![](images/menu/doubt_but.png)
-
مناسبتها، وقایع و اعمال ماه محرم
-
مناسبتها، وقایع و اعمال ماه صفر
-
مناسبتها، وقایع و اعمال ماه ربیع الأول
-
مناسبتها، وقایع و اعمال ماه ربیع الثانی
-
مناسبتها، وقایع و اعمال ماه جمادی الأول
-
مناسبتها، وقایع و اعمال ماه جمادی الثانی
-
مناسبتها، وقایع و اعمال ماه رجب
-
سایت قرآنی تنـــــزیل
-
سایت مقام معظم رهبری
-
سایت آیت الله مکارم شیرازی
-
سایت آیت الله نوری همدانی
-
سایت آیت الله فاضل لنکرانی
-
سایت آیت الله سیستانی
![](images/menu/software_but.png)
![]() زمزمه ای مناجات با خدا
شــرمنــده ام از رحـمـت جانانــۀ تو من معـتـکـف گشتم خـدا در خانۀ تو سوز من و نـوای من ای مهربان خدای من الهی العفو؛ الهی العفو (۲) ****************** بار دگــر من آمــدم با رو سیــاهــی بــار گنــه آورده ام بـا خــود الـهــی از لطف تو آکنــده ام شرمنده ام شرمنده ام الهی العفو؛ الهی العفو (۲) ****************** می خــوانمت با نــاله وبا دیــدۀ تَــر بنمــا قبــولم ای خدا؛ به حـقّ حیــدر حقّ علــیّ مرتــضی اغــفــر لنـا ذنــوبنـا الهی العفو؛ الهی العفو (۲) ****************** گرچه زعصیان رو سیاه عــالمینیم سینه زن و گریه کن داغ حسیـنـیـم آن که به مقتل شد فدا در راه قرآن سـر جدا الهی العفو؛ الهی العفو (۲) ****************** یا رب به اهل بیت پیغمبر چه ها شد رأس حسین ، هلال روی نیزه ها شد لعــن خـدا بر دشمنت ای سر بریده کو تنت؟ الهی العفو؛ الهی العفو (۲)
: امتیاز
|
![]() |
![]() |
![]() زمزمه ای مناجات با خدا
منـم بـد منـم بـد، تـو خـوبـی تـو خـوبـی منم عـبـد گنهکـار، تـو ستّـار العُــیـوبـی ببـیـن فـرصت عـمــرم ، گـذشتـه به تـبــاهـی الهی الهی؛ الهی الهی؛ الهی الهی؛ الهی الهی **************************** تو و جود و کرامت، من و خواری و غفلت تو و لطف و عنایت ، من وشرم و خجالت تو و خوبی و رحمت ، من و روی ِ سیــاهی الهی الهی؛ الهی الهی؛ الهی الهی؛ الهی الهی **************************** اگــر چه همــۀ عُــمر، گنــه شد هنر من ولی دست نــوازش، کشیــدی به سر من به درمـانـده اُمیــد و ، به مسکین تو پــناهـی الهی الهی؛ الهی الهی؛ الهی الهی؛ الهی الهی **************************** کجــا در ره تقــوی، هـم آهنــگ تو بــودم ز رویت خجل هستم، که من ننگ تو بودم ولی نـالــه زدم بــر، گــل فــاطــمـه گــاهــی الهی الهی؛ الهی الهی؛ الهی الهی؛ الهی الهی **************************** همــان که به ره دین ، غــریبانه فــدا شد سرش از تن پــاکش ، لب تشنه جــدا شد سؤالم فقط این است ، به چه جــرم و گنـاهی الهی الهی؛ الهی الهی؛ الهی الهی؛ الهی الهی
: امتیاز
|
![]() |
![]() |
![]() زمزمه ای مناجات با خدا
