آستان وصال (جامع ترین سایت علمو مداحی کشور)

امام جعفر صادق (ع) :: الْحُسَيْنُ عَبْرَةُ كُلِّ مُؤْمِن‏؛

حضرت حسین عليه السّلام اشک چشم وسبب گریه وحزن هر مومن است.

کامل الزیارات ص 108

امروز : سه شنبه, 23 مرداد 1397 - ۲ دی الحجه ۱٤۳۹
خانه :: مناسبت ها

مناسبت ها و وقایع ماه رجب

تاریخ مناسبت : شنبه, -1171 فروردين 6 :: ۲ دی الحجه ۱٤۳۹

الف) وقایع و مناسبت های ماه رجب:

اول رجب :

ــ ولادت امام باقر علیه اسلام: به روایت مشهور در روز جمعه اول رجب سال 57 هـجری قمری پنجمین اختر تابناک امامت در شهر مدینه دیده به جهان گشود ( طبرسی اعلام الوری ص 368، علامه مجلسی جلاءالعیون ص 682، شیخ عباس قمی منتهی الآمال ص 671 ) ولادت آن حضرت روزهاى سوم و ششم صفر و پنجم و بیست و دوم رجب هم ذکر شده است

ــ زیارت امام حسین علیه السلام  در شب و روز اول ایـن ماه؛ از حضرت صادق علیه السلام روایت شده که فرمودند: «کسی که امام حسین علیه السلام را در روز اول رجب زیارت کند، خداوند متعال گناهـان او را مى بخشد» ( شیخ عباس قمی فیض العلام فی عمل الشهور و وقایع الأیام ص 293 )


ــ در چنین روزی حضرت نوح نبی و یارانش بر کشتی نشستن وعذاب الهی آغاز شد ( ابو ریحان بیرونی آثارالباقیه ص 532 ، شیخ عباس قمی مفاتیح، اعمال روز اوّل رجب)

دوم رجب :

ــ به روایتی ولادت امام هادیعلیه السلام درروز دوم رجب سال 212 هـجری قمری حادث شده است. اقـوال دیگر در ولادت آن حضرت هم در3 ، 5 ،13 این ماه و  15 ذى الحجه، 27 جمـادى الاخـراست ( علامه مجلسی جلاءالعیون ص 753 ، شیخ عباس قمی منتهی الآمال ص 979 ، شیخ عباس قمی فیض العلام فی عمل الشهور و وقایع الأیام ص 376)

سوم رجب :

ــ به روایت مشهور شهادت امام  هادیعلیه السلام در سال254 هـجری قمری در سـن 41 سـالگى به دستور معتزّ عباسی در شهر سامرا بوده است ( علامه مجلسی جلاءالعیون ص 753 ،شیخ عباس قمی فیض العلام فی عمل الشهور و وقایع الأیام ص377 ، مرحوم خراسانی منتخب التواریخ ص 753) مشهور این است که آن حضرت 6 یا 8 سال و 5 ماه داشت که پدر بزرگوار ایشان جواد الائمه به شهادت رسیدند، و مدت امام آن وجـود شریف 33 سال بود. ( شیخ مفید الارشاد ج2 ص 297 )

پنجم رجب :

ــ به روایتی شهادت امام کاظمعلیه السلام در پنجم رجب سال 183  هـجری قمری درزندان سندی بن شاهک بغداد و به دستور هارون الرشید ملعون بوده است ( فتال نیشابوری ص 264؛ شیخ عباس قمی منتهی الآمال ص 812 ، مرحوم خراسانی منتخب التواریخ ص464 )

ــ به روایتی ولادت امام هادیعلیه السلام درروز پنجم رجب سال 212 هـجری قمری واقع شده است. ( علامه مجلسی جلاءالعیون ص 753، مرحوم طبرسی اعلام الوری ص 471 ، شیخ عباس قمی منتهی الآمال ص 979 )

ششم رجب :

ــ به گزارش مرحوم کلینی شیخ مفید و محدث اربلی شهادت امام کاظمعلیه السلام در ششم رجب سال 183  هـجری قمری درزندان سندی بن شاهک بغداد و به دستور هارون الرشید ملعون بوده است ( کلینی الکافی ج 1 ص 476؛ شیخ مفید ارشاد ج2 ص301 ، محدث اربلی کَشف الغُمّه ص 3/13 ،شیخ عباس قمی فیض العلام ص 378)

دهم رجب :

ــ حضرت جواد الائمه علیه السلام بنا بر روایت مشهور در دهم ماه رجب سال 195 هجری قمری در شهر مدینه به دنیـا آمده اند ( علامه مجلسی جلاءالعیون ص744 ، شیخ عباس قمی فیض العلام ص 380 ، شیخ عباس قمی منتهی الآمال ص937 ) اقوال دیگر در ولادت آن حضرت چنین است : 17 مـاه رمضـان، آخـر ذى القعـده، بـه قـولى هـم در 13 رجـب ولادت آن 15 ماه رمضان حضرت واقع شده است ( شیخ طوسی مصباح المتهجد ص 754)

ــ گاهی در بعضی از کتب نو پدید این روز را روز ولادت حضرت علی اصغر هم میدانند که صحیح نیست هیچ استناد تاریخی ندارد؛ تنها استدالال این افراد آن است که اگر دقیقا شش ماه از روز عاشورا به عقب برگردیم میشود دهم رجب و چون حضرت علی اصغر شش ماهه بوده اند این روز روز تولد ایشان است در حالی که این موضوع کاملا غلط است زیرا در هیچ کتاب معتبری بحث شش ماهه بودن حضرت علی اصغر نیامده است؛ و این موضوع برای اولین بار در قرن چهاردم در کتاب ذخیر الدارین ( ص 141) و همچنین مقتل جعلی ابی مخنف آمده است در صور تیکه منابع دسته اول تاریخی همچون : (تاریخ یعقوبی ج2 ص 245) و ( تسمیة من قتل مع الحسین ص150 ) نوشته شد آن کودک در همان روز به دنیا آمد سایر منابع دسته اولی همچون الطبقات الکبری ج5 ص 101 و تاریخنامه طبری یک ساله و سه ساله نوشته اند و مابقی کتب تاریخی از لفظ کودک یا کودک شیرخوار یاد کرده اند و هیچ کدام مدت تعیین نکرده اند.

دوازدهم رجب :

ــ در این روز در سال 36 هجری قمری امیر المؤمنینعلیه السلام بعد از واقعـه جمل وارد کوفه شدند و آن شهر را به عنوان مقر حکومت خویش انتخاب نموده و اولین خطبه را در شهر کوفه در این روز ایراد فرمودند. ( ابن جوزی تذکره الخواص ص 116؛ علامه مجلسی بحارالأنوار ج32 ص 352)

سیزدهم رجب :

ــ امیرالمؤمنین علیعلیه السلام در روز جمعه ده سال قبل از بعثت پیامبرصَلَّى اللَّهِ عَلِیهِ وَ اله در درون بیت الله الحرام کعبه پا به عرصۀ گیتی نهاد (مرحوم طبرسی اعلام الوری ص 1288،محدث اربلی کَشف الغُمّه ج1 ص181، شیخ عباس قمی فیض العلام ص 383)

ــ آغاز ایّام البیض

چهاردهم رجب :

ــ مرگ معتمد عباسى در این روز در سال 279 ه المعتمد على االله احمد بن متوکل ملقب به معتمـد به جهنم واصل شد. ( شیخ عباس قمی تتمة المنتهی ص 360 )

پانزدهم رجب :

ــ زیارت امام حسینعلیه السلام در شب و روز پانزدهم ایـن ماه؛ روایت شده است ( شیخ عباس قمی فیض العلام فی عمل الشهور و وقایع الأیام ص 307، شیخ طوسی مصباح المتهجد ص741)

ــ رحلت  حضرت زینب (س) در سال62  هـجری قمری به روایت مشهور( تقویم شیعه ص 172 ) البته این موضوع در منابع معتبر و دسته او تاریخی نیامده است و در کتاب تقویم شیعه هم به کتاب معالی السبطین که کتابی تحریفی معرفی شده است استناد داده شده است.

