کاربری جاری : مهمان خوش آمدید
 
خانه :: شبهات

آیا حمله و جسارت به خانۀ حضرت زهرا در دهه اول ربیع الأول بوده است؟

یکی از ابهامات و شبهات مهم جامعۀ امروز بحث مهم زمان دقیق حمله و جسارت به خانۀ حضرت زهرا و ترتیب زمانی وقوع حوادثی است که منجر به شهادت آن حضرت گردید. متأسفانه امروزه تصور رایج در بین مردم آن است که جنایات شرم آوری همچون هجوم به خانه آن حضرت و آتش زدن درِ خانه ایشان و مصدومیت شان که منجر به شهادت حضرت زهرا سلام‌الله‌علیها گردید تنها چند روز پس از رحلت پیامبر صَلَّیَ‌الله‌عَلَیهِ‌وَآلِهِ‌وَسَلَم ( دهه اول ربیع الاول ) رخ داده که به نظر می‌رسد نادرست باشد زیرا این برداشت غلط دارای اشکالات و ابهامات متعدد تاریخی و منطقی است که در این مقاله به آن می‌پردازیم.

یکی از دلایلی که وقوع حوادث منجر به شهادت صدیقه طاهره در دهه اول ربیع الاول را با چالش مواجه می‌کند این است که:  با وجود آن همه مهاجر و انصار حاضر در مدینه، چرا هیچ کدام اقدامی عملی برای جلو گیری از حمله و جسارت به خانه حضرت زهرا انجام ندادند؟ چرا همگان تنها نظاره گر حمله به خانه صدیقه طاهره سلام‌الله‌علیها بودند؟ آیا سکوت تمامی آنان به هنگام غصب حق جانشینی امیرالمومنین و غصب فدک، معقول است؟

واقعیت ازدواج عایشه با پیامبر(ص) و شبهات موجود در این زمینه

یکی از شبه‌هایی که برای بدنام کردن اسلام و شخص پیامبر  صلی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلم در فضای مجازی و .... مطرح شده است؛ موضوع ازدواج پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلم در سن پنجاه سالگی با عایشه شش ساله است و گفته می­شود این ازدواج با توجه به سن عایشه؛ ازدواجی باطل و نعوذبالله فقط به قصد شهوترانی بوده؛ که جواب این شبهه مستند به کتب تاریخی بخصوص کتب اهل سنت در سه بخش « ۱ـ سال ازدواج پیامبر با عایشه ۲ـ سن عایشه در هنگام ازدواج ۳ـ بررسی گزارشی که سن عایشه را ۶ ساله عنوان کرده است ۴ ـ قصد پیامبر از ازدواج های متعدد» تقدیم می شود.

۱ـ سال (تاریخ) ازدواج  پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلم با عایشه:

در باره تاریخ ازدواج رسول خدا صلی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلم با عائشه دیدگاه‌های متفاوتی وجود دارد. بخاری، از خود عائشه نقل می کند که رسول خدا صلی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلم سه سال بعد از حضرت خدیجه سلام الله علیها با او ازدواج کرده است: «حدثنا قُتَیْبَةُ بن سَعِیدٍ حدثنا حُمَیْدُ بن عبد الرحمن عن هِشَامِ بن عُرْوَةَ عن أبیه عن عَائِشَةَ رضی الله عنها قالت ما غِرْتُ على امْرَأَةٍ ما غِرْتُ على خَدِیجَةَ من کَثْرَةِ ذِکْرِ رسول اللَّهِ صلی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلم إِیَّاهَا قالت وَتَزَوَّجَنِی