پخش سبک با کوه عصیان آمدم ، با چشم گریـان آمدم عُمرم شده صَرف گناه ، امّا پشیــمان آمدم بیچارۀ درمانده را،در محضرت راهش بده در وادیّ عُبودیت ، ســوزش بده آهش بده یـا ربّـنـا یـا ربّـنــا اغـفِـر لـنـا ذُنــوبـنـا (۲) با این نفس امّاره و، درد جهــالت چه کنم گرببخشی من را بگو، با این خجالت چه کنم ساده گویم ای مهربان، در بندگی من رُسوایم قســم به تو شرمنــدۀ ، خـمـینی و شُهـدایم یـا ربّـنـا یـا ربّـنــا اغـفِـر لـنـا ذُنــوبـنـا(۲) نه نمــاز شایسته ای، نه جهادی نه زکاتی گرچه پر از سَیّـئـاتم ، تو دریــای حَسَناتی بیچاره ام آلوده ام، من را ببخش من را ببخش نافرمانی نموده ام،من را ببخش من را ببخش یـا ربّـنـا یـا ربّـنــا اغـفِـر لـنـا ذُنــوبـنـا(۲) من را ببخش من را ببخش،به حقّ شاه شهدا قسمت جمــع ما نمــا ، زیــارت کــرببــلا ما همگی آواره و ، خونجگــر و مبتلاییم با سوز دل،در حاجت ، زیارت کربلاییم یـا ربّـنـا یـا ربّـنــا اغـفِـر لـنـا ذُنــوبـنـا(۲) چه کربلا چه کربلا ، همان جا که ارباب ما درمقتل پرخاک وخون، سرش شده ازتن جدا از کربلا از کـربلا ، آید صدای العـطش طفلی ازسوزتشنگی،درخیمه ها بنموده غش یـا ربّـنـا یـا ربّـنــا اغـفِـر لـنـا ذُنــوبـنـا(۲) ای کربلا ای کربـلا، دل را به غم آغشته اند برروی خاکت تشنه لب،خون خدا را کشته اند یک مادر قد خمیده، با اشک جاری ازدوعین گوید میان قتلگــاه، غریب مــادر یا حسین
: امتیاز
|
![]() |
![]() |
![]() زمزمه ای مناجات با خدا
ای که بر من مَحـرم رازی پرده بر جـرمم می اندازی آمــدم تـا ایـن گــدا را هــم مُحرم عشق خـودَت سازی از سَــرِ خــجـلت، دیــده گــریانــم از گــنـاهــانِ ، خــود پــشیـمانــم سیّدی العَفو؛ سیّدی العَفو؛ سیّدی العَفو؛ سیّدی العَفو ******************************* گشته ام حیـران به تاریکی ای حــریم تو حــریـم نــور گرچه بستم با تو پیمـان که گردم از وادی عصیـان دور بی وفـا گـشتم ، من هر عَهدی را خــون نمودم من ، قلب مهدی را سیّدی العَفو؛ سیّدی العَفو؛ سیّدی العَفو؛ سیّدی العَفو ******************************* بس که دنیــا غــافـلـم کرده جـسم تـقــوایم شده بی جان بی اراده هـسـتم و بی روح در نـمـاز و خواندنِ قـرآن کن بر این عاصی ، لطف جانانه با عبــادت دل ، گشتــه بیگــانــه سیّدی العَفو؛ سیّدی العَفو؛ سیّدی العَفو؛ سیّدی العَفو ******************************* من نشستـه بر ســر راهــم تو اُمـیــد قلب مــسکــیـنـی من همه فـقـر و همه دردم تو غیــاثَ الـمُـستـغـیـثـینی نــغــمــۀ جــانــم ، بــانــگ یا الله کــاســه ام پــر کـن، حــقّ ثارالله سیّدی العَفو؛ سیّدی العَفو؛ سیّدی العَفو؛ سیّدی العَفو ******************************* حــــقّ آن آقــــا که در راه ِ دین تو جــانش فــدا گشته با لبِ خُشک وتنِ پُرخـون بین مقتــل سر جـدا گشته قلب زهــرا را ، با غــم آغـشـتـند که حسینش را ، تشنه لب کـشـتند ای حسین جانم؛ ای حسین جانم؛ ای حسین جانم؛ ای حسین جانم؛
: امتیاز
|
![]() |
![]() |
![]() زمزمه ای مناجات با خدا
