امروز : سه شنبه, 22 آبان 1397 - ٤ ربیع الاول ۱٤٤۰
خانه :: شهید و شهادت

غلامعلی جندقی ( رجبی )

تاریخ تولد : 1333/4/10
تاریخ شهادت : 1367/5/5
محل شهادت : اسلام آباد غرب ( عملیات مرصاد )

زندگی نامه

شهید غلامعلی جندقی معروف به رجبی در سال 1333 در محله خیابان آذربایجان تهران در خانواده ای مذهبی به دنیا آمد .پدر وی حاج حسن که از اساتید برجسته اخلاق و عرفان زمان خود بود، اهتمام ویژه ای در تربیت فرزندان خود ورزید .

غلامعلی بنابر راهنمایی ها و تربیت پدر بزرگوارش مداحی اهل بیت (ع) را از همان سنین نوجوانی آغاز و به دلیل آشنایی با معارف قرآنی و اسلامی استعداد در حفظ شعر و سوز صدای وی توانست در این عرصه سریع رشد نماید تا بدانجا که از سبک ها و اشعار وی مداحان برجسته بسیاری استفاده می نمودند. شعر معروف زیر از نمونه اشعار شهید غلامعلی است:

قــربــون کـبــوتــرای حرمت           قربون این همه لطف وکرمت



وی با انتخاب شغل معلمی راه پدر بزرگوارش را ادامه داد و در مدت عمر کوتاه خود توانست تاثیرات به سزایی بر اطرافیان خود به ویژه جوانان بگذارد .تربیت نسل جوان در محیط مسجد و مدرسه، شهید غلامعلی رجبی را از حضور در جبهه های حق علیه باطل باز نداشت و سرانجام در 5 مرداد سال 1367در سن سی و چهار سالگی در عملیات مرصاد توسط گروهک منافقین به شهادت رسید .
یکی از ویژگی های شهید غلامعلی مدیریت مؤثر به همراه دلسورزی پدرانه و مسئولانه بود بطوریکه سید فرهاد حسینی از همکاران فرهنگی شهید می گویندآمار شهدای مدرسه در زمانی که او مدیر مدرسه بودافزایش داشت زیرا احاطه کاملی روی دانش آموزان داشتند . شهید به بعضی از ما که شناخت بیشتری داشتند ماموریت می دادند تا روی دیگر دانش آموزان که از لحاظ درسی و اعتقادی ضعیف تر بودند با نظارت و راهنمایی خودشان کار کنیم و واقعا هم نتیجه می گرفتیم. مثلا آمار شهدای مدرسه در زمانی که ایشان مدیر بودند افزایش محسوسی داشت .
شهید در هیأت نیز به ریزترین مسائل معنوی توجه داشت و به آنها عمل میکرد بطوریکه همیشه میفرمود: غذای هیئت باید توسط نوکر امام حسین و با روضه امام حسین (ع) پخته شود، حاج مهدی توکلی از هم هیاتی های شهید میگوید: حاج غلامعلی راضی نبود غذای هیئت حاضری تهیه شود و می گفت :غذایی که در دیگ امام حسین توسط نوکر امام حسین و با روضه امام حسین (ع) پخته شود کجا، غذای حاضری که معلوم نیست چگونه پخته می شود کجا ! توجه ایشان به ریزترین مسائل نشان معرفت ایشان بود .

حاج منصوری ارضی یکی از ویژگی های شهید غلامعلی را مأنوس بودن با دعا عنوان کرده و میگوید: از خصوصیات شهید غلامعلی این بود که با دعای کمیل مأنوس بود و در اجابت خواسته های خود از لسان امیر المؤمنین موفق شده بود .او هیئت را مرکز مقابله با تهاجم فرهنگی دشمن قرار داده بود .از دیگر شاخصه های این بزرگوار این بود که اشعاری را که خود ایشان سروده بودند را اول به شخصی دیگر می داند که او بخواند و بعد خود در هیئات می خواندند.

ازسروده های شهیدغلامعلی رجبی (زبان حال حضرت سکینه بنت الحسین علیه السلام(

هر کی گـوشش به سخن های منه            دیگـه از تـشـنـگـی فــریــاد نـزنه

هر چی یــار داشته بـابـا فــدا شده            بچـه هــا دیگــه بـابـا تـنـهـا شــده

بــابــای مـا دیـگــه ســقــا نــداره             رفــتــه و بــرای مــا آب بــیــاره

من از اون گوشۀ خـیـمه می دیدم            حـرفـاشـو بـا قـوم کـافـر شـنـیـدم

بچـه ها دست بـابـا خــونــی شـده            گـمـونم شش مـاهـه قـربـونی شده

عباشو طـوری رواصغـر کـشیده            گـمونـم خـیـلـی خـجـالت کـشـیـده

خاطرات

در مجلس امام حسین حرف پول وسط آمد؛ گفت کلاهمم آن سمت بیفتد برنمی‌گردم

شهید غلامعلی رجبی اهل ریا و خودنمایی نبود؛ برای خدا کار می‌کرد؛ نیت‌اش برای اهل بیت بود. یک بار به او گفته بودند «این کلید ماشین و خانه را بگیر به شرط اینکه قول بدهی مداح ثابت جلسات هفتگی ما بشوی». به بهانه مشورت با پدرش بیرون شده بود. گفته بود:«چون در مجلس امام حسین حرف پول وسط آوردند دیگر اگر کلاهمم آن سمت بیفتد برنمی‌گردم». شادترین لحظاتش در مجلس امام اهل بیت(ع) بود. حاج آقای پناهیان می‌گفت: «واقعاً از حالاتش رفتارش و مداحی‌اش می‌شد فهمید از این رابطه‌ای که با اهل بیت ایجاد کرده احساس خوشبختی می‌کند».

