کاربری جاری : مهمان خوش آمدید
 
خانه :: مناسبت ها

مناسبت‌ها، وقایع و اعمال ماه صفر

تاریخ مناسبت : شنبه, -1171 فروردين 6 :: ۱۰ صفر ۱٤٤۲

الف) وقایع و مناسبت های ماه صفر:

اول صفر :

ــ ورود سر مطهّرامام حسین علیه‌السلام به شهر شام  به روایت شیخ بهایی، شیخ کفعمی، ابوریحان بیرونی ومحدث کاشانی، (احتمالاً این بزرگواران معتقد بودند که سرمطهّر به همراه پیکی که نامه کسب تکلیف را به نزد یزید برد ، به شهر شام برده شده است) . ( شیخ کفعمی، مصبـاح ص ۵۱۰؛ ابو ریحان بیرونی؛ آثارالبـاقیه ص ۵۲۷؛ خوارزمی؛ مقتل الحسین ج۲ ص ۴۸؛شیخ عباس قمی؛ نفس المهموم ۳۹۱)

ــ شروع جنگ صفّین توسط علی علیه‌السلام ضدّ معاویّه درسال ۳۷ هـجری قمری ( مسعودی، مروج الذهب ج ۲ص ۳۷۸، شیخ عباس قمی فیض العلام  ص۲۳۲)

دوم صفر :

ــ شهادت زیدبن علی بن الحسین علیه‌السلام در سال ۱۲۹ هـجری قمری ( شیخ مفید الارشاد ج۲ ص ۲۴۸، طبرسی اعلام الوری ص ۳۶۶، شیخ کفعمی، المصباح ص ۵۱۰،  شیخ طوسی، مصباح المتهجد ج ۲ ص۷۸۷ ، شیخ مفید، مسار الشیعه ص ۴۶ ) به روایتی هم اوّل صفر عنوان کرده است (ابو ریحان بیرونی؛ آثارالبـاقیه ص ۵۲۷)


سوم صفر :

ــ ولادت امام باقر علیه‌السلام در روز سه شنبه و یا روز جمعه سوم صفر سال ۵۷ هـجری قمری در شهر مدینه به روایتی ( علامه طبرسی، اعلام الوری ج۱ ص ۴۹۸، فتال نیشابوری، روضة الواعظین ج ۱ ص ۲۰۷، محدث اربلی، کشف الغمه ج ۲ص ۱۱۷، ابن شهرآشوب، مناقب آل ابیطالب۴: ۲۱۰، شیخ کفعمی، المصباح ص ۵۱۰، علامه مجلسی، بحارالأنوار ج ۴۶ ص ۲۱۶ )

ــ به آتش کشیدن کعبه توسط مسلم بن عقبة در سال ۶۴ هجری به دستور یزید ملعون. شیخ مفید، مسار الشیعه ص ۴۶، شیخ کفعمی، المصباح ص ۵۱۰، شیخ طوسی، مصباح المتهجد ج ۲ ص۷۸۷

پنجم صفر :

ــ شهادت حضرت رقیّه(س) به روایت نادرست ( باتوجّه به ورود اهل بیت در ۱۶ربیع الاوّل به شام ، این روایت نمی‌تواند صحیح باشد و غیر مستند است ودر هیچ یک از کتب معتبر و مرجع تا قرن ۱۴ نیزچنین تاریخی تعیین نشده است ( پژوهشی نو در بازشناسی مقتل سیدالشهدا ۳۹۷) 

هفتم صفر :

ــ ولادت امام کاظم علیه‌السلام در منطقه ای بنام أَبْوَاءِ ( حد فاصل بین مکه و مدینه) در روز یکشنبه هفتم صفر سال ۱۲۸هـجری قمری به روایت مشهور( علامه طبرسی، اعلام الوری ج۲ص ۶، فتال نیشابوری، روضة الواعظین ج ۱ ص ۲۲۱، ابن شهرآشوب، مناقب آل ابیطالب ج۴ ص ۳۲۳، ابوعبدالله عاملی( شهید اول)، الدروس ص ۱۵۴، علامه مجلسی، بحارالأنوار ج ۴۸ ص ۱، علامه مجلسی جلاءالعیون ص ۷۰۵، شیخ عباس قمی فیض العلام  ص ۲۴۳)

ــ شهادت امام مجتبی علیه‌السلام در سال ۵۰ هـجری قمری توسط جعده و به دستور معاویه به روایتی ( شیخ کفعمی، المصباح ص ۵۱۰، شهید اول، الدروس ج۲، ص۷،علامه مجلسی جلاءالعیون ص ۴۱۸، شیخ عباس قمی فیض العلام  ص۲۴۰؛ مرحوم خراسانی منتخب التواریخ ص ۱۴۴)

هشتم صفر :

ــ وفات سلمان فارسی، صحابه پیامبرصَلَّیَ‌الله‌عَلَیهِ‌وَآلِهِ در سال ۳۶هـجری قمری ( نیشابوری؛ تقویم شیعه ص ۵۰)

نهم صفر :

ــ آغاز جنگ نهروان در سال ۳۹هـجری قمری بین حضرت علی و خوارج ( ابن شهرآشوب، مناقب آل ابیطالب ج ۳ ص ۱۹۰، علامه مجلسی بحارالأنوار ج ۵۶ ص ۱۳۸؛ شیخ عباس قمی فیض العلام  ص۲۴۷)