با اشکــایی که شد دوباره جـاری می خوام بازم بهم محــل بــذاری تا که نشم شــرمنده بیشتر از این یه وقت گناهام و به روم نیــاری خیلی خوبه که تعارف و، کنار بذارم رُک بشم وقتشه خیلی حرفارو، بهت بگم سبک بشم توی مناجاتم دیگه ، سوزش آهــی نــدارم خودت که بهتر میدونی، جزتو پناهی ندارم الهی من لی غیرک؛ الهی من لی غیرک (۲ ) ****************************** ذکــر لب هــمه، الــهــی الــعــفــو با اشک و زمزمه ، الهی العــفــو إغــفــر ذنــوبنــا ، بحــقّ حــیــدر بحــقّ فــاطمه ، الــهــی الــعــفــو وقتی که دل میشه پُر از، حال و هوای خوب تو سجاده مو پهن میکنم، مثل همیشه رو به تو واسه گناهای خودم ، ببین عــزادارم هنـوز دل کَندم از همه ولی، به تو امید دارم هنوز الهی من لی غیرک؛ الهی من لی غیرک (۲ ) ***************************** دلی که رفته زیر دین، می بخشی شده اسیر شور و شین می بخشی یقیــن دارم که یا قدیــم الاحســان منو به حــرمت حسین می بخشی بنــدۀ روسیــاهتــم ، ولی به زیــر دیــنــتـم درسته من بــدم ولی ، گــریــه کن حسینتم به عشق کربلا فقط، میخوام که سینه چاک بشم خدا کنه تو این شبها، با اشک روضه پاک بشم الهی من لی غیرک؛ الهی من لی غیرک (۲ )
: امتیاز
|
![]() |
![]() |
![]() غزل مناجاتی با خداوند
من از این نفس؛ از این بی سر پا خسته شدم خودم از دست خـودم آه خــدا خسته شدم اینکه هر روز بیــایم تو مرا عـفــو کـنی بــروم بــاز خطا پشت خطا خـستــه شدم من از این چشم که جز تو همه را می بیند ازهمین کوری و این منظره ها خسته شدم بـه هــمــه وعــدۀ جـبــران مـحـبــت دادم جز تو ای خوب؛از این رسم وفا خسته شدم لا اقل کــاش دمی شکــر گــذارت بــودم من از این لال زبانی به خدا خستــه شدم ای که ناگــفــته همه حــاجت مــا رادادی قسمتــم کن بــروم کــرببــلا خستــه شـدم
: امتیاز
|
![]() |
![]() |
![]() مناجات با خداوند
اومــدم آشتی کنــم وقــتــشه حـالا - آخدا روت و برنگردون از من،جون مولا آخدا من میخوام ساده و بی پرده باهات حرف بزنم مِثِه اون چوپون که بود دورۀ موسی آخدا هر چی بنده بد باشه، تو زود ازش راضی میشی نمی خوای میــون مردم بشِه رسوا آخدا من که روشو ندارم، اِسمتـو برلب بیارم امّا تو گــفـتــی بیــا بگو خــدایــا، آخــدا بَدَم و، یه عُمریه برای این که خوب بشم می کنم هِی با خودم امروز و فردا آخدا کی میتـونه به تو نارو بزنه، رسـوا نـشـه خــال تو بــالاتَــره از همــه خــالا آخـدا من میخوام غیر خودت به هیچ کسی رو نندازم دَستــامُو دراز کنــم پیش تو تنهــا آخــدا تو که بهتر از همه میدونی من چی کاره ام جــونِ مولا - نزنی پَــردَه مو بــالا آخدا تو که بیشتر از خودم تُو مردم آبروم دادی می دونــم- نمی کنی مشت منــو وا آخدا بــاورم نمی شه فردا تو منو بســوزونی دشمــن مــولا بــایستــه به تمــاشــا آخدا هرچی من بد می کنم بازم تو خوبی میکنی نه با من با هر بَدی خوب میکنی تا آخدا بَدی مو قبول دارم تو خوبی کن به روم نیار چون کـوتاهه پیش تو دیــوار حاشا آخدا به گُل روی علی و بچّه هاش خوارم نکن بی- اونا چی کــار کنـم روز مبــادا آخدا بَسکه بد سر زده از من دیگه سَرخورده دلم به ســرم هرچــی