ــ  در این روز سال 60 هجری قمری معاویه بن ابى سفیان لعنه االله علیه در سن 78 سـالگى در شهر شام به درکات جهنم شتافت در حالي كه 19 سال و سه ماه از خلافتش مي‌گذشت. ( طبری؛  تاریخ الامم والملوک ج 5 ص 325؛ ابن اعثم کوفی؛ الفُتـوح ج 4 ص 352 ؛ الارشاد ج 2 ص 41؛ سید بن طاوس اللهوف ص 29؛ ابن نما حلی؛ مُثیرُالأحْزان ص 91؛ طبرسی إعْلام الوَرَی ص 316؛   ) البته به روایتی هم در 12 رجب بوده است ( شیخ مفید مسار الشیعه ص 34) اما روایت 15 رجب معتبرتر و مشهور تر است 

ــ تغییر قبله از بیت المقدس: در روز 15 رجب سال دوم هجرت  قبله از بیت المقدس به سوى کعبه تغییر پیدا کرد. این برنامه در نماز ظهر در مسجد بنى سالم مدینه اتفاق افتاد و این مسجد بعد از آن به مسجد ذى القبلتین نامیده شد( شیخ عباس قمی فیض العلام ص 212 و390 ، علامه مجلسی بحارالأنوار ج98 ص 345 البته در صفحه 531 آثارالباقیه ابو ریحان بیرونی 15 شعبان ذکر شده است )

ــ شهادت امام صادقعلیه السلام درسال 148 هـجری قمری به روایتی در این روز بوده است ( علامه مجلسی جلاءالعیون ص 701، شیخ عباس قمی فیض العلام ص 392، مرحوم طبرسی اعلام الوری ص 376)

ــ به روایتی ولادت امام جوادعلیه السلام درسال 195 هجری قمری و در شهر مدینه بوده است ( مرحوم طبرسی اعلام الوری ص 459)

شانزدهم رجب :

ــ خروج فاطمه بنت اسد از کعبه به همراه نوزادش علیعلیه السلام فاطمه بنت اسد  بعد از سه روز که مهمان الهى بـود فرزنـد مبارك و محترم خود را در آغوش گرفته آماده خروج از کعبه شد که هاتفى غیبى چنـین ندا داد: «اى فاطمه، نام این مولود را على بگذار، چرا که من خداى علـى اعلـى هستم. من نام او را از نام خود گرفته ام، و او را ادب آموخته ام و امر خود را به  او سپرده ام، و او را بر غوامض علم خود آگاهى داده ام، او در خانه من بـدنیا آمده است.  در این سه روز در هر محفلى سخن از ولادت این مولود مبارك و اسـتثنایى بود، بخصوص باز نشدن قفل در کعبه، شکافته شدن دیوار کعبه در روز و دیدن آن توسط کفار، این مطلب را به صورت یک مسئله عمومى در آورده بود ( علامه مجلسی بحارالأنوار ج8 ص 35 ،شیخ عباس قمی فیض العلام ص 384)

هجدهم رجب :

ــ شهادت حضرت زهرا (س) (21 و 25 این ماه از اقوال دیگر شهادت  ایشان است ) ( شیخ عباس قمی فیض العلام ص 399، تقویم شیعه ص 175)

ــ وفات ابراهیم فرزند پیامبر صَلَّى اللَّهِ عَلِیهِ وَ اله در سال 10 هجری قمری ابراهیم فرزند پیامبر از دنیا رفت (مصباح المتهجد شیخ طوسی ص 748) . مادر ایـن بزرگـوار ماریه قبطیه بود . سن ابراهیم هنگام وفات به قولى 18 ماه و چند روز، و بـه قولى یک سال و ده ماه و هشت روز بود

ــ به درک واصل شدن مأمون عباسی قاتل امام رضاعلیه السلام درسال 218هـجری قمری ( مرحوم خراسانی منتخب التواریخ ص 452) اقوال دیگر مرگ مأمون روز پنچ شنبه 17 رجب سال 218 هجری (تتمة المنتهی ص 297 )،  هشتم رجب ( وقایع الایام ص 104 و مستدرک سفینة البحار ج4 ص 78) بوده است و مدت خلافت او 21 سال ذکر شده است.

نوزدهم رجب :

ــ به درک واصل شدن معتمد عباسی قاتل امام عسکریعلیه السلام در سال 279 هـجری قمری ( مرحوم خراسانی منتخب التواریخ ص 456 )

بیست و یکم رجب :

ــ شهادت حضرت زهرا (س) (18 و 25 این ماه از اقوال دیگر شهادت  ایشان است ) ( شیخ عباس قمی فیض العلام ص 399، تقویم شیعه ص 175)

بیست و دوم رجب :

ــ فرار ابوبکر در جریان جنگ خیبر در سال هفتم هجرت: در این روز در ایام جنگ خیبر علم به ابوبکر داده شد و او با دیـدن دشـمن گریخت و گروه خود را نیز به فرار تشویق کرد. (شیخ عباس قمی فیض العلام ص400 ،شیخ عباس قمی منتهی الآمال ص 96)

بیست و سوم رجب :

ــ فرار عمر در جریان جنگ خیبر:در این روز در ایام جنگ خیبر علم به ابوبکر داده شد و او نیز همچون ابوبکر فرار کرد و گروه خود را هم به فرار تشویق نمود. ( شیخ عباس قمی فیض العلام ص 400،شیخ عباس قمی منتهی الآمال ص 96)

ــ مسموم کردن امام کاظمعلیه السلام : در ایـن روز در سال 183 هـجری قمری حضـرت موسـى بـن جعفـرعلیه السلام را به دستور هارون ملعون در زندان بغداد زهر داده و مسموم کردند ( علامه مجلسی بحارالأنوار ج48 ص 1)

ــ حمله به امام مجتبىعلیه السلام در مدائن:  در این روز جراح بن سنان اسدى ملعـون در سـاباط مـدائن بـا اسـتفاده از تاریکى شب خنجر یا تیغى مسموم را به ران مبارك امام حسـن مجتبـىعلیه السلام زد که تا استخوان شکافت.  یاران حضرت آن ملعون را کشتند و امامعلیه السلام را به خانه والى مدائن، سعد بن مسعود (عموى مختار) بردند. ( مصباح المتهجد شیخ طوسی ص 749)

بیست و چهارم رجب :

ــ فتح خیبر به دست علیعلیه السلام : در این روز در سال 7 هجری قمری در جنگ خیبر مرحب به دست امیرالمؤمنین  کشته شد و قلعه خیبر به دست آن حضرت فتح گردید؛ بعد از فرار ابوبکر و عمر در روزهای قبل پیامبر فرمود: فردا پرچم را به مردى مى دهم کـه حملـه هایش را تکرار کند، نه اینکه فرار کند. کسى که خدا و پیامبرش را دوست دارد و خـدا و پیامبرش هم او را دوست دارند، و خداوند خیبر را به دست او فـتح مـى کنـد. (شیخ عباس قمی فیض العلام ص 400، مرحوم خراسانی منتخب التواریخ ص  39) به روایتی هم 27 رجب بوده  ( مرحوم خراسانی منتخب التواریخ ص 39 )

بیست و پنجم رجب :

ــ شهادت امام کاظمعلیه السلام :  در این روز در سال 183 هجری قمری بنابر روایت مشهور امام موسى بن جعفرعلیه السلام ، در حبس سندى بن شاهک و به دستور هارون الرشید ملعون به شهادت رسیدند. ( مرحوم طبرسی اعلام الوری ص 401 ،محدث اربلی کَشف الغُمّه ج3 ص9 ، علامه مجلسی جلاءالعیون ص 707 )

ــ شهادت حضرت زهرا (س) (21 و 25 این ماه از اقوال دیگر شهادت  ایشان است ) (شیخ عباس قمی فیض العلام ص 399، تقویم شیعه ص 175)

بیست و ششم رجب :

ــ وفات ابـوطـالـب عموی پیامبرصَلَّى اللَّهِ عَلِیهِ وَ اله : حضرت ابوطالب سه سال قبل از هجرت و در سـال 10 بعثت از دنیا رفت. بنا نقلى سن آن حضرت به هنگام رحلت 81 سال بوده است  ( شیخ عباس قمی منتهی الآمال ص 65، مرحوم خراسانی منتخب التواریخ ص 29) اقوال دیگر: 27جمادی الاوّل ،29 رجب، 7و18 رمضان 15و17 شوّال ، 10ذی قعده 1 ذی‌حجّه ( مرحوم خراسانی منتخب التواریخ ص 29 )

بیست و هفتم رجب :

ــ آغاز رسالت پیامبر صَلَّى اللَّهِ عَلِیهِ وَ اله مبعث مبارك ایشان در سن 40 سالگى و در غار حرا در اطراف مکه حادث شد در این روز جبرئیل برای اولین بار بر پیامبرنـازل و 4 آیۀ اول سورۀ علق را بر پیـامبر ابلاغ کرد( مرحوم طبرسی اعلام الوری ص 5 ،شیخ عباس قمی منتهی الآمال ص 64 ، مرحوم خراسانی منتخب التواریخ ص 12) ( غیر شیعه مبعث را در 17، 18و 24 رمضان و 12 ربیع الاوّل هم ذکر کرده‌اند  تقویم شیعه ص 184)

ــ وداع امام حسینعلیه السلام با قبر پیامبرصَلَّى اللَّهِ عَلِیهِ وَ اله، مادر وبرادرش: سیّدالشهداء در نیمه‌های این شب و شب بعد ( بیست و هشتم) به کنار مرقد مطهّر جدّشان رسول خدا و مادرشان حضرت زهرا رفتند و ضمن راز و نیاز‌های شبانه، از مردم و حاکمان زمانه و رفتاری که با او داشتند به پیامبر اکرم  شکایت کردند. ( أمالی صدوق مجلس 30 ص 152؛ ابن اعثم کوفی؛ الفُتـوح ج 5 ص 18؛ ابن نما حلی؛ مُثیـرُالأحْزان ص 101؛ علامه مجلسیجلاءالعیون 513؛ علامه مجلسی بحارالأنوار ج44 ص 327؛ منتهی الآمال 375)

بیست و هشتم رجب :

