|
![]() |
![]() |
![]() مدح و شهادت حضرت زهرا سلام الله علیها
دل بى سوز و گداز از غم زهرا دل نيست دل اگر نشكند از ماتم او، جز گِل نيست خون و اشك از دل و از ديده ما میجوشد فاطمه صورت خود را ز على می پوشد عمر كوتاه تو، اى فاطمه فهرست غم است قـبـر پنهان تو روشنـگـر اوج ستم است رفتى، اما ز تو منظومۀ غـم بر جا ماند با دل خستـه و بشكسته عـلـى تـنهـا ماند اثــر دسـت سـتــم از رخ نـيــلـى نــرود هرگز از ياد على، ضربت سيلى نـرود با عـلـى راز نگـفـتى تو ز بـازوى كبود باپدرگوى كه بعد از تو چه بود و چه نبود شهراگر شهر تو، پس حمله به آن خانه چرا مرگ جانسوز چرا؟ دفن غريبانه چرا؟ داغ ما آتش و ميخِ در و سينه است هنوز مدفن گمشده در شهـر مدينه است هنوز
: امتیاز
|
![]() |
![]() |
![]() تشییع و تدفین حضرت زهرا سلام الله علیها
تـا عـلی ماهَـش بـه سـوی قبر بُرد مـاه، رخ از شـرم، پـشت ابـر بُرد آرزوهـا را عـلــی در خـاک کـرد خاک هـم گویی گریـبان چاک کرد زد صدا: ای خاک، جـانـانم بگـیر تن نـمانـده هیـچ از او، جـانم بگیر نــاگــهـان بـر یــاری دســت خــدا دسـتی آمد، همچو دست مصـطـفی گوهرش را از صدف، دریا گرفت احـمد از دامـاد خود، زهـرا گرفت گـفـتـش ای تـاج ســر خیــل رُسُـل وی بَر تو خُرد، یکسر جزء و کل از من ایـن آزرده جانت را بگـیـر بـازگــردانــدم، امـانــت را بـگـیـر بــار دیــگـر، هـدیـۀ داور بـگــیـر کــوثـــرت از سـاقـی کـوثـر بگیر می کِشد خجلت عـلی از محضرت یــاس دادی، می دهـد نـیــلـوفــرت
: امتیاز
|
![]() |
![]() |
![]() مدح و شهادت حضرت زهرا سلام الله علیها
باغ هستی بی صفا می شد اگر زهرا نبود عطر گل از گل جدا می شد اگر زهرا نبود تیره گی در اولین برخورد با خورشید عشق چـیره بر آیینه ها می شد اگر زهـرا نبود ارتزاق آفـتاب از روی عـالمتاب اوست این جهان ظلمت سرا می شد اگر زهرا نبود ابـرهـای کـفـر آلـود از نـسـیـم فـتـنـه ها در هوای دل رها می شد اگر زهرا نبود در دل امواج طوفان زای اقیانوس دهر فلک دین بی ناخدا می شد اگر زهرا نبود نصرت حق در بر کفر از فداکاری اوست کفر حق را رهنما می شد اگر زهرا نبود قــامت یـکـتــا پـرسـتـانـی همـانند عـلـی زیر بار غم دو تا می شد اگر زهرا نبود پهلویش بشکست تا بتخانه را در هم شکست سامری صاحب لوا می شد اگر زهرا نبود گرچه خود شد پرپر اما داد بر قرآن حیات محو دین مصطفی می شد اگر زهرا نبود عشق اگر دارد حیات از اوست یاسر بی گمان عشق، در عالم فنا می شد اگر زهرا نبود
: امتیاز
|
![]() |
![]() |
![]() شهادت حضرت زهرا سلام الله علیها
ای ز نبی ربوده دل، روی خدا نمای تو وی ز علی گره گشا، دست گره گشای تو پیش روی نبی نبی، عازم دست بوسیت پشت سر عـلی علی، ملتـمس دعای تو روح دهی به قدسیان با نفست به هرنفس دل برد از ملایکه ذکـر خـدا خـدای تو درد نـگــفـتـۀ دلت اشـک شبـانـۀ عـلی حرف دل علی بود گریۀ بی صدای تو نـاله و آه مـا کـجا حـق تـو را ادا کـنـد جز که هماره مهدیت گریه کند برای تو تو سپر عـلی شدی پیش هجوم دشمنان محـسن بـی گـنـاه تو، شد سپر بلای تو بازوی بسته شیر حق،راهی مسجد النبی تو در قفای او روان، حسین در قفای تو تا ز علی نهان کنی، قصۀ گوشواره را دست تو بود بر روی، روی خدا نمای تو تا که به پاست عالمی قطع نمیشود دمی نالـۀ وای وای مـا، گریۀ هـای هـای تو تـربت بی چراغ تـو، سیـنـۀ داغدار ما قبر تو هر کجا بود،در دل ماست جای تو
