کاربری جاری : مهمان خوش آمدید
 
خانه :: مقتل


کرامت ها، صفات اخلاقی و رفتاری امام حسن مجتبی علیه‌السلام

درباره : امام حسن مجتبی علیه السلام منبع : الکافی، مناقب آل ابیطالب، کشف الغمه، العدد القویه، الخراج و الجرائح، بحار الانوار، .

زهد و پارسایی آن حضرت و شباهتش به رسول خدا :

مرحوم شیخ صدوق در کتاب امالی به سند خود از امام صادق علیه‌السلام روایت کرده که آن حضرت فرمود: حسن بن علی علیه‌السلام عابدترین مردم زمان خود و زاهدترین آنها و برترین آنها بود، و چنان بود که وقتی حج به جای می‌آورد، پیاده به حج می‌رفت و گاهی نیز پای برهنه راه می‌رفت.

و چنان بود که وقتی یاد مرگ می‌کرد می‌گریست، و چون یاد قبر می‌کرد می‌گریست، و چون از قیامت و بعث و نشور یاد می‌کرد می‌گریست، و چون متذکر عبور و گذشت از صراط-در قیامت-می‌شد می‌گریست. و هر گاه به یاد توقف در پیشگاه خدای تعالی در محشر می‌افتاد، فریادی می‌زد و روی زمین می‌افتاد... و چون به نماز می‌ایستاد بندهای بدنش می‌لرزید، و چون نام بهشت و جهنم نزد او برده می‌شد مضطرب و نگران می‌شد و از خدای تعالی رسیدن به بهشت و دوری از جهنم را درخواست می‌کرد...و هر گاه در وقت خواندن قرآن به جمله «یا ایها الذین آمنوا» می‌رسید می‌گفت: «لبیک اللهم لبیک »...

وصیت های امام حسن مجتبی علیه السلام

درباره : امام حسن مجتبی علیه السلام منبع : بحار الأنوار، المجلسي ،ج‏ ۴۴،ص:۱۵۲

در كتاب امالى شيخ طوسى روايت می‌كند كه امام حسين علیه‌السلام در آن مرضى كه امام حسن از دنيا رفت نزد امام حسن علیه‌السلام آمد و به آن حضرت فرمود: حال خود را چگونه می‌بينى؟ فرمود: خود را در اولين روز آخرت و آخرين روز دنيا می‌بينم. بدان كه من بر اجل خود سبقت نخواهم گرفت. بر پدر و جدم وارد می‌شوم در حالى كه فراق تو و برادران تو و محبين را دوست ندارم. آنگاه فرمود استغفر اللَّه و اتوب اليه از اين سخنى كه گفتم. بلكه محبت ملاقات رسول خدا صلی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلم، پدرم على بن ابى طالبعليه السّلام ، مادرم زهراء، حمزه و جعفر علیه‌السلام را دارم. خدا جبران هر هلاك شده را می‌كند و به هر مصيبتى تعزيت می‌گويد و هر فوت‏ شدهاى را درك می‌نمايد.

پیشگوئیها در مورد شهادت امام حسن مجتبی علیه السلام

درباره : امام حسن مجتبی علیه السلام منبع : ( مقتل خوارزمی ص ۱۶۹؛ احقاق الحق ج ۲۷ ص ۲۸۰، بحار الأنوار ج ۴۴ ص ۱۴۵)

الف: پیشگویی های الهی : علامه مجلسی می‌نویسد در تأليفات بعضى از اصحاب از ام سلمه روايت می‌كند كه گفت: يك روز پيغمبر معظم اسلام صلی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلم نزد من آمد، امام حسن علیه‌السلام و امام حسين علیه‌السلام هم بدنبال آن حضرت آمدند و در دو طرف پيامبر خدا صلی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلم نشستند. رسول خدا صلی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلم امام حسن را روى زانوى راست و امام حسين علیه‌السلام را روى زانوى چپ خويش نشانيد. آنگاه جبرئيل نازل شد و گفت: يا رسول اللَّه! آيا حسنين را دوست دارى؟ فرمود: چگونه ايشان را دوست نداشته باشم در صورتى كه آنان دو نوگل دنيوى و نور دو چشم من می‌باشند.
جبرئيل گفت: يا نبى اللَّه! مشيت خدا بر مظلوم بودن ايشان قرار گرفته، تو بايد صبر كنى. فرمود: چه مظلوميتى؟ گفت: تقديرات امام حسن
علیه‌السلام

جهاد امام حسن با معاویه ؛ زخمی شدن ایشان و صلح اجباری حضرت

درباره : امام حسن مجتبی علیه السلام منبع : الارشاد ج ۲ ص ۱۸۹؛ انساب الاشراف ج ۳ ص ۳۲؛ الفتوح ج ۴ ص ۲۸۹؛