ــ شهادت عمار در سال ۳۷ هـجری قمری در جنگ صفّین ( شیخ عباس قمی فیض العلام  ص ۲۴۵)

یازدهم صفر :

ــ پایان جنگ صفّین بین حضرت علی و معاویه بعد از ۱۴ماه در سال ۳۸هـجری قمری ( مرحوم خراسانی منتخب التواریخ ص ۱۲۲)

دوازدهم صفر :

ــ حکمیّت بین علی علیه‌السلام و معاویه به اصرار خوارج در سال ۳۸ هـجری قمری ( مرحوم خراسانی منتخب التواریخ ص ۱۲۴)

چهاردهم صفر :

ــ شهادت امام رضا علیه‌السلام در سال ۲۰۳ هـجری قمری توسط مأمون به روایتی ( رضی الدین حلّی، العدد القویه ص ۲۷۶؛ علامه بحرانی عوالم العلوم ج ۲۲ ص ۴۸۰؛ شیخ عباس قمی منتهی الآمال ص ۹۲۲)

ــ شهادت محمّد بن ابی بکر فرزندخوانده امیرالمؤمنین در سال ۳۸ هـجری قمری در راه شام و توسط مزدوران معاویه ( نیشابوری؛ تقویم شیعه ص ۵۵)

شانزدهم صفر :

ــ آغاز بیماری پیامبرصَلَّیَ‌الله‌عَلَیهِ‌وَآلِهِ که منجر به رحلت جانسوز ایشان گردید ( ابو ریحان بیرونی؛ آثارالبـاقیه ص ۵۲۸) به روایتی هم در ۱۵ صفر ذکر شده است (علامه مجلسی بحارالأنوار ج۳۷ ص ۱۱۶)

هفدهم صفر :

ــ به روایت شیخ کفعمی شهادت امام رضا علیه‌السلام توسط مأمون در روز سه شنبه ۱۷ صفر سال ۲۰۳ هـجری قمری بوده است. شیخ کفعمی، المصباح ص ۵۱۰، علامه مجلسی، بحارالأنوار ج۴۹ ص ۲۹۳، علامه مجلسی جلاءالعیون ص ۷۴۴، شیخ عباس قمی منتهی الآمال ص ۹۲۲)

ــ خروج کاروان اهل بیت از کوفه و حرکت به سمت شام؛ با توجّه به رفت و برگشت یک ماهه پیک ابن‌زیاد به شام و اقامت تقریباً یک ماهه اهل بیت در کوفه، این ایّام، زمان  حرکت به شام است ( پژوهشی نو در بازشناسی مقتل سیدالشهدا ص  ۳۲۶)  دکتر آیتی نیز با جمع بندی روایات موجود در کتب معتبر می نویسد هر چند تاریخ دقیقی در کتب تاریخی برای خروج اهل بیت از کوفه وجود ندارد اما از مجموع روایات وارد این ایام را می توان ایام خروج اهل بیت از کوفه و حرکت به سمت شام دانست. بررسی تاریخ عاشورا ص  ۱۴۹

بیستم صفر :

ــ اربعین حسینی 

ــ زیارت جابربن عبدالله انصاری در کربلا: عَطِيّه‌ بْنِ سَعد که همراه جابر بوده مي‌گوید: وقتي به كربلا رسيديم جابـر به كنار فرات رفت و غسل زيارت كرد و لباس‌های نو پوشيد و خودش را خوشبو كرد و آرام آرام و قدم به قدم و در حالي كه ذكر خدا مي‌گفت به سمت قبر سيدالشهداء  حركت كرد تا به كنار قبر ایشان رسيد. جابر به من گفت دستم را روي قبر حسين بگذار؛ دست جابر را گرفتم و تا روي قبر سيدالشهدا  گذاشتم، از هوش رفت! آب آوردم و به صورتش زدم تا به هوش آمد و سه مرتبه صدا زد: يَا حُسَيـن! حَبِيبٌ لا يُجِیبُ حَبِيبَه! حسين، آيا دوست جواب دوست را نمي‌دهد؟ سپس خودش جواب خویش را داد و گفت: جابر، چطور مي‌تواند جواب دهد، ( سید بن طاوس؛ مصباح الزائر ص ۲۸۶؛ ابن نما حلی؛ مُثيرالأحزان ص ۳۶۰؛ علامه مجلسی؛ بحارالأنوار ج۴۵ ص ۱۴۶؛  شیخ عباس قمی منتهي الآمال ص ۵۲۶)

ــ خروج اهل بیت از شهر شام به سمت مدینه به روایت ضعیف، با توجّه به  یک ماه  زندانی شدن  اهل بیت در کوفه، ورود آنان در ۱۶ ربیع الاوّل به شام و حضور یک ماه در شهر شام ، این روایت  نمی‌تواند صحیح باشد ( شیخ مفید، مسارالشیعه ص ۴۶؛ شیخ طوسی؛ مصباح المتهجد ص ۷۳۰؛ شیخ رضی، العُدَدِ القَویّه ص ۲۱۹؛  شیخ کفعمی، مصباح ص ۵۱۰؛ سید بن طاوس؛ اقبال الاعمال ص ۵۸۹)

ــ حضور اهل بیت در راه برگشت از شام به گزارش نادرست و به روایت صحیح تر در ۲۰ صفر سال ۶۲ هجری ( پژوهشی نو در بازشناسی مقتل سیدالشهدا ص  ۳۳۰الی ۳۳۹)  