: امتیاز
|
![]() |
![]() |
![]() مدح و شهادت حضرت زهرا سلام الله علیها ( بر اساس ترتیب حروف الفبا)
ای مـادر مـظـلـومـۀ ما حـضـرت زهـرا بـانـوی عـلـی بـابِ دعـا حضرت زهـرا پـيـوستـه تو را مـدح کـنـد احـمـد مختـار تـابـنـده تـرين نـورِ خـدا حـضرت زهـرا ثـابـت قــدم انــدر ره مــولاى جــنــانــى جان دادۀ از جـور و جـفا حضرت زهرا چون در ره مولا ز خود همواره گذشتی حـيـدر شده مـديـون شما حضرت زهـرا خاکِ قدمت سرمۀ چـشـمـانِ شَهان است در نـزد خـدا بـابِ عـطـا حضرت زهرا ذراتِ جـهــان مـدحِ جـلالـت بـنـمــایـنــد رفـتـار تو پـروانـه نـمـا حضرت زهــرا زشت است که غیر از تو بخواهم ز تو بانو ژولـیـده بـبـیـن حال مرا حضرت زهـرا سـوگــنــد به قــرآن خـدا تـا بـه قـیـامـت شـادم که شــدم اهل ولا حـضـرت زهرا صد ها چو مرا خادم آن بیت پُر از نـور ضامن شده در وقتِ جزا حضرت زهرا عاری بُوَد از رجس و گنه روحِ تو بی بی ظلم است اهـانت به شما حضرت زهرا عـیـسـی نـفـسـان خـادم دربـار شـمـایـنـد غم کی به شما گشته روا حضرت زهرا فـقـدان تو مـولای مرا خـانـه نشیـن کرد قبرت شده غـمخانه چرا حضرت زهـرا کُـشـتـنـد تو را، قـامت مـولای دو عـالـم گردیده ز این غصه دو تا حضرت زهرا لعنت به هر آنکس که تو را نقش زمین کرد من گـفتم و گـویم همه جا حضرت زهرا نتوان که غمت گفت و براین غصه نبارید واللهِ شـدم اهـل بـکـاء حـضـرت زهــرا هـسـتـم هــمه دم ذاکــرِ نــالایـق این در یا حـضـرتِ امُ الـشُـهـدا حضرت زهـرا
: امتیاز
|
![]() |
![]() |
![]() مدح و شهادت حضرت زهرا سلام الله علیها
روی تاج عـرش طبق نصّ لولا فـاطـمـه نقش شد زهــرا سلام الله عـلـیـهـا فـاطمه آنكه خاك جـانـمازش را تـبـرّک مى بـرند اولـیـا الله عــالــم، كـیـسـت الاّ فــاطــمــه انبیا از بركت دستـاس او نان می خورند رزق و روزى می دهد به اهل بالا فاطمه ظاهـراً فـرمــوده انـد ام الائـمـه فــاطـمـه بـاطـنـاً فـهـمـانـده انـد ام ابـیـهـا فــاطــمـه جـلـوه ای شـد لـیـلـة الـقـدر رسول الله او جـلـوه ای شد لیـلـة المحـیای مولا فـاطمه بـچـه هـایـش حـجـت الله انـد اما گـفـته انـد آشـكــارا حـجـت الله عـلــیـنــا فــاطــمــه سیزده معصوم هریك نورى از زهراست پس مى شود سرجمع این ها چهارده تا فاطمه فاطمه حق و علی حق و مع الحق آینه است چه عـلـی اندر عـلى چه فـاطمه با فاطمه حك شده بر روی گـردنبند زهرا یاعـلـی حك شده بر ذوالـفـقـار مرتضی یا فاطمه بسكه حیدرفاطمه است و بسکه زهرا حیدراست در نـجـف چیزى نمی بـیـنـیـم الا فـاطـمه شـادی روح خـدیـجـه، كـوری چشم همه سـروری دارد به زنـهـای دو دنیا فـاطمه با هر اسمی كه بخوانی در نهایت مادر است راضیـه؛ حنـانـة الحـوراء، زهـرا؛ فاطمه مادری بالاتر از این؟مهربانی بیش از این؟ میرسد محشر به داد شیعه صد جا فاطمه خانه اش كه سوخت مسمار از خجالت سرخ شد آن چنان برخورد با سینه كه آنجا فاطمه...
