کاربری جاری : مهمان خوش آمدید
 
خانه :: مقتل


ولادت امام صادق علیه السلام

درباره : امام جعفر صادق علیه السلام
منبع : امالى شيخ صدوق،ص371. الكافى ج6 ص473.مناقب آل ابیطالب ج 4 ص 303. روضة الواعظين،ص 212. اعلام الورى ص 266 ؛ مصباح كفعمى ص 523

ولادت امام جعفر صادقعليه السّلام: اسم مبارك آن حضرت جعفر بود، و كنيت او ابو عبد اللَّه، و القاب آن حضرت: صابر و فاضل و طاهر و صادق بود، و مشهورترين لقب آن جناب صادق است. ابن بابويه و قطب راوندى روايت كرده ‏اند كه از حضرت امام زين العابدينعليه السّلام پرسيدند كه: امام بعد از تو كيست؟ گفت: محمّد باقرعليه السّلام كه علم را مى‏ شكافد، پرسيدند كه: بعد از او امام كه خواهد بود؟ گفت: جعفرعليه السّلام كه نام او نزد اهل آسمانها صادق است، گفتند: چرا بخصوص او را صادق مى‏ نامند و حال آن كه همه شما صادق و راست گوئيد؟ فرمود كه: خبر داد مرا پدرم از پدرش از رسول خداعليه السّلام  كه آن حضرت فرمود كه: چون متولّد شود فرزند من جعفر بن محمّد بن على بن الحسين عليه السّلام او را صادق ناميد، زيرا كه پنجم از فرزندان او


جعفر نام خواهد داشت و به دروغ دعوى امامت خواهد كرد، و نزد خدا جعفر كذّاب افتراكننده بر خداست، .[1] گويند كه: آن حضرت ميانه بالا و افروخته رو و سفيد بدن و كشيده بينى، و مويهاى او سياه و مجعّد بود، و بر خدّ رويش خال سياهى بود.[2] به روايت امام رضا عليه السّلام نقش نگين آن حضرت: اللَّه وليّي و عصمتي من خلقه‏ .[3] به روايت معتبر ديگر: أنت ثقتي فاعصمني من النّاس‏ .[4] به روايت ديگر: أنت ثقتي فقني شرّ خلقك‏.[5] به روايت ديگر: ما شاء اللَّه لا قوّة الّا باللَّه أستغفر اللَّه‏.[6]  به روايت ديگر: اللَّه عوني و عصمتي من النّاس، به روايت ديگر: ربّي عصمني من خلقه.[7]

مرحوم کلینی مينويسد حضرت صادقعليه السّلام در سال هشتاد و سه متولد شد و در شوال سال صد و چهل و هشت از دنيا رفت شصت و پنج سال زندگى كرد و در بقيع دفن شد. مادرش ام فروه دختر قاسم بن محمّد كه مادر او اسماء دختر عبد الرحمن بن ابى بكر بود (الكافى ج 1 ص 472 ) اما ولادت آن حضرت موافق مشهور در سال هشتاد و سوّم هجرت، و بعضى سال هشتاد و شش نيز گفته‏ اند، و اشهر آن است كه: هفدهم ماه ربيع الاوّل بود، و غرّه ماه رجب نيز گفته ‏اند، و روز ولادت را بعضى جمعه، و بعضى دوشنبه گفته‏ اند[8]  و به اسناد معتبره منقول است كه حضرت صادق عليه السّلام فرمود كه: در باب امام سخن مگوئيد كه عقل هاى شما به او نمى ‏رسد، در وقتى كه در شكم مادر است سخن مردم را مى‏ شنود، و ختنه كرده متولّد مى ‏شود، چون از رحم خارج میشود ؛دست بر زمين‏ مى ‏گذارد و شهادتين می گوید، ملكى در ميان دو ديده او مى ‏نويسد اين آيه را كه‏ وَ تَمَّتْ كَلِمَةُ رَبِّكَ صِدْقاً وَ عَدْلًا لا مُبَدِّلَ لِكَلِماتِهِ وَ هُوَ السَّمِيعُ الْعَلِيمُ‏ « سوره انعام/ آيه 115» چون به مرتبه امامت فايز مى‏ گردد، حق تعالى براى او در هر شهرى ملكى موكّل مى‏ گرداند كه احوال آن شهر را بر او عرض نمايد.[9]


[1]. قطب راوندی، الخرايج، ج1 ص 268.

[2]. ابن شهر آشوب، مناقب آل ابیطالب ج 4 ص 303.

[3]. امالى شيخ صدوق،ص371.

[4]. شیخ کلینی،الكافى ج6 ص473.

[5]. شیخ کلینی،الكافى ج6 ص472.

[6]. ابن صباغ، الفصول المهمّة،ص220.

[7].  شیخ رضی، العدد القويّه،ص 148

[8]. فتال نیشابوری، روضة الواعظين،ص 212. اعلام الورى ص 266 ؛ مصباح كفعمى ص 523

[9]. شیخ کلینی، الكافى ج 1 ص 388.