ــ خروج غریبانه امام حسینعلیه السلام از مدینه وآغاز انقلاب عاشورا: وقتی حاکم مدینه قصد داشت به زور از امام برای یزید بیعت بگیرد امام به ناچار در شب یکشنبه مصادف با بیست و هشتم رجب سال 60 هجری قمری در نیمه شب به همراه 21 نفر از اصحاب و اهل بیت‌شان از مدینه خارج شدند، درحالی‌که این آیه را تلاوت می‌کردند: « فَخَرَجَ مِنْها خائِفاً يَتَرَقَّبُ قالَ رَبِّ نَجِّني‏ مِنَ الْقَوْمِ الظَّالِمين»

ابن اعثم کوفی؛ الفُتـوح ج 5 ص 22؛ شیخ مفید الارشـاد 2/46؛ ابن شهر آشوب مَناقِبِ آلِ ابیطالب ج 4 ص 89؛  خوارزمی مَقْتَل الحسین ج 1 273؛ طبرسی إعْلام الوَری ص 318؛ سید بن طاوس اللهوف ص 34؛ فتال نیشابوری روضة الواعظین ص 283؛ )

ــ اقامه اوّلین نماز در اسلام توسط پیامبرصَلَّى اللَّهِ عَلِیهِ وَ اله و علیعلیه السلام در ایـن روز اولـین کسـى کـه بعـد از بعثـت با پیـامبر نمـاز خوانـد، امیرالمومنین  بود. روز دوشنبه 27 رجب پیامبر  مبعوث شدند و در 28 رجب حضرت امیرالمومنینعلیه السلام با آن حضرت نماز اقامه فرمودند ( مرحوم خراسانی منتخب التواریخ ص 42)

بیست و نهم رجب :

ــ وفات حضرت خدیجه (س) همسر گرامی پیامبر صَلَّى اللَّهِ عَلِیهِ وَ اله (شیخ عباس قمی منتهی الآمال ص 65 ، منتخب التواریخ ص 29 ) حضرت خدیجه به روایتی سه روز و به روایتی سی و پنج روز بعد از ابوطالب رحلت کردند (شیخ عباس قمی منتهی الآمال ص 65 ،مرحوم خراسانی منتخب التواریخ ص 29  )  

سی ام رجب :

ــ هجرت مسلمانان از مکّه به حبشه: در آخر این ماه بعد از بعثت به امر پیامبرصَلَّى اللَّهِ عَلِیهِ وَ اله   مسلمانان به سرپرسـتى جعفـر بـن ابى طالب  به حبشه هجرت نمودند (علامه مجلسی بحارالأنوار ج 18 ص 412)

ــ آغاز غزوه نخله: در آخر این ماه در سال دوم غزوه نخله به وقوع پیوست ( علامه مجلسی بحارالأنوار ج 19 ص 175)

ب) اعمال و فضیلت ماه رجب:

اعمال مشترک ماه رجب: اعمال ماه رجب به دو قسمت اعمال مشترک که در تمامی روزهای ماه رجب انجام می شود و اعمال مخصوص که مختص هر روز است تقسیم می شود؛ اعمالی که انجام دادن آنها متعلق به همه ماه است و اختصاصى به روز معینی ندارد و آن چند مورد است:

1) در تمام ایام ماه رجب دعای ذیل را که روایت شده امام زین العابدینعلیه السلام در حجر در غره خواندند، خوانده شود:

»یَا مَنْ یَمْلِکُ حَوَائِجَ السَّائِلِینَ وَ یَعْلَمُ ضَمِیرَ الصَّامِتِینَ لِکُلِّ مَسْأَلَةٍ مِنْکَ سَمْعٌ حَاضِرٌ وَ جَوَابٌ عَتِیدٌ اللَّهُمَّ وَ مَوَاعِیدُکَ الصَّادِقَةُ وَ أَیَادِیکَ الْفَاضِلَةُ وَ رَحْمَتُکَ الْوَاسِعَةُ فَأَسْأَلُکَ أَنْ تُصَلِّىَ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ أَنْ تَقْضِىَ حَوَائِجِى لِلدُّنْیَا وَ الْآخِرَةِ إِنَّکَ عَلَى کُلِّ شَىْ‏ءٍ قَدِیرٌ»

2) دعایی را که از حضرت صادق علیه السلام روایت شده، خوانده شود:

«َابَ الْوَافِدُونَ عَلَى غَیْرِکَ وَ خَسِرَ الْمُتَعَرِّضُونَ إِلا لَکَ وَ ضَاعَ الْمُلِمُّونَ إِلا بِکَ وَ أَجْدَبَ الْمُنْتَجِعُونَ إِلا مَنِ انْتَجَعَ فَضْلَکَ بَابُکَ مَفْتُوحٌ لِلرَّاغِبِینَ وَ خَیْرُکَ مَبْذُولٌ لِلطَّالِبِینَ وَ فَضْلُکَ مُبَاحٌ لِلسَّائِلِینَ وَ نَیْلُکَ مُتَاحٌ لِلْآمِلِینَ وَ رِزْقُکَ مَبْسُوطٌ لِمَنْ عَصَاکَ وَ حِلْمُکَ مُعْتَرِضٌ لِمَنْ نَاوَاکَ عَادَتُکَ الْإِحْسَانُ إِلَى الْمُسِیئِینَ وَ سَبِیلُکَ الْإِبْقَاءُ عَلَى الْمُعْتَدِینَ اللَّهُمَّ فَاهْدِنِى هُدَى الْمُهْتَدِینَ وَ ارْزُقْنِى اجْتِهَادَ الْمُجْتَهِدِینَ وَلا تَجْعَلْنِى مِنَ الْغَافِلِینَ الْمُبْعَدِینَ وَ اغْفِرْ لِى یَوْمَ الدِّینِ»

3) از حضرت صادق علیه السلام روایت شده که در ماه رجب این خوانده شود:

«اللَّهُمَّ إِنِّى أَسْأَلُکَ صَبْرَ الشَّاکِرِینَ لَکَ وَ عَمَلَ الْخَائِفِینَ مِنْکَ وَ یَقِینَ الْعَابِدِینَ لَکَ اللَّهُمَّ أَنْتَ الْعَلِىُّ الْعَظِیمُ وَ أَنَا عَبْدُکَ الْبَائِسُ الْفَقِیرُ أَنْتَ الْغَنِىُّ الْحَمِیدُ وَ أَنَا الْعَبْدُ الذَّلِیلُ اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ وَ امْنُنْ بِغِنَاکَ عَلَى فَقْرِى وَ بِحِلْمِکَ عَلَى جَهْلِى وَ بِقُوَّتِکَ عَلَى ضَعْفِى یَا قَوِىُّ یَا عَزِیزُ اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ الْأَوْصِیَاءِ الْمَرْضِیِّینَ وَ اکْفِنِى مَا أَهَمَّنِى مِنْ أَمْرِ الدُّنْیَا وَ الْآخِرَةِ یَا أَرْحَمَ الرَّاحِمِینَ.»

قابل توجه است که ادعیه دیگری نیز برای این ماه عزیز ذکر شده است که می‌توانید به مفاتیح الجنان مبحث اعمال ماه رجب رجوع نمایید

4) از حضرت رسول اکرم صَلَّى اللَّهِ عَلِیهِ وَ اله روایت شده که: هر کس در ماه رجب صد مرتبه بگوید: «أَسْتَغْفِرُ اللَّهَ الَّذِى لا إِلَهَ إِلا هُوَ وَحْدَهُ لا شَرِیکَ لَهُ وَ أَتُوبُ إِلَیْهِ» و آن را به صدقه ختم فرماید حق تعالى براى او به رحمت و مغفرت و کسى که چهار صد مرتبه بگوید بنویسد براى او اجر صد شهید عطا فرماید.

5) از نبی مکرم اسلام روایت است: کسى که در ماه رجب هزار مرتبه "لا إِلَهَ إِلا اللهُ" بگوید خداوند عز و جل براى او صد هزار حسنه عطا کند و براى او صد شهر در بهشت بنا فرماید

6) روایت است کسى که در رجب در صبح هفتاد مرتبه و در شب نیز هفتاد مرتبه بگوید "أَسْتَغْفِرُ اللهَ وَ أَتُوبُ إِلَیْهِ" و پس از اتمام ذکر، دست‌ها را بلند کند و بگوید: "اللَّهُمَّ اغْفِرْ لِى وَ تُبْ عَلَىَّ" اگر در ماه رجب بمیرد خدا از او راضى باشد و به برکت ماه رجب، آتش او را مس نکند

7) در کل این ماه هزار مرتبه ذکر: أَسْتَغْفِرُ اللهَ ذَا الْجَلالِ وَ الْإِکْرَامِ مِنْ جَمِیعِ الذُّنُوبِ وَ الْآثَامِ " گفته شود؛ تا خداوند رحمان او را بیامرزد

8) سید بن طاووس در اقبال از حضرت رسول اکرم صَلَّى اللَّهِ عَلِیهِ وَ اله فضیلت بسیاری براى خواندن سوره قل هو الله أحد نقل کرده است که ده هزار مرتبه یا هزار مرتبه یا صد مرتبه در این ماه تلاوت شود. و نیز روایت کرده که هر کس در روز جمعه ماه رجب صد مرتبه سوره قل هو الله أحد را بخواند براى او در قیامت نورى شود که او را به بهشت بکشاند

9) سید بن طاووس از حضرت رسول صَلَّى اللَّهِ عَلِیهِ وَ اله روایت کرده که: هر کس در روز جمعه ماه رجب، مابین نماز ظهر و عصر، چهار رکعت نماز بگزارد و در هر رکعت حمد یک مرتبه و آیة الکرسى هفت مرتبه و قل هو الله أحد پنج مرتبه بخواند، و سپس ده مرتبه بگوید: «أَسْتَغْفِرُ اللهَ الَّذِى لا إِلَهَ إِلا هُوَ وَ أَسْأَلُهُ التَّوْبَةَ» حق تعالى براى او از روزى که این نماز را گزارده تا روزى که بمیرد هر روزى هزار حسنه به او عطا فرماید، و او را به هر آیه‌ای که خوانده شهرى در بهشت از یاقوت سرخ و به هر حرفى قصرى در بهشت از دُرّ سفید دهد و تزویج فرماید او را حورالعین و از او راضى شود

10) سه روز از این ماه را که پنجشنبه و جمعه و شنبه باشد روزه گرفته شود. زیرا که روایت شده هر کس در یکى از ماه‌هاى حرام، این سه روز را روزه بدارد حق تعالى براى او ثواب نهصد سال عبادت بنویسد.

