امروز : شنبه, 26 آبان 1397 - ۸ ربیع الاول ۱٤٤۰
خانه :: مقتل


قرآن خواندن سر مطهر سیدالشهدا علیه السلام

درباره : روایت های خروج از کربلا، دفن شهدا، کوفه منبع : پژوهشی نو در بازشناسی مقتل سیدالشهدا ص 323

یکی دیگر از اعمال پست عبیدالله در روز بعد از جلسه‌اش با اهل بیتعليه السّلام این است که آن ملعون دستور داد سر مبارك حضرت را دوبـاره به نيـزه زدند و در شهر چرخاندند .از زَيْدِ بْنِ أَرْقَم[1] نقل شده که وقتي سر سیّدالشهداء عليه السّلام را از مقابل منزل من عبور دادند. سر امام عليه السّلام این آیه را تلاوت کردند: « أَمْ حَسِبْتَ أَنَّ أَصْحابَ الْكَهْفِ وَ الرَّقِيمِ كانُوا مِنْ آياتِنا عَجَباً[2]»؛ آيا پنداشتي كه داستان اصحاب كهف و رقيم ازآيات‌ عجیب ما بودند. زَيْدِبْنِ أَرْقَم گفته با ديدن اين صحنه موهاي بدنم راست شد و فرياد زدم: به خدا قسم، اي پسر رسول خدا ! داستان تو شگفت‌تر از داستان اصحاب كهف است.[3]

همچنین در کتب مَناقِبِ آلِ ابیطالب4/60 و61؛ بحارالأنوار 45/304؛ جلاءالعیون 602؛ مقتل مقرّم 336؛ مهیج الأحزان 627 ، مقتل امام حسین 227 و مقتل جامع 2/68  به نقل از ابی مخنف آمده که سر امام را در بازار صرّافان بر نیزه زدند و به اذن خداوند سر شروع کرد به قرآن خواندن تا به این آیه رسید« إِنَّهُمْ فِتْيَةٌ

سخنان ( احتجاج) امام سجّاد علیه السلام با ابن‌زیاد

درباره : روایت های خروج از کربلا، دفن شهدا، کوفه منبع : پژوهشی نو در بازشناسی مقتل سیدالشهدا ص 229

پس از ورود کاروان اهل بیت به کوفه و مجلس ابن زیاد ملعون؛ عُبیدالله متوجّه امام سجّادعليه السّلام شد و گفت: اين مرد كيست؟ جواب دادند او علي‌بن‌حسينعليه السّلام است. ابن‌زيـاد گفت: مگر خدا علي‌بن‌حسين را نكشت؟ امام سجّاد عليه السّلام فرمودند: من برادري داشتم كه او هم علي نام داشت. این مردم او را كشتند.[1] پسر مرجانه گفت: نه خدا او را کُشت. حضرت در پاسخ این آیه را تلاوت فرمودند: « اللَّهُ يَتَوَفَّى الْأَنْفُسَ حِينَ مَوْتِها وَ الَّتِي لَمْ تَمُتْ فِي مَنامِها [2]» ؛ خداوند است كه جان ما را هنگام مرگ مي‌گيرد و كساني كه نمرده‌اند به هنگام خواب، قبض روح مي‌فرمايد.  با اين جواب امام سجّاد عليه السّلام زادۀ مرجانه به خشم آمد و خطاب به ایشان گفت: آيا تو هنوز جرأت داري كه جواب مرا

سخنان حضرت زینب (سلام الله علیها) با فرزند ناپاک مرجانه

درباره : روایت های خروج از کربلا، دفن شهدا، کوفه منبع : پژوهشی نو در بازشناسی مقتل سیدالشهدا ص 316

وقتی اهل بيت را وارد مجلس كردند، حضرت زينب سلام الله علیها با اينكه اسير بودند و كهنه‌ترين و پست‌ترين جامه‌هايي را كه تا آن روز ديده بودند، بر تن داشتند، تا کسی او را نشناسد، با روح و عظمتـي سترگ، با وقار و جلالتي بي‌مثـال، همراه دختران، زنان و كنيزان وارد مجلس شدند و در گوشه‌اي نشستند. اين وقار و عظمت آن چنان بود كه ابن‌زياد سرمست از غرور را به خود آورد و گفت: اين زن كي بود؟ حضرت زينب سلام الله علیها جوابش را ندادند. دوباره پرسيد، این‌بار يكي ازكنيـزان پاسخش را داد و گفت: او زينب دختر فاطمهسلام الله علیها دختر رسول خداست.[1]

