کاربری جاری : مهمان خوش آمدید
 
خانه :: مقتل


شهادت حمزه سیدالشهدا علیه السلام

درباره : حضرت حمزه عموی پیامبر
منبع : بصائر الدرجات، ص۳۴؛ بحارالانوار، ج۲۷، ص۷ ، تفسیر قمی (ج۲، ص۱۸۸ )

 حمزة بن عبدالمطلب، عموى پيامبر گرامى اسلام صلى الله عليه وآله وسلم دو سال پيش از ولادت رسول خدا صلى الله عليه وآله وسلم ديده ‏به جهان گشود. در ميان جوانان قريش در دلاورى و بزرگوارى برجسته و در آزاد انديشى، آزادمنشى و ستم ‏ستيزى سرآمد بود. سلحشورى و توان رزمى وى همزمان با آغاز دوره جوانى نمودار شد. آن آزاد مرد، حتى پيش از پذيرش اسلام، از رسول خدا  صلى الله عليه وآله وسلم در برابر آزارهاى مشركان ‏حمايت مى ‏كرد، گرويدن وى به اسلام موجب قوّت دين خدا شد؛ زيرا پس از آن ‏مسلمانان از انزوا بيرون آمدند و مشرکین با شناختی که از قدرت و توانائیهای حمزه داشتند مجبور شدند از آزارهاى خود بکاهند و رفتارشان با رسول خدا صلى الله عليه وآله وسلم و مسلمانان ‏ملايم تر شد.


در تفسیر قمی (ج۲، ص۱۸۸  ) ابن ابی الجارود از امام باقرعليه السّلام نقل می کند که آیه (مِنْ الْمُؤْمِنِینَ رِجَالٌ صَدَقُوا مَا عَاهَدُوا اللهَ عَلَیْهِ فَمِنْهُمْ مَنْ قَضَی نَحْبَهُ وَمِنْهُمْ مَنْ یَنْتَظِرُ وَمَا بَدَّلُوا تَبْدِیلا). در باره حمزه ، جعفر و علی عليه السّلامنازل گردیده است. منظور از«مَنْ قَضَی نَحْبَهُ» حمزه و جعفر و منظور از «مَنْ یَنْتَظِر»علی بن ابی طالب عليه السّلام است. ابن حجر مکی نقل می کند امیرمؤمنان عليه السّلام در کوفه بر فراز منبر بود که از ایشان درباره این آیه پرسیدند. حضرت فرمود:«أللّهمَّ غُفْراً» این آیه در باره من و عمویم حمزه عليه السّلام و پسر عمویم عُبیده نازل شده است که عبیده در بدر و حمزه در اُحد به شهادت رسیدند و اما من منتظر شقی ترین این امّتم تا محاسنم را از خون سرم خضاب کند. این پیمانی است که حبیبم ابوالقاسم از آن خبر داده است.

در آستانه رحلت پیامبر وقتی حضرت زهرا سلام الله علیها بی تابی میکرد پیامبرصلى الله عليه وآله وسلم به او فرمود: دخترم؛ ما اهل بیتی هستیم که خداوند شش صفت و ویژگی را بر ما عطا کرده است که بر هیچ یک از گذشتگان و آیندگان عطا ننموده است؛ زیرا پیامبر ما سیّد انبیا و مرسلین است و آن پدر تو است و وصیّ ما سید اوصیا است و آن همسر تو است و شهید ما سیدالشهداعليه السّلام است و آن حمزه بن عبدالمطلب عموی پدر تو است.  فاطمهسلام الله علیها گفت: ای رسول خدا، آیا او فقط سید شهیدانی است که با وی به شهادت رسیده اند؟ پیامبرصلى الله عليه وآله وسلم فرمود: نه، بلکه او سید شهدای اوّلین و آخرین، بجز انبیا و اوصیا است. « کمال الدین، ج۱، صص۲۶۴-۲۶۳ » با توجه به مضمون این حدیث، معلوم می شود که هم حضرت حمزه و هم حضرت حسین بن علی عليه السّلام برای همیشه، از افتخار « سید الشهدا » بودن برخوردارند.

حمزه یکی از چهار سوار در قیامت است: مرحوم صدوق(رحمه الله) در ضمن حدیثی از رسول خدا  چنین نقل می کند: در قیامت همه پیاده هستند بجز چهار تن. عباس بن عبدالمطلب عرض کرد: ای رسول خدا، آن چهار تن کدامند؟ فرمود: اول من سوار بر براق خواهم بود... و عمویم حمزه بن عبدالمطلب اسدالله و اسد رسول و سید شهدا بر شتر غضبای من سوار خواهد شد. و برادرم علی عليه السّلام بر شتری از شتران بهشتی.« الخصال، باب الأربعه »


در بصائرالدرجات از رسول خدا صلى الله عليه وآله وسلم نقل کرده که آن حضرت در باره تعداد انبیا و تعداد پیامبران اولوالعزم و اینکه هر پیامبری دارای وصی بوده ، سخن گفته و آنگاه به خصوصیات خود و خاندانش اشاره می کند و در ضمن آن می فرماید: در قائمه عرش نوشته شده است که حمزه بن عبدالمطلب شیرخدا و شیر رسول الله صلى الله عليه وآله وسلم است و او سید الشهدا است. « بصائر الدرجات، ص۳۴؛ بحارالانوار، ج۲۷، ص۷  »

حضرت حمزه توسط وحشی غلام هند؛ همسر ابوسفیان  در جنگ احد به شهادت رسید و بعد از شهادت توسط آن ملعونه به بدترین شکل ممکن مُثله شد و پیامبر از شهادت او بسیار محزون گردید.