*هیئت جای کشتی گرفتن مداحان نیست بلکه محل ادب است
مداح اهل بیت حاج محسن طاهری میگوید: شهید غلامعلی صفات برجسته و ویژه ای داشتند که نتیجه ی اخلاص ایشان بود . با وجودی که اهل ذوق واهل فن در ذکر مصیبت اهل بیت (ع) بود ولی در مجالس غالبا مستمع بود. یادم می آید یکبار در منزل یکی از دوستان با اصرار صاحب خانه شروع به خواندن کرد اما چون مداح دیگری در آن مجلس جلوه کرده بود سعی کرد خودش جلوه نکند . به خاطر همین به چند بیت اکتفا و دعا کردبا وجودیکه با آمادگی کامل به آن مجلس آمده بود . بعد از جلسه صاحب خانه از آقا غلامعلی گلایه کرد که چرا بیشتر و بهتر از فلانی نخواندی ؟! ایشان گفتند: هیئت جای کشتی گرفتن مداحان نیست بلکه محل ادب است .

از امام رضا (ع) اذن شهادت را گرفتم

خطیب ارجمند ،حاج شیخ حسین انصاریان میگوید: در صحن گوهرشاد او را دیدم . بعد از سلام و احوالپرسی گفت :از امام رضا (ع) انشاء الله اذن شهادت را گرفتم . به او گفتم: فعلا باهات کار داریم ، دعای عرفه امسال را باید تو بخوانی ...دو روز مانده به عرفه پیش من آمد و گفت :عملیاتی در پیش است . گفتم برنامه عرفه و محرم را چکار می کنی ؟ جواب داد : نمی خواهم از جهاد باز بمانم . احتمالا آخرین عملیات (مرصاد) است . انشاءالله تا محرم مرغ از قفس پریده ام .
*یا جای من است یا جای دوربین
برادر حسین مومن از همرزمان او در خاطره ای از شهید میگوید: زمین صبحگاه دوکوهه چند دقیقه ای بود با دعای کمیل آقا غلامعلی صفا می کرد به آقا غلامعلی خبر دادند که حاج صادق آهنگران آمده تا برای ادامه ی دعا با ایشان همکاری کند . آقا غلامعلی قبول کرد . حاج صادق کنار آقا غلامعلی نشست . دوربین های صدا و سیما مستقر و آماده ضبط شدند . آقا غلامعلی بلندگو را مقابل حاج صادق گذاشت و رفته رفته در میان جمع پنهان شد .حاج صادق بعد از چند دقیقه به دنبالش گشت ولی خبری از آقا غلامعلی نبود تا ادامه دعا را بخواند .بعد از مراسم از او پرسیدم : کجا رفتی ؟ با شوخی جواب داد : به دوربین ها بگو چرا آمدند؟! یا جای من است یا جای دوربین .

وصیعت نامه

*قسمتی ازوصیت نامه شهید

به خون خویش نویسم به روی سنگ مزارم            که من به جـرم مـحـبـت قـتـیـل خـنـجـریارم
اینجانب غلامعلی جندقی وصیت میکنم که همه آشنایان، دوستان، پدر، مادر، برادرانم وخواهرانم همگی راشفاعت خواهم کرد.مرادرهیئت ها فراموش نکنید.درمجلس ختم وغیره فقط وفقط روضه اباعبدالله علیه السلام........خوانده شود........روضه برای امام حسین (ع) عمری است مورد علاقه و عشق من بوده و من با روضه و محبت اهل بیت و مجالس و هیئت ها مأنوس بوده ام و اگر به من اجازه داده شود به دنیا رجوع کنم و با روحم به شما سر بزنم فقط دوست دارم در هیأت ها و روضه ها شرکت کنم . مرا فراموش نکنید مخصوصاً محرم، شب ها و صبح ها  از اربابم می خواهم اجازه دهد من به هیأت بیایم
  وشما را هم سفارش میکنم به عزاداری ها که بلا را دفع میکند واشک برحسین علیه السلام کلید پیروزی است.اگرگاهی درهیئت ها یک قطره ازاشک برای ارباب رابه من هدیه کنیدازهمه چیز برایم بالاتر است آنقدر که این یک قطره اشک را به تمام بهشت نمی فروشمبه امید دیدار در قیامت
غلامعلی جندقی(رجبی)-اندیمشک 4/5/67