اشعار

با رخصت ذوالـفـقـار، الوعده وفا            ای مـلـت اسـتــوار! الـوعـده وفــا
با لـطـف خـدا دوبـاره در مـی‌آیـد            از دشـمـنـمان دمـار، الـوعـده وفا

بیا ای دست‌هایت، روز و شب خیبرگشا حیدر!            زمان رزم آمد، باز تا مـیدان بیا حـیدر

به افسون نگاهی، بشکن این جادوی دَرهم را            گره واکن به لبخند از میان کار ما، حیدر

گلستان است بر بستان ایمان، آتش شیطان            نخواهد گشت ایران هرگز از این شعله‌ها ویران

به غیر از اهتزاز و اوج و عزت نیست تقدیرش            که با دست اباالفضل ایستاده پرچم ایران

هلا قـوم یهـود! از آسمان سجـیل می‌آید            به استقبالتان مرگ، ای سپاه فیل می‌آید

به هر سو که روید آنجا محل دفنتان  گردد            که عـزرائیل با خیبر به اسرائیل می‌آید

مدارا نه! ترّحم نه! بزن بشکن دل شب را            بزن آنگونه که زد حیدر کرّار مرحب را

به شهر موش‌ها موشک بزن؛ بی‌شک تو پیروزی            بتازان بر تن آلـودۀ این قـوم مَرکـب را

خروش ذوالفقار و بارش سجـیل می‌آید            طنـین آیـه‌هـای عـادیـات و فـیـل می‌آید

عذابی که خدا می‌گفت نازل می‌شود هر شب            بـلای آسـمـانـی بـر سـر قـابـیـل می‌آیـد

بیشه خالی نیست ای کفتار؛ شیران را ببین            حمله کردی؟ پاسخِ شیرانِ غُرّان را ببین

ناو آوردی، رجز خواندی که طوفان می‌کنی؟            گاوِ حیران مانده در چنگالِ شیران را ببین

تا قـلـه بـیا کم شدن فـاصله حـتـمی‌ست            افـراشتن بـیـرقت ای قـافـله! حتمی‌ست

رزمنده اگر سخت‌ترین لحظۀ جنگ است            سرسخت بمان طی شدن مرحله حتمی‌ست

خبر: پرواز "حق" تا آسمان مسجد الاقصی            خبر "انا فَتَحْنا" بود و "سُبحانَ الَّذی أسرا"

خبر "الله اکبر" بود بعد از شادی مردم!            و حـیـرت بود با چـندین زبانِ زندۀ دنیا

نه فرعون و نه نمرود و نه این دلقک، نمی‌ترسیم            که ما مردان پیکاریم از این مردک نمی‌ترسیم

اگر ایمان قرین ما شود «اَعلون» ما هستیم            یقین داریم بر قول خدا، بی‌شک نمی‌ترسیم

فتح خارک یا هرمز؟ وه چه خوش‌خیالی‌ها!            پـوزه‌تان مگر دارد میل خـاک‌مالی‌ها؟

از هجـوم کـفـتاران بیـشه را نتـرسانید            دیده قرن‌ها این شیر از شما، شغالی‌ها

بیـرون بیـاورید سر از دخـمه‌هـایـتان            قومی که از هراس نمور است جایتان!

با من بگو که هـیـمنۀ آهـنین چه شد؟!            پیچیده زیر گـنـبدتان ضجـه‌هایتان...!

نگاهم در نگاه تو طنین‌اندازِ ایمان است            بگو از هرشبِ حمله، بگو که وقت طوفان است

بگو وقت جهاد است و کسی در خانه ننشیند!            وطن، امروز محتاج همین سیل خروشان است

خبر دهید به شیطان که بی‌عدد شده‌ایم            و راه مـحـو تـلاویـو را بـلـد شـده‌ایـم

دلاورانِ سـتـم‌سـوز خـطـّۀ خـورشـیـد            برآمـدنـد به خـون‌خـواهی امـام شهـید

نمی‌تـرسـیم ما از داغ‌هـا و تـلخـكـامی‌ها            نمی‌ترسیم ما از های و هوی این حرامی‌ها

برای ما كه معلوم است حقه بازی این‌ها            نمی‌تـرسیم هرگـز از تـرقـه‌بـازی این‌ها

امروز جهان تشنۀ یک فتح جهانی‌ست            تاریخ در اندیشۀ یک خـانه‌تـکانی‌ست

با لطف خدا موقع پیکـار بزرگ است            در پنجۀ شیران عـلی، گلۀ گرگ است

هـمـيـشه بـازی دنـيـا هـمـين نمی‌مـاند            بساط غصب در آن سرزمين نمی‌ماند

به خويش آمده دنيا، زمان بيداری‌ست            اسير جهل، جهان بيش از اين نمی‌ماند

آسمان را، خاک را، گودِ جهنم می‌کنیم            قـاتل خـورشید را با گور همدم می‌کنیم

نیست حاجت به معاد و آخرت، که بهر‌ او            در همین دنـیا جـهـنم‌ را فـراهم می‌کنیم

یک‌صدا، شانه به شانه، پشت‌تان می‌ایستیم            جان ایران! با شما تا پای جان می‌ایستیم

اهل هرجایی از این خاکیم، رستم‌زاده‌ایم            رو به روی دیوخوهای زمان می‌ایستیم

به میدان آمدیم آری، که ما فرزند ایرانیم            و تا جان در بدن داریم پای عهد و پیمانیم

نکِش دیگر برای مردم ما زوزۀ مشـقی            کمی بشناس ما را ما همه از نسل شیرانیم