بیست و چهارم صفر :

ــ هجرت پیامبرصَلَّیَ‌الله‌عَلَیهِ‌وَآلِهِ از مکّه به مدینه در سال سیزدهم بعثت به روایتی (ابو ریحان بیرونی؛ آثارالبـاقیه ص ۵۲۸)

بیست و پنجم صفر :

ــ سرپیچی ابوبکر، عمر و عثمان از فرمان پیامبر صَلَّیَ‌الله‌عَلَیهِ‌وَآلِهِ برای پیوستن به سپاه اسلام به فرماندهی اُسامه برای جنگ با لشکریان کشور روم در سال ۱۱هـجری قمری (علامه مجلسی بحارالأنوار ج ۳۰ ص ۴۲۸، علامه مجلسی جلاءالعیون ص ۶۱)

بیست و ششم صفر :

ــ پیامبرصَلَّیَ‌الله‌عَلَیهِ‌وَآلِهِ دراین روز در سال ۱۱هـجری قمری قلم و کاغذ خواستند تا جانشینی علی علیه السلام را مکتوب کنند ولی عمر نگذاشت و با بیان این جمله که پیامبر بیمار است و حذیان می گوید؛ عملا به پیامبر توهین نمود (علامه مجلسی بحارالأنوار ج ۲۲ ص ۴۷۳، علامه مجلسی جلاءالعیون ص ۶۲)

بیست و هشتم صفر :

ــ رحلت پیامبر اکرم صَلَّیَ‌الله‌عَلَیهِ‌وَآلِهِ در روز دوشنبه بیست و هشتم صفر سال دهم هـجرت ( به نقل از شیخ طوسی و فتال نیشابوری)  یا سال یازدهم هجرت ( به نقل ازشیخ مفید، شیخ کفعمی، طبرسی، محدث اربلی) ( شیخ مفید، مسار الشیعه ص ۴۶ ، علامه طبرسی، اعلام الوری ج۱ ص ۴۶، محدث اربلی، کشف الغمه ج۱ ص ۱۶، شیخ طوسی، التهذیب ج۶ ص ۲، شیخ کفعمی، المصباح ص ۵۱۰، فتال نیشابوری، روضة الواعظین ج۱ ص ۷۱، علامه مجلسی، بحارالأنوار ج ۹۷ ص ۱۶۸، شیخ مفید الارشاد ج۱ ص ۱۸۹، شیخ مفید، المقنعه ص ۴۵۶،  شیخ طوسی، مصباح المتهجد ج ۲ ص۷۹۰، طبرسی، تاج الموالید ص ۷۱، شیخ کفعمی، بلد الامین ص ۲۷۵ )

ــ شهادت امام مجتبی علیه‌السلام به روایت مشهور توسط جعده و با دستور معاویه به روایت مشهور در سال ۴۹ یا ۵۰ هـجری قمری ( شیخ مفید، مسار الشیعه ص ۴۷، علامه طبرسی، اعلام الوری ج۲ ص ۴۱، شیخ طوسی، مصباح المتهجد ج ۲ ص۷۹۰، فتال نیشابوری، روضة الواعظین ج۱ ص ۴۰۳، ابن شهرآشوب، مناقب آل ابیطالب ج۴ ص ۲۹، محدث اربلی، کشف الغمه ج۱ ص ۵۱۶، رضی الدین حلّی، العدد القویه ص ۳۵۱، علامه مجلسی جلاءالعیون ص ۴۱۸)

ــ آغاز امامت علی علیه‌السلام

ــ مسموم کردن امام رضا علیه‌السلام توسط مأمون که منجر به شهادت ایشان شد. ( شیخ مفید الارشاد ج ۲ ص ۳۸۱)

سی ام صفر :

ــ به روایت مشهور شهادت امام رضا علیه‌السلام با زهر ماموم عباسی در طوس و قریه سناباد در آخرین روز صفر سال ۲۰۳ هـجری قمری بوده است. ( علامه طبرسی، اعلام الوری ج۲ ص ۴۰۳، محدث اربلی، کشف الغمه ج۲ ص ۳۱۲، رضی الدین حلّی، العدد القویه ص ۲۷۶، علامه مجلسی، بحارالأنوار ج ۴۹ ص ۳، علامه مجلسی جلاءالعیون ص ۷۴۴)

ــ به گزارش مرحوم کلینی شهادت امام مجتبی علیه‌السلام توسط جعده و به دستور معاویه در آخرین روز ماه صفر سال ۵۰ هجری بوده است. (مرحوم کلینی، الکافی ج۱ ص ۴۶۱، فتال نیشابوری، روضة الواعظین ج۱ ص ۱۶۸، کفایة الاثر ص ۲۲۹، علامه مجلسی جلاءالعیون ص ۴۱۸، )

***************************************

ب ۱) اعمال مشترک هر ماه:

اعمال مشترک هر ماه چند چیز است که در تمامی ماه های قمری مشترک بوده و به شرح زیر می باشد:

اوّل: خواندن دعاهاى نقل شده در وقت ديدن هلال، كه بهترين آنها دعاى چهل و سوّم صحيفه كامله است، و به شرح زیر می باشد:

اَيُّهَا الْخَلْقُ الْمُطيعُ، الدّآئِبُ السَّريعُ، الْمُتَرَدِّدُ فى مَنازِلِ التَّقْديرِ، الْمُتَصَرِّفُ فى فَلَكِ التَّدْبيرِ، امَنْتُ بِمَنْ نَوَّرَ بِكَ الظُّلَمَ، وَ اَوْضَحَ بِكَ الْبُهَمَ، وَ جَعَلَكَ ايَةً مِنْ اياتِ مُلْكِهِ، وَ عَلامَةً مِنْ عَلاماتِ سُلْطانِهِ، وَامْتَهَنَكَ بِالزِّيادَةِ وَالنُّقْصانِ، وَ الطُّلُوعِ وَ الْاُفُولِ، وَ الْاِنارَةِ وَ الْكُسُوفِ، فى كُلِّ ذلِكَ َنْتَ لَهُ مُطيعٌ، وَ اِلى‏ اِرادَتِهِ سَريعٌ، سُبْحانَهُ ما اَعْجَبَ ما دَبَّرَ فى اَمْرِكَ، وَ اَلْطَفَ ماصَنَعَ فى شَاْنِكَ، جَعَلَكَ‏مِفْتاحَ  شَهْرٍ حادِثٍ لِأَمْرٍ حادِثٍ، فَاَسْئَلُ اللَّهَ رَبّى وَ رَبَّكَ، وَ خالِقى وَ خالِقَكَ، وَ مُقَدِّرى - وَ مُقَدِّرَكَ، وَ مُصَوِّرى وَ مُصَوِّرَكَ، اَنْ يُصَلِّىَ عَلى‏ مُحَمَّدٍ وَ الِهِ، وَ اَنْ يَجْعَلَكَ هِلالَ بَرَكَةٍ لاتَمْحَقُها الْاَيّامُ، وَ طَهارَةٍ لا تُدَنِّسُهَا الْاثامُ، هِلالَ اَمْنٍ مِنَ الْافاتِ، وَ سَلامَةٍ مِنَ السَّيِّئاتِ، هِلالَ سَعْدٍ لانَحْسَ فيهِ، وَ يُمْنٍ لا نَكَدَ مَعَهُ، وَ يُسْرٍ لا يُمازِجُهُ عُسْرٌ، وَ خَيْرٍ لا يَشُوبُهُ شَرٌّ، هِلالَ اَمْنٍ وَ ايمانٍ، وَ نِعْمَةٍ وَ اِحْسانٍ، وَ سَلامَةٍ وَ اِسْلامٍ. اَللَّهُمَّ صَلِّ عَلى‏ مُحَمَّدٍ وَ  الِهِ، وَ اجْعَلْنا مِنْ اَرْضى‏ مَنْ طَلَعَ عَلَيْهِ، وَ اَزْكى‏ مَنْ نَظَرَ اِلَيْهِ، وَ اَسْعَدَ مَنْ تَعَبَّدَ لَكَ فيهِ، وَ وَفِّقْنا فيهِ لِلتَّوْبَةِ، وَ اعْصِمْنا فيهِ  مِنَ الْحَوْبَةِ، وَ احْفَظْنا فيهِ مِنْ مُباشَرَةِ مَعْصِيَتِكَ، وَ اَوْزِعْنا فيهِ شُكْرَ نِعْمَتِكَ، وَ اَلْبِسْنا فيهِ جُنَنَ الْعافِيَةِ، وَ اَتْمِمْ عَلَيْنا بِاسْتِكْمالِ طاعَتِكَ فيهِ الْمِنَّةَ، اِنَّكَ الْمَنَّانُ الْحَميدُ، وَ صَلَّى اللَّهُ عَلى‏ مُحَمَّدٍ وَ الِهِ الطَّيِّبينَ الطّاهِرينَ.

» :ترجمهدعاى آن حضرت هنگامى که به ماه نو نگاه مى ‏کرد» اى آفریده مطیع، اى - رونده کوشا و شتابان، اى رفت - و آمد کننده در منازل معین شده، اى متصرف در چرخ گردان تدبیر، ایمان آوردم به آن کس که به سبب تو تاریکی ها را روشن کرد، و آنچه را که به سختى مى‏ توان یافت آشکار فرمود، و تو را علامتى از علائم چیرگى و استیلاى خود، و نشانى از نشانه ‏هاى قدرت خویش قرار داد، و تو را گاهى به نقص و گاهى به کمال، و وقتى به طلوع و زمانى به غروب، و حالتى پر نور و حالتى گرفته مسخر خویش نمود، در تمام این احالات فرمانبردار اویى، و به سوى اراده ‏اش شتابانى، منزه است او، چه عجیب است تدبیرى که در حق تو به کار برده، و چه دقیق است آنچه درباره تو انجام داده، تو را کلید ماهى نو براى برنامه ‏اى نو ساخته، پس از پروردگار که ربّ من و توست، و آفریننده من و توست، و مهار مقدّرات من و تو در کف قدرت اوست، و صورتگر من و صورتگر توست مى ‏خواهم که بر محمد و آلش درود فرستد، و تو را ماه برکتى قرار دهد که گذشت روزگاران آن را از بین نبرد، و ماه پاکیى که گناهان آن را آلوده ننماید، هلال ایمنى از آفات، سلامتى از زشتىها، هلال خوش طالعى برکنار  از نحسى، و میمنت بدون گرفتارى، و آسایش بدون دشوارى، و خیر بدون شرّ، هلال ایمنى و ایمان، و نعمت و احسان، و سلامت و اسلام باشد. بارالها بر محمد و آلش درود فرست، و ما را از خشنودترین (یاپسندیده ‏ترین) کسانى قرار ده ‏که این ماه برآنان طلوع کرده، و پاکیزهترین کسانى‏ که به ‏آن نظر نموده، و سعادتمندترین کسانى که در آن به بندگى تو کوشیده، و ما را در این ماه توفیق توبه عنایت کن، و از گناه حفظ فرما، و از دست زدن به نافرمانیت بازدار، و اداى شکر نعمتت را به ما ارزانى‏ دار، و لباس هاى عافیت و سلامت بر ما بپوشان، و به سبب انجام طاعت کامل نعمتت - را در این ماه بر ما کامل گردان، زیرا که تو بس بخشنده و ستوده ‏اى، و درود خدا بر محمد و آل پاک و پاکیزهاش باد. صحیفۀ سجادیه ص ۱۸۲، شیخ کفعمی، المصباح ص ۵۶۲، علامه مجلسی، بحارالأنوار، ج ۵۵، ص ۱۷۸.