محل دفن و حرم حضرت زینب سلام الله علیها در سوریه است یا در مصر و یا در مدینه

مقدمه

حضرت زينب كبرىسلام الله علیها دختر بزرگ حضرت علی و حضرت زهرا در سال پنجم هجرى در مدينه به دنيا آمد. پنج سال اول عمرش را در محضر رسول خدا (ص) بود. بعد از شهادت مادر بزرگوارش مسئوليت سنگين مراقبت از خواهران و برادرانش به دوش او افتاد. در مدت زمان امامت پدر در کوفه، به زنان كوفى درس تفسير و معارف اسلامى مى‌داد. پدرش او را به عقد برادرزاده‌اش عبدالله بن جعفر درآورد. در سفر طولانى از مدينه تا مكه، از مكه تا كربلا، از كربلا تا كوفه، از كوفه تا شام و از شام تا مدينه، همراه برادر شهيدش امام حسين علیه‌السلام و اسيران كوفه وشام بود. شیر زن کربلا با وجود دیدن داغ های بس گران و ستم های بی شمار از جانب یزیدیان  هرگز از پای ننشست و در ادامۀ رسالت برادر با خطبه های غرّا و محکم ضمن افشاگری جنایات یزیدیان آنان را رسوا نمود

آیا امامت اهل بیت امری است الهی یا پیامبر به دلخواه خود انجام دادند؟

یکی از شبه هایی که اخیراً مطرح می شود و با طرح آن قصد دارند بحث امامت را زیر سوال برده و حتی ناجوانمردانه آن را ارث و فامیلی عنوان می کنند بحث جایگاه امامت است که در زیر سعی می کنیم با استناد با آیات و روایت موضوع را در دو بخش « نصوص امامت در قرآن؛ نصوص امامت در سنت » مورد بررسی قرار دهیم

ـ نصوص امامت در قرآن: با توجه دلائل متقن، راه تعيين امام منحصر در «نص» است. به اين ترتيب، امام را خدا تعيين نموده و پيامبر اكرم صلی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلم معرفي كرده است. البته پس از اثبات نخستين امام، امامان ديگر، هم با معرفي پيامبر تعيين مي‎شوند، و هم با معرفي امام پيشين. پیش از هر بحث به ریشه یابی موضوع در قرآن و اصطلاع عموم می پردازیم:

آیا امامت اهل بیت امری است الهی یا پیامبر به دلخواه خود انجام دادند؟

یکی از شبه هایی که اخیراً مطرح می شود و با طرح آن قصد دارند بحث امامت را زیر سوال برده و حتی ناجوانمردانه آن را ارث و فامیلی عنوان می کنند بحث جایگاه امامت است که در زیر سعی می کنیم با استناد با آیات و روایت موضوع را در دو بخش  »نصوص امامت در قرآن؛ نصوص امامت در سنت « مورد بررسی قرار دهیم

ـ نصوص امامت در قرآن: با توجه دلائل متقن، راه تعيين امام منحصر در «نص» است. به اين ترتيب، امام را خدا تعيين نموده و پيامبر اكرم صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم معرفي كرده است. البته پس از اثبات نخستين امام، امامان ديگر، هم با معرفي پيامبر تعيين ميشوند، و هم با معرفي امام پيشين. پیش از هر بحث به ریشه یابی موضوع در قرآن و اصطلاع عموم می پردازیم:

آیا اهل سنت بر صحت و سلامت قرآن كريم از زياده و نقصان اتفاق دارند، ولي شيعيان در صحت قرآن شك دارند؟

مدتی است شایعه ای مطرح شده مبنی بر اینكه  اهل سنت بر صحت و سلامت قرآن كريم از زياده و نقصان اتفاق نظر دارند، ولي شيعيان در صحت قرآن شك دارند؛ در شبهه سه ادعا مطرح است:
۱- اتفاق نظر اهل سنت بر عدم تحريف قرآن.
۲- طعن یا شك 
شيعه به قرآن.
۳- قول شيعه به تحريف قرآن.