: امتیاز
|
![]() |
![]() |
![]() زبانحال حضرت علی علیه السلام در شهادت حضرت زهرا
مـن بــا دم تـیـغـم شـهــادت آفـــریــدم در فتح خـیـبر قـلب مرحب را دریـدم چون کوه بنشستم به روی سیـنۀ عَـمر مـردانـه آن خصم خـدا را سر بـریـدم یکروز در جنگ اُحد خوردم نود زخم دریای لشگر را به خاک و خون کشیدم یک لحظه زانـویـم نلرزید و به گوشم خـود لافـتـی الاّ عـلـی از حق شنـیـدم یـک دم نیاوردم ز محنت خـم به ابـرو یـک عــمــر در کـام بــلاهـا آرمـیــدم با آنهمه وقتی که زهرایم زمین خورد جان دادن خود را به چشم خویش دیدم آن شب زمین خوردم که دور از چشم مردم دنـبـال تـابــوت عــزیــز خـود دویــدم با آنکـه هـمـچـون آسـمـان بودم مقاوم مـثـل هلال از غـصّـۀ ما هـم خـمـیـدم یا فـاطـمـه شـرمنده ام از اینکه امشب با دست خود خشت لحـد بهر تو چـیدم «میثم» گنهکار است امّا شاعر ماست یا رب ببخش او را به زهـرای شهیدم
: امتیاز
|
![]() |
![]() |
![]() مدح و مصیبت حضرت زهرا سلام الله علیها
گـل های عـالـم را معـطـر كرده بـویـت ای آنكه میگردد زمین در جست و جویت یادش بخیر آن روزها ریحان به ریحان می چید پیغمبر بهشت از رنگ و بویت سیـاره هـا را در نخـی می چــیدی آرام می ساخـتی تسبـیحی از خـاک عـمویت برداشتـنـد از سفره ات نان، مردم شهـر جرعه به جرعه آب خوردند از سبویت درهای رحـمـت بـاز می شد با دعـایت دردا كه می بـستـنـد درهـا را بـه رویت تـاریـخ می داند فـدک تـنهـا بهـانه است وقـتـی بـهـشـت آذیـن شـده در آرزویت وقتی منـزّه گشته خـاک از سجـده هایت وقتی مطـهـر می شود آب از وضـویت چـادر حـمـایـل می كـنی از حق بگـویی حـتـی اگـر یـك شـهـر باشد روبـرویـت بـرخـاستـی با آن صـفـت هـای جـلالـی این بار آتش می چكید از خلق و خویت حـتـی زمــان می ایـستد از این تـجـسّـم تو سوی مسجد میروی مسجد به سویت از های و هو افـتـاد دنـیـا بـا سـکـوتـت دنـیـا به آرامش رسیـد از های و هـویت از بـانـگ بـسم الله رحـمـن الـرحـیـمـت از آن نــهــیــب؛ الـــذیــــن آمـــنــویــت تو خطبه میخواندی و می لـرزید مسجد ذرات عــالــم یک صـدا لـبـیـک گـویت خطبه به اوج خود رسید آنجا كه میریخت مدح عـلـی حـیـدر به حـیـدر از گلویت گفتم عـلی... او قطره قطـره آب می شد آن شب كه روشن شد سپیدی های مویت آن شب كه زخـم تو دهـان وا كرد آرام زخــم تـو آری زخــم آن رازِ مـگـویـت هنگام دفن تو عـلـی با خویش می گفت رفـتـی ولی پـایـان نمی یـابـد شروعـت
: امتیاز
|
![]() |
![]() |
![]() زبانحال حضرت علی علیه السلام در شهادت حضرت زهرا
گریه در دست گرفته است عنان را زهرا ناله بُرده است ز کف تاب و توان را زهرا بسته ای از چه تو بر روی علی دیدۀخویش بــاز کـن پـنـجـرۀ بـاغ جـنـان را زهــرا آسمان بر سـرم آوار شد از جـا برخـیـز چون تحمّـل کنم این بار گـران را زهرا ای چـراغ دل من بـاز بـزن سـوسـوئـی تا دهـی نـور دل و دیـدۀ جـان را زهـرا گـوشۀ چـشـم کـبـود تو به من می گـوید که نگـفتی به عـلـی درد نـهـان را زهرا تـازه شد با غــم تو داغ و غـم پـیـغـمـبـر گرد غـم باز گرفته است جهان را زهرا گر که آه از جگرم سوخته بر می خیزد شـعـلـۀ داغ تو آتـش زده جـان را زهـرا با غـمـت تا به ابـد عـهـد «وفائی» دارم نذر تو کرده ام این اشک روان را زهرا