نقل است اگر کسی دسترسی به دعای فوق را نداشت و یا فرصت یا حوصله قرائت آن را نداشت أقلّش آن است که سه مرتبه بگوید اللّهُ اَکْبَر و سه مرتبه لا إلهَ الَّا الْلّه و سپس بگوید: اَلْحَمْدُ لِلّهِ الَّذى أذْهَبَ شَهْرَ کَذا وَ جاءَ بِشَهْرِ کَذا.

دوم: خواندن هفت مرتبه سوره حمد براى دفع درد چشم.
سوم: اندكى پنير خوردن، چه روايت شده : هركه خود را به خوردن آن در اول هر ماه مقيّد كند، اميد است در آن ماه حاجتش ردّ نشود.
چهارم: در شب اوّل دو ركعت نماز بجا آورد، در هر ركعت پس از سورۀ حمد سورۀ انعام را بخواند، و از خدا بخواهد او را از هر ترس و دردى ايمن گرداند، و در آن ماه حادثه ­اى را نبيند كه ناپسند او باشد.
پنجم: در روز اوّل دو ركعت نماز بجا آورد، در ركعت اول پس از سورۀ حمد سى مرتبه سورۀ توحيد، و در ركعت دوم بعد از سورۀ حمد سى مرتبه سورۀ قدر بخواند و پس از نماز صدقه بدهد، چون چنين كند، سلامتی‌اش را در آن ماه از خدا خريده است.
و از بعضى روايات استفاده می‌شود، كه پس از نماز بخواند: بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ، وَ مَا مِنْ دَابَّةٍ فِي الْأَرْضِ إِلّا عَلَى اللَّهِ رِزْقُهَا وَ يَعْلَمُ مُسْتَقَرَّهَا وَ مُسْتَوْدَعَهَا كُلٌّ فِي كِتَابٍ مُبِينٍ.
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ، وَ إِنْ يَمْسَسْكَ اللَّهُ بِضُرٍّ فَلا كَاشِفَ لَهُ إِلّا هُوَ، وَ إِنْ يُرِدْكَ بِخَيْرٍ فَلا رَادَّ لِفَضْلِهِ، يُصِيبُ بِهِ مَنْ يَشَاءُ مِنْ عِبَادِهِ، وَ هُوَ الْغَفُورُ الرَّحِيمُ.
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ، سَيَجْعَلُ اللَّهُ بَعْدَ عُسْرٍ يُسْراً، مَا شَاءَ اللَّهُ لا قُوَّةَ إِلّا بِاللَّهِ، حَسْبُنَا اللَّهُ وَ نِعْمَ الْوَكِيلُ، وَ أُفَوِّضُ أَمْرِي إِلَى اللَّهِ إِنَّ اللَّهَ بَصِيرٌ بِالْعِبَادِ، لا إِلَهَ إِلّا أَنْتَ سُبْحَانَكَ إِنِّي كُنْتُ مِنَ الظَّالِمِينَ، رَبِّ إِنِّي لِمَا أَنْزَلْتَ إِلَيَّ مِنْ خَيْرٍ فَقِيرٌ، رَبِّ لا تَذَرْنِي فَرْداً وَ أَنْتَ خَيْرُ الْوَارِثِينَ.

ترجمه: به نام خدا كه رحمتش بسيار و مهربانی‌اش هميشگى است، هيچ جنبنده‌اى در زمين نيست، مگر اينكه روزى او بر خدا است و قرارگاه و امانگاهش را خدا می داند، همه اينها در كتابى روشن است.
به نام خدا كه رحمتش بسيار و مهربانی‌اش هميشگى است، اگر خدا به تو زيانى رساند، جز او كسى برطرف كننده آن نيست، و اگر خيرى را براى تو بخواهد، فضل او را بازگرداننده‌اى نيست، آن را به هركس از بندگانش بخواهد می‌رساند، و او آمرزنده و مهربان است.
به نام خدا كه رحمتش بسيار و مهربانی‌اش هميشگى است، خدا به زودى پس از دشوارى آساني قرار می‌دهد، آنچه خدا خواست همان شود، نيرويى نيست مگر به خدا، خدا ما را بس است و نيكو كارگشايى است، كارم را به خدا وامی‌گذارم كه خدا بيناى به بندگان است، معبودى جز تو نيست، من از ستم كاران بودم، پروردگارا من به آنچه از خير برايم فرود آرى نيازمندم، پروردگارا مرا تنها مگذار كه تو بهترين وارثانى « 
علامه مجلسی، زادالمعاد ص ۲۸۶، علامه مجلسی، بحارالأنوار ج ۹۴ص ۱۳۴، محدث نوری، مستدرک الوسائل ج ۳ ص ۳۴۹»

ششم روزه: از امورى که بر آن تأکید شده، سه روز روزه گرفتن در هر ماه است. مرحوم «علّامه مجلسى»(رحمة‌الله) در «زادالمعاد» می‌گوید: مطابق مشهور، این سه روز، پنجشنبه اوّل ماه و پنجشنبه آخر ماه و چهارشنبه اوّل از دهه وسط ماه است.