بیاد حَــقَّـمه امّا - آخدا دیده رو، ندیده گیر، منو به اربابم ببخش مَــردِ مَردا - پسر بی بــی و مــولا آخدا همونی که همۀ بی گـونه ها دیـوونه شن که نــداشت یه ذَرّه از دُشمنا پَــروا آخـدا اونی که به زیر بار زور نرفت و کشته شد با لـب تــشنــه کنــار دو تــا دریــا آخــدا دست آخر اومدن خیـمه هاشم آتیش زدند بچّه هــاشم فراری همه به صحــرا آخـدا تو اگه بخوای بشه"انسونی"ام آدم می شه لُری می گم، لُری می گم،منو بـپّا ؛ آخدا
: امتیاز
|
![]() |
![]() |
![]() غزل مناجاتی با خداوند
ای خدا امشب گریبان دلم را چــاک کن چشم خشکم را ز اشک خجلتم نمناک کن باز از زنگار عصیان تیره شد دلهای ما ازغبـار معصیت دامان ما را پــاک کن تــا به معــراج نیــایش این بــراق آه را شب همه شب میهمان خـانۀ افــلاک کن ما ز پا افتادگان را دستگیری کن، سپس در ره آزادگــی و بنــدگی چــالاک کــن لذت حــال دعــا را در مــذاق مـا بریــز نالــۀ ما را ســر ســجــاده آتـشنــاک کن تا که فــردا حاصل امروز را پیـدا کنیم با تولای علــی ما را به زیــر خـاک کن گلشن جان «وفائی» پر گل است از یاد تو این گلستــان وفا را خالی از خاشاک کن
: امتیاز
|
![]() |
![]() |
![]() غزل مناجاتی با خداوند
اگــر رو سیــاهــم اگــر رو سفـیــدم تو هستــی پنــاهــم تو هستــی امیدم هـمــه از گنــه شــرمــســارنــد امــا من از کثــرت تـوبه خجــلت کشیـدم تو آغــوش خــود را برویم گــشودی ولی من به دنبــال شیــطــان دویــدم تواز من به جز جرم و عصیان ندیدی من ازتو به جز عفو و رحمت ندیدیم تو نــزدیک بــودی و من دور از تـو تو پیــوند کــردی من از تو بــریــدم نه رنگی به رویم نه عطری به بویم همــه گـرد گــل بودم و خــار چــیــدم تو بیدار و من خفته در خواب غفلت تــو هــشــدار دادی و مـن آرمــیــدم تو از مهــر نــاز مــرا می کــشیـدی من از جهــل قهر تو را می خــریـدم بیــا بر گـنـاهــم بکش خط غــفــران کــرم کــن که بر آخــر خط رسیــدم تو بـر عیب ها پــرده پوشی؛ دریغــا که من پــرده خــویــشتــن را دریــدم الهــی الهــی به «میثــم» نــگــاهــی به روی سیــاهــم بــه روی ســفیــدم
: امتیاز
|
![]() |
![]() |
![]() زمزمه ای مناجات با خدا
من آمـدم ای بـا وفـا الهی بار دگر خواندی مرا الهی یا ذالکـرم لبـیـک یا الهی اغـفــر لنا ذنـوبـنــا الهی اغفر لنا ذنوبنا الهی من در وفای تو وفا نکردم حتی سر سفره حیا نکردم تو خواندی و من اعتنا نکردم افتاده ام از معصیت به چاهی اغفر لنا ذنوبنا الهی در من چه دیدی، زشتیم ندیدی با این همه پستی مرا خریدی ناز من آلوده را کشیدی بنگر مرا در فرط بی پناهی اغفر لنا ذنوبنا الهی طوری تو با این بنده تا نمودی گویا که تو از من حیا نمودی خوابیدم و جایم دعا نمودی خواهم ز درگاه تو اشک و آهی اغفر لنا ذنوبنا الهی در شام غم، مهتاب من نیامد خورشید عالم تاب من نیامد آقا شبی در خواب من نیامد مولا کجا و عبد رو سیاهی اغفر لنا ذنوبنا الهی آیین و ذکر دعو تت حسین است موج محیط رحمتت حسین است مجرای لطف و نعمتت حسین است بر کشته ی گودال قتلگاهی اغفرلنا ذنوبنا الهی