 ابن‌زياد رو كرد به حضرت زینب سلام الله علیها و گفت: سپاس خدايي را كه شما را رسوا كرد و كُشت و دروغ‌ تان را آشكار كرد! [ نگاه كنيد پلیدی و خباثت را! عمل زشتشان را براي فريب عوام به خدا نسبت مي‌دادند! امّا حضرت زينب سلام الله علیها هوشيارتر از اوست وَ مَكَرُوا وَ مَكَرَ

مجلس عمومی ابن‌زیاد و جسارت به سر مطهّر امام علیه السلام

درباره : روایت های خروج از کربلا، دفن شهدا، کوفه منبع : پژوهشی نو در بازشناسی مقتل سیدالشهدا ص 314

در روز دوازدهم  اهل بيت را روانه قصر ابن‌زياد كردند.[1] مجلسی‌که به پندار بـاطل ابن‌زیاد، جلسه به رخ كشيدن پيروزي‌اش بود! مجلس عمومی‌ای که به همه مردم شهر اجازه داده بودند که در آن شرکت کنند. آن معلون، مست غرور بر تخت نشسته بـود و سر مقدّس امـام حسين عليه السّلام را پیش رو[2] گذاشته بود و با چوب به دندان‌هاي مبارك حضرت مي‌زد و می‌گفت چه دندان‌های زیبایی داری حسین! به گزارش شیخ مفید، محدّث اربلی  و طبرسی و عماد الدین طبری تبسّم می‌کرد و به دندان‌ها می‌کوبید و به گزارش شیخ صدوق و فتال نیشابوری می‌گفت: یا اباعبدالله زود پیر شدی ! و ادامه داد: امروز در برابر روز بدر است.[3]

در اين هنگام زَيْد بْنِ أَرْقَم و به روايتي أَنَسَ بْنِ مَالِك خطاب به ابن‌زياد گفت: اِرْفَع قَضِيبَكَ عَنْ هَاتَيْنِ الشَّفَتَيْن يَابنَ مَرجَانَه! فَوَ اللَّهِ الَّذِي لا إِلَهَ إِلاّ

ورود کاروان اسرای اهل بیت به کوفه

درباره : روایت های خروج از کربلا، دفن شهدا، کوفه منبع : پژوهشی نو در بازشناسی مقتل سیدالشهدا ص 298

در روز 12 مُحرّم كاروان اسرا وارد كوفه شد و ابن‌زياد دستور داد سرها را به استقبال كاروان فرستادند. مردم همه گرد آمدند و گريان و نالان به اين كاروان نگاه مي‌كردند. امام سجّادعليه السّلام در حالی‌که به غلِ جامعه بسته شده و به سختي بيمار بودند، خطاب به مردم كوفه فرمودند: أَتَنُوحُونَ وَ تَبْكُونَ مِنْ أَجْلِنَا؟ آيا براي ما نوحه مي‌خوانيد و گريه مي‌كنيد!  فَمَنْ ذَا الَّذِي قَتَلَنَا ؟پس چه كسي ما را كُشت؟

زني از بالاي پشت‌ بام گفت: مِنْ أَيِّ الْأُسَارَى أَنْتُنَّ؟ شما اسرا از كدام طايفه و از كجاييد؟ پاسخ دادند: نَحْنُ أُسَارَى آلِ مُحَمَّد؛ ما اسيران از آل محمّديم. آن زن از پشت‌بام به پايين آمد وهر چه لباس و مقنعه در خانه داشت آورد و به آن‌ها داد.[1] اين روايات به آن معنا نيست كه حجاب

دفن پیکر مطهّر سیّدالشهداء علیه السلام و یارانشان

درباره : روایت های خروج از کربلا، دفن شهدا، کوفه منبع : پژوهشی نو در بازشناسی مقتل سیدالشهدا ص 295