منبع: فیض العلام فی عمل الشهور و وقایع الأیام ومفاتیح الجنان حاج شیخ عباس قمی

*************************************

ب ۲) اعمال اختصاصی ماه صفر:

بدانکه این ماه معروف به نُحُوسَت است و براى رفع نُحُوسَت هیچ چیز بهتر از صدقه دادن و ادعیه و استعاذات وارده نیست و اگر کسى خواهد که محفوظ بماند از بلاهاى نازله در این ماه طبق گفتۀ محدّث فیض و دیگران در هر روز ده مرتبه دعای زیر را .بخواندیا شَدیدَ الْقُوى وَ یا شَدیدَ الْمِحالِ یا عَزیزُ یا عَزیزُ یا عَزیزُ ذَلَّتْ بِعَظَمَتِکَ جَمیعُ خَلْقِکَ فَاکْفِنى شَرَّ خَلْقِکَ یا مُحْسِنُ یا مُجْمِلُ یا مُنْعِمُ یا مُفْضِلُ یا لا اِلهَ اِلاّ اَنْتَ سُبْحانَکَ اِنّى کُنْتُ مِنَ الظّالِمینَ فَاسْتَجَبْنا لَهُ وَنَجَّیْناهُ مِنَ الْغَمِّ وَکَذلِکَ نُنْجِى الْمُؤْمِنینَ وَ صَلَّى اللّهُ عَلى مُحَمَّدٍ وَ الِهِ الطَّیِّبینَ الطّاهِرینَ

روز سوم

روز سیّم سیّد بن طاوُس از کتب اصحابُنَا الاِمامِیَّه نقل کرده که؛ مستحب است در این روز دو رکعت نماز : در رکعت اوّل حمد و اِنّا فَتَحنا و در رکعت دوم حمد و توحید بخواند و بعد از سلام صد مرتبه صَلَوات بفرستد و صد مرتبه بگوید : اَللّهُمَّ الْعَنْ آلَ اَبى سُفْیانَ و صد مرتبه استغفار کند پس حاجت خود را بخواهد .

اعمال روز اربعین

روز بیستم روز اربعین و به قول شَیْخَیْن روز رُجُوع حرم امام حسین علیه‌السلام است از شام به مدینه و روز وُرُود جابربن عبدالله انصارى است به کربلا به جهت زیارت امام حسینعلیه‌السلام و او اوّل زائر آن حضرت است و زیارت آن حضرت در این روز مستحب است. از حضرت عسکرى علیه‌السلام روایت شده که فرمود: عَلَامَاتُ الْمُؤْمِنِ خَمْسٌ صَلَاةُ الْخَمْسِينَ وَ زِيَارَةُ الْأَرْبَعِينَ وَ التَّخَتُّمُ فِي الْيَمِينِ وَ تَعْفِيرُ الْجَبِينِ وَ الْجَهْرُ بِبِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ علامات مؤمن پنج چیز است ۱ـ پنجاه و یک رکعت نماز فریضه و نافله در شب و روز ۲ـ زیارت اربعین سیدالشهدا علیه‌السلام ۳ـ انگشتر بر دست راست کردن ۴ـ پیشانی را در سجده بر خاک گذاشتن ۵ ـ با صدای بلند گفتن بِسْمِ اللّهِ الرَّحْمنِ الرَّحیمِ در نماز شیخ طوسی تهذیب الاحکام ج ۶ ص ۵۲، شیخ حر عاملی، وسایل الشیعه، ج‏ ۱۴ ص: ۴۷۸، فیض کاشانی، الوافی، ج‏۴ ص ۱۷۷، علامه مجلسی، بحارالأنوار، ج ۹۸، ص ۱۰۶.  