در زیر مطالبی را ارایه میگردد كه ثابت شود ای موضوع دروغی بیش نیست

شواهد بطلان ادعاي اول

دلایل و مستندات دروغ بودن ازدواج عمر با ام کلثوم

طرح شبهه: اهل سنت، می‌گویند که امیرالمؤمنین علی عليه السّلام دختر خود امّ کلثوم را به ازدواج خلیفه دوم، عمربن خطاّب، در آوردند. آنها این ازدواج را نشانگر دوستی و روابط حسنه میان علی عليه السّلام و خلیفه دوم قلمداد می‌کنند و سپس نتیجه گیری می‌کنند اینکه شيعيان می‌گویند خليفه دوم قاتل فاطمه زهرا سلام الله علیها است صحیح نیست؛ زیرا كدام عقل سليم می‌پذيرد كه حضرت علي عليه السّلام دخترش را به ازدواج قاتل همسر گراميش، فاطمه سلام الله علیها درآورد و رابطه دوستانه با او برقرار نمايد؟

در نقد و بررسی این موضوع به چند نکته باید اشاره نمود:

الف) مسئله ازدواج امّ کلثوم سلام الله علیها در هیچ یک از دو کتاب معتبر نزد اهل سنت، یعنی صحیح بخاری و صحیح مسلم که در نزد اهل سنت معتبرترین کتابها بعد از قرآن شمرده می‌شوند ذکر

آیا توسل به اهل بیت و شفیع قرار دان آنها کفر محسوب می شود؟

مدتی است که دشمنان قسم خوردۀ اهل بیت با سفسطه و جعل احادیث در صدد آن هستند که بگویند عقاید و اعمال شیعیان در خصوص توسل به اهل بیت و همچنین زیارت اهل قبور و ... بدعت در اسلام است و به نوعی کفر و شرک است که در زیر به بررسی این موضوع در آیات و روایات می پردازیم.

توسل و زيارت در قرآن: توسل و زيارت از موضوعاتي است كه در آيات و روايات اسلامي مورد توجه و سفارش قرار گرفته است و در ميان مردم به ويژه شيعيان جايگاه و اهميت ويژه اي دارد،

الف) توسل: «توسل» از ماده «وسل» به معني تقرّب جستن و يا چيزي كه باعث تقرّب به ديگري از روي علاقه و رغبت مي‎شود؛ مي‎باشد.[1] و توسل شامل شفاعت نيز مي‎شود. «شفاعت» از ماده «شفع» به معني ضميمه كردن چيزي به همانند او است[2] و در مفهوم قرآني، شخص گناهكار به خاطر پاره‎اي از جنبه‎هاي مثبت (مانند: ايمان، عمل صالح و...) شباهتي با اولياء الله پيدا مي‎كند و آنها با كمك‎هاي خود، او را به سوي كمال سوق مي‎دهند و از پيشگاه خداوند تقاضاي عفو مي‎كنند. به عبارت ديگر مي‎توان گفت: قرار گرفتن موجود قويتر و برتر در كنار موجود ضعيف تر و كمك نمودن به او در راه پيمودن مراتب كمال است.[3]

آیا کربلا زمینی خشک بی آب و علف بود؟ ویا تشنگی وجود داشته و امام و اصحابش از آب منع بودند؟

مدتی است که دشمنان اهل بیت در فضای مجازی و اینترنتی با طرح سوالات و شبه هایی در مورد واقعۀ کربلا مطرح می‌کنند تا شاید بتوانند ارادت و ارتباط مردم به اهل بیت را کم کنند ؛ سوالاتی که از این قبیل که کربلا در کنار رود فرات بوده است پس چگونه می‌گویند سرزمینی خشک و بی آب علف بوده است؟ امام با کندن دو یا چند متر چاه به راحتی به آب دسترسی داشتند؟ چگونه ممکن است یا توجه به گسترۀ رود فرات مانع دسترسی یاران امام به فرات بشوند؟ دهم محرم در فصل پائیز و مهرماه بوده است پس تشنگی با آن گستردگی معنا ندارد؛ که در زیر بطور خلاصه به این شبهات پاسخ داده می‌شود.

۱ـ آیا کربلا سرزمین بی آب و علف است : اسناد متعددی از کتب اهل سنت در قرنهای سوم تا پنجم هجری وجود دارد که ابن زیاد دستور داد سیدالشهدا علیه‌السلام را در سرزمینی بی آب و علف و

آیا جنگ امام حسین با یزید بر سر یک دختر بوده است؟

در بعضی از سایتهای اینترنتی و فضاهای مجازی شبهه ایی مطرح کرده اند که علت اصلی بروز اختلاف بین امام حسین علیه‌السلام و یزید اختلاف آنها بر سر یک دختر زیبا روی ثروتمند بوده است و چون امام حسین علیه‌السلام در این رقابت از یزید پیشی گرفته و ارینب را از آن خود کرده است کینه ای بوجود آمده و موجب جنگ کربلا شده است و غالباً سند آن را هم به کتاب تاریخ طبری ارائه می‌دهند.

