امروز : پنجشنبه, 24 آبان 1397 - ٦ ربیع الاول ۱٤٤۰
خانه :: مقتل


وصیت های امام حسن مجتبی علیه السلام

درباره : امام حسن مجتبی علیه السلام منبع : بحار الأنوار، المجلسي ،ج‏44،ص:152

در كتاب امالى شيخ طوسى روايت ميكند كه امام حسين عليه السّلام در آن مرضى كه امام حسن از دنيا رفت نزد امام حسنعليه السّلام آمد و به آن حضرت فرمود: حال خود را چگونه مى ‏بينى؟ فرمود: خود را در اولين روز آخرت و آخرين روز دنيا مى‏ بينم. بدان كه من بر اجل خود سبقت نخواهم گرفت. بر پدر و جدم وارد ميشوم در حالى كه فراق تو و برادران تو و محبين را دوست ندارم. آنگاه فرمود استغفر اللَّه و اتوب اليه از اين سخنى كه گفتم. بلكه محبت ملاقات رسول خداصلى الله عليه وآله وسلم ، پدرم على بن ابى طالبعليه السّلام ، مادرم زهراء، حمزه و جعفر عليه السّلام را دارم. خدا جبران هر هلاك شده را ميكند و به هر مصيبتى تعزيت ميگويد و هر فوت‏ شده‏ اى را درك مي نمايد.

پیشگوئیها در مورد شهادت امام حسن مجتبی علیه السلام

درباره : امام حسن مجتبی علیه السلام منبع : ( مقتل خوارزمی ص 169؛ احقاق الحق ج 27 ص 280 ، بحار الأنوار ج 44 ص 145 )

الف: پیشگویی های الهی : علامه مجلسی مینویسد در تأليفات بعضى از اصحاب از ام سلمه روايت ميكند كه گفت: يك روز پيغمبر معظم اسلام صلى الله عليه وآله وسلم نزد من آمد، امام حسن عليه السّلام و امام حسين عليه السّلام هم بدنبال آن حضرت آمدند و در دو طرف پيامبر خدا صلى الله عليه وآله وسلم نشستند. رسول خدا صلى الله عليه وآله وسلم امام حسن را روى زانوى راست و امام حسين عليه السّلام را روى زانوى چپ خويش نشانيد. آنگاه جبرئيل نازل شد و گفت: يا رسول اللَّه! آيا حسنين را دوست دارى؟ فرمود: چگونه ايشان را دوست نداشته باشم در صورتى كه آنان دو نوگل دنيوى و نور دو چشم من مي باشند.
جبرئيل گفت: يا نبى اللَّه! مشيت خدا بر مظلوم بودن ايشان قرار گرفته، تو بايد صبر كنى. فرمود: چه مظلوميتى؟ گفت: تقديرات امام حسن عليه

جهاد امام حسن با معاویه ؛ زخمی شدن ایشان و صلح اجباری حضرت

درباره : امام حسن مجتبی علیه السلام منبع : الارشاد ج2 ص 189؛ انساب الاشراف ج 3 ص 32؛ الفتوح ج4 ص 289؛

معاويه براى پيروز شدن بر آن حضرت عليه السّلام بسوى عراق رهسپار شد، و چون به پل شهر منبج (كه در ده فرسنگى حلب ميباشد) رسيد، امام حسن عليه السّلام نيز از اين سو جنبش كرد، و حجر بن عدى (يكى از شيعيان بزرگوار و ياران با وفاى پدرش) را بسوى فرمانداران خود (در شهرها) گسيل داشت كه ايشان را دستور كوچ دهد، و مردم را به جهاد (با دشمن) برانگيزد، پس مردمان در آغاز كندى و اهمال كردند سپس (با سختى) گردن نهاده براه افتادند، و اينان (كه با آن حضرت بودند) گروه هاى گوناگونى از مردم بودند، برخى شيعيان خود و پدرش بودند، و برخى از خوارج بودند كه اينان هدفشان تنها جنگ با معاويه بود (اگر چه علاقه نيز به امام عليه السّلام نداشتند ولى) از هر راهى ميسر

ولادت امام مجتبی علیه السلام

درباره : امام حسن مجتبی علیه السلام منبع : امالى شيخ طوسى، ص 367 ؛ عیون اخبار الرضا ج2 ص46 ؛ علل الشرايع ص 138 ؛ كشف الغمّه ج 2ص 146

شيخ مفيد و شيخ طوسى و دیگران ذكر كرده‏ اند كه ولادت شريف امام حسنعليه السّلام در شب سه‏ شنبه نيمه ماه مبارك رمضان سال سوّم هجرت واقع شد، بعضى سال دوّم نيز گفته ‏اند؛ اسم شريف آن حضرت حسن بود، و در تورات اسم آن حضرت شبّر است زيراكه شبّر در لغت عرب حسن است، و نام پسر بزرگ هارون نيز شبّر بود؛ كنيت آن حضرت، ابو محمّد است، بعضى أبو القاسم نيز گفته‏ اند؛ القاب آن حضرت: سيّد و سبط و امين و حجّت و برّ و نقى و امير و زكى و مجتبى و زاهد وارد شده است. ابن بابويه به سندهاى معتبر از امام زين العابدين عليه السّلام روايت كرده كه چون امام حسن علیه السلام   متولّد شد، حضرت فاطمه سلام الله علیها به امير المؤمنين عليه السّلام گفت كه: او را نامى بگذار، گفت:

شهادت امام مجتبی علیه السلام

درباره : امام حسن مجتبی علیه السلام منبع : بحار الأنوار ج44 ص 139 و ج 45، ص 218؛ و جلا ء العیون علامه مجلسی ص 46، منتهی الآمال شیخ عباس قمی

در كتاب كافى است: امام حسن علیه السلام در نیمه ماه رمضان سنه دوم هجرى كه جنگ بدر رخ داد متولد شد و در آخر ماه صفر سنه 49 هجرى قمری و در سن 47 سالگى و چند ماه شهيد شد.( الکافی ج 1 ص 461) ابن شهر آشوب هم مینویسد دو شب مانده با آخر صفر سال 49 یا 50 هجرى قمری شهید شد. ( المناقب ج 4 ص 29 ) اما شیخ مفيد فرموده: در روز پنجشنبه، هفتم ماه صفر، سال 49 یا 50 هجرى قمری شهید شد. ( الارشاد ج 2 ص 192) شيخ كفعمى نیز شهادتش را در روز هفتم ماه صفر سال (50) هجرى اعلام کرده است. ( به روایتی نیز مدت چهل روز از مسمومیت مريض بود و دو شب به آخر ماه صفر سنه پنجاهم هجرى دار فانی را وداع گفت. مدت عمرش چهل و هفت سال و چند ماه بود. گفته