: امتیاز
|
![]() |
![]() |
![]() شهادت حضرت زهرا سلام الله علیها
دارد نـشـانـه از حـــرم بــی نـشـانـه ات تـشیـیـع مـخـفـیــانـه و دفـن شـبـانـه ات باب تو بـاب وحیِ درِ رحـمـت خـداست چون شد که قـتـلـگـاه تـو شد آستـانه ات نه در اُحد، نه در دل صحرا، نه در بقیع حتی تو حـق گـریـه نـداری به خانه ات از خـیـمـه هـای سـوختـۀ کـربـلا گـذشت آن آتــشـی کـه سبـز شد از آشـیـانـه ات در پـیـش چـشـم فاتـح بـدر و اُحـد زدنـد گه بـا غـلاف تـیـغ و گهی تـازیـانـه ات حق داشتی خمیـده شوی چون هـلال ماه ای کوه غصه های علـی روی شـانه ات صد بار جان فـشاندی و در یاری عـلـی دیـدنـد بـاز جـانـب مـسـجـد، روانـه ات ای حامی عـلی که گمان داشت شوهرت با دست خویش دفـن کنـد مـخـفـیـانه ات وقتی که دست خـصـم به رویت بـلند شد افــتــاد لـــرزه بـــر بــدن نــازدانــه ات میثم سـراغ قـبـر تو را میگـرفت و دیـد در قـلـب او بــود حــرم بـینــشـانـهات
: امتیاز
|
![]() |
![]() |
![]() زبانحال حضرت علی علیه السلام در شهادت حضرت زهرا
دامـن پُـر از ستـاره بـه خـون جگر کنم مرگم به ازشبی است که بیتو سحر کنم ای جـوشن هـمـیـشــۀ حیــدر! چـرا نشد من پشت در برای تو خود را سپر کنم؟ نـزدیک بـود لحظـۀ «یا فضه» گـفـتنت مـن زودتـر بـه عالـمِ عـقـبـی سـفـر کنم شــد با وصیتِ پـدرت بـسـتـه دست من حـامـی مــن نشـد ز تو دفع خـطـر کـنم چـون کاغـذ فـدک جگـرم پـاره میشود هـرگـه ز کوچـههـای مـدیـنـه گـذر کنم آتش بـرآیـد از دل تـنگـش بـه جـای آب گـر چــاه را ز درد نهـانت خـبــر کنــم ای کـاش مـرگ پـرده کشـد بر نگاه من تا کی نگـه به کوچه و دیوار و در کنم؟ تنها به این خوشم که کند روزچون غروب آیـم کنـار قـبـر تــو شــب را سحـر کنم یـارب تـو اشک چشـم علی را زیاد کن تــا گریـه بهــر فـاطمــهام بـیـشتــر کنـم «میثم» بـه یـاد فاطمـه از سوز دل بگو کــز آه خــویش نخــل تـو را بارور کنم
: امتیاز
|
![]() |
![]() |
![]() زبانحال حضرت علی علیه السلام در شهادت حضرت زهرا
خـورشیـدوار سـر کشد از دل شـرارهام ای آسـمـان بـســوز بـه مـاه و سـتـارهام من چـاره سـاز خـلـقـم و با داغ فــاطمه افتــادهام ز پــا و ز کـف رفـتـه چـارهام آن تازیـانـههـا کـه به نـامـوس من زدند خـورده درسـت بــر جگــر پاره پـارهام گویــی هـزار مرتـبـه جانم به لب رسید افـتـاد چـون بـه بـازوی زهـرا نـظارهام ای چـاه غصههای عـلی زخـم سیـنهات ای تـا ابـد شـریـک غـم بــیشــمــارهام یک بار کُشـت نالهات از پشت در مـرا غـسـل شـبـانـهات شـده مـرگ دوبـارهام با آنکــه خـود غریبتر از خـلق عـالمم قــبــر غــریـب تــو شـده دارالـزیـارهام بیتو چو شـمـع سوخته هی آب میشوم جــای نـفـس ز سـیـنـه بـرآیـد شـرارهام وقـتـی کـه یــاد روی کـبـود تو میکـنـم افتـد بــدن بـه لرزه، چو آن گـوشوارهام میثم پس از شـهـادت زهراست، یار من آه هــمـیـشــۀ مــن و اشــک هــمــارهام
: امتیاز
|
![]() |
![]() |
![]() شهادت حضرت زهرا سلام الله علیها