11) از حضرت رسول اکرم صَلَّى اللَّهِ عَلِیهِ وَ اله روایت است که: هر کس در یک شب از شب‌هاى ماه رجب ده رکعت نماز به این نحو که در هر رکعت حمد و قل یا ایها الکافرون یک مرتبه و توحید سه مرتبه بخواند، خداوند گناهان او را می‌آمرزد.

 زیارت رجبیه

ن12) نیز شیخ روایت کرده از جناب ابوالقاسم حسین بن روح (رض ) که نایب خاص حضرت صاحب الا مرعلیه السلام است که فرمود زیارت کن در هر شهری که باشى از مشاهدمشرّفه در ماه رجب به این زیارت مى گوئى چون داخل شدى

اَلْحَمْدُ لِلّهِ الَّذى اَشْهَدَنا مَشْهَدَ اَوْلِیاَّئِهِ فى رَجَبٍ وَاَوْجَبَ عَلَیْنا مِنْ حَقِّهِمْ ما قَدْوَجَبَ وَصَلَّى اللّهُ عَلى مُحَمَّدٍ الْمُنْتَجَبِ وَعَلى اَوْصِیاَّئِهِ الْحُجُبِاَللّهُمَّ فَکَما اَشْهَدْتَنا مَشْهَدَهُمْ فَاَنْجِزْ لَنا مَوْعِدَهُمْ وَاَوْرِدْنامَوْرِدَهُمْ غَیْرَمُحَلَّئینَ عَنْ وِرْدٍ فى دارِ الْمُقامَةِ وَالْخُلْدِ وَالسَّلامُعَلَیْکُمْ اِنّى [قَدْ] قَصَدْتُکُمْ وَاعْتَمَدْتُکُمْ بِمَسْئَلَتى َحاجَتى وَهِىَ فَکاکُ رَقَبَتىمِنَ النّارِ وَالْمَقَرُّ مَعَکُمْ فى دارِ الْقَرارِ مَعَ شیعَتِکُمُ الاْبْرارِوَالسَّلامُ عَلَیْکُمْ بِما صَبَرْتُمْ فَنِعْمَ عُقْبَى الدّارِ اَنَا سائِلُکُمْوَآمِلُکُمْ فیما اِلَیْکُمُ التَّفْویضُ وَعَلَیْکُمُ التَّعْویضُ فَبِکُمْ یُجْبَرُ الْمَهیضُوَیُشْفَى الْمَریضُ وَما تَزْدادُ الاْرْحامُ وَما تَغیضُ اِنّى بِسِرِّکُمْمُؤْمِنٌ وَلِقَوْلِکُمْ مُسَلِّمٌ وَعَلَى اللّهِ بِکُمْ مُقْسِمٌ فى رَجْعىبِحَوائِجى وَقَضائِها وَاِمْضائِها وَاِنْجاحِها وَاِبْراحِها وَبِشُؤُنىلَدَیْکُمْ وَصَلاحِها وَالسَّلامُ عَلَیْکُمْ سَلامَ مُوَدِّعٍ وَلَکُمْ حَوائِجَهُمُودِعٌ یَسْئَلُ اللّهَ اِلَیْکُمُ الْمَرْجِعَ وَسَعْیُهُ اِلَیْکُمْ غَیْرُمُنْقَطِعٍ وَاَنْ یَرْجِعَنى مِنْ حَضْرَتِکُمْ خَیْرَ مَرْجِعٍ اِلى جَنابٍ مُمْرِعٍ وَخَفْضٍ مُوَسَّعٍوَدَعَةٍ وَمَهَلٍ اِلى حینِ الاْجَلِ وَخَیْرِ مَصیرٍ وَمَحَلٍّ فى النَّعیمِالاْزَلِ وَالْعَیْشِ الْمُقْتَبَلِ وَدَوامِ الاُْکُلِ وَشُرْبِ الرَّحیقِوَالسَّلْسَلِ وَعَلٍّ وَنَهَلٍ لا سَاَمَ مِنْهُ وَلا مَلَلَ وَرَحْمَةُ اللّهِ وَبَرَکاتُهُوَتَحِیّاتُهُ عَلَیْکُمْ حَتّىَ الْعَوْدِ اِلى حَضْرَتِکُمْ والْفَوزِ فى کَرَّتِکُمْ وَالْحَشْرِ فىزُمْرَتِکُمْ وَرَحْمَةُ اللّهِ وَبَرَکاتُهُ عَلَیْکُمْ وَصَلَواتُهُ وَتَحِیّاتُهُ وَهُوَحَسْبُنا وَنِعْمَ الْوَکیلُ

م13)سیّد بن طاوس روایت کرده از محمد بن ذکوان که معروف به سجّاد است. براى آنکه آنقدر سجده کرد و گریست در سجود که نابینا شد گفت عرض کردم به حضرت صادقعلیه السلام فداى تو شوم این ماه رجب است تعلیم بنما مرا دعائى در آن که حقّ تعالى مرابه آن نفع بخشد حضرت فرمود بنویس بِسْمِ اللّهِ الرَّحْمنِ الرَّحیمِ بگو در هر روز از رجب در صبح و شام و در عقب نمازهاى روز و شب

یا مَنْ اَرْجُوهُ لِکُلِّ خَیْرٍ وَآمَنُ سَخَطَهُ عِنْدَ کُلِّ شَرٍّ یا مَنْ یُعْطِى الْکَثیرَ بِالْقَلیلِ یا مَنْ یُعْطى مَنْسَئَلَهُ یا مَنْ یُعْطى مَنْ لَمْ یَسْئَلْهُ وَمَنْ لَمْ یَعْرِفْهُ تَحَنُّناً مِنْهُوَرَحْمَةً اَعْطِنى بِمَسْئَلَتى اِیّاکَ جَمیعَ خَیْرِ الدُّنْیا وَجَمیعَ خَیْرِ الاْخِرَةِوَاصْرِفْ عَنّى بِمَسْئَلَتى اِیّاکَ جَمیعَ شَرِّ الدُّنْیا وَشَرِّ الاْخِرَةِ فَاِنَّهُغَیْرُ مَنْقُوصٍ ما اَعْطَیْتَ وَزِدْنى مِنْ فَضْلِکَ یا کَریمُ.

راوى گفت پس گرفت حضرت محاسن شریف خودرا در پنجه چپ خود و خواند این دعا را به حال التجا و تضرّع به حرکت دادن انگشت سبّابه دست راست پس گفت بعد از این

یا ذَاالْجَلالِ وَ الاِْکْرامِ یا ذَاالنَّعْماَّءِ وَالْجُودِ یا ذَاالْمَنِّ وَالطَّوْلِ حَرِّمْ شَیْبَتى عَلَى النّارِ

د14)در تمام ماه رجب شصت رکعت نماز کند به اینطریق که در هر شب آن دو رکعت بجا آورد بخواند در هر رکعت حمد یک مرتبه و قُلْ یاایُّهَا الکافِرُونَ سه مرتبه و قُلْ هُوَ اللّهُ اَحَدٌ یک مرتبه و چون سلام دهد دستها را بلند کند و بگوید

لا اِلهَ اِلا اللّهُ وَحْدَهُ لا شَرى کَ لَهُ لَهُ الْمُلْکُ وَلَهُ الْحَمْدُ یُحْیى وَیُمیتُ وَهُوَ حَىُّ لا یَمُوتُ بِیَدِهِ الْخَیْرُ وَهُوََلى کُلِّشَىْءٍ قَدیرٌ وَاِلَیْهِ الْمَصیرُ وَلا حَوْلَ وَلا قُوَّةَ اِلاّبِاللّهِ الْعَلِىِّ الْعَظیمِ اَللّهُمَّ صَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ النَّبِىِّ الاُْمِّىِّ وَ آلِهِ

و بکشد دستها را بصورت خود از حضرت رسول صَلَّى اللَّهِ عَلِیهِ وَ اله مرویست که کسى که این عمل را بجا آورد حقّ تعالى دعاى او را مستجاب گرداند و ثواب شصت حجّ و شصت عمره به او عطا فرماید .