معاويه براى پيروز شدن بر آن حضرت علیه‌السلام بسوى عراق رهسپار شد، و چون به پل شهر منبج (كه در ده فرسنگى حلب می‌باشد) رسيد، امام حسن علیه‌السلام نيز از اين سو جنبش كرد، و حجر بن عدى (يكى از شيعيان بزرگوار و ياران با وفاى پدرش) را بسوى فرمانداران خود (در شهرها) گسيل داشت كه ايشان را دستور كوچ دهد، و مردم را به جهاد (با دشمن) برانگيزد، پس مردمان در آغاز كندى و اهمال كردند سپس (با سختى) گردن نهاده براه افتادند، و اينان (كه با آن حضرت بودند) گروه هاى گوناگونى از مردم بودند، برخى شيعيان خود و پدرش بودند، و برخى از خوارج بودند كه اينان هدفشان تنها جنگ با معاويه بود (اگر چه علاقه نيز به امام علیه‌السلام نداشتند ولى) از هر راهى ميسر

ولادت امام حسن مجتبی علیه السلام

درباره : امام حسن مجتبی علیه السلام منبع : امالى شيخ طوسى، ص ۳۶۷؛ عیون اخبار الرضا ج۲ ص۴۶ ؛ علل الشرايع ص ۱۳۸؛ كشف الغمّه ج ۲ ص ۱۴۶

در سالروز ولادت امام مجتبی اختلافی در کتب تاریخی وجود ندارد و همه متفقا ولادت آن حضرت را در شب سه‏ شنبه نيمه ماه مبارك رمضان ذکر کرده‌اند. ( شیخ مفید الارشاد ج ۲ ص ۱،  طبرسی اعلام الوری ص ۲۹۸، فتال نیشابوری، روضة الواعظین  ج۱ ص ۱۵۳، ابن شهرآشوب، مناقب آل ابیطالب ج۴ ص ۲۸، محدث اربلی کَشف الغُمّه ج ۲ ص ۷۹، علامه مجلسی، بحارالأنوار ج ۴۴ص ۱۳۵) اما در مورد سال ولادت اختلاف بوده عده‌ای سال سوّم هجرت و بعضى سال دوّم را نقل کرده‌اند؛ اسم شريف آن حضرت حسن بود، و در تورات اسم آن حضرت شبّر است زيراكه شبّر در لغت عرب حسن است، و نام پسر بزرگ هارون نيز شبّر بود؛ كنيت آن حضرت، ابو محمّد است، بعضى أبو القاسم نيز گفته‌اند؛ القاب آن حضرت: سيّد و سبط و امين و حجّت و برّ و نقى و امير و زكى و مجتبى و زاهد وارد شده است.

شهادت امام حسن مجتبی علیه‌السلام

درباره : امام حسن مجتبی علیه السلام منبع : بحار الأنوار ج۴۴ ص ۱۳۹و ج ۴۵، ص ۲۱۸؛ الارشاد ج ۲ ص ۱۹؛ مناقب ابن شهر آشوب ج ۴ ص ۵۰، جلاالعیون ص ۴۷۰

در خصوص شهادت امام مجتبی علیه‌السلام ( هم سال شهادت و هم روز شهادت ) در کتب تاریخی اختلاف وجود دارد به عنوان مثال مرحوم کافی و شیخ طوسی سال شهادت رو ۴۹هجری اعلام کرده‌اند و بعضی همچون شیخ مفید و طبرسی سال ۵۰ هجری را اعلام کرده‌اند و بعضی از مورخین همچون ابن شهر آشوب، محدث اربلی، فتال نیشابوری و علامه مجلسی هر دو روایت را ذکر کرده اند. در خصوص روز شهادت نیز ۴ تاریخ ذکر شده که ۳ تاریخ آن در ماه صفر و یک تاریخ در ماه ربیع الاول می‌باشد. البته بعضی از مورخین نیز همچون شیخ طوسی و شیخ مفید در ارشاد بدون تعیین روز فقط اشاره به شهادت امام مجتبی علیه‌السلام در ماه صفر نموده‌اند. ( الارشاد ج ۲ ص ۸، التهذیب ج۶ ص ۳۹)

الف) شهید اول و شيخ كفعمى شهادت امام مجتبی علیه‌السلام را در روز پنجشنبه، هفتم ماه صفر، سال ۵۰ هجرى قمری ذکر کرده است ( شیخ کفعمی، المصباح ص ۵۱۰، شهید اول، الدروس ج۲، ص۷، علامه مجلسی جلاءالعیون ص ۴۱۸، شیخ عباس قمی فیض العلام  ص۲۴۰؛ مرحوم خراسانی منتخب التواریخ ص ۱۴۴)