روز بعد از رفتن عُمَرِبنِ سَعد از كربلا ـ دوازدهم مُحرّم [1]ـ  عدّه‌اي از قبيله بني‌اسد آمدند و بر بدن امام عليه السّلام و يـارانشان نماز خواندند و آن‌هـا را به خاك سپردند. بدن امام را در همان قتلگاه، بدن علي اکبر را در پايين پاي امام، عبّاس عليه السّلام را در علقمه، بدن حَبِيبِ بْنِ مُظَاهِر را کمی آن طرف‌تر و دیگر شهدا را هم در گودالي[2] در اطراف قبر امام عليه السّلام به خاك سپردند.[3]

نکته :  طبق اعتقادات و فتاواي شيعه، فقط امام اجازه دارند كه بر بدن امام ديگر نماز بخوانند و او را غسل و كفن كنند و به خاك بسپارند.  از امام رضا عليه السّلام نقل شده كه امام سجّادعليه السّلام با اينكه در اسارت عُمَرِبنِ سَعد بودند، در روز 12 مُحرّم آمدند و بدن سیّدالشهداعليه السّلام را

حالات امام سجّاد علیه السلام در قتلگاه

درباره : روایت های خروج از کربلا، دفن شهدا، کوفه منبع : پژوهشی نو در بازشناسی مقتل سیدالشهدا ص 294

از امام سجّـادعليه السّلام نقل شده: روز يازدهم هنگام عبوركاروان از قتلگـاه، وقتي به بدن قطعه قطعه، بي‌كفن و دفن نشده پدرم و يارانشان نگاه كردم، تحمّل اين وضع خيلي براي من سخت بود. سخت آشفته شدم و نزديك بود جان از تنم بيرون برود. عمّه‌ام زينب سلام الله علیها حالت مرا كه ديدند به طرفم آمدند و فرمودند: مَا لِي أَرَاكَ تَجُودُ بِنَفْسِكَ، يَا بَقِيَّةَ جَدِّي وَ أَبِي وَ إِخْوَتِي!  اي بازمانده جدّ، پدر و مادرم، چرا اين گونه با جان خودت بازي مي‌‌كني؟ اين چه حالتي است كه داري؟ گفتم: كَيْفَ لَا أَجْزَعُ وَ أَهْلَعُ، وَ قَدْ أَرَى سَيِّدِي وَ إِخْوَتِي وَ عُمُومَتِي وَ وُلْدَ عَمِّي وَ أَهْلِي، مُضَرَّجِينَ بِدِمَائِهِمْ مُرَمَّلِينَ بِالْعَرَاءِ مُسَلَّبِينَ، لَا يُكَفَّنُونَ وَ لَا يُوَارَوْنَ وَ لَا يُعَرِّجُ عَلَيْهِمْ أَحَدٌ وَ لَا يَقْرَبُهُمْ بَشَرٌ كَأَنَّهُمْ أَهْلُ بَيْتٍ مِنَ الدَّيْلَمِ وَ الْخَزَر؛ چگونه بي‌تابي نكنم؟ ناشكيبايي نكنم، وقتي مي‌‌بينم پدرم، برادرم، عمویم و یاران پدرم، غرق در خون، و غارت شده در اين بيابان رها شده‌اند و

حرکت کاروان اسرا به سمت کوفه

درباره : روایت های خروج از کربلا، دفن شهدا، کوفه منبع : پژوهشی نو در بازشناسی مقتل سیدالشهدا ص 289

عصر عاشورا و شام غریبان هم با تمام سختي‌هاي تحمّل ناپذیر و غير قابل تصوّرش گذشت. عُمَرِبنِ سَعد با لشکريانش تا ظهر روز يازدهم دركربلا ماندند و اجساد ياران خودشان را دفن و اجساد امام عليه السّلام و يارانشان را عريان، بي كفن و تكّه تكّه در صحراي كربلا رها كردند و بعد از ظهر روز يازدهم،[1] كاروان اسرا را از كربلا به سمت كوفه حركت دادند.[2]

شمار افراد اهل بیت در کاروان اسرا را بيست زن و دوازده پسر[3] ذکر کرده‌اند و گفته شده شهربانو همسر امام حسین عليه السّلام خودش را در فرات انداخت و غرق شد.[4] البته این شهربانو مادر امام سجّادعليه السّلام نیست زیرا او در موقع ولادت حضرت، فوت کرد. احتمالاً این مادرِ آن فرزند پسری است که در روز عاشورا در حالی‌که از ترس می‌لرزید، از خیمه‌ها خارج شد و به دست ملعونی به نام  هانی بن تثبیت به