الهی داد از ایـن دل داد از این دل كنـــــار قـبر زهـــرا كــــرده مـنزل بــــگو زهــــرا ز جـــا خیزد ببیند كه اشك دیـده كـرده خــــــاك او گل ***************************** چنــــان داغـــــت دلم غمناك كرده كه دست من تو را درخـاك كــــرده به جایت زیـــنب مظــــلومـــه تـــو غبــــار غـــم ز رویم پـاك كــــرده ***************************** ز ســــوز دل كنـــــم گــریه برایت كــه دیگر نشنــوم زهرا صــدایت
در و دیـــــوار خــــانه بـــــا نگاهم بـــــه یــــادم آورد آن نــــاله هـایت ***************************** كــنــــار تـــربتـــــت انـدر دل شب بــود نام تو زهــرا جـــاری از لب بـــــه خــــانه تــــا روم بـــا دیده تر كشـــــد نـاز مــرا مظـلومــه زینب ***************************** اگــــر محور به هر امكان علی بود ولی بــر فاطمه مــهمان عــلی بود كــنــار تربـتت؛ مظـــــلومــــه زهرا سرشـب تا سحر گــریان عــلی بود ***************************** چنــــان دست علی آتش برافروخت كه حتی میخ در درشعله اش سـوخت نـــداند كـــــس به جز مولی الموالی چگونـه میخ در آن سیـنه را دوخت ***************************** ســـــوزانـــد دل فاطمه را آتش كین بین در و دیوار شده نـقــــش زمین با پــــهلوی فـــاطمه چه ها كرد لگد كاندر یم خون از اوشده سقط جنین ***************************** بــر خلق جهان كه گشته معلوم علی ازحـق خودت شدی تو محـروم علی بـــر كنگره ی عرش به جان حسنین بـا اشك نوشتـه است،مـظلـوم علی ***************************** چــــون مـرغ سحر شكسته باشد بالم یــــك تن نبــــود فاطمه پرسـد حالم رفــــتی تـو ولی جان نبی روح علی بی تـــــو بـه خدا صفا ندارد عالم
: امتیاز
|
![]() |
![]() |
![]() زبانحال حضرت علی در شهادت حضرت زهرا سلام الله علیها
گل بــودی امـا بـوی خاکستر گرفتـی آه ای فـرشته بین شعله پـــر گـرفتی با این سرانگشتی که تاول زد در آتـش امشب گره ازموی این دختـر گرفتی با من غریبی میکنی در خـانـه وقتی چشمت به من افتاده چـادرسر گرفتی ای کاش می مردم نمیدیدم چه زخمی از ضربه های محکـم این در گرفتی پروانه ها را با تـب و تابت مسوزان با لاله هایـی که براین بستـر گـرفتی با دستمال بــسته ی دور ســر خــود جان مرا ای جـان من؛ دیگر گـرفتی دلـــواپس گلبـرگ هایت مانده ام من حالا که ای گل بوی خـاکستر گرفتی
: امتیاز
|
![]() |
![]() |
![]() زبانحال حضرت علی در شهادت حضرت زهرا سلام الله علیها
کاش حنانه ی مـــن لب به سخن باز کند گره از کـار مــن و بند کــــفن باز کند دست از جان خودم شستم و او را شستم ترسـم این بود که این زخم دهن بازکند خاطــــرم هست پرش را سپرم کرد مگر ریسـمان لااقل ازگـــردن مــن باز کند تــــازه دیـــــدم وَرم بـــــازوی او را اما کاش آغوش خودش رابه حسن باز کند چون که صورت به کف پاش نهاده است حسین پلــــــک زخمی شده را مطمئناً بـازکند وای اگـــــر باز بگوید که بُنی، ذبـحوک روضه را با دم پر سوز ومحن باز کند حرزی ازبوسه به دور گلوی یوسف بست وای از گـرگ که با چنگ زدن باز کند
: امتیاز
|