: امتیاز
|
![]() |
![]() |
![]() غزل مناجاتی با خداوند کریم
نامه سيـاه را به حــرم ره نمي دهـند اهــل گنــاه را به حــرم ره نمي دهند گمراهي است حاصل عمر گذشته ام گم كرده راه را به حرم ره نمي دهند در پشت در نشسته ام و بــاورم شده هر بي پنــاه را به حرم ره نمي دهند ديگر چه جاي تيره دل خسته اي چو من وقتي كه ماه را به حرم ره نمي دهند تكيه به اهل بيت كن اينجا وغم مخور بي تكيه گاه را به حرم ره نمي دهند اين باب را كليد ز اشك سحــر بســاز بي سوز و آه را به حرم ره نمي دهند آن نور فاطمي سحري جلوه كرد وگفت هـر روسياه را به حرم ره نمي دهند
: امتیاز
|
![]() |
![]() |
![]() غزل مناجاتی با خداوند
در گناه است که آدم کـمرش می شکند باغ ســرسبــز تـمـام ثـمـرش می شکـند آن کبوتر که شود صید شیـاطین بخـدا آخـرش با کـمک نفـس پـرش می شکند دل آلوده نـدانـسـته که در وقت گـــنـاه ثمرش، بال وپرش، برگ وبرش می شکند سنگ شیطان که به دل خورد خدا میداند بی سپر باشد اگر!سخت سرش می شکند هرکسی روزه گرفت و به خدا فکر نکرد حـتـم دارم که قـیامت سپرش می شکند چه دراین ماه وچه درشام وسحرهای دگر وای بر آنکه دعـای سحـرش می شکـند دل من سوخت ازآن خانه که با ضرب لگد وسط شعـلـۀ سـرسخـت درش می شکند بی حیا پیـش پـسر زد به رخ مــادر او گـفت : اینطور غرور پسرش می شکند
: امتیاز
|
![]() |
![]() |
![]() غزل مناجاتی با خداوند
از دین به جای حلم، تفــاخر گــرفته ام اوصافی از قبــیل تحــجــر گــرفتــه ام در منجلاب کبر و حسد گیــر کـرده ام حس می کنم که بــوی تنفــر گـرفته ام درد بدی است، حال مناجات وسجده نیست بیــمــاری شدید تــکــبــر گــرفـتــه ام ای ابر دیده ، محض رضای خـدا ببار در بین شعله های هوس گــر گرفته ام شرط سعادت ابـدی حب فــاطمه است این درس را من از ادب حر گرفته ام
: امتیاز
|
![]() |
![]() |
![]() غزل مناجاتی با خداوند
دیدی ای دل آخر عمری چه شیطانی شدی درمیان نفس خود ماندی و زندانی شدی بی دعـا و بی سحرها و منـاجات و دعـا بی خیـال رفـتن شبـهـای طـولانی شدی این خداوند کریم است و رحیم است وغفور که تو با وضع بدت دعوت به مهمانی شدی از خدا غافـل شدی آرامشت بر باد رفت رفت و حالا مبتلا بر این پریشانی شدی در قیامت از خجالت چه جوابی می دهی گر بگوید بـاعث ننگ مسلـمانـی شـدی بگـذار آخر این شعر کمی روضه شـود ای حسینی که غریبانه تو قربانی شدی قـاریان در همه جا محـتـرمـند آقـا جـان به روی نـیـزه چرا قـاری قـرآنی شدی
: امتیاز
|
![]() |
![]() |
![]() غزل مناجاتی با خداوند