شیخ در تهذیب و مصباح زیارت مخصوصه این روز را از حضرت صادق علیه‌السلام نقل کرده است: السَّلامُ عَلَى وَلِيِّ اللَّهِ وَ حَبِيبِهِ؛ السَّلامُ عَلَى خَلِيلِ اللَّهِ وَ نَجِيبِهِ؛ السَّلامُ عَلَى صَفِيِّ اللَّهِ وَ ابْنِ صَفِيِّهِ؛ السَّلامُ عَلَى الْحُسَيْنِ الْمَظْلُومِ الشَّهِيدِ؛ السَّلامُ عَلَى أَسِيرِ الْكُرُبَاتِ وَ قَتِيلِ الْعَبَرَاتِ اللَّهُمَّ إِنِّي أَشْهَدُ أَنَّهُ وَلِيُّكَ وَ ابْنُ وَلِيِّكَ وَ صَفِيُّكَ وَ ابْنُ صَفِيِّكَ الْفَائِزُ بِكَرَامَتِكَ أَكْرَمْتَهُ بِالشَّهَادَةِ وَ حَبَوْتَهُ بِالسَّعَادَةِ وَ اجْتَبَيْتَهُ بِطِيبِ الْوِلادَةِ وَ جَعَلْتَهُ سَيِّداً مِنَ السَّادَةِ وَ قَائِداً مِنَ الْقَادَةِ وَ ذَائِداً مِنَ الذَّادَةِ وَ أَعْطَيْتَهُ مَوَارِيثَ الْأَنْبِيَاءِ وَ جَعَلْتَهُ حُجَّةً عَلَى خَلْقِكَ مِنَ الْأَوْصِيَاءِ فَأَعْذَرَ فِي الدُّعَاءِ وَ مَنَحَ النُّصْحَ وَ بَذَلَ مُهْجَتَهُ فِيكَ لِيَسْتَنْقِذَ عِبَادَكَ مِنَ الْجَهَالَةِ وَ حَيْرَةِ الضَّلالَةِ وَ قَدْ تَوَازَرَ عَلَيْهِ مَنْ غَرَّتْهُ الدُّنْيَا وَ بَاعَ حَظَّهُ بِالْأَرْذَلِ الْأَدْنَى وَ شَرَى آخِرَتَهُ بِالثَّمَنِ الْأَوْكَسِ وَ تَغَطْرَسَ وَ تَرَدَّى فِي هَوَاهُ وَ أَسْخَطَكَ وَ أَسْخَطَ نَبِيَّكَ، وَ أَطَاعَ مِنْ عِبَادِكَ أَهْلَ الشِّقَاقِ وَ النِّفَاقِ وَ حَمَلَةَ الْأَوْزَارِ الْمُسْتَوْجِبِينَ النَّارَ؛ فَجَاهَدَهُمْ فِيكَ صَابِراً مُحْتَسِباً حَتَّى سُفِكَ فِي طَاعَتِكَ دَمُهُ وَ اسْتُبِيحَ حَرِيمُهُ اللَّهُمَّ فَالْعَنْهُمْ لَعْناً وَبِيلاً وَ عَذِّبْهُمْ عَذَاباً أَلِيماً السَّلامُ عَلَيْكَ يَا ابْنَ رَسُولِ اللَّهِ السَّلامُ عَلَيْكَ يَا ابْنَ سَيِّدِ الْأَوْصِيَاءِ أَشْهَدُ أَنَّكَ أَمِينُ اللَّهِ وَ ابْنُ أَمِينِهِ عِشْتَ سَعِيداً وَ مَضَيْتَ حَمِيداً وَ مُتَّ فَقِيداً مَظْلُوماً شَهِيداً وَ أَشْهَدُ أَنَّ اللَّهَ مُنْجِزٌ مَا وَعَدَكَ وَ مُهْلِكٌ مَنْ خَذَلَكَ وَ مُعَذِّبٌ مَنْ قَتَلَكَ وَ أَشْهَدُ أَنَّكَ وَفَيْتَ بِعَهْدِ اللَّهِ وَ جَاهَدْتَ فِي سَبِيلِهِ حَتَّى أَتَاكَ الْيَقِينُ فَلَعَنَ اللَّهُ مَنْ قَتَلَكَ وَ لَعَنَ اللَّهُ مَنْ ظَلَمَكَ وَ لَعَنَ اللَّهُ أُمَّةً سَمِعَتْ بِذَلِكَ فَرَضِيَتْ بِهِ، اللَّهُمَّ إِنِّي أُشْهِدُكَ أَنِّي وَلِيٌّ لِمَنْ وَالاهُ وَ عَدُوٌّ لِمَنْ عَادَاهُ بِأَبِي أَنْتَ وَ أُمِّي يَا ابْنَ رَسُولِ اللَّهِ أَشْهَدُ أَنَّكَ كُنْتَ نُورا فِي الْأَصْلابِ الشَّامِخَةِ وَ الْأَرْحَامِ الْمُطَهَّرَةِ [الطَّاهِرَةِ] لَمْ تُنَجِّسْكَ الْجَاهِلِيَّةُ بِأَنْجَاسِهَا وَ لَمْ تُلْبِسْكَ الْمُدْلَهِمَّاتُ مِنْ ثِيَابِهَا وَ أَشْهَدُ أَنَّكَ مِنْ دَعَائِمِ الدِّينِ وَ أَرْكَانِ الْمُسْلِمِينَ وَ مَعْقِلِ الْمُؤْمِنِينَ وَ أَشْهَدُ أَنَّكَ الْإِمَامُ الْبَرُّ التَّقِيُّ الرَّضِيُّ الزَّكِيُّ الْهَادِي الْمَهْدِيُّ وَ أَشْهَدُ أَنَّ الْأَئِمَّةَ مِنْ وُلْدِكَ كَلِمَةُ التَّقْوَى وَ أَعْلامُ الْهُدَى وَ الْعُرْوَةُ الْوُثْقَى وَ الْحُجَّةُ عَلَى أَهْلِ الدُّنْيَا وَ أَشْهَدُ أَنِّي بِكُمْ مُؤْمِنٌ وَ بِإِيَابِكُمْ مُوقِنٌ بِشَرَائِعِ دِينِي وَ خَوَاتِيمِ عَمَلِي وَ قَلْبِي لِقَلْبِكُمْ سِلْمٌ وَ أَمْرِي لِأَمْرِكُمْ مُتَّبِعٌ وَ نُصْرَتِي لَكُمْ مُعَدَّةٌ حَتَّى يَأْذَنَ اللَّهُ لَكُمْ فَمَعَكُمْ مَعَكُمْ لا مَعَ عَدُوِّكُمْ صَلَوَاتُ اللَّهِ عَلَيْكُمْ وَ عَلَى أَرْوَاحِكُمْ وَ أَجْسَادِكُمْ [أَجْسَامِكُمْ ] وَ شَاهِدِكُمْ وَ غَائِبِكُمْ وَ ظَاهِرِكُمْ وَ بَاطِنِكُمْ آمِينَ رَبَّ الْعَالَمِينَ.