15) علاّمه مجلسى در زاد المعاد فرموده که از حضرت امیرالمؤ منینعلیه السلام منقول است که حضرت رسول صَلَّى اللَّهِ عَلِیهِ وَ اله فرمود که هر که در هر شب و هر روز ماه رجب و شعبان و رمضان سه مرتبه هر یک از حمد و آیة الکرسى و قُلْ یا اَیُّهَا الْکافِرُونَ و قُلْ هُوَ اللّهُ اءحَدٌ وقُلْ اَعُوذُ بِرَبِّ الفَلَقِ وقُلْ اَعُوذُ بِرَبِّ النّاسِ بخواند و سه مرتبه بگوید سُبْحانَ اللّهِ وَالْحَمْدُ لِلّهِ وَلا اِلهَ اِلا اللّهُ وَاللّهُ اَکْبَرُ وَلا حَوْلَ وَلا قُوَّةَ اِلاّ بِاللّهِ الْعَلِىِّ الْعَظیمِ و سه مرتبه بگوید:اَللّهُمَّ صَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ و سه مرتبه بگوید اَللّهُمَّ اغْفِرْ لِلْمُؤ مِنینَ وَالْمُؤ مِناتِ و چهارصد مرتبه بگوید: اَسْتَغْفِرُ اللّهَ وَاَتُوبُ اِلَیْهِ خداوند تعالى گناهانش را بیامرزد اگر چه بعدد قطره هاى باران و برگ درختان و کف دریاها باشد ونیز علاّمه مجلسى فرموده که در هر شب از شبهاى این ماه هزار مرتبه لا اِلهَ اِلا اللّهُ وارد شده است

اعمال مخصوص هر روز ماه رجب:

روز اوّل رجب: روز شریفى است و در آن چند عمل است.
اوّل : روزه گرفتن روایت شده که حضرت نوحعلیه السلام در این روز بکشتى سوار شد و امر فرمود کسانى را که با او بودند روزه بدارند و هر که این رُوز را روزه بدارد آتش جهنّم یکسال راه از او دور شود.

دوّم : غسل کند .

سیم : زیارت امام حسینعلیه السلام کند شیخ روایت کرده از بشیر دَهّان از امام جعفر صادق علیه السلام که فرمود هر که زیارت کند حسین بن علىّعلیه السلام را در روز اوّل رجب بیامرزد خداوند عالَم او را البته .

چهارم : بخواند دعاى طویلى که سید در اقبال نقل فرموده .

پنجم : شروع کند به نماز سلمان (رض ) بدین طریق که ده رکعت نماز گذارد و بعد از هر دو رکعت سلام دهد و در هر رکعت یک مرتبه حمد و سه مرتبه سوره توحید و سه مرتبه قُلْ یا اَیهَا الْکافِرُونَ بخواند و بعد از هر سلام دستها را بلند کند و بگوید : لا اِلهَ اِلا اللّهُ وَحْدَهُ لا شَریک لَهُ لَهُ الْمُلْک وَلَهُ الْحَمْدُ یحْیى وَیمیتُ وَهُوَ حَىُّ لا یمُوتُ بِیدِهِ الْخَیرُ وَهُوَ عَلى کلِّشَىْءٍ قَدیرٌ 

معبودى نیست جز خداى یگانه که شریک ندارد فرمانروایى از آن او است و ستایش مخصوص او است زنده مى کند و مى میراند و او است؛ زنده اى که هرگز نمیرد هر چه خیر است بدست او است و او بر هر چیزى توانا است خدایا جلوگیرى

سپس بگوید: اَللّهُمَّ لا مانِعَ لِما اَعْطَیتَ وَلا مُعْطِىَ لِما مَنَعْتَ وَلا ینْفَعُ ذَاالْجَدِّ مِنْک الْجَدُّ ، نیست از آنچه تو عطا کنى و عطابخشى نیست براى آنکس که تو منعش کنى و کوشش شخص کوشا او را از تو بى نیاز نکند. پس دستها را بر روى خود کشد و در روز نیمه ماه نیز این نماز را به همین کیفیت بخواند لکن عوض این دعا بعد از عَلى کلِّشَىْءٍ قَدیرٌ بگوید:

اِلها واحِدا اَحَدا فَرْدا صَمَدا، لَمْ یتَّخِذْ صاحِبَةً وَلا وَلَدا،

آن معبود یگانه یکتاى فرد بى نیازى، که نگرفته است همدم و نه فرزندى

و در روز آخر ماه نیز چنین کند لکن بعد از عَلى کلِّ شَىْءٍ قَدیرٌ بگوید : وَصَلَّى اللّهُ عَلى مُحَمَّدٍ وَآلِهِ الطّاهِرینَ وَلا حَوْلَ وَلا قُوَّةَ اِلاّ بِاللّهِ الْعَلِىِّ الْعَظیمِ

و درود خدا بر محمد و آل پاکیزه اش باد و جنبش و نیرویى نیست جز به خداى بلند مرتبه و بزرگ

پس دستها را بر روى خود بکشد و حاجت خود را بطلبد و از فوائد این نماز نباید غفلت نمود که آن بسیار است .

و بدانکه از براى حضرت سلمان نیز نماز دیگرى است در روز اوّل این ماه ده رکعت در هر رکعت حمد یک مرتبه و توحید سه مرتبه با فضیلت بسیار که مجملش آمرزش گناهان و محفوظ بودن از فتنه قبر و عذاب روز قیامت و رفتن جُذام و بَرَص و ذات الجنب از خواننده آن است و سید نیز براى این روز چهار رکعت نماز نقل کرده هر که خواهد به اقبال مراجعه کند و در این روز سنه (57) پنجاه و هفت بقولى ولادت حضرت باقرعلیه السلام واقع شده و لکن مختار داعى در سیم صفر است.

ایام البیض

شب سیزدهم

بدانکه مستحبّ است در هریک از ماه رجب و شعبان و رمضان آنکه در شب سیزدهم دو رکعت نماز بگذارند در هر رکعت حمد یک مرتبه و یس و تَبارَک المُلْک و توحید بخوانند .

در شب چهاردهم چهار رکعت به دو سلام به همین کیفیت .

در شب پانزدهم شش رکعت به سه سلام به همین کیفیت از حضرت صادقعلیه السلام مرویست که هر که چنین کند جمیع فضیلت این سه ماه را دریابد و جمیع گناهانش غیر از شرک آمرزیده شود.

روز سیزدهم

اوّل ایام البیض است و ثواب بسیارى براى روزه این روز و دو روز بعد وارد شده و اگر کسى خواهد عمل اُمّ داوُد بجا آورد باید این روز را روزه بگیرد و در این روز بنا بر مشهور بعد از سى سال از عام الفیل ولادت با سعادت حضرت امیر المؤ منینعلیه السلام در میان کعبه مُعَظَّمه واقع شده است

اعمال شب نیمه ماه رجب: شب شریفى است و در آن چند عمل است .

اوّل: غسل

دوّم : احیاء آن به عبادت چنانکه علاّمه مجلسى فرموده .

سیم : زیارت امام حسینعلیه السلام .

چهارم : شش رکعت نماز که در شب سیزدهم ذکر شد .

پنجم : سى رکعت نماز در هر رکعت حمد و ده مرتبه توحید و این نماز را سید از حضرت رسول صَلَّى اللَّهِ عَلِیهِ وَ اله نقل کرده با فضیلت بسیار .

ششم : دوازده رکعت نماز هر دو رکعت بیک سلام و در هر رکعت هر یک از سوره حمد و توحید و فلق و ناس و آیة الکرسى و قَدْر را چهار مرتبه بخواند و بعد از سلام چهار مرتبه بگوید : اَللّهُ اَللّهُ رَبّى لا اُشْرِک بِهِ شَیئا وَلا اَتَّخِذُ مِنْ دُونِه وَلِیا

و هر چه مى خواهد بخواند و این نماز را بدین طریق سید از حضرت صادقعلیه السلام روایت کرده و لکن شیخ در مصباح فرموده روایت کرده داود بن سرحان از حضرت صادقعلیه السلام که فرمود بجا مى آورى در شب نیمه رجب دوازده رکعت نماز مى خوانى در هر رکعت حمد و سوره و چون فارغ شدى از نماز مى خوانى بعد از آن حمد و معوذتین و سوره اخلاص و آیة الکرسى را چهار مرتبه و مى گوئى بعد از آن : سُبْحانَ اللّهِ وَالْحَمْدُ لِلّهِ وَلا اِلهَ اِلا اللّهُ وَاللّهُ اَکبَرُ چهار مرتبه

پس مى گوئى: اَللّهُ اَللّهُ رَبّى لا اُشْرِک بِهِ شَیئا وَ ما شاَّءَ اللّهُ لا قُوَّةَ اِلاّ بِاللّهِ الْعَلِىِّ الْعَظیمِ

و بجا مى آورى در شب بیست و هفتم نیز مثل این را .

اعمال روز نیمه رجب: روز مبارکى است و در آن چند عمل است .