اگر چه در به در کوچــۀ خطا شده ام شکسته بال ترین بنده ی خــدا شده ام ولی نشسته به چشم تـــرم ندامت هــا و نیمه راه ترین یار توبــه ها شده ام گنـــاه من نفسم را به سینه چسبــانـده بعید نیست تحبس الـــدعـــــا شــــده ام شکسته پشت من از بارمعصیت هایم زخویش خسته ام از خوب ها جدا شده ام به آستـــــان کـــــریـمت پــنــاه آوردم ز بس گناه نمودم چه بی حیــا شده ام مرا به خاطر اشک حسین خود بپـذیر مرا که نــذر غــم شاه کــربلا شده ام چه باک ازشب قبر ونکیر ومنکـرهـا چـرا که گریه کن عشق سر جدا شده ام کفن بدرد من بی نوا نخواهـد خــورد منی که خون جگـر داغ بوریا شده ام همیشه راه مرا کــربلا رمق زده انـد اگر چه در به در کـوچۀ خطا شده ام
: امتیاز
|
![]() |
![]() |
![]() غزل مناجاتی
بگذاریــد بر احــوال خودم گــریه کنــم بر سیـه کـاری اعـمـال خودم گریه کنم فعل و قولم همه بی مورد و مردود بود جـای آنست بر افـعـال خودم گـریه کنم تا شـبی پنجــره رحـمـت حـق بـاز شود هــر سحر بر بدی حال خودم گریه کنم ذره ای خـوب و بـد ای وای عـقوبت دارد به " فمن یعمل مثـقال " خودم گریه کنم نیست تـقــصیـر کسی آیــنه ام تـار شـده جلوه گر نیست بر اهمال خودم گریه کنم راه دل گـم شد و پـیدا نشد آن گـمـشده ام ره دهیدم که به اضلال خودم گریه کنم من پـرسـتـوی حـرم بودم و دور افـتادم تا به بشکسته پر و بال خودم گریه کنم کاروان رفت به پا بـوسی حق، بگـذارید من که جا مـانـدۀ امـیال خودم گریه کنم قـرعـه افـتاد که من از شهـدا جـا مانـدم سخت بر این دل بد فال خودم گریه کنم نشدم مـعـتکــف خـیـمه نــورانــی یــار بـر سـیه بخـتـی اقـبـال خـودم گریه کنم مــددی تـا بـه غــریـبــی نـگــارم نـالــم هـمتی تا که بر احـوال خودم گریه کنم
: امتیاز
|
![]() |
![]() |
![]() مناجات با خداوند
بیا که عبد مطـیع خدا شدن خـوب است شبی به خاطر او سر به را شدن خوب است تمام حرف همین است که ما گنه نکنیم ز آن چه نفس بخواهد جدا شدن خوب است شده به یک سحری صاف کن دل خود را به آیه های خدا با صفا شدن خـوب است به دل حقیقت محبــوب را تو پیــدا کـن ز عشق های مجازی رها شدن خوب است چرا به پیش خلائق تو خم کنی سر خود؟ شبی مقابل دلــدار تا شدن خـوب است صدای اهل قبوراست می رسد بر گوش که : آی بنده رفیق دعا شدن خوب است از این دو دیده به غیر از گنه نشد حاصل ببند چشم، که اهل بکا شدن خوب است ببین که قافله ی عمر می رود از پـیش مرو به خواب که دور از خطا شدن خوب است مگر که بخت کند رو ، طبیب را بیـنی به درد بندگی اش مبتلا شدن خوب است در این لیالی رحمت اگــر خــدا خواهد مسافر حــرم کــربلا شـدن خـوب است
: امتیاز
|
![]() |
![]() |
![]() غزل مناجاتی با خداوند
غیر از تو ای خدا به کسی رو نمی زنم جز در مقــام قـرب تو زانـو نمی زنم با کشتــی شکستــه ز امــواج معصیت جز در کرانـه های تو پهلــو نمی زنم بعضی مواقع از سر تکــرار معصیت با غــافــلــیــن درگـه تو مـو نمی زنم با این که روسیــاه ترین خلـق عــالمـم چنگی به غیر نغمۀ «ارجو» نمی زنم خواهی مرا بری به جهنّم بـبر ولی ... این را بدان که بانگ هـیاهو نمی زنم این بـار اگر ردم نکـنی قــول می دهـم سـنگی دگـر به روی تـرازو نمی زنم تـنهــا امیـد من پــســر فــاطــمـه بُــوَد بیهوده دل به این سو و آن سو نمی زنم امـشب دلــم کــبــوتــر بـام رضـا شده پَـر جز هــوای ضامـن آهـو نمی زنم زهـر جـفـا توان پــرش را گرفته بـود مانـند مـادرش کمـرش را گرفته بـود