ترجمه: سلام بر ولىّ خدا و حبيبش، سلام بر دوست خدا و نجيبش، سلام بر بنده برگزيده خدا و فرزند برگزيده اش، سلام بر حسين مظلوم شهيد، سلام بر آن دچار گرفتاری ها و كشته اشك ها، خدايا من گواهى می دهم كه حسين ولىّ تو و فرزند ولىّ تو، و فرزند برگزيده توست حسينى كه به كرامتت رسيده، او را به شهادت گرامى داشتى، و به خوشبختى اختصاصش دادى، و به پاكى ولادت برگزيدى، و او را آقايى از آقايان، و پيشروى از پيشرويان، و مدافعى از مدافعان حق قرار دادى، و ميراث هاى پيامبران را به او عطا فرمودى، و او را از ميان جانشينان حجّت بر بندگانت قرار دادى، و در دعوتش جاي عذرى باقى نگذاشت، و از خيرخواهى دريغ نورزيد، و جانش را در راه تو بذل كرد، تا بندگانت را از جهالت و سرگردانى گمراهى برهاند، درحالی كه بر عليه او به كمك هم برخاستند، كسانی كه دنيا مغرورشان كرد، و بهره واقعى خود را به فرومايه تر و پست تر چيز فروختند، و و آخرتشان را به كمترين بها به گردونه فروش گذاشتند، تكبّر كردند و خود را در دامن هواى نفس انداختند، تو را و پيامبرت را به خشم آوردند، و اطاعت كردند از ميان بندگانت، اهل شكاف افكنى و نفاق و باركشان گناهان سنگين، و سزواران آتش را پس با آنان درباره تو صابرانه و به حساب تو جهاد كرد، تا در طاعت تو خونش ريخته شد و حريمش مباح گشت؛ خدايا آنان را لعنت كن لعنتى سنگين، و عذابشان كن عذابى دردناك، سلام بر تو اى فرزند رسول خدا، سلام بر تو اى فرزند سرور جانشينان، شهادت می دهم كه تو امين خدا و فرزند امين اويى، خوشبخت زيستى، و ستوده درگذشتى، و از دنيا رفتى گم گشته، و مظلوم و شهيد، گواهى می دهم كه خدا وفاكننده است آنچه را به تو وعده داده، و نابودكننده كسانى را كه از ياريات دريغ ورزيدند، و عذاب كننده كسانى را كه تو را كشتند، و گواهى می دهم كه تو به عهد خدا وفا كرديد و در راهش به به جهاد برخاستى تا مرگ فرا رسيد، پس خدا لعنت كند كسانى را كه تو را كشتند، و به تو ستم كردند، و اين جريان را شنيدند و به آن خشنود شدند، خداى من تو را شاهد می گيرم كه من دوستم با آنان كه او را دوست دارند، و دشمن با آنان كه با او دشمنند، پدر و مادرم فدايت اى فرزند رسول خدا، گواهى می دهم كه تو در صلب هاى بلندمرتبه و رحم هاى پاك نورى بودى، جاهليت با ناپاكی هايش تو را آلوده نكرد، و از جامه هاى تيره و تارش به تو نپوشاند، و گواهى می دهم كه تو از ستون هاى دين، و پايه هاى مسلمانان، و پناهگاه مردم مؤمنى، و گواهى می دهم كه پيشواى نيكوكار، با تقوا، راضى به مقدرات حق، پاكيزه، هدايت كننده، و هدايت شده اى، و گواهى ميدهم كه امامان از فرزندانت، اصل تقوا، و نشانه هاى هدايت، و دستگيره محكم، و حجّت بر اهل دنيا هستند و گواهى می دهم كه من به يقين مؤمن به شمايم، و به بازگشتتان يقين دارم، بر اساس قوانين دينم، و عواقب عملم، و قبلم با قلبتان در در صلح، و كارم پيرو كارتان، و ياری ام براى شما آماده است، تا خدا به شما اجازه دهد، پس با شمايم نه با دشمنانتان، درودهاى خدا بر شما، و بر ارواح و پيكرهايتان، و بر حاضر و غايبتان، و بر ظاهر و باطنتان، آمين اى پروردگار جهانيان شیخ طوسی تهذیب الاحکام ج ۶ ص ۱۱۳،
شیخ طوسی، مصباح المتهجد و سلاح المتعبد، ج‏ ۲ ص: ۷۸۸، سیدبن طاوس، الإقبال الأعمال، ج‏۲ ص ۵۹۰، شیخ کفعمی، البلد الأمين و الدرع الحصين،ص ۲۷۴