اوّل : غسل

دوّم : زیارت حضرت امام حسینعلیه السلام از ابن ابى بصیر منقول است که گفت سؤ ال کردم از حضرت امام رضاعلیه السلام که در چه ماه زیارت کنیم امام حسینعلیه السلام را فرمود در نیمه رجب و نیمه شعبان .

سیم : نماز سلمان به نحویکه در روز اوّل گذشت .

چهارم : چهار رکعت نماز بخواند و بعد از سلام دست خود را پهن کند و بگوید :

اَللّهُمَّ یا مُذِلَّ کلِّ جَبّارٍ وَیا مُعِزَّ الْمُؤْمِنینَ اَنْتَ کهْفى حینَ تُعْیینِى الْمَذاهِبُ وَاَنْتَ بارِئُ، خَلْقى رَحْمَةً بى وَقَدْ کنْتَ عَنْ خَلْقى غَنِیاً وَلَوْ لا رَحْمَتُک لَکنْتُ، مِنَ الْهالِکینَ وَاَنْتَ مُؤَیدى بِالنَّصْرِ عَلى اَعْداَّئى وَلَوْ لا نَصْرُک، ،اِیاىَ لَکنْتُ مِنَ الْمَفْضُوحینَ یا مُرْسِلَ الرَّحْمَةِ مِنْ مَعادِنِها، وَمُنْشِئَ الْبَرَکةِ مِنْ مَواضِعِها یا مَنْ خَصَّ نَفْسَهُ بِالشُّمُوخِ، وَالرِّفْعَةِ فَاَوْلِیاَّؤُهُ بِعِزِّهِ یتَعَزَّزُونَ وَیا مَنْ وَضَعَتْ لَهُ الْمُلُوک نیرَ، الْمَذَلَّةِ عَلى اَعْناقِهِمْ فَهُمْ مِنْ سَطَواتِهِ خاَّئِفُونَ اَسئَلُک بِکینُونِیتِک، الَّتِى اشْتَقَقْتَها مِنْ کبْرِیاَّئِک وَاَسئَلُک بِکبْرِیاَّئِک الَّتِى اشْتَقَقْتَها مِنْ، عِزَّتِک وَاَسئَلُک بِعِزَّتِک الَّتِى اسْتَوَیتَ بِها عَلى عَرْشِک فَخَلَقْتَ بِها جَمیعَ خَلْقِک فَهُمْ لَک مُذْعِنُونَ اَنْ تُصَلِّىَ عَلى مُحَمَّدٍ وَاَهْلِ بَیتِهِ

( ترجمه) خدایا اى خوارکننده هر ستمکار سرکش و اى عزت بخش مؤ منان تویى پناهگاه من در آن هنگام که از راهها وامانده شوم و تویى که از روى مهرى، که به من داشتى به خلقت من دست زدى در صورتى که از خلقتم بى نیاز بودى و اگر مهر تو نبود بطور مسلم من، در زمره نابودان بودم و تویى که مرا بوسیله یارى دادن بر دشمنانم کمک دهى و اگر یارى تو نبود، بطور حتم من از رسوایان بودم اى فرستنده رحمت از معدنهاى آن، و اى پدید آرنده برکت از جاهاى آن اى که مخصوص داشت خود را به بلندى مقام، و رفعت و از اینرو دوستانش به عزت او عزیز گردند و اى که پادشاهان طوق مذلت را براى او بر گردن نهاده اند و از سطوتهاى او ترسانند از تو خواهم به حق بود کردنت، که آنرا از کبریاى خود جدایش کردى و از تو خواهم به حق کبریایت که آن را از عزتت برگرفتى و از تو خواهم به حق عزتت که بوسیله آن بر عرش مستولى گشتى و بدان سبب همه خلق خود را آفریدى و همه به خدائیت اعتراف دارند که درود فرستى بر محمد و خاندانش.

روایت است که هر صاحب غمى این دعا را بخواند حقّ تعالى او را از اندوه و غم آسایش بخشد
پنجم : عمل امّ داوود که عمده اعمال این روز است و براى برآمدن حاجات و کشف کرُبات و دفع ظلم ظالمان مؤثّر است و کیفیت آن بنا بر آنچه در مصباح شیخ است آنست که چون خواهد این عمل را بجا آورد روزه بگیرد روز سیزدهم و چهاردهم و پانزدهم را پس در روز پانزدهم نزد زوال غسل کند و چون وقت زوال داخل شود نماز ظهر و عصر را بجا آورد در حالتی که رکوع و سجودشان را نیکو کند و در موضع خلوتى باشد که چیزى او را مشغول نسازد و انسانى با او تکلّم ننماید پس چون از نماز فارغ شود رو به قبله کند و بخواند حمد را صد مرتبه و سوره اخلاص را صد مرتبه و آیة الکرسى را ده مرتبه و بعد از اینها بخواند سوره انعام و بنى اسرائیل و کهف و لقمان و یس و صافّات و حَّم سجده و حَّم عَّسَّق و حَّم دخان و فتح و واقعه و مُلْک و نَّ وَ اِذَا السَّماَّءُ انْشَقَّتْ و ما بعدش را تا آخر قرآن و چون از اینها فارغ شود بگوید در حالتى که رو به قبله باشد:

صَدَقَ اللّهُ الْعَظیمُ الَّذى لا اِلهَ اِلاّ هُوَ الْحَىُّ الْقَیومُ ذُو الْجَلالِ وَالاِْکرامِ الرَّحْمنُ الرَّحیمُ الْحَلیمُ الْکریمُ الَّذى لَیسَ کمِثْلِهِ شَىْءٌ وَهُوَ السَّمیعُ الْعَلیمُ الْبَصیرُ الْخَبیرُ شَهِدَ اللّهُ اَنَّهُ لا اِلهَ اِلاّ هُوَ وَالْمَلاَّئِکةُ وَاُولوُا الْعِلْمِ ق اَّئِماً بِالْقِسْطِ لا اِل- هَ اِلاّ هُوَ الْعَزیزُ الْحَکیمُ وَبَلَّغَتْ رُسُلُهُ الْکرامُ وَاَنَا عَلى ذلِک مِنَ الشّاهِدینَ اَللّهُمَّ لَک الْحَمْدُ وَلَک الْمَجْدُ وَلَک الْعِزُّ وَلَک الْفَخْرُ وَلَک الْقَهْرُ وَلَک النِّعْمَةُ وَلَک الْعَظَمَةُ وَلَک الرَّحْمَةُ وَلَک الْمَهابَةُ وَلَک السُّلْطانُ وَلَک الْبَهاَّءُ وَلَک الاِْمْتِنانُ وَلَک التَّسْبیحُ وَلَک التَّقْدیسُ وَلَک التَّهْلیلُ وَلَک التَّکبیرُ وَلَک ما یرى وَلَک ما لا یرى وَلَک ما فَوْقَ السَّمواتِ الْعُلى وَ لَک ما تَحْتَ الثَّرى وَلَک الاْرَضُونَ السُّفْلى وَلَک الاْ خِرَةُ وَالاُْولى وَلَک ما تَرْضى بِهِ مِنَ الثَّناَّءِ وَالْحَمْدِ وَالشُّکرِ وَ النَّعْماَّءِ اَللّهُمَّ صَلِّ عَلى جَبْرَئیلَ اَمینِک عَلى وَحْیک وَالْقَوِىِّ عَلى اَمْرِک وَالْمُطاعِ فى سَمواتِک وَمَحالِّ کراماتِک الْمُتَحَمِّلِ لِکلِماتِک النّاصِرِ لاَِنْبِیاَّئِک الْمُدَمِّرِ لاِعْداَّئِک اَللّهُمَّ صَلِّ عَلى میکائیلَ مَلَک رَحْمَتِک وَالْمَخْلُوقِ لِرَاءْفَتِک وَالْمُسْتَغْفِرِ الْمُعینِ لاِهْلِ طاعَتِک اَللّهُمَّ صَلِّ عَلى اِسْرافیلَ حامِلِ عَرْشِک وَصاحِبِ الصُّورِ الْمُنْتَظِرِ لاِمْرِک الْوَجِلِ الْمُشْفِقِ مِنْ خیفَتِک اَللّهُمَّ صَلِّ عَلى حَمَلَةِ الْعَرْشِ

( ترجمه) درست فرمود خداى بزرگى که معبودى جز او نیست زنده و پاینده و صاحب جلالت و بزرگوارى است بخشاینده و مهربان بردبار و کریم است آنکه مانندش چیزى نیست و او شنوا و دانا و بینا و آگاه است، گواه است خدا که معبودى جز او نیست و فرشتگان و دانشوران گواهى داده اند که خدایى جز او نیست که عدالت بدو پایدار است و او عزیز و حکیم است و پیمبران بزرگوارش نیز آنرا به مردم رساندند و من بر این مطلب گواهى دهم خدایا از آن تو است ستایش و از آن تو است مجد و براى تو است عزت و خاص تو است افتخار و شایسته تو است قهر و سطوت و مخصوص تو است نعمت و از آن تواست عظمت و مخصوص تو است رحمت و براى تو است شکوه و خاص تو است سلطنت و از آن تو است درخشندگى و مخصوص تو است نعمت بخشى و براى تو است پاکى و از آن تو است پاکیزگى و براى تو است یکتایى و مخصوص تو است بزرگى و ملک تو است آنچه دیده شود و آنچه دیده نشود و از تو است آنچه بالاى آسمانهاى بلند است و از تو است آنچه زیر زمین است و از تو است زمینهاى زیرین و از آن تو است دنیا و آخرت و مخصوص تو است آن و حمد و ثنا و شکرى که تو بپسندى و آنچه نعمت است نیز از تو است خدایا درود فرست بر جبرئیل امین بر وحى تو و نیرومند در کار تو و آنکس که در آسمانها و جایگاه هاى کرامتهایت فرمانش برند آن کس که سخنان تو را برساند یاور پیمبرانت و سرنگون کننده دشمنانت خدایا درود فرست بر میکائیل فرشته رحمتت و آفریده شده براى بردن مهرت و آمرزش خواه و کمک کار فرمانبرانت خدایا درود فرست بر اسرافیل حمل کننده عرشت و صاحب صور آنکه چشم به راه دستور تو است و نگران و بیمناک است از ترس تو خدایا درود فرست بر حاملین پاکیزه عرش

الطّاهِرینَ وَعَلىَ السَّفَرَةِ الْکرامِ الْبَرَرَةِ الطَّیبینَ وَعَلى مَلاَّئِکتِک الْکرامِ الْکاتِبینَ وَ عَلى مَلاَّئِکةِ الْجِنانِ وَخَزَنَةِ النّیر انِ وَمَلَک الْمَوْتِ وَالاْعْوانِ یا ذَاالْجَلالِ وَالاِْکرامِ اَللّهُمَّ صَلِّ عَلى اَبینا آدَمَ بَدیعِ فِطْرَتِک الَّذى کرَّمْتَهُ بِسُجُودِ مَلاَّئِکتِک وَاَبَحْتَهُ جَنَّتَک اَللّهُمَّ صَلِّ عَلى اُمِّنا حَوّاَّءَ الْمُطَهَّرَةِ مِنَ الرِّجْسِ الْمُصَفّاتِ مِنَ الدَّنَسِ الْمُفَضَّلَةِ مِنَ الاِْنْسِ الْمُتَرَدِّدَةِ بَینَ مَحالِّ الْقُدُْسِ اَللّهُمَّ صَلِّ عَلى هابیلَ وَشَیثٍ وَاِدْریسَ وَنُوحٍ وَ هُودٍ وَصالِحٍ وَ اِبْراهیمَ وَاِسْماعیلَ وَاِسْحقَ وَیعْقُوبَ وَیوسُفَ وَالاْسْباطِ وَلُوطٍ وَشُعَیبٍ وَاَیوبَ وَمُوسى وَهارُونَ وَیوشَعَ وَمیشا وَالْخِضْرِ وَذِى الْقَرْنَینِ وَیونُسَ وَ اِلْیاسَ وَالْیسَعَ وَذِى الْکفْلِ وَطالُوتَ وَداوُدَ وَسُلَیمانَ وَزَکرِیا وَشَعْیا وَیحْیى وَتُورَخَ وَمَتّى وَاِرْمِیا وَحَیقُوقَ وَدانِیالَ وَعُزَیرٍ وَعیسى وَشَمْعُونَ وَجِرْجیسَ وَالْحَوارِیینَ وَ الاْتْباعِ وَخالِدٍ وَحَنْظَلَةَ وَلُقْمانَ اَللّهُمَّ صَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ

( ترجمه) و بر سفیران گرامى و آن نیکان پاک و بر فرشتگان بزرگوار نویسنده و بر فرشتگان بهشت و نگهبانان دوزخ و فرشته مرگ و کمک کارانش اى صاحب جلالت و بزرگوارى خدایا درود فرست بر پدر ما آدم پدیده خلقت که گرامیش داشتى به سجده کردن فرشتگانت و مباح کردى بر او بهشتت را خدایا درود فرست بر مادر ما حواء که از پلیدى پاک و از چرکى و آلودگى مصفا گشت و از میان آدمیان برترى داشت و در میان جایگاههاى قدسیان رفت و آمد کرده خدایا درود فرست بر هابیل و شیث و ادریس و نوح و هود و صالح و ابراهیم و اسماعیل و اسحاق و یعقوب و یوسف و اسباط (یعقوب ) و لوط و شعیب و ایوب و موسى و هارون و یوشع و میشا و خضر و ذى القرنین و یونس و الیاس و الیسع و ذا الکفل و طالوت و داود و سلیمان و زکریا و شعیا و یحیى و تورخ و متى و ارمیا و حیقوق و دانیال و عزیر و عیسى و شمعون و جرجیس و حواریین عیسى و پیروانشان و خالد و حنظله و لقمان خدایا درود فرست بر محمد و آل محمد و رحمت فرست

وَ ارْحَمْ مُحَمَّداً وَ آلَ مُحَمَّدٍ وَبارِک عَلى مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ کما صَلَّیتَ وَ رَحِمْتَ وَ بارَکتَ عَلى اِبْرهیمَ وَآلِ اِبْرهیمَ اِنَّک حَمیدٌ مَجیدٌ اَللّهُمَّ صَلِّ عَلَى الاْوْصِیاَّءِ وَالسُّعَداَّءِ وَ الشُّهَداَّءِ وَاَئِمَّةِ الْهُدى اَللّهُمَّ صَلِّ عَلَى الاْبْدالِ وَ الاْوْتادِ وَ السُّیاحِ وَ الْعُبّادِ وَ الْمُخْلِصینَ وَالزُّهّادِ وَاَهْلِ الجِدِّ وَالاِْجْتِهادِ وَاخْصُصْ مُحَمَّداً وَاَهْلَ بَیتِهِ بِاَفْضَلِ صَلَواتِک وَاَجْزَلِ کراماتِک وَبَلِّغْ رُوحَهُ وَ جَسَدَهُ مِنّى تَحِیةً وَسَلاماً صَلَواتِک وَاَجْزَلِ کراماتِک وَبَلِّغْ رُوحَهُ وَ جَسَدَهُ مِنّى تَحِیةً وَسَلاماً الشَّرَفِ مِنَ النَّبِیینَ وَالْمُرْسَلینَ وَالاْفاضِلِ الْمُقَرَّبینَ اَللّهُمَّ وَصَلِّ عَلى مَنْ سَمَّیتُ وَمَنْ لَمْ اُسَمِّ مِنْ مَلاَّئِکتِک وَاَنْبِی اَّئِک وَرُسُلِک وَ اَهْلِ طاعَتِک وَاَوْصِلْ صَلَواتى اِلَیهِمْ وَاِلى اَرْواحِهِمْ وَاجْعَلْهُمْ اِخْوانى فیک وَاَعْوانى عَلى دُعاَّئِک اَللّهُمَّ اِنّى اَسْتَشْفِعُ بِک اِلَیک

( ترجمه) بر محمد و آل محمد و برکت فرست بر محمد و آل محمد چنانچه درود فرستادى و رحمت و برکت فرستادى بر ابراهیم و آل ابراهیم که براستى تویى ستوده و بزرگوار خدایا درود فرست بر اوصیاء و اهل سعادت و شهیدان و امامان راهنما خدایا درود فرست بر ابدال (دسته اى از صلحاء) و اوتاد و سیاحان و پرستش کنندگان و مخلصان و پارسایان و اهل جدیت و کوشش و مخصوص گردان محمد و خاندانش را به بهترین درودهایت و فراوانترین کرامتهایت و به روح و جسدش از جانب من تحیت و سلامى برسان و فضل و شرافت و بزرگواریش را فزون کن به حدى که او را به اعلى درجه اهل شرافت از پیمبران و رسولان و فاضلان مقربت برسانى خدایا درود فرست بر هرکس که من نام بردم و هرکه از فرشتگان و پیمبران و رسولان و فرمانبردارانت را که من نام نبردم و درودهاى مرا بر ایشان و بر ارواحشان برسان و آنان را برادران من در دین و کمک کارانم در دعاى به درگاهت قرار ده خدایا من شفیع گردانم تو را پیش خودت

وَ بِکرَمِک اِلى کرَمِک وَبِجُودِک اِلى جُودِک وَبِرَحْمَتِک اِلى رَحْمَتِک وَ بِاَهْلِ طاعَتِک اِلَیک وَاَسئَلُک الّلهُمَّ بِکلِّ ما سَئَلَک بِهِ اَحَدٌ مِنْهُمْ مِنْ مَسْئَلَةٍ شَریفَةٍ غَیرِ مَرْدُودَةٍ وَبِما دَعَوْک بِهِ مِنْ دَعْوَةٍ مُجابَةٍ غَیرِ مُخَیبَةٍ یااَللّهُ یارَحْمنُ یا رَحیمُ یا حَلیمُ یا کریمُ یا عَظیمُ یا جَلیلُ یامُنیلُ یا جَمیلُ یا کفیلُ یا وَکیلُ یا مُقیلُ یا مُجیرُ یا خَبیرُ یا مُنیرُ یا مُبیرُ یا مَنیعُ یا مُدیلُ یا مُحیلُ یا کبیرُ یا قَدیرُ یا بَصیرُ یا شَکورُ یا بَرُّ یا طُهْرُ یا طاهِرُ یا قاهِرُ یا ظاهِرُ یا باطِنُ یا ساتِرُ یا مُحیطُ یا مُقْتَدِرُ یا حَفیظُ یا مُتَجَبِّرُ یا قَریبُ یا وَدُودُ یا حَمیدُ یا مَجیدُ یا مُبْدِئُ یا مُعیدُ یا شَهیدُ یا مُحْسِنُ یا مُجْمِلُ یا مُنْعِمُ یا مُفْضِلُ یا قابِضُ یا باسِطُ یا هادى یا مُرْسِلُ یا مُرْشِدُ یا مُسَدِّدُ یا مُعْطى یا مانِعُ یا دافِعُ یا رافِعُ یا باقى یا واقى یا خَلاّقُ یا وَهّابُ یا تَوّابُ یا فَتّاحُ یا نَفّاحُ یا مُرْتاحُ یا مَنْ بِیدِهِ کلُّ مِفْتاحٍ یا نَفّاعُ یا رَؤُفُ یا عَطُوفُ یا کافى یا شافى یا مُعافى یا مُکافى یا وَفِىُّ یا مُهَیمِنُ یا عَزیزُ یا جَبّارُ یا مُتَکبِّرُ یا سَلامُ یا مُؤْمِنُ یا اَحَدُ یا صَمَدُ یا نُورُ یا مُدَبِّرُ یا فَرْدُ یا وِتْرُ یا قُدُّوسُ یا ناصِرُ یا مُونِسُ یا باعِثُ یا وارِثُ یا عالِمُ یا حاکمُ یا بادى یا مُتَعالى یا مُصَوِّرُ یا مُسَلِّمُ یا مُتَحَبِّبُ یا قاَّئِمُ یا داَّئِمُ یا عَلیمُ یا حَکیمُ یا جَوادُ یا بارِى ءُ یا باَّرُّ یا ساَّرُّ یا عَدْلُ یا فاصِلُ یا دَیانُ یا حَنّانُ یا مَنّانُ یا سَمیعُ یا بَدیعُ یا خَفیرُ یا مُعینُ

( ترجمه) و کرمت را پیش کرمت و جودت را پیش جودت و رحمتت را پیش رحمتت و اهل طاعتت را پیش درگاهت و از تو خواهم خدایا به هرچه یکى از آنها بوسیله آن تو را خواسته از سؤال هاى شریفى که برنگشته و به آنچه تو را خوانده اند از دعاى پذیرفته شده اى که به نومیدى نکشیده اى خدا اى بخشاینده اى مهربان اى بردبار اى کریم اى بزرگ اى با جلالت اى بخشنده اى زیبا اى سرپرست اى وکیل اى نادیده گیر اى پناه ده اى آگاه اى روشنى ده اى نابود کن اى والامقام اى چرخاننده اى جابجا کننده اى بزرگ اى توانا اى بینا اى شکرپذیر اى نیکوکار اى پاک اى پاکیزه اى قاهر اى پیدا اى پنهان اى پرده پوش اى احاطه دار اى با اقتدار اى نگهبان اى داراى بزرگى اى نزدیک اى محبوب همه اى ستوده اى بزرگوار اى پدیدآرنده اى باز گرداننده اى گواه اى احسان بخش اى نیکوبخش اى نعمت بخش اى زیاده بخش اى گیرنده اى گشایش ده اى راهنما اى فرستنده اى رهنمون اى محکم کننده اى دهنده اى منع کننده اى جلوگیرنده اى بلند کننده اى باقى اى نگهدار اى آفریننده اى بخشش پیشه اى توبه پذیر اى گشاینده اى زیاده بخش اى رحمت بخش اى که بدست او است هر کلید اى سودرسان اى مهربان اى باعطوفت اى کفایت کننده اى درمان بخش اى بهبودى بخش اى پاداش دهنده اى باوفا اى نگهبان خلق اى با عزت اى جبار اى بزرگوار اى سلامت بخش اى ایمنى بخش اى یکتا اى بى نیاز اى نور اى مدبر کارها اى یگانه اى تنها اى پاکیزه اى یاور اى همدم اى برانگیزنده اى ارث برنده اى دانا اى حکم کننده اى آغاز کننده اى برتر اى صورت بخش اى سلامت بخش اى دوستى ورز اى قائم به کار خلق اى جاویدان اى دانا اى فرزانه اى بخشنده اى آفریننده اى نیکوکار اى شادى بخش اى دادگستر اى جداکننده اى جزاده اى نعمت بخش اى عطابخش اى شنوا اى پدیدآرنده اى پناه ده اى یاور

یا ناشِرُ یاغافِرُ یاقَدیمُ یامُسَهِّلُ یا مُیسِّرُ یا مُمیتُ یا مُحْیى یا نافِعُ یا رازِقُ یا مُقْتَدِرُ یا مُسَبِّبُ یا مُغیثُ یا مُغْنى یا مُقْنى یا خالِقُ یا راصِدُ یا واحِدُ یا حاضِرُ یا جابِرُ یا حافِظُ یا شَدیدُ یا غِیاثُ یا عاَّئِدُ یا قابِضُ یا مَنْ عَلا فَاسْتَعْلى فَکانَ بِالْمَنْظَرِ الاْعْلى یا مَنْ قَرُبَ فَدَنا وَبَعُدَ فَنَاى وَعَلِمَ السِّرَّ وَاَخْفى یا مَنْ اِلَیهِ التَّدْبیرُ وَ لَهُ الْمَقادیرُ وَیا مَنِ الْعَسیرُ عَلَیهِ [سَهْلٌ] یسیرٌ یا مَنْ هُوَ عَلى ما یشاَّءُ قَدیرٌ یا مُرْسِلَ الرِّیاحِ یا فالِقَ الاِْصْباحِ یا باعِثَ الاْرْواحِ یا ذَاالْجُودِ وَالسَّماحِ یا راَّدَّ ما قَدْ فاتَ یا ناشِرَ الاْمْواتِ یا جامِعَ الشَّتاتِ یا رازِقَ مَنْ یشاَّءُ [بِغَیرِ حِسابٍ وَیا] فاعِلَ ما یشاَّءُ کیفَ یشاَّءُ وَیا ذَاالْجَلالِ وَالاِْکرامِ یا حَىُّ یا قَیومُ یا حَیاً حینَ لا حَىَّ یا حَىُّ یا مُحْیىَ الْمَوْتى یا حَىُّ لا اِلهَ اِلاّ اَنْتَ بَدیعُ السَّمواتِ وَ الاَْرْضِ یا اِلهى وَسَیدى صَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ وَ ارْحَمْ مُحَمَّداً وَ آلَ مُحَمَّدٍ وَ بارِک عَلى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ کما صَلَّیتَ وَبارَکتَ وَرَحِمْتَ عَلى اِبْرهیمَ وَآلِ اِبْرهیمَ اِنَّک حَمیدٌ مَجیدٌ وَارْحَمْ ذُلىّ وَ فاقَتى وَفَقْرى وَانْفِرادى وَ وَحْدَتى وَخُضُوعى بَینَ یدَیک وَاعْتِمادى عَلَیک وَتَضَرُّعى اِلَیک اَدْعُوک دُعاَّءَ الْخاضِعِ الذَّلیلِ الْخاشِعِالْخاَّئِفِ الْمُشْفِقِ الْباَّئِسِ الْمَهینِ الْحَقیرِ الْجائِعِ

( ترجمه) اى نشر دهنده اى آمرزنده اى قدیم اى آسان کننده اى هموارکننده اى میراننده اى زنده کننده اى سودده اى روزى ده اى با اقتدار اى سبب ساز اى فریادرس اى بى نیازکننده اى دارایى دهنده اى آفریننده اى نگهبان اى یگانه اى حاضر اى جبران کننده اى نگهدار اى استوار اى فریادرس اى ثروت ده اى گیرنده اى که والایى و برترى و به دیدگاه اعلایى اى که نزدیکى و بسیار هم نزدیک و دور است و بسیار هم دور داناى سر و نهان اى که تدبیر امور با او است و اندازه ها از او است و اى که دشوار براى او سهل و آسان است اى که بر هرچه بخواهد توانا است اى فرستنده بادها اى شکافنده سپیده صبح اى برانگیزاننده ارواح اى صاحب جود و سخاوت اى برگرداننده آنچه از دست رفته اى زنده کننده مردگان اى گردآورنده پراکنده ها اى روزى ده بى حساب بهر که خواهى و اى انجام دهنده هرچه بخواهى بهرطور که خواهى و اى صاحب جلالت و بزرگوارى اى زنده اى پاینده اى زنده در آن هنگام که زنده اى نبود اى اى زنده کن مردگان اى زنده که معبودى جز تو نیست پدیدآرنده آسمانها و زمین اى معبود من و آقاى من درود فرست بر محمد و آل محمد و رحمت فرست بر محمد و آل محمد وبرکت ده بر محمد و آل محمد چنانچه درود فرستادى و برکت دادى و رحمت فرستادى بر ابراهیم و آل ابراهیم که براستى تویى ستوده و بزرگوار و رحم کن به خوارى من و پیچارگیم و نداریم و تک و تنهاییم و فروتنیم در برابرت و اعتمادى که بر تو دارم و زاریم به درگاهت تو را خوانم خواندن شخص فروتن خوار خاشع ترسان هراسان پریشان بى مقدار کوچک گرسنه