پاسخ : اولا این داستان جعلی نه تنها در کتاب تاریخ طبری نیست بلکه در هیچ یک از کتب روائی و تاریخی اهل سنت در سده های اولیه نیز وجود ندارد. این داستان در هیچ یک از کتب مهم تاریخی و یا روائی شیعه هم نقل نگشته است . با کمی جستجوی بیشتر، مشخص شد که اصل این داستان جعلی را برای اولین بار، ابن قتیبه در کتاب «الإمامة و السیاسه» (جلد ۱ ، صص ۲۰۲- ۱۹۳) نقل می‌کند و

آیا حدیث منسوب به امام حسین علیه السلام در مذمت مردم ایران صحیح است؟

مدتی است حدیثی منسوب به سیدالشهدا علیه‌السلام در فضای مجازی و اینترنتی با این متن « ما از تبار قریش هستیم و هواخواهان ما عرب و دشمنان ما ایرانی ها هستند روشن است که هر عربی از هر ایرانی بهترو بالاتر و هر ایرانی از دشمنان ما هم بدتر است. ایرانی ها را باید دستگیر کرد و به مدینه آورد ، زنانشان را به فروش رسانید و مردانشان را به بردگی و غلامی اعراب گماشت پخش شده است و سند آن را به کتاب سفینۀ بحار حاج شیخ عباس قمی ارجاع و سعی کرده اند نتیجه گیری کنند که ما برای امامی عزاداری می کنیم که ایرانیان را دشمن خود می‌داند پس باید عزاداریها را کنار بگذاریم. در پی درج شبهه ای که کاملا مشخص است بطور کاملا مغرضانه و البته ناشیانه در فضای مجازی و اینترنتی بین شیعیان پخش گردید ( اصل شبهه توسط وهابیت طراحی و پخش شده است)

آیا خانۀ حضرت زهرا در داشته است که توسط عمر به آتش کشیده شد/

شبهه طرح شده : يكى از شبهاتى كه اخيراً برخى از وهابي‌ها آن را با مانور فراوان و سر وصداى زياد مطرح كرده‌اند این است که : منازل مسكونى مردم مدينه و مکه در صدر اسلام به شكل ساختمان‌ها و منازل مسكونى دوران ما نبوده است كه افزون بر ديوارهاى نسبتا بلند داراى بخش ورودى با درهاى محكم وقفل‌هاى متنوع باشد؛ بلكه براى پوشاندن و محفوظ نگه داشتن درون منزل از ديد اغيار، تنها از پرده، حصير و... استفاده مى‌کردند. در روايتى علي رضى الله عنه تصريح مى‌كند كه خانه‌هاى ما اهل بيت در نداشته است. وَنَحْنُ أَهْلُ بَيْتِ مُحَمَّدٍ (ص) لا سُقُوفَ لِبُيُوتِنَا وَ لا أَبْوَابَ وَ لا سُتُورَ؛ خانه‌هاى ما اهل بيت، نه سقف دارد و نه در. اين روايت را مستند کرده اند به  كتاب‌هاى شيعه  از جمله: الخصال، شيخ الصدوق، ص ۳۶۴ _ ۳۸۲ و شرح الأخبار، قاضي النعمان المغربي، ج ۱ ص ۳۴۵ – ۳۶۲ و الاختصاص، شيخ المفيد، ص ۱۶۳ و ۱۸۰و بحار الأنوار، علامة المجلسي، ج ۳۸ ص ۱۶۷و ۱۸۶   و در دنباله آن نتیجه گرفته اند که  چگونه ممكن است كه فاطمه زهرا سلام الله عليها بين در و ديوار قرار گرفته باشد؟ و يا چگونه ممكن است كه اين در آتش گرفته باشد؟