: امتیاز
|
![]() |
![]() |
![]() مناجات با خداوند
سرخوشم از باده ای که یار دستم میدهد جام اشکی که سحر دلدار دستم میدهد همرهان بار سفربستند ومن جا مانده ام گفتم آخــر روسیاهی کـار دستم میدهد وای از نفسم که درراه خطا خوارم نمود او بهــانه از ســر اجبــار دستم میدهد آنقــدر توجیه شیـطانـی بچیند روی هم تا گنه را از سر اصـرار دستم میدهد معصیت کردن برایم عادتی گشته چرا؟ این بلا را نفس با تکرار دستم میدهد من گنه کارم ولی آخر به عشق فاطمه برگ سبزی حضرت غفار دستم میدهد ناز ساقی را به خون دل کشم تا لحظه ای که سبـویی لحـظـۀ دیـدار دستم میدهد زیر دین کس نبــاشم تا دم جــان دادنم جام کــوثــر حیدر کـرار دستــم میدهد بوسه دارد دست آن ساقی که از روز ازل بــاده را بی مـنّـت و آزار دستم میـدهد در ازای هر علی گفتن به زهرایش قسم جامی ازکوثر صدو ده بار دستم میدهد دانم آخر حق زباب القبلۀ کرب و بـلا برگ تضمین امان از نار دستم میدهد
: امتیاز
|
![]() |
![]() |
![]() غزل مناجاتی با خداوند
وقتی سحر به عشق تو بـیدار می شوم حس می کنم که محرم اسرار می شوم تنها تویی گــره زدلــم بــاز می کــنـی من هـم به این دلـیـل گرفتـار مـی شوم قربان دست لطف تو ای مهربان خـدا لطفی نکن ببین چقدر خـار می شوم با این امیــد که تو دوایــی به من دهی روزی هـزار مرتبه بیمــار می شوم در این هوای گرم که لب خشک میشود از ذکر یاحسین چه سـرشار می شوم هرشب به این امید که آقا نشسته است از خـادمـان سفــره افـطــار می شـوم گویند تــوبــه جـرم مرا پــاک می کند این را سحر به گریه خبر دارمی شوم من را اگر به روضه نیارد هوای دوست یک عمر اسیر درهم و دینار می شوم وقتی گره به کـار من افــتـاد و وانشد آنجا دخــیـل دست عــلمــدار می شوم امشب گواه باش که هـمراه اشک و آه محزون روضــۀ در و دیوار می شوم وقتی مدینه می رود ای دل،چو مادرم مجروح زخــم تیزی مسمار می شوم
: امتیاز
|
![]() |
![]() |
![]() غزل مناجاتی با خداوند
یــا عَظیــمَ المَن! گـنــاه آورده ام غــافـرُ التــَوب! اشتباه آورده ام لا تُــؤدِّبنی، خــودم شــرمنده ام تــازه قــلــبم را به راه آورده ام عُــدّتــی فـی کُربَتی! دلخستــه ام مــن جـــوانــیِ تــــبــاه آورده ام صاحِبــی فی شِدّتی! من را مران رو بــه ســوی بــارالـه آورده ام أینَ عَفـوُک؟ أینَ سِترُک؟ یا غفور نـــامه ای غــرق گـنــاه آورده ام قاضیُ الحاجات، خَیرُ الحـاکمین! رو بـه ربِ داد خـــواه آورده ام یا أنیسَ الــذّاکرین و یا بَصــیر! اشک تـوبــه از نــگــاه آورده ام یا حَـلیم و یا کَــریــم و یا جَمیل! خــلــوتـی، تار و سیــاه آورده ام هــارِبٌ مِنــکَ إلَیــکَ، یا الـه! من به ســوی تو پــنــاه آورده ام یا غیــاثَ المُستغـیثین! ربّنــا! یک زبــان عــذر خـواه آورده ام لا تُــخَـیِّـبـنی،أنا العَــبدُ الحُسیـن گــریــه بر این پـادشــاه آورده ام
: امتیاز
|