![](images/menu/doubt_but.png)
-
مناسبتها، وقایع و اعمال ماه محرم
-
مناسبتها، وقایع و اعمال ماه صفر
-
مناسبتها، وقایع و اعمال ماه ربیع الأول
-
مناسبتها، وقایع و اعمال ماه ربیع الثانی
-
مناسبتها، وقایع و اعمال ماه جمادی الأول
-
مناسبتها، وقایع و اعمال ماه جمادی الثانی
-
مناسبتها، وقایع و اعمال ماه رجب
-
سایت قرآنی تنـــــزیل
-
سایت مقام معظم رهبری
-
سایت آیت الله مکارم شیرازی
-
سایت آیت الله نوری همدانی
-
سایت آیت الله فاضل لنکرانی
-
سایت آیت الله سیستانی
![](images/menu/software_but.png)
![]() غزل مناجاتی با خداوند
عمری تبــاه کـردم عمر گــران بها را دیــدم ره درست و رفتــم ره خـطـا را دشمن مرا صدا زد از دوست غافلم کرد دنبال غیــر رفـتــم گــم کردم آشنــا را درســیــنــه آه دارم درد گــــنـــاه دارم جز توبه نیست درمان این درد بی دوارا هم مرگ پیش پا و هم عمر رفته از دست یارب ببخش ما را یـارب ببخش ما را گیرم ز در بـرانی در پشت در بمــانم غیـراز در تو دارم یا سیــدی کجــا را؟ من برده ام همیــشه کوه گنـاه بر دوش تو کرده ای هــماره با بنده ات مــدارا از خـویش نا امیــدم لا تقنطــوا شنیـدم یأس مرا گرفتی دادی به من رجــا را هرکس ز پا در افتد بر دامنی زند چنگ ای خاندان عصمت من دامن شمـا را میثم تمام عــالــم آرند ســر به سجــده هرکس گرفته خاکی تو خاک کربلا را
: امتیاز
|
![]() |
![]() |
![]() مناجات رمضانی با امام زمان عجل الله تعالی فرجه
نــه دل دارم نـه بــا دل کــار دارم کــه در دل غــصــۀ دلــــدار دارم بـه لـب هــایــم هــزاران بــار آه و به چــشـمـم حــسـرت دیــدار دارم نــه مــاهــی دارم و نــه آفــتــابـی هــمــیــشــه آســمــانــی تــار دارم مـی آیــد مـی رود هــر روز بـی او دل خــونــی از ایـن تـکــرار دارم کـلافـی از نــداری هــا بـه دســتــم عـــزیــزی را ســـر بــــازار دارم هـر آنکــس کـه نـمـی دانــد بــدانـد کـه هــستــم را ز دست یــار دارم شب جمعه ست و امشب کـربـلایم شب جـمعه ست و غـم بسیار دارم لبان تـشنه هـر شب روضــه ای را به یــادش لــحــظــۀ افـطــار دارم
: امتیاز
|
![]() |
![]() |
![]() مناجات ( زبانحال از جانب خداوند)
ای بنــده از راه خطا برگــرد برگــرد ســوی منِ صاحب عطا برگرد برگرد ای با خــدای مهــربــانِ خود غــریـبه ای با معــاصی آشنــا بـرگرد بــرگرد ای پشت گــوش انـداختــه امــر الهــی ای تـابع نفس و هــوی برگرد برگرد خلوت نشین کرده هـای زشت و باطل ای صاحب صد ماجــرا برگرد برگرد ای پا نهــاده در مسیــر خود پــرستـی ای عبــد بی شرم و حیا برگرد برگرد ما ساتــریم و پـرده بر کـارت کشیدیم اما تو بــودی بی وفــا برگـرد برگرد برخیــز و با خــوبان درگــه آشنــا شو منشین تو با اهل جـفــا برگرد برگرد گــاهـی بیــا آئـیـنـۀ دل را جــلی کــن در ظلمت شب با بکــا برگــرد برگرد دست نیازت کو ؟ که ما آن را بگیریم خیــز و دمی بنما دعــا برگـرد برگرد فصل جــوانی بـگــذرد پیــری بیــایــد بیـدار شــو قبل از فنــا بـرگرد برگرد صدها جــوان رفـتـنـد زیر خاک آری بی بهــره از شهد لقــا برگرد بــرگرد برگــرد تا شهد شهــادت را بنــوشــی از جــام مهــر مرتضی برگرد برگرد یک شب به مهمانی بیا تا بهـره گیری از سفــرۀ خیــرالنـســا برگــرد برگرد خواهی اگر محشور گردی با شهیـدان در زمــرۀ اهــل ولا؛ بــرگرد بــرگرد خواهی ز عاشورائیان محسوب گردی خاک تـو گردد کــربلا برگرد بـرگرد خواهی اگــر صبح ظهور یــار بـیـنی فریــاد کن مهدی بـیــا برگــرد برگرد
: امتیاز
|
![]() |
![]() |
![]() غزل مناجاتی با خداوند
غــرور گشته رفیـقـم خضوع می خواهم برای قلب مــریضم خـشــوع می خواهم گذشته عمر به غفلت ولی امیــدی هست دوباره تــوبه دوباره شــروع می خواهم غــروب کرده دل از مغــرب گنــاهـانــم کمی ز مشرق رحمت طلوع می خـواهم گنــاه فــاصلــه انــداخت بیــن من بــا تـو ولی به دامن لطـفـت رجــوع می خواهم دلم برای سحرهای معنــوی تنــگ است کمی قنوت و سجود و رکوع می خواهم
: امتیاز
|
![]() |
![]() |
![]() مناجات با خدا
نا امید از خودمم چشم امیدم به خــداست نفس من عین جفا و کرمت عین وفـاست هرچه خواهی بدهی بر من بیچاره بده هرچه ازسوی توای دوست رسد خوب وبه جاست سر به زیر آمده ام باز ســر افرازم کن ای کسی که همه جا پرچم لطفت بالاست اشتراک من و تو باعث شرمم شده است گنه من به خفــا و کــرم تو به خـفــاست پشت کــردند همـه عــالــم و آدم بر من گرچه سخت است؛غمی نیست که رویم به خداست بد زمین خورده دلم گر که چنین میگریم که نشان به زمین خوردن آیینه صداست حاجتی را که روا نیست فزون شکر کنم گاه بینایی من کوری چشم گــره هاست گرچه زشت است گناه از من مخلوق ولی بخشش از سوی تو ای خالق زیبا زیباست گر پی مستحقی تا که بر او لطف کـنـی نیست بیچاره تر از من که نیازم به سخاست هم بــلایم بده هم کــرببـلا حــرفی نیست درد با عشق حسین بن علی عین دواست
: امتیاز
|
![]() |
![]() |
![]() مناجات با خداوند
صفای اشک به دلهـای بی شــرر ندهند به شمع تا نکشد شعلــه، چـشم تــر ندهد امیــر قــافلــۀ اشک؛ چـشـم بـیــدار است به دست هر صــدفی رشتـۀ گهــر ندهند هوای چشم تو ای گل هنوز بارانی ست چرا به مرغ گـرفتــار این خبــر ندهند؟ مباد خون تو ای گــل، نصیب خار مباد به دست هر مژه ای پــارۀ جگــر ندهند ز شرم روی تو گلها ز شاخه می ریزند بگــو که قــافــلـه را از چمن گذر ندهند به دست سرو امـان نامۀ تهـیـدستی ست که گفتــه است که آزادگــان ثمر ندهند؟ مراد اهل نظـر گنــج بی نیــازی هاست به عــالــمــی نظر کیــمیــا اثــر ندهنــد چه جــای نالــه که در بارگــاه استـغــنـا مجــال آه به دلهــای شعــلــه ور نــدهند چو شمع رشتـۀ باریک عـمـر می سوزد چرا مجال به «پروانه» تا سحر ندهند؟
: امتیاز
|
![]() |
![]() |
![]() مناجات با خداوند
شــرمنــدۀ لطف بــیکــرانـت هــستــم شــرمنــده تــرین بـنــدگــانـت هـسـتــم «یــا رب اَنـا سَـائِـل الَّـذِی اَعـطَـیـتَـه» عمــریـسـت دخـیــل آستــانـت هـستــم ********************** از بس که رئــوف و مهــربانی یا رب تو ملجــأ هـر پیــر و جــوانی یــا رب هــرگــز نشـنـیــده ام گـنــه کــاری را از خــانــۀ رحـمـتـت بــرانــی یــارب **********************
هستیــم همیــشه از حضورت غــافــل امــا شــده الطــاف تو مــا را شــامــل «یا غــافِــر! شَــرّنــا اِلـیــکَ صــاعِـد یــا راحــم! خَــیــرُکَ اِلَـیــنــا نــازِل» **********************
دنــیــا و تعــلــقــات دنیــا فــانــی ست لــذات همــه گــذشـتــنــی و آنــی ست جــز لــذت سجــده و سحــرگــاهی که در چشم ترت هوای اشک افشانی ست **********************
از شــوق اجــابـتت چنــان لــبــریــزم چون اشک به خاک درگهت میریزم «اِن اَنتَ قَطَعتَ حَبلَکَ عَن عَبــدِک» درگــاه امــیــد کـیــست دسـت آویــزم **********************
لبــریــز معــاصــیام پــر از آسیــبــم ســرگــرم گنــاه، غــافل از تهــذیــبـم ای رحمتِ لایزال! ای رأفـتِ محض! یــا رب به عـقــوبـتـت مکــن تــأدیـبم **********************
با این دل مرده و کویــری چه کنــم با این همه جرم و سر به زیری چه کنم «مِن اَینَ لِیَ النَّجات یا رب یا رب» تو دست مرا اگــر نگیــری چه کنـم؟
: امتیاز
|
![]() |
![]() |
![]() زمزمه ای مناجات با خدا
بــا رو ســیــاهــی آمــدم درِخــانــت، ای یــــار آشنــای مــن ای همزبان؛ ای مهربان خدای من تـویـی تــویی ای خــالق بـنــده نــواز ، درد مــن و دوای من ای همزبان؛ ای مهربان خدای من ای مهــربان بسکــه گنهکــارم من روم نمیــشه بگــم دوسِت دارم من نامـم سیـاهِ، کــارم گـنـاهِ، عــمـرم تـبــاهِ الهی العفو؛ الهی العفو؛ الهی العفو( ۲ ) ************************* اگر چه غفلت و گنــاه و معصیّت، هر روز و شب شده کارم اما هنــوز به رحـمـتـت اُمـیـدوارم در چـنـگــال نَــفـس خطــا کــارِ خــودم، اسیــرم و گــرفتارم اما هنــوز به رحـمـتـت اُمـیـدوارم دست من و بگیــر که با خــدا بشَم از بــدی ها دور بشم و رهــا بشَم با روسیاهی، گویم به آهی، یا رب الهی الهی العفو؛ الهی العفو؛ الهی العفو( ۲ ) ************************* با پـیــروی از نفس اَمّــاره فـقـط ، به روی شیـطـان خندیــدم نمکـدان رو شـکـسـتم و نـفهـمـیـدم نامَحــرَم و دیــدن بــرام عــادت شده ، راه کــج و بر گُـزیـدم نمکـدان رو شـکـسـتم و نـفهـمـیـدم لطف از تو و یک قلب تائب از من خــون شـد دلِ امــامِ غــائب از من شرمنده م آقا، لطفی تو بنما، یوسف زهرا الهی العفو؛ الهی العفو؛ الهی العفو( ۲ ) ************************* یا رَبّــنــا اِغــفــر لَـنــا ذنــوبــنــا ، بـه حـقّ مـحـبــوب خــدا به حــقّ ســالار غــریـب نــیــنــوا به حقّ اون آقایی که شده سَرش ، خــورشیـد روی نیــزه ها یــا ربّــنــا اِغــفــرلــنــا ذنــوبــنــا به اهـل بیت خیــلی بدهکــارم من بدم ولی حسیـن و دوست دارم من رویام حسینِ ، دُنیام حسینِ ، آقام حسینِ غریب مادر؛ غریب مادر؛ غریب مادر الهی العفو؛ الهی العفو؛ الهی العفو( ۲ )
: امتیاز
|
![]() |
![]() |
![]() زمزمه ای مناجات با خدا
شــرمنــده ام از رحـمـت جانانــۀ تو من معـتـکـف گشتم خـدا در خانۀ تو سوز من و نـوای من ای مهربان خدای من الهی العفو؛ الهی العفو (۲) ****************** بار دگــر من آمــدم با رو سیــاهــی بــار گنــه آورده ام بـا خــود الـهــی از لطف تو آکنــده ام شرمنده ام شرمنده ام الهی العفو؛ الهی العفو (۲) ****************** می خــوانمت با نــاله وبا دیــدۀ تَــر بنمــا قبــولم ای خدا؛ به حـقّ حیــدر حقّ علــیّ مرتــضی اغــفــر لنـا ذنــوبنـا الهی العفو؛ الهی العفو (۲) ****************** گرچه زعصیان رو سیاه عــالمینیم سینه زن و گریه کن داغ حسیـنـیـم آن که به مقتل شد فدا در راه قرآن سـر جدا الهی العفو؛ الهی العفو (۲) ****************** یا رب به اهل بیت پیغمبر چه ها شد رأس حسین ، هلال روی نیزه ها شد لعــن خـدا بر دشمنت ای سر بریده کو تنت؟ الهی العفو؛ الهی العفو (۲)
: امتیاز
|
![]() |
![]() |
![]() زمزمه ای مناجات با خدا
منـم بـد منـم بـد، تـو خـوبـی تـو خـوبـی منم عـبـد گنهکـار، تـو ستّـار العُــیـوبـی ببـیـن فـرصت عـمــرم ، گـذشتـه به تـبــاهـی الهی الهی؛ الهی الهی؛ الهی الهی؛ الهی الهی **************************** تو و جود و کرامت، من و خواری و غفلت تو و لطف و عنایت ، من وشرم و خجالت تو و خوبی و رحمت ، من و روی ِ سیــاهی الهی الهی؛ الهی الهی؛ الهی الهی؛ الهی الهی **************************** اگــر چه همــۀ عُــمر، گنــه شد هنر من ولی دست نــوازش، کشیــدی به سر من به درمـانـده اُمیــد و ، به مسکین تو پــناهـی الهی الهی؛ الهی الهی؛ الهی الهی؛ الهی الهی **************************** کجــا در ره تقــوی، هـم آهنــگ تو بــودم ز رویت خجل هستم، که من ننگ تو بودم ولی نـالــه زدم بــر، گــل فــاطــمـه گــاهــی الهی الهی؛ الهی الهی؛ الهی الهی؛ الهی الهی **************************** همــان که به ره دین ، غــریبانه فــدا شد سرش از تن پــاکش ، لب تشنه جــدا شد سؤالم فقط این است ، به چه جــرم و گنـاهی الهی الهی؛ الهی الهی؛ الهی الهی؛ الهی الهی
: امتیاز
|
![]() |
![]() |
![]() زمزمه ای مناجات با خدا
پخش سبک با کوه عصیان آمدم ، با چشم گریـان آمدم عُمرم شده صَرف گناه ، امّا پشیــمان آمدم بیچارۀ درمانده را،در محضرت راهش بده در وادیّ عُبودیت ، ســوزش بده آهش بده یـا ربّـنـا یـا ربّـنــا اغـفِـر لـنـا ذُنــوبـنـا (۲) با این نفس امّاره و، درد جهــالت چه کنم گرببخشی من را بگو، با این خجالت چه کنم ساده گویم ای مهربان، در بندگی من رُسوایم قســم به تو شرمنــدۀ ، خـمـینی و شُهـدایم یـا ربّـنـا یـا ربّـنــا اغـفِـر لـنـا ذُنــوبـنـا(۲) نه نمــاز شایسته ای، نه جهادی نه زکاتی گرچه پر از سَیّـئـاتم ، تو دریــای حَسَناتی بیچاره ام آلوده ام، من را ببخش من را ببخش نافرمانی نموده ام،من را ببخش من را ببخش یـا ربّـنـا یـا ربّـنــا اغـفِـر لـنـا ذُنــوبـنـا(۲) من را ببخش من را ببخش،به حقّ شاه شهدا قسمت جمــع ما نمــا ، زیــارت کــرببــلا ما همگی آواره و ، خونجگــر و مبتلاییم با سوز دل،در حاجت ، زیارت کربلاییم یـا ربّـنـا یـا ربّـنــا اغـفِـر لـنـا ذُنــوبـنـا(۲) چه کربلا چه کربلا ، همان جا که ارباب ما درمقتل پرخاک وخون، سرش شده ازتن جدا از کربلا از کـربلا ، آید صدای العـطش طفلی ازسوزتشنگی،درخیمه ها بنموده غش یـا ربّـنـا یـا ربّـنــا اغـفِـر لـنـا ذُنــوبـنـا(۲) ای کربلا ای کربـلا، دل را به غم آغشته اند برروی خاکت تشنه لب،خون خدا را کشته اند یک مادر قد خمیده، با اشک جاری ازدوعین گوید میان قتلگــاه، غریب مــادر یا حسین
: امتیاز
|
![]() |
![]() |
![]() زمزمه ای مناجات با خدا
ای که بر من مَحـرم رازی پرده بر جـرمم می اندازی آمــدم تـا ایـن گــدا را هــم مُحرم عشق خـودَت سازی از سَــرِ خــجـلت، دیــده گــریانــم از گــنـاهــانِ ، خــود پــشیـمانــم سیّدی العَفو؛ سیّدی العَفو؛ سیّدی العَفو؛ سیّدی العَفو ******************************* گشته ام حیـران به تاریکی ای حــریم تو حــریـم نــور گرچه بستم با تو پیمـان که گردم از وادی عصیـان دور بی وفـا گـشتم ، من هر عَهدی را خــون نمودم من ، قلب مهدی را سیّدی العَفو؛ سیّدی العَفو؛ سیّدی العَفو؛ سیّدی العَفو ******************************* بس که دنیــا غــافـلـم کرده جـسم تـقــوایم شده بی جان بی اراده هـسـتم و بی روح در نـمـاز و خواندنِ قـرآن کن بر این عاصی ، لطف جانانه با عبــادت دل ، گشتــه بیگــانــه سیّدی العَفو؛ سیّدی العَفو؛ سیّدی العَفو؛ سیّدی العَفو ******************************* من نشستـه بر ســر راهــم تو اُمـیــد قلب مــسکــیـنـی من همه فـقـر و همه دردم تو غیــاثَ الـمُـستـغـیـثـینی نــغــمــۀ جــانــم ، بــانــگ یا الله کــاســه ام پــر کـن، حــقّ ثارالله سیّدی العَفو؛ سیّدی العَفو؛ سیّدی العَفو؛ سیّدی العَفو ******************************* حــــقّ آن آقــــا که در راه ِ دین تو جــانش فــدا گشته با لبِ خُشک وتنِ پُرخـون بین مقتــل سر جـدا گشته قلب زهــرا را ، با غــم آغـشـتـند که حسینش را ، تشنه لب کـشـتند ای حسین جانم؛ ای حسین جانم؛ ای حسین جانم؛ ای حسین جانم؛
: امتیاز
|
![]() |
![]() |
![]() زمزمه ای مناجات با خدا
با اشکــایی که شد دوباره جـاری می خوام بازم بهم محــل بــذاری تا که نشم شــرمنده بیشتر از این یه وقت گناهام و به روم نیــاری خیلی خوبه که تعارف و، کنار بذارم رُک بشم وقتشه خیلی حرفارو، بهت بگم سبک بشم توی مناجاتم دیگه ، سوزش آهــی نــدارم خودت که بهتر میدونی، جزتو پناهی ندارم الهی من لی غیرک؛ الهی من لی غیرک (۲ ) ****************************** ذکــر لب هــمه، الــهــی الــعــفــو با اشک و زمزمه ، الهی العــفــو إغــفــر ذنــوبنــا ، بحــقّ حــیــدر بحــقّ فــاطمه ، الــهــی الــعــفــو وقتی که دل میشه پُر از، حال و هوای خوب تو سجاده مو پهن میکنم، مثل همیشه رو به تو واسه گناهای خودم ، ببین عــزادارم هنـوز دل کَندم از همه ولی، به تو امید دارم هنوز الهی من لی غیرک؛ الهی من لی غیرک (۲ ) ***************************** دلی که رفته زیر دین، می بخشی شده اسیر شور و شین می بخشی یقیــن دارم که یا قدیــم الاحســان منو به حــرمت حسین می بخشی بنــدۀ روسیــاهتــم ، ولی به زیــر دیــنــتـم درسته من بــدم ولی ، گــریــه کن حسینتم به عشق کربلا فقط، میخوام که سینه چاک بشم خدا کنه تو این شبها، با اشک روضه پاک بشم الهی من لی غیرک؛ الهی من لی غیرک (۲ )
: امتیاز
|
![]() |
![]() |
![]() غزل مناجاتی با خداوند
من از این نفس؛ از این بی سر پا خسته شدم خودم از دست خـودم آه خــدا خسته شدم اینکه هر روز بیــایم تو مرا عـفــو کـنی بــروم بــاز خطا پشت خطا خـستــه شدم من از این چشم که جز تو همه را می بیند ازهمین کوری و این منظره ها خسته شدم بـه هــمــه وعــدۀ جـبــران مـحـبــت دادم جز تو ای خوب؛از این رسم وفا خسته شدم لا اقل کــاش دمی شکــر گــذارت بــودم من از این لال زبانی به خدا خستــه شدم ای که ناگــفــته همه حــاجت مــا رادادی قسمتــم کن بــروم کــرببــلا خستــه شـدم
: امتیاز
|
![]() |
![]() |
![]() مناجات با خداوند
اومــدم آشتی کنــم وقــتــشه حـالا - آخدا روت و برنگردون از من،جون مولا آخدا من میخوام ساده و بی پرده باهات حرف بزنم مِثِه اون چوپون که بود دورۀ موسی آخدا هر چی بنده بد باشه، تو زود ازش راضی میشی نمی خوای میــون مردم بشِه رسوا آخدا من که روشو ندارم، اِسمتـو برلب بیارم امّا تو گــفـتــی بیــا بگو خــدایــا، آخــدا بَدَم و، یه عُمریه برای این که خوب بشم می کنم هِی با خودم امروز و فردا آخدا کی میتـونه به تو نارو بزنه، رسـوا نـشـه خــال تو بــالاتَــره از همــه خــالا آخـدا من میخوام غیر خودت به هیچ کسی رو نندازم دَستــامُو دراز کنــم پیش تو تنهــا آخــدا تو که بهتر از همه میدونی من چی کاره ام جــونِ مولا - نزنی پَــردَه مو بــالا آخدا تو که بیشتر از خودم تُو مردم آبروم دادی می دونــم- نمی کنی مشت منــو وا آخدا بــاورم نمی شه فردا تو منو بســوزونی دشمــن مــولا بــایستــه به تمــاشــا آخدا هرچی من بد می کنم بازم تو خوبی میکنی نه با من با هر بَدی خوب میکنی تا آخدا بَدی مو قبول دارم تو خوبی کن به روم نیار چون کـوتاهه پیش تو دیــوار حاشا آخدا به گُل روی علی و بچّه هاش خوارم نکن بی- اونا چی کــار کنـم روز مبــادا آخدا بَسکه بد سر زده از من دیگه سَرخورده دلم به ســرم هرچــی بیاد حَــقَّـمه امّا - آخدا دیده رو، ندیده گیر، منو به اربابم ببخش مَــردِ مَردا - پسر بی بــی و مــولا آخدا همونی که همۀ بی گـونه ها دیـوونه شن که نــداشت یه ذَرّه از دُشمنا پَــروا آخـدا اونی که به زیر بار زور نرفت و کشته شد با لـب تــشنــه کنــار دو تــا دریــا آخــدا دست آخر اومدن خیـمه هاشم آتیش زدند بچّه هــاشم فراری همه به صحــرا آخـدا تو اگه بخوای بشه"انسونی"ام آدم می شه لُری می گم، لُری می گم،منو بـپّا ؛ آخدا
: امتیاز
|
![]() |
![]() |
![]() غزل مناجاتی با خداوند
ای خدا امشب گریبان دلم را چــاک کن چشم خشکم را ز اشک خجلتم نمناک کن باز از زنگار عصیان تیره شد دلهای ما ازغبـار معصیت دامان ما را پــاک کن تــا به معــراج نیــایش این بــراق آه را شب همه شب میهمان خـانۀ افــلاک کن ما ز پا افتادگان را دستگیری کن، سپس در ره آزادگــی و بنــدگی چــالاک کــن لذت حــال دعــا را در مــذاق مـا بریــز نالــۀ ما را ســر ســجــاده آتـشنــاک کن تا که فــردا حاصل امروز را پیـدا کنیم با تولای علــی ما را به زیــر خـاک کن گلشن جان «وفائی» پر گل است از یاد تو این گلستــان وفا را خالی از خاشاک کن
: امتیاز
|
![]() |
![]() |
![]() غزل مناجاتی با خداوند
اگــر رو سیــاهــم اگــر رو سفـیــدم تو هستــی پنــاهــم تو هستــی امیدم هـمــه از گنــه شــرمــســارنــد امــا من از کثــرت تـوبه خجــلت کشیـدم تو آغــوش خــود را برویم گــشودی ولی من به دنبــال شیــطــان دویــدم تواز من به جز جرم و عصیان ندیدی من ازتو به جز عفو و رحمت ندیدیم تو نــزدیک بــودی و من دور از تـو تو پیــوند کــردی من از تو بــریــدم نه رنگی به رویم نه عطری به بویم همــه گـرد گــل بودم و خــار چــیــدم تو بیدار و من خفته در خواب غفلت تــو هــشــدار دادی و مـن آرمــیــدم تو از مهــر نــاز مــرا می کــشیـدی من از جهــل قهر تو را می خــریـدم بیــا بر گـنـاهــم بکش خط غــفــران کــرم کــن که بر آخــر خط رسیــدم تو بـر عیب ها پــرده پوشی؛ دریغــا که من پــرده خــویــشتــن را دریــدم الهــی الهــی به «میثــم» نــگــاهــی به روی سیــاهــم بــه روی ســفیــدم
: امتیاز
|
![]() |
![]() |
![]() زمزمه ای مناجات با خدا
من آمـدم ای بـا وفـا الهی بار دگر خواندی مرا الهی یا ذالکـرم لبـیـک یا الهی اغـفــر لنا ذنـوبـنــا الهی اغفر لنا ذنوبنا الهی من در وفای تو وفا نکردم حتی سر سفره حیا نکردم تو خواندی و من اعتنا نکردم افتاده ام از معصیت به چاهی اغفر لنا ذنوبنا الهی در من چه دیدی، زشتیم ندیدی با این همه پستی مرا خریدی ناز من آلوده را کشیدی بنگر مرا در فرط بی پناهی اغفر لنا ذنوبنا الهی طوری تو با این بنده تا نمودی گویا که تو از من حیا نمودی خوابیدم و جایم دعا نمودی خواهم ز درگاه تو اشک و آهی اغفر لنا ذنوبنا الهی در شام غم، مهتاب من نیامد خورشید عالم تاب من نیامد آقا شبی در خواب من نیامد مولا کجا و عبد رو سیاهی اغفر لنا ذنوبنا الهی آیین و ذکر دعو تت حسین است موج محیط رحمتت حسین است مجرای لطف و نعمتت حسین است بر کشته ی گودال قتلگاهی اغفرلنا ذنوبنا الهی
: امتیاز
|
![]() |
![]() |
![]() غزل مناجاتی با خداوند کریم
نامه سيـاه را به حــرم ره نمي دهـند اهــل گنــاه را به حــرم ره نمي دهند گمراهي است حاصل عمر گذشته ام گم كرده راه را به حرم ره نمي دهند در پشت در نشسته ام و بــاورم شده هر بي پنــاه را به حرم ره نمي دهند ديگر چه جاي تيره دل خسته اي چو من وقتي كه ماه را به حرم ره نمي دهند تكيه به اهل بيت كن اينجا وغم مخور بي تكيه گاه را به حرم ره نمي دهند اين باب را كليد ز اشك سحــر بســاز بي سوز و آه را به حرم ره نمي دهند آن نور فاطمي سحري جلوه كرد وگفت هـر روسياه را به حرم ره نمي دهند
: امتیاز
|
![]() |
![]() |
![]() غزل مناجاتی با خداوند
در گناه است که آدم کـمرش می شکند باغ ســرسبــز تـمـام ثـمـرش می شکـند آن کبوتر که شود صید شیـاطین بخـدا آخـرش با کـمک نفـس پـرش می شکند دل آلوده نـدانـسـته که در وقت گـــنـاه ثمرش، بال وپرش، برگ وبرش می شکند سنگ شیطان که به دل خورد خدا میداند بی سپر باشد اگر!سخت سرش می شکند هرکسی روزه گرفت و به خدا فکر نکرد حـتـم دارم که قـیامت سپرش می شکند چه دراین ماه وچه درشام وسحرهای دگر وای بر آنکه دعـای سحـرش می شکـند دل من سوخت ازآن خانه که با ضرب لگد وسط شعـلـۀ سـرسخـت درش می شکند بی حیا پیـش پـسر زد به رخ مــادر او گـفت : اینطور غرور پسرش می شکند
: امتیاز
|
![]() |
![]() |
![]() غزل مناجاتی با خداوند
از دین به جای حلم، تفــاخر گــرفته ام اوصافی از قبــیل تحــجــر گــرفتــه ام در منجلاب کبر و حسد گیــر کـرده ام حس می کنم که بــوی تنفــر گـرفته ام درد بدی است، حال مناجات وسجده نیست بیــمــاری شدید تــکــبــر گــرفـتــه ام ای ابر دیده ، محض رضای خـدا ببار در بین شعله های هوس گــر گرفته ام شرط سعادت ابـدی حب فــاطمه است این درس را من از ادب حر گرفته